-
1 опрокидывать
Турецко-русский словарь и русско-турецкий словарь по строительству и архитектуре > опрокидывать
-
2 валить
devirmek,yıkmak; yığmak; akın etmek* * *I несов.; сов. - свали́ть1) сов. тж. повали́ть devirmek, (yere) yıkmakбу́ря вали́ла деревья — fırtına ağaçları deviriyordu
ве́тер (тут же) вали́л с ног — rüzgar insanı yere yuvarlatıyordu
2) разг. yığmak; yere atmakсвали́ть ве́щи в у́гол — eşyayı bir köşeye yığmak
3) перен., разг. (üstüne) atmakIIвали́ть вину́ на друго́го — suçu başkasının üstüne atmak
1) разг. akın etmek2) в соч.вали́т дым — buram buram duman çıkıyor
вали́т снег — buram buram kar yağıyor; kuşbaşı kuşbaşı / lapa lapa kar yağıyor
••наро́д вало́м вали́т на стадио́н — halk akın akın stada gidiyor
-
3 повалить
devirmek, yıkmakТурецко-русский словарь и русско-турецкий словарь по строительству и архитектуре > повалить
-
4 сваливать
devirmek, yığmakТурецко-русский словарь и русско-турецкий словарь по строительству и архитектуре > сваливать
-
5 свергать
несов.; сов. - све́ргнутьdevirmek, alaşağı etmek; çökertmek, yıkmakсве́ргнуть прави́тельство — hükumeti devirmek
све́ргнутое прави́тельство — devrik hükumet
све́ргнуть госпо́дство монопо́лий — tekellerin egemenliğini çökertmek
све́ргнутые эксплуата́торские кла́ссы — alaşağı edilmiş sömürücü sınıflar
-
6 укладывать
yatırmak; sığdırmak; doldurmak; döşemek; istiflemek; yere sermek,devirmek* * *несов.; сов. - уложи́ть1) yatırmakуложи́ дете́й (спать) и приходи́ — çocukları yatır gel
грипп уложи́л его́ на две неде́ли (в посте́ль) — grip onu iki hafta yatırdı
2) sığdırmakв оди́н я́щик э́ти кни́ги не уло́жишь — bu kitapları bir sandığa sığdıramazsın
3) doldurmakукла́дывать ве́щи в чемода́н — eşyalarını bavula doldurmak
уложи́ть чемода́н — bavulunu hazırlamak
5) разг. ( валить наземь) yatırmakон уложи́л проти́вника одни́м уда́ром — hasmını bir yumrukta yatırdı
6) разг. ( убивать) yere sermek, devirmekон уложи́л кабана́ одно́й пу́лей — yabandomuzunu bir kurşunla devirdi / yere serdi
-
7 низвергать
несов.; сов. - низве́ргнуть1) aşağı atmak; yıkmak2) перен. devirmek; altüst etmek -
8 низлагать
несов.; сов. - низложи́тьdevirmek; tahttan indirmek ( монарха) -
9 ниспровергать
несов.; сов. - ниспрове́ргнуть( сверить) devirmek -
10 опрокидывать
несов.; сов. - опроки́нуть1) devirmek; alabora etmek ( судно); (yere) yıkmak, yuvarlamak ( сбивать с ног)2) перен. (планы, расчеты и т. п.) altüst etmekбы́ли опроки́нуты все реко́рды — tüm rekorlar altüst edildi
-
11 перевёртывать
несов.; сов. - переверну́ть1) çevirmekперевёртывать страни́цы — sayfaları çevirmek
2) прост. ( перелицовывать) tornistan etmek, çevirmek3) разг. ( опрокидывать) devirmek4) разг., тж. перен. altüst etmek, altını üstüne getirmekони́ переве́рнули вверх дном весь дом — evin altüst etmedik bir yanını bırakmadılar
э́то собы́тие переверну́ло (весь) мир поэ́та — bu olay şairin dünyasını altüst etti
-
12 сбивать
несов.; сов. - сбить1) düşürmek; devirmekсбить пла́нку — спорт. çıtayı düşürmek
сбить кого-л. с ног — yere yıkmak / yuvarlamak
сбить кого-л. с ло́шади — attan yıkmak
пу́ля сби́ла с него́ фура́жку — kurşun kasketini alıp götürdü
снаря́дом сби́ло ма́чту — mermi direği uçurdu
2) разг. çarpık etmekсби́тые ту́фли — ökçesi çarpık iskarpin
у меня́ сби́та пя́тка (на ноге́) — topuğumda sıyrık var
3) şaşırtmak; aklını / zihnini karıştırmakда посто́й ты, не сбива́й меня́! — dur be, karıştırma aklımı!
4) dövmek, çalka(la)mak, çırpmakсбива́ть ма́сло — süt yaymak
сбива́ть я́йца с са́харом — yumurtaları şekerle çırpmak / çalkalamak
сбива́ть я́щики из досо́к — tahtaları birbirine mıhlayarak kutu yapmak
••сбива́ть це́ну — fiyat kırmak
-
13 сбрасывать
несов.; сов. - сбро́ситьсбра́сывать дрова́ с грузовика́ на зе́млю — kamyondaki odunları yere atmak
сбра́сывать бо́мбы — bomba atmak
сбра́сывать снег с кры́ши — damı kardan temizlemek
сбро́сить проти́вника в мо́ре — düşmanı denize dökmek
с парохо́да сбро́сили схо́дни — vapurdan iskele attılar
сбра́сывать что-л. с парашю́том — bir şeyi paraşütle atmak
сбра́сывать отхо́ды в ре́ку (о предприятии) — artıklarını nehre boşaltmak
2) перен. ( свергать) alaşağı etmek, devirmekсбро́сить око́вы ра́бства — kölelik zincirlerini kırıp atmak
3) разг. ( снимать с себя) atmakсбро́сить пальто́ — paltosunu sırtından atmak
сбро́сить с себя́ ко́жу (о змее) — gömlek değiştirmek
с тех пор, как же́нщины сбро́сили чадру́... — kadınlar çarşaflarını atalıberi...
сбро́сить седока́ (о лошади) — binicisini yere atmak
дуб сбро́сил листву́ — meşe yapraklarını döktü
4) ( уменьшать) azaltmak, düşürmekсбро́сить (ли́шний) вес — kilo düşmek / atmak / eritmek
сбро́сить два проце́нта на усу́шку — yüzde iki fire düşmek
••сбро́сить со счето́в — hesaptan düşmek / çıkarmak, yabana atmak
-
14 сваливать
несов.; сов. - свали́ть1) devirmek, yıkmak, sermekве́тром свали́ло два де́рева — rüzgar iki ağaç devirdi
они́ свали́ли не́сколько дубо́в — birkaç meşe devirdiler
он одни́м уда́ром свали́л проти́вника на́земь / с ног — bir yumrukta hasmını yere yıktı / serdi
2) atmakсвали́ть у́голь с платфо́рмы — açık vagondaki kömürleri yere atmak
3) разг. ( о болезни) yatağa düşürmek / sermekгрипп свали́л мно́гих из них — grip birçoğunu yatağa serdi
4) разг. yüklemek, (üstüne) atmakсва́ливать вину́ друг на дру́га — suçu birbirinin üstüne atmak
он свали́л все свои́ дела́ на меня́ — bütün işlerini bana yükledi
5) yığmakсва́ливать что-л. в ку́чу — (üst üste) yığmak
ве́щи сва́лены во дворе́ — eşyalar avluda yığılı duruyor
-
15 сдвигать
несов.; сов. - сдви́нуть1) ( с места) yerinden oynatmak / kıpırdatmakэ́тот ка́мень тебе́ не сдви́нуть — bu kayayı yerinden kıpırdatamazsın
сдви́нуть ке́пку на заты́лок — kasketini ensesine yıkmak / devirmek
2) ( сближать) birbirine yaklaştırmakсдви́нуть бока́лы (чокнуться) — kadehlerini tokuşturmak
серди́то сдви́нуть бро́ви — kaşlarını çatmak
••сдви́нуть де́ло с мёртвой то́чки — işi ölü durumdan kurtarmak
-
16 сшибать
несов.; сов. - сшиби́ть, разг.(yere) yıkmak, devirmekсшиба́ть кого-л. с ног — yere yıkmak
-
17 валить
1) (опрокидывать) yıqmaq, devirmek, avdarmaq2) (беспорядочно складывать) tertipsiz destelemek3) (перен. вину на кого-либо) yüklemek, üstüne atmaqвалить все на других - qabaatnı başqalarına yüklemekвалить в кучу - obalamaq, cıymaq -
18 дно
tüp, ast, altдно бочки - çapçaqnıñ tübüдно бутылки - şişeniñ tübü (изнутри); şişeniñ altı (снаружи)перевернуть вверх дном - astını üstüne ketirmek, alt-üst etmek, devirmekидти ко дну - batmaq -
19 крутить
(вращать) aylandırmaq, devirmek -
20 перевернуть
1) çevirmek, avdarmaq, devirmek, aylandırmaqперевернуть бочку - çapçaqnı avdarmaq2) (переворошить) qarıştırmaq, alt-üst etmek; astını üstke çevirmek
См. также в других словарях:
devirmek — i 1) Ayakta veya dik duran bir şeyi düşürmek, yatay duruma getirmek Ağacı devirmek. Masayı devirmek. 2) mec. Bir yönetim organının veya başkanının yönetim gücünü zorla elinden almak Başkanı devirmek. 3) mec. Bütünüyle içmek Birinci, ikinci ve… … Çağatay Osmanlı Sözlük
kazan kaldırmak (veya devirmek) — tar. 1) yeniçeriler yemek pişirilen kazanı devirerek ayaklanmak, isyan etmek İkide birde kazan deviren yeniçerilerin dışında askerlikte talim ve terbiye esaslarına göre Avrupai bir nizam ile askerliğimizin ihdası pek hayırlı olmuştu. A. Ş. Hisar… … Çağatay Osmanlı Sözlük
tepetakla etmek (veya devirmek) — birinin toplumsal veya ekonomik durumunu bozmak … Çağatay Osmanlı Sözlük
çam devirmek — karşısındakine dokunacak veya kötü bir sonuç doğuracak söz söylemek Bu hoppa oğlan, karısına ne diller dökecek, ne potlar kıracak, ne çamlar devirecekti. H. R. Gürpınar … Çağatay Osmanlı Sözlük
semeri devirmek — eşek gibi kabaca yatmak … Çağatay Osmanlı Sözlük
dağ (veya dağları) devirmek — çok zor işleri başarmak … Çağatay Osmanlı Sözlük
hükûmeti devirmek — zor kullanarak devlet yönetiminde değişiklik yapmak … Çağatay Osmanlı Sözlük
gözlerini devirmek — öfke ile bakmak Şerbetçide temiz bardak bulamayan müşteri, gözlerini devire devire bağırıyor. Ç. Altan … Çağatay Osmanlı Sözlük
aşağı almak — devirmek, yıkmak … Çağatay Osmanlı Sözlük
çam — is., bit. b. Çamgillerin örnek bitkisi olan, dört mevsim yeşil kalabilen, iğne yapraklı, yurdumuzda birçok türü yetişen bir orman ağacı (Pinus) Birleşik Sözler çam balı çam bölmesi çam fıstığı çam sakızı çam yarması çam yeşili … Çağatay Osmanlı Sözlük
dağ — 1. is., Far. dāġ 1) Kızgın bir demirle vurulan damga, nişan 2) İyileştirmek için vücudun hastalıklı bölümüne kızgın bir araçla yapılan yanık 3) mec. Büyük üzüntü, acı Birleşik Sözler gözdağı 2. is. Yer kabuğunun çıkıntılı, yüksek, eğimli… … Çağatay Osmanlı Sözlük