-
1 исход
............................................................1. way out............................................................2. solution(n.) چاره سازی، شولش، حل، محلول، راه حل، تادیه، تسویه............................................................3. end(vt. & n.) پایان، انتها، آخر، خاتمه، فرجام، سر، نوک، طرف، بپایان رساندن، تمام کردن، خاتمه دادن، خاتمه یافتن............................................................4. close(adv. & adj. & n.) جای محصور، چهاردیواری، محوطه، انتها، پایان، ایست، توقف، تنگ، بن بست، نزدیک(vt. & vi.) بستن، منعقد کردن، مسدود کردن، محصور کردن............................................................5. outcome(n.) برآمد، پی آمد، حاصل، نتیجه............................................................6. issue(vi.) بر آمد، پی آمد، نشریه، فرستادن، بیرون آمدن، خارج شدن، صادر شدن، ناشی شدن، انتشار دادن، رواج دادن، نژاد، نوع، عمل، کردار، اولاد، نتیجه بحث، موضوع، شماره............................................................7. culmination(n.) اوج، قله، حد اعلی............................................................8. Exodus(n.) مهاجرت بنی اسرائیل از مصر به کنعان، خروج، مهاجرت، مهاجرت دسته جمعی -
2 кульминация
مونث culmination(n.) اوج، قله، حد اعلی
См. также в других словарях:
culmination — [ kylminasjɔ̃ ] n. f. • v. 1600 fig.; lat. culminatio, de culminare → culminer ♦ Astron. Passage d un astre à son point culminant. ● culmination nom féminin Chacun des deux points du méridien d un lieu en lesquels passe quotidiennement un astre,… … Encyclopédie Universelle
Culmination — Cul mi*na tion (k[u^]l m? n? sh?n), n. [Cf. F.culmination] 1. The attainment of the highest point of altitude reached by a heavenly body; passage across the meridian; transit. [1913 Webster] 2. Attainment or arrival at the highest pitch of glory … The Collaborative International Dictionary of English
culmination — (n.) 1630s, from Fr. culmination, noun of action from L.L. culminare (see CULMINATE (Cf. culminate)). Originally a term in astronomy/astrology; figurative use is from 1650s … Etymology dictionary
Culmination — (v. lat.), 1) die höchste Erhebung eines Himmelskörpers über den Horizont, bei seiner scheinbaren täglichen Bewegung von Ost nach West. Es entspricht solche dem Moment, wenn ein Stern (Sonne od. Mond mit ihrem Mittelpunkt) durch den Meridian… … Pierer's Universal-Lexikon
Culmination — Culmination, in der Astronomie der Durchgang eines Gestirns durch den Meridian oder Mittagskreis des Beobachters; das Gestirn hat in diesem Augenblicke die größte Höhe, den höchsten Punkt seines Tagbogens (culmen arcus diurni) erreicht, »es… … Herders Conversations-Lexikon
culmination — I noun acme, apex, apogee, cap, climax, crest, crown, crowning touch, head, height, highest point, peak, pinnacle, summit, top, topmost point, utmost height, zenith II index ceiling, conclusion (outcome), consequence ( … Law dictionary
culmination — CULMINATION. s. f. Terme d Astronomie. Moment du passage d un astre par le méridien … Dictionnaire de l'Académie Française 1798
culmination — фр. [кюльминасьо/н], англ. [калминэ/йшн] culminazione ит. [кульминацио/нэ] кульминация … Словарь иностранных музыкальных терминов
culmination — peak, climax, apex, acme, *summit, pinnacle, meridian, zenith, apogee … New Dictionary of Synonyms
culmination — [n] conclusion; climactic stage acme, all the way*, apex, apogee, blow off*, capper*, climax, completion, consummation, critical mass, crown, crowning touch, finale, finish, height, limit, maximum, meridian, ne plus ultra, noon, payoff, peak,… … New thesaurus
culmination — [kul΄mə nā′shən] n. 1. a culminating; reaching of the highest or lowest altitude or point 2. the highest point; zenith; climax … English World dictionary
