-
1 terreō
terreō uī, itus, ēre [2 TER-], to frighten, affright, put in fear, cause to dread, alarm, terrify, scare, dismay: vi: ultro succlamationibus, L.: nec me ista terrent: suae malae cogitationes terrent: multum ad terrendos nostros valuit clamor, Cs.: metu, L.: Territus hoste novo, O.: maxime territi, ne opprimerentur, apprehensive, L.: Terruit gentīs, ne rediret Saeculum Pyrrhae, H.: territus animi, L.— To drive away by terror, frighten off, scare away: profugam per totum orbem, O.: volucres (harundo), H.: Terret ambustus Phaethon avaras Spes, H.— To deter by terror, scare, frighten: ut, quo minus libere hostes insequerentur, terreret, Cs.: memoria exempli terrebat, ne rem committerent eo, L.* * *terrere, terrui, territus Vfrighten, scare, terrify, deter -
2 abs-terreō
abs-terreō ruī, ritus, ēre, to frighten off, drive away: canis a corio numquam absterrebitur, H.: ipsā solitudine absterriti, L. — Fig., to deter (by fear): Chremetem, T.: homines a pecuniis capiendis: teneros animos vitiis, H. -
3 dē-pellō
dē-pellō pulī, pulsus, ere, to drive out, drive away, remove, expel, put out, put off, turn aside: venientem in forum virum vi: de Falerno Anseres: eum de provinciā, N.: alqm urbe, to banish, Ta.: ab aris et focis ferrum flammamque: tantam molem a cervicibus nostris: frenum ore, H.: tela, avert: depulerant Aurorae lumina noctem, O.: quo solemus ovium depellere fetūs, to drive down, V.—In war, to drive out, expel, dislodge: defensores vallo, Cs.: inde vi depelli, S.: ex his regionibus praesidia, N. — To thrust out, remove, displace: principes depulsi loco: iterum ab eodem gradu depulsus est, N.—To wean: a lacte agnos, V.: depulsi haedi, V.: lacte depulsus leo, H.—Fig., to avert, put away, drive off, remove: cibo fames depulsa est: frigus, H.: morbos, Cs.: pestem augurio, V.: mortem fratri, O.: ab se mortem opinione mortis: ratibus taedas, V.: curas vino, Tb.: crimen: auditiones falsas, Ta.—To depose, remove: alqm tribunatu: alqm senatu, Ta.: alqm de provinciā, N.—To deter, divert, dissuade, drive, force: alqm de susceptā causā: de spe depulsus: magnā spe depulsus, L.: sibi turpitudinem: te ex illā ratione esse depulsum: Caesar a superioribus consiliis depulsus, Cs.: aliquam recto cursu, H. -
4 dē-terreō
dē-terreō uī, itus, ēre, to frighten off, deter, discourage, prevent, hinder: reliquos magnitudine poenae, Cs.: testīs verbis: pavidam ense, O.: deterritis tribunis, L.: in deterrendā liberalitate. adulescentīs a dicendi studio: a proposito, Cs.: ab persequendo hostīs, S.: a turpi meretricis amore, H.: Stoicos de sententiā: reges proelio deterrentur, S.: Silvestrīs homines Caedibus, H.: hominem verbis, ne auctionetur: multitudinem, ne frumentum conferant, Cs.: Suessiones quin cum his consentirent, Cs.: sapientem quo minus rei p. consulat: eius libidines commemorare pudore deterreor: agere metu deterrebar.—To avert, keep off: ut vis a censoribus nullius auctoritate deterreri quiverit, L.: nefas, O.—To repress, control: (iras) neque Deterret ensis, H. -
5 absterreo
absterrere, absterrui, absterritus V TRANSfrighten off/away; drive away; deter, discourage; keep away/withhold from, den -
6 apsterreo
apsterrere, apsterrui, apsterritus V TRANSfrighten off/away; drive away; deter, discourage; keep away/withhold from, den -
7 dehortor
dehortari, dehortatus sum V DEPdissuade; advise (person) against an action; deter, have restraining influence -
8 deterreo
deterrere, deterrui, deterritus V TRANSdeter; frighten away; discourage (from), put/keep off, avert; frighten/terrify -
9 effugo
effugare, effugavi, effugatus V TRANSdrive away (from); frighten off, deter; drive/send into exile -
10 terreo
to frighten, terrify, scare away, deter. -
11 absterreo
abs-terrĕo, ui, ĭtum, 2, v. a., to drive away by terrifying, to frighten away, to deter (by fear):II.patrem,
Plaut. Most. 2, 1, 74; so Ter. Andr. 3, 1, 14:neminem a congressu meo neque janitor meus neque somnus absterruit,
Cic. Planc. 27:homines a pecuniis capiendis,
id. Verr. 2, 2, 58; so Hor. S. 2, 5, 83; Liv. 5, 41; Suet. Caes. 20 al.—With de:ut de frumento anseres absterreret,
Plaut. Truc. 2, 1, 41.—With simple abl.: lenonem aedibus, Titin. ap. Non. 95, 1:teneros animos vitiis,
Hor. S. 1, 4, 128; so Tac. A. 12, 45 al.—Transf. with an abstract object, to take away, remove, withdraw:pabula amoris sibi,
Lucr. 4, 1064:satum genitalem cuiquam,
id. 4, 1233:auctum,
id. 5, 846. -
12 depello
dē-pello, pŭli, pulsum, 3, v. a., to drive out, drive away, remove, expel; to drive, thrust, or cast down (class. and very freq.).I.Lit.A.In gen.:B.demoveri et depelli de loco,
Cic. Caecin. 17, 49; cf.:anseres de Falerno,
id. Phil. 5, 11:eum de provincia,
Nep. Cat. 2:aquam de agro,
Cato R. R. 155:ab aris et focis ferrum flammamque,
Cic. Sest. 42; cf.:tantam molem a cervicibus nostris,
id. Cat. 3, 7, 17:jugum a civibus,
id. Rep. 2, 25:vincula a singulis vobis,
Liv. 6, 18 med. al.:non equitem dorso, non frenum depulit ore,
Hor. Ep. 1, 10, 38:qui recta via depulsus est,
Quint. 2, 17, 29; cf.:recto cursu,
Hor. S. 2, 5, 78:aliquem urbe,
to banish, Tac. A. 3, 24; cf.:aliquem Italia,
id. ib. 14, 50; 16, [p. 549] 33:nubila caelo,
Tib. 1, 2, 49:ignem classibus,
Verg. A. 5, 727; cf. ib. 9, 78, and 109:tela,
Cic. Quint. 2, 8; cf.:nobis aerata tela,
Tib. 1, 10, 25;and ictus alicui,
Val. Fl. 6, 652:stellas Aurora,
Ov. M. 7, 100; cf.:noctem Aurorae lumina,
id. ib. 7, 835:cum cibo et potione fames sitisque depulsa est,
Cic. Fin. 1, 11, 37; cf.:frigus duramque famem,
Hor. S. 1, 2, 6:morbum,
Cic. Fam. 7, 26 fin.; Caes. B. G. 6, 17; cf.:pestem augurio,
Verg. A. 9, 328:mortem fratri,
Ov. H. 14, 130 et saep.:quo (sc. Mantuam) solemus ovium teneros depellere fetus,
to drive down, Verg. E. 1, 22: cognoscere, corpora se spatio depellere paulum, push or repel one another, Lucr. 2, 219 Munro ad loc. (Lachm. ex conj. decellere).—In partic.1.Milit. t. t., to drive away, expel, dislodge an enemy from his position:b.defensores vallo munitionibusque,
Caes. B. G. 3, 25; so,hostem loco,
id. ib. 7, 49; id. B. C. 3, 52:terrā,
Nep. Alcib. 8, 3:totā Siciliā,
id. Timol. 2:inde vi depelli,
Sall. J. 58, 3; cf. Front. Strat. 2, 5, 17:praesidia ex his regionibus,
Nep. Paus. 2:praesidium facile,
Front. Strat. 1, 10, 3 et saep.—Transf. beyond the milit. sphere, to thrust out, remove from a situation:2.afflicti jam et depulsi loco,
Cic. Rep. 1, 44; cf.:iterum ab eodem (sc. Themistocle) gradu depulsus est,
driven from his position, Nep. Them. 5.—Econom. t. t., a matre, a mamma, or absol., to remove from the breast, to wean, Varr. R. R. 2, 2, 17; 2, 4, 16; Col. 7, 6, 8; Verg. E. 3, 82; 7, 15; id. G. 3, 187.—Of human beings, Suet. Tib. 44. —II.Trop., to deter, divert, dissuade from:2.aliquem de suscepta causa propositaque sententia,
Cic. Lig. 9; id. Fam. 1, 7, 7;for which, aliquem sententiā,
id. Tusc. 2, 6, 16; Liv. 23, 8:aliquem de spe conatuque,
Cic. Cat. 2, 7, § 14;for which, aliquem spe,
Liv. 31, 25, 11; 41, 23, 13:te ex illa crudeli actione meo consilio esse depulsum, Cic. Rab. perd. 5, 17: Caesar ab superioribus consiliis depulsus,
Caes. B. C. 3, 73; cf.:a qua re depulsus,
Nep. Dat. 7, 3; and:judicem a veritate,
Quint. 5 prooem. §1 et saep.: nec tuis depellor dictis quin rumori serviam,
to be deterred, Plaut. Trin. 3, 2, 14; cf.:Vibidiam depellere nequivit, quin, etc.,
to prevent, hinder, Tac. A. 11, 34.—With things as objects, to remove, turn away, divert:3.servitutem depellere civitati,
Cic. post Red. in Sen. 8, 19 fin.; cf.:alicui turpitudinem,
id. Tusc. 3, 32, 77:morte voluntaria turpitudinem,
id. Prov. Cons. 3, 6:duobus hujus urbis terroribus depulsis,
id. Rep. 1, 47, 71:pericula amici,
id. Cluent. 6, 17:multam praedibus ipsique T. Mario,
id. Fam. 5, 20, 4: mortem fratri. Ov. H. 14, 130:omnes molestias,
id. ib. 2, 16:auditiones falsas,
Tac. A. 4, 11:curas vino,
Tib. 1, 5, 37:ostenta a semet in capita procerum,
Suet. Ner. 36 et saep.: quae nequeat ratio depellere dictis. to deny, Lucr. 3, 322.—Absol.:dis depellentibus (i. e. averruncantibus) agnam Percute,
Pers. 5, 167; cf. depulsor fin. -
13 deterior
dētĕrĭor, ius, adj. comp. ( sup. deterrimus, a um) [from an obs. adj. deter, from de, down; hence, lower, inferior, worse], worse, poorer, meaner (freq. and class.—for syn. cf.: malus, injustus, improbus; pravus, nequam, corruptus, perversus; and the compp. pejor, etc.).I.Of inanimate things: seges, Enn. ap. Cic. Tusc. 2, 5, 13:II.ruina rem non fecit deteriorem, haud scio an jam fructuosiorem,
Cic. Att. 14, 11 fin.: so, vectigalia, * Caes. B. G. 1, 36, 4:muraena carne,
Hor. S. 2, 8, 44:deterior ac decolor aetas,
Verg. A. 8, 326:forma,
Lucr. 4, 1275:mores,
Plaut. Merc. 5, 1, 9:via,
id. Trin. 3, 2, 54 et saep.:video meliora proboque, Deteriora sequor,
Ov. M. 7, 21:cuncta aucta in deterius,
Tac. A. 2, 82; 3, 10; id. H. 3, 13 al.— Sup.:genus reipublicae ex bono in deterrimum conversum,
Cic. Rep. 2, 26; so,genus,
id. ib. 1, 42:finis,
id. Lael. 16, 59:causa belli,
Hor. S. 1, 3, 107:color,
Verg. G. 3, 82:cogitare optima simul et deterrima,
Quint. 12, 1, 4 et saep.—Of persons:quo deteriores anteponantur bonis,
Plaut. Poen. prol. 39;opp. melior,
Cic. Phil. 13, 19; Quint. 2, 4, 21 al.;opp. optimus,
Liv. 39, 27;opp. strenuior,
Plaut. Ep. 3, 4, 10:vidi ego nequam homines, verum te neminem deteriorem,
id. Bac. 5, 2, 61 et saep.:peditatu erat deterior,
weaker, Nep. Eum. 3 fin.:infideli deterior,
Vulg. 1 Tim. 5, 8.— Sup.:homo deterrime et impudentissime,
Cic. Verr. 2, 2, 16; id. Tusc. 1, 33, 81.— dēterius, adv., worse, less:de male Graecis Latine scripta deterius,
Cic. Fin. 1, 3, 8:nequi deterius huic sit quam quoi pessumest,
Plaut. Capt. 3, 5, 80: valeo, Luccei. ap. Cic. Fam. 5, 14:olet herba,
Hor. Ep. 1, 10, 19:spe nostra si placeant,
id. S. 1, 10, 90. -
14 deterreo
dē-terrĕo, ŭi, ĭtum, 2, v. a.I.To frighten from any thing; to deter, discourage from, prevent, hinder (class.).—Constr.(α).(Aliquem) ab aliqua re:(β).homines adolescentes a dicendi studio,
Cic. de Or. 1, 25, 117:sanos homines a scribendo,
id. Brut. 75 fin.; cf. id. Or. 1 fin.:te a dimicatione (opp. ad certam laudem adhortor),
id. Fam. 1, 7, 5:eum ab instituto consilio,
Caes. B. G. 5, 4; cf.:a proposito,
id. B. C. 3, 100, 3:animos a cupiditate,
Liv. 22, 42:ferociores annos a licentia,
Quint. 2, 2, 3 et saep.— Without acc.:a turpi meretricis amore,
Hor. S. 1, 4, 112.—(Aliquem) de aliqua re:(γ).de agro hunc senem,
Plaut. Trin. 2, 4, 159:Stoicos de sententia,
Cic. Div. 2, 39, 81: me de statu meo, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 11 fin. —(Aliquem) ne, quin, quominus:(δ).(poetam) maledictis, ne scribat,
Ter. Ph. prol. 3; Cic. Quint. 4, 16; Caes. B. G. 1, 17, 2; 1, 31, 16 al. (but different is Suet. Ner. 47: deterritum putant, ne discerperetur). —Without acc.:haud ferro deterrere potes, ne me amet,
Plaut. Truc. 5, 37.—With quin:quin loquar haec... numquam me potes deterrere,
id. Am. 2, 1, 10; id. Mil. 2, 4, 16; Caes. B. G. 2, 3 fin.—Pass., Tib. 1, 3, 13; cf.: me homo nemo deterruerit, quin ea sit in his aedibus, i. e. shall make me believe but that, etc., Plaut. Mil. 2, 3, 61.— With quominus:neque te deterreo, quominus id disputes,
Cic. Att. 11, 8; id. Tusc. 1, 38; Liv. 26, 48 al.—With aliquem and an inf. (very rarely):(ε).nefarias ejus libidines commemorare pudore deterreor,
Cic. Verr. 1, 5, 14; id. ib. 1, 9, 24.—Aliquem aliqua re (very rarely):(ζ).silvestres homines caedibus et victu foedo,
Hor. A. P. 392; cf. Sall. J. 98, 5.—With simple acc.:(η).reliquos magnitudine poenae,
Caes. B. C. 3, 8, 3:pavidam ense (with repellere),
Ov. M. 14, 296:deterritis tribunis,
Liv. 10, 9:Caesar coercendum atque deterrendum Dumnorigem statuebat,
Caes. B. G. 5, 7: in deterrenda liberalitate, Cic. Off. 2, 18, 63.—Absol.:II.advorsor sedulo et deterreo,
Ter. Ad. 1, 2, 64; Cic. Leg. 2, 4, 8; Suet. Caes. 70 al.—In Augustan authors, sometimes with an inanimate object, like defendere, prohibere, etc., to avert, keep off:vim a censoribus,
Liv. 4, 24 fin.:d. nefas et inhibere bipennem,
Ov. M. 8, 767. -
15 objurgo
ob-jurgo (old form objūrĭgo, Plaut. Trin. 1, 2, 30; 32), āvi, ātum, 1 ( part. pass. objurgatus, as a dep. in the act. signif.: Hirrius Curionem non mediocriter objurgatus, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 9, 1), v. a., to chide, scold, blame, rebuke, reprove (freq. and class.; syn.: increpo, improbo, vitupero); constr. usually with acc. of the person or thing; post-class. also with dat.I.In gen.:(β).objurgat is, qui id facit (i. e. jurgat) juste,
Varr. L. L. 7, § 93 Müll.:Menelaus me objurgat, Enn. ap. Rufin. Fig. (Trag. v. 264 Vahl.): quod Chrysalus med objurgavit plurimis verbis malis,
Plaut. Bacch. 4, 9, 97:hanc,
id. Trin. 2, 2, 74:objurgavit M. Caelium, sicut neminem umquam parens,
Cic. Cael. 11, 25:monendi amici saepe sunt et objurgandi,
id. Lael. 24, 88; 90:ne, in quo te objurgem, id ipsum videar imitari,
id. Fam. 3, 8, 6:aliquem molli bracchio de aliquā re,
moderately, id. Att. 2, 1, 6:cum objurgarer, quod nimiā laetitiā paene desiperem,
id. Fam. 2, 9, 2.—With an abstract object:Caesar meam in rogando verecundiam objurgavit,
Cic. Q. Fr. 3, 1, 3, § 10; 3, 1, 2, § 5:si objurgaret populi segnitiem,
Quint. 6, 5, 8:fatum,
Sen. Ep. 93, 1:naturam,
id. ib. 107, 9.— Absol.:recte objurgat,
Plaut. Curc. 1, 3, 15: sic objurgant, quasi oderint, Quint. 2, 2, 7:cum objurgamus, maledicimus,
id. 3, 4, 3.—With dat.: objurgo filium veteres dicebant; nos, objurgo filio, ut Graeci (sc. epitiman tini), Diom. p. 305 P.:II.objurgavi eos,
Vulg. 2 Esdr. 13, 25.—With double acc.:objurgare haec me,
Plaut. Merc. 1, 1, 46.—Transf.* A.To dissuade or deter one from any thing, by means of reproof:2.objurgans me a peccatis,
Plaut. Trin. 3, 2, 54.—To urge in a tone of reproof, to exhort earnestly:B.quā (epistulā) me objurgas, ut firmior sim,
Cic. Att. 3, 15, 1.—Objurgare aliquem aliquā re, to punish, chastise, correct a person with any thing, = ferire, plectere (postAug.):colaphis objurgare puerum,
Petr. 34:verberibus,
Sen. Ira, 3, 12, 6:flagris,
Suet. Oth. 2:ferulis,
id. Calig. 20:soleā rubrā,
Pers. 5, 169: sestertio centies objurgatus, punished, i. e. fined, Sen. Ben. 4, 36, 2. -
16 objurigo
ob-jurgo (old form objūrĭgo, Plaut. Trin. 1, 2, 30; 32), āvi, ātum, 1 ( part. pass. objurgatus, as a dep. in the act. signif.: Hirrius Curionem non mediocriter objurgatus, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 9, 1), v. a., to chide, scold, blame, rebuke, reprove (freq. and class.; syn.: increpo, improbo, vitupero); constr. usually with acc. of the person or thing; post-class. also with dat.I.In gen.:(β).objurgat is, qui id facit (i. e. jurgat) juste,
Varr. L. L. 7, § 93 Müll.:Menelaus me objurgat, Enn. ap. Rufin. Fig. (Trag. v. 264 Vahl.): quod Chrysalus med objurgavit plurimis verbis malis,
Plaut. Bacch. 4, 9, 97:hanc,
id. Trin. 2, 2, 74:objurgavit M. Caelium, sicut neminem umquam parens,
Cic. Cael. 11, 25:monendi amici saepe sunt et objurgandi,
id. Lael. 24, 88; 90:ne, in quo te objurgem, id ipsum videar imitari,
id. Fam. 3, 8, 6:aliquem molli bracchio de aliquā re,
moderately, id. Att. 2, 1, 6:cum objurgarer, quod nimiā laetitiā paene desiperem,
id. Fam. 2, 9, 2.—With an abstract object:Caesar meam in rogando verecundiam objurgavit,
Cic. Q. Fr. 3, 1, 3, § 10; 3, 1, 2, § 5:si objurgaret populi segnitiem,
Quint. 6, 5, 8:fatum,
Sen. Ep. 93, 1:naturam,
id. ib. 107, 9.— Absol.:recte objurgat,
Plaut. Curc. 1, 3, 15: sic objurgant, quasi oderint, Quint. 2, 2, 7:cum objurgamus, maledicimus,
id. 3, 4, 3.—With dat.: objurgo filium veteres dicebant; nos, objurgo filio, ut Graeci (sc. epitiman tini), Diom. p. 305 P.:II.objurgavi eos,
Vulg. 2 Esdr. 13, 25.—With double acc.:objurgare haec me,
Plaut. Merc. 1, 1, 46.—Transf.* A.To dissuade or deter one from any thing, by means of reproof:2.objurgans me a peccatis,
Plaut. Trin. 3, 2, 54.—To urge in a tone of reproof, to exhort earnestly:B.quā (epistulā) me objurgas, ut firmior sim,
Cic. Att. 3, 15, 1.—Objurgare aliquem aliquā re, to punish, chastise, correct a person with any thing, = ferire, plectere (postAug.):colaphis objurgare puerum,
Petr. 34:verberibus,
Sen. Ira, 3, 12, 6:flagris,
Suet. Oth. 2:ferulis,
id. Calig. 20:soleā rubrā,
Pers. 5, 169: sestertio centies objurgatus, punished, i. e. fined, Sen. Ben. 4, 36, 2. -
17 terreo
terrĕo, ŭi, ĭtum, 2, v. a. [Sanscr. root tras-, trasāmi, tremble; Gr. treô], to frighten, [p. 1861] affright, put in fear or dread, to alarm, terrify.I.Lit. (class. and very freq.):II.nec me ista terrent,
Cic. Fam. 2, 16, 4:adversarios,
id. de Or. 1, 20, 90:qui urbem totam... caede incendiisque terreret,
id. Har. Resp. 4, 6:eum hominem istis mortis aut exsilii minis,
id. Par. 2, 17:suae malae cogitationes terrent,
id. Rosc. Am. 24, 67:maris subita tempestas terret navigantes,
id. Tusc. 3, 22, 52:milites... alii se abdere, pars territos confirmare,
Sall. J. 38, 5:multum ad terrendos nostros valuit clamor,
Caes. B. G. 7, 84:mortis metu territi,
Curt. 6, 7, 10; 9, 4, 16:aliquem proscriptionis denuntiatione,
Cic. Planc. 35, 87:metu poenāque,
id. Rep. 5, 4, 6:ut in scenā videtis homines consceleratos impulsu deorum terreri Furiarum taedis ardentibus,
id. Pis. 20, 46:terrere metu,
Liv. 36, 6, 10:territus hoste novo,
Ov. M. 3, 115. — With ne and subj.:Samnites maxime territi, ne ab altero exercitu integro intactoque fessi opprimerentur,
Liv. 10, 14, 20:terruit urbem, Terruit gentes, grave ne rediret Saeculum Pyrrhae,
Hor. C. 1, 2, 4 sq. —With gen.:territus animi,
Sall. H. Fragm. 4, 50 Dietsch; Liv. 7, 34, 4.— Absol.:ut ultro territuri succlamationibus, concurrunt,
Liv. 28, 26, 12.—Transf.A.To drive away by terror, to frighten or scare away ( poet.):B.profugam per totum terruit orbem,
Ov. M. 1, 727:fures vel falce vel inguine,
id. ib. 14, 640; cf.:has (Nymphas) pastor fugatas terruit,
id. ib. 14, 518:volucres (harundo),
Hor. S. 1, 8, 7:saepe etiam audacem fugat hoc terretque poëtam,
id. Ep. 2, 1, 182:terret ambustus Phaethon avaras Spes,
id. C. 4, 11, 25.—To deter by terror, to scare, frighten from any action:aliquem metu gravioris servitii a repetendā libertate,
Sall. H. 1, 41, 6 Dietsch:ut, si nostros loco depulsos vidisset, quo minus libere hostes insequerentur, terreret,
Caes. B. G. 7, 49.—With ne, Tac. H. 2, 63; 3, 42:memoria pessimi proximo bello exempli terrebat, ne rem committerent eo,
Liv. 2, 45, 1:praesentiā tuā, ne auderent transitum, terruisti, Auct. Pan. ap. Constant. 22: non territus ire,
Manil. 5, 576:inimicos loqui terrent amplitudine potestatis,
Amm. 27, 7, 9.
См. также в других словарях:
Deter — may refer to: Auguste Deter (1850 1906), first person diagnosed with Alzheimer s disease Deters, surname See also Deterding Detergent, cleaning material Deteriorate (disambiguation) Determine, horse Determiner (disambiguation) Determinable… … Wikipedia
deter — UK US /dɪˈtɜːr/ verb [T] ( rr ) ► to prevent someone from doing something or to make someone less enthusiastic about doing something: deter sb from doing sth »High prices deter many young people from entering the property market. »People said he… … Financial and business terms
Deter — ist der Name von: Adolf Deter (* 1900; † 1969), deutscher Politiker der KPD Ina Deter (* 1947), deutsche Musikerin Diese Seite ist eine Begriffsklärung zur Unterscheidung mehrerer mit demselben Wort bezeichneter Begriffe … Deutsch Wikipedia
Deter — De*ter , v. t. [imp. & p. p. {Deterred}; p. pr. & vb. n. {Deterring}.] [L. deterrere; de + terrere to frighten, terrify. See {Terror}.] To prevent by fear; hence, to hinder or prevent from action by fear of consequences, or difficulty, risk, etc … The Collaborative International Dictionary of English
deter — I verb absterrere, avert, avoid, ban, bar, barricade, block, blunt, caution, check, chill, circumscribe, constrict, cow, cramp, cumber, dampen, deflect, deny access, deterrere, detour, discommode, discountenance, discourage, disenchant,… … Law dictionary
deter — |ê| v. tr. 1. Fazer parar. 2. Sustar. 3. Suspender. 4. Conservar em detenção. • v. pron. 5. Parar; demorar se. 6. Conter se; reprimir se. ‣ Etimologia: latim detineo, ere, ter afastado, deter, reter, ocupar … Dicionário da Língua Portuguesa
Deter — Deter, Ina, Rocksängerin und gitarristin, * Berlin 14. 1. 1947; begann als Liedermacherin (»Wenn du so bist wie dein Lachen«), wandte sich Ende der 70er Jahre mit eigener Band der Rockmusik zu. Ihre Songs beschäftigen sich v. a. mit politischen … Universal-Lexikon
deter — 1570s, from L. deterrere to frighten from, discourage from, from de away (see DE (Cf. de )) + terrere frighten (see TERRIBLE (Cf. terrible)). Deterrent is from 1829 … Etymology dictionary
deter — *dissuade, discourage, divert Analogous words: *prevent (sense 2): *hinder, impede, obstruct, block: debar, shut out (see EXCLUDE): *frighten, scare: *restrain, inhibit … New Dictionary of Synonyms
deter — has inflected forms deterred, deterring, and also doubles the r in the derivative forms deterrence and deterrent (both pronounced with ter as in ten) … Modern English usage
deter — [v] check, inhibit from action act like a wet blanket*, avert, block, caution, chill, cool, damp, dampen, daunt, debar, disadvise, discourage, dissuade, divert, forestall, forfend, frighten, hinder, impede, intimidate, obstruct, obviate, preclude … New thesaurus