-
1 annuus
annuus adj. [annus], of a year, lasting a year: tempus: qui (magistratus) creatur annuus, Cs.: reges, N.: cultura, H.: labor, a whole year's work: signorum commutationes, during the year.—Yearly, annual: Sacra, V.* * *annua, annuum ADJfor a year, lasting/appointed for a year; paid/performed yearly, annual -
2 lūxuriēs
lūxuriēs —, acc. em, f [luxus], rankness, luxuriance: segetum, V: falx Quā luxuriem premit, O.—Fig., riotous living, extravagance, profusion, luxury, excess: animus, qui nunc luxuriā diffluit, T.: nimiam luxuriam designare, Cs.: homo tantae luxuriae: in urbe luxuries creatur, ex luxuriā exsistat avaritia: Luxuriae sordes, Iu.: luxuriem addidit arti Tibicen, delicacy, H.— Of style: in summā ubertate inest luxuries.* * *luxury, extravagance, thriving condition -
3 auspicor
auspĭcor, ātus, 1, v. dep. [from auspex, as auguror from augur], to take the auspices.I.Lit.A.In gen.:B.(Gracchus) cum pomerium transiret, auspicari esset oblitus,
Cic. N. D. 2, 4, 11:tripudio auspicari,
id. Div. 1, 35, 77; 2, 36, 77:Fabio auspicanti aves non addixere,
Liv. 27, 16, 15; 4, 6, 3; 6, 41, 5 sq. al.—Esp., aliquid or absol., also with inf., to make a beginning, for the sake of a good omen, to begin, enter upon (first freq. after the Aug. per.):II.ipsis Kal. Januariis auspicandi causā omne genus operis instaurant,
Col. 11, 2, 98:auspicandi gratiā tribunal ingredi,
Tac. A. 4, 36:non auspicandi causā, sed studendi,
Plin. Ep. 3, 5, 8:auspicatus est et jurisdictionem,
Suet. Ner. 7:auspicabar in Virginem (aquam) desilire,
Sen. Ep. 83, 5.—In gen., to begin, enter upon a thing:► a.auspicari culturarum officia,
Col. 11, 2, 3; 3, 1, 1:homo a suppliciis vitam auspicatur,
Plin. 7, prooem. §3: militiam,
Suet. Aug. 38:cantare,
id. Ner. 22.— Trop.:senatorium per militiam auspicantes gradum,
attaining, receiving it through military services, Sen. Ep. 47, 10.Act. access. form auspĭco, āre, to take the auspices:b.praetor advenit, auspicat auspicium prosperum,
Naev. 4, 2 (Non. p 468, 28):(magistratus) publicae [rei] cum auspicant, Caecil. ap. Non. l. l. (Com. Rel. p. 66 Rib.): auspicetis: cras est communis dies, Atta, ib. (Com. Rel. p. 161 Rib.): Non hodie isti rei auspicavi,
Plaut. Rud. 3, 4, 12:mustelam,
to receive, accept as an augury, id. Stich. 3, 2, 46:super aliquā re,
Gell. 3, 2. —Pass.(α).Abl. absol.: auspĭcātō, after taking the auspices:(β).Romulus non solum auspicato urbem condidisse, sed ipse etiam optimus augur fuisse traditur,
Cic. Div. 1, 2, 3:Nihil fere quondam majoris rei nisi auspicato ne privatim quidem gerebatur,
id. ib. 1, 16, 28:qui et consul rogari et augur et auspicato,
id. N. D. 2, 4, 11; id. Div. 2, 36, 72; 2, 36, 77:plebeius magistratus nullus auspicato creatur,
Liv. 6, 41, 5 sq.; 5, 38; 1, 36;28, 28: Hunc (senatum) auspicato a parente et conditore urbis nostrae institutum,
Tac. H. 1, 84; 3, 72 al.—auspĭcātus, a, um, part., consecrated by auguries:(γ).auspicato in loco,
Cic. Rab. Perd. 4:non auspicatos contudit impetus Nostros,
Hor. C. 3, 6, 10:auspicata comitia,
Liv. 26, 2, 2 al. —Acc. to auspicor, II., begun:(δ).in bello male auspicato,
Just. 4, 5. —auspĭcātus, a, um, as P. a., fortunate, favorable, lucky, prosperous, auspicious:cum Liviam auspicatis rei publicae ominibus duxisset uxorem,
Vell. 2, 79, 2.— Comp.:Venus auspicatior,
Cat. 45, 26:arbor,
Plin. 13, 22, 38, § 118.— Sup.:auspicatissimum exordium,
Quint. 10, 1, 85; Plin. Ep. 10, 28, 2:initium,
Tac. G. 11.— Adv.: auspĭcātō, under a good omen, auspiciously:ut ingrediare auspicato,
at a for tunate moment, in a lucky hour, Plaut. Pers. 4, 4, 57:Haud auspicato huc me appuli,
Ter. And. 4, 5, 12:qui auspicato a Chelidone surrexisset,
Cic. Verr. 1, 40, 144.— Comp. auspicatius:auspicatius mutare nomen,
Plin. 3, 11, 16, § 105:gigni,
id. 7, 9, 7, § 47. -
4 demorior
dē-mŏrĭor, mortuus, 3, v. dep. n., to die off, to die, depart, decease (i. e. from an office, out of a circle of associates, etc., cf. Fabri ad Liv. 23, 21, 7. In the class. per. only in the perf. or part. perf.; not found in Caes. and the Aug. poets).I.Lit.:II.paene sum fame demortuus,
Plaut. Stich. 1, 3, 62:cum esset ex veterum numero quidam senator demortuus,
Cic. Verr. 2, 2, 50, § 124; cf.:tantum hominum demortuum esse, ut, etc.,
Liv. 40, 19; 26, 23; Curt. 8, 10:alii sunt alias, nostrique familiares fere demortui,
Cic. Att. 16, 11 fin.:posse evenire, ut demoriantur mancipia,
Dig. 4, 4, 11, § 5.—So in pub. law lang.:in demortui (magistratus) locum creatur, sufficitur, etc.,
Liv. 5, 31 Drak.; 23, 21 sq.; Cic. Verr. 2, 4, 5, § 9; Suet. Caes. 41 al.—Trop.A.To depart, be gone:B.potationes plurimae demortuae, Quot adeo cenae, quas deflevi, mortuae!
Plaut. Stich. 1, 3, 58:demortua vocabula,
obsolete, Gell. 9, 2, 11.—With acc. pers., to be dying for love of any one (cf. depereo):ea demoritur te,
Plaut. Mil. 4, 1, 23; 4, 2, 49. -
5 luxuria
luxŭrĭa, ae, and luxŭrĭēs, ēi (v. Zumpt, Verr. 2, 2, 3, § 7, and 2, 5, 31, § 80; Roby, Gram. § 342; old gen. luxurii, Gracch. ap. Gell. 9, 14; the dat. of the fifth decl. is not in use, and the abl. is doubtful; v. Neue, Formenl. 1, 382 sqq.), f. [luxus], rankness.I.Lit., rankness, luxuriance of trees and plants:B.luxuriem segetum tenerā depascit in herbā,
Verg. G. 1, 112:si vitis luxuria se consumpserit,
Plin. 17, 22, 35, § 181; 9, 2, 1, § 2.—Poet., transf., of animals: wantonness, friskiness, frolicsomeness, Val. Fl. 7, 65.—II.Trop., riotous living, extravagance, profusion, luxury, excess:B.quam ecfliges, luxuriae sumptus suppeditare ut possies,
Plaut. As. 4, 2, 10:animus, qui nunc luxuriā et lasciviā diffluit,
Ter. Heaut. 5, 1, 72:in urbe luxuries creatur, ex luxuriā existat avaritia, necesse est,
Cic. Rosc. Am. 27, 75:odit populus Romanus privatam luxuriam,
id. Mur. 36, 76:luxuries Hannibalem ipsum Capuae corrupit,
id. Agr. 1, 7, 20:diffluere luxuriā,
id. Off. 1, 30, 106; 1, 34, 123:res ad luxuriam pertinentes,
Caes. B. G. 2, 15:saevior armis Luxuria incubuit,
Juv. 6, 293:quis ferat istas luxuriae sordes?
id. 1, 140. —Of style:in qua (oratione), ut in herbis, in summā ubertate inest luxuries quaedam,
Cic. de Or. 2, 23, 96. -
6 luxuries
luxŭrĭa, ae, and luxŭrĭēs, ēi (v. Zumpt, Verr. 2, 2, 3, § 7, and 2, 5, 31, § 80; Roby, Gram. § 342; old gen. luxurii, Gracch. ap. Gell. 9, 14; the dat. of the fifth decl. is not in use, and the abl. is doubtful; v. Neue, Formenl. 1, 382 sqq.), f. [luxus], rankness.I.Lit., rankness, luxuriance of trees and plants:B.luxuriem segetum tenerā depascit in herbā,
Verg. G. 1, 112:si vitis luxuria se consumpserit,
Plin. 17, 22, 35, § 181; 9, 2, 1, § 2.—Poet., transf., of animals: wantonness, friskiness, frolicsomeness, Val. Fl. 7, 65.—II.Trop., riotous living, extravagance, profusion, luxury, excess:B.quam ecfliges, luxuriae sumptus suppeditare ut possies,
Plaut. As. 4, 2, 10:animus, qui nunc luxuriā et lasciviā diffluit,
Ter. Heaut. 5, 1, 72:in urbe luxuries creatur, ex luxuriā existat avaritia, necesse est,
Cic. Rosc. Am. 27, 75:odit populus Romanus privatam luxuriam,
id. Mur. 36, 76:luxuries Hannibalem ipsum Capuae corrupit,
id. Agr. 1, 7, 20:diffluere luxuriā,
id. Off. 1, 30, 106; 1, 34, 123:res ad luxuriam pertinentes,
Caes. B. G. 2, 15:saevior armis Luxuria incubuit,
Juv. 6, 293:quis ferat istas luxuriae sordes?
id. 1, 140. —Of style:in qua (oratione), ut in herbis, in summā ubertate inest luxuries quaedam,
Cic. de Or. 2, 23, 96. -
7 mulus
mūlus, i, m. [perh. mu-; Gr. mukaô; cf. muklos, an ass], a mule:muli pretio qui superant equos,
Plaut. Aul. 3, 5, 21:rhedarii,
Varr. R. R. 3, 17:clitellarius,
Cic. Top. 8, 35: mulus vehiculo lunae habetur, quod tam ea sterilis sit quam mulus; vel quod, ut mulus non suo genere sed equis creatur, sic ea solis, non suo fulgore luceat, Paul. ex Fest. p. 148 Müll.: mulis celebrantur ludi in Circo Maximo Consualibus, quia id genus quadrupedum primum putatur coeptum currui vehiculoque adjungi, Paul. ex Fest. p. 148 ib.—As a term of abuse, you mule, you ass:mule, nihil sentis,
Cat. 83, 3: muli Mariani, Marius's mules, a nickname given to the soldiers of C. Marius, because they were compelled to carry their baggage on their backs like mules, Front. Strat. 4, 1, 7; Paul. ex Fest. s. v. muli, p. 149 Müll.; and s. v. aerumnulas, p. 24 ib.— Prov: mutuum muli scabunt, like the Engl. you claw me, and I'll claw you, of those who flatter one another, Aus. Idyll. 12; hence: ridiculum est, cum te Cascam tua dicit amica, Fili Potoni, sesquisenex puerum. Dice illam pusam: sic fiet mutua muli, Poët. ap. Varr. L. L. 7, § 28 Müll.:mulum de asino pingere, a proverbial expression made use of when the original and the copy differ but little from each other, or when absurdities are represented by absurdities, or lies concealed with lies,
Tert. adv. Val. 19 fin.
См. также в других словарях:
Creatūr — (v. lat.), 1) Geschöpf, in Bezug auf den Schöpfer; 2) ein Mensch, der ohne Verdienst durch Gunst eine Stelle erhielt, aber dabei abhängig von dem ist, welcher ihm diese verschaffte; daher verächtlicher Mensch … Pierer's Universal-Lexikon
creatur — obs. f. creature, creator … Useful english dictionary
Creatur, die — Die Creatur, S. Kreatur … Grammatisch-kritisches Wörterbuch der Hochdeutschen Mundart
CREATUR — creaturas … Abbreviations in Latin Inscriptions
АЛЬБЕРТ ВЕЛИКИЙ — [лат. Albertus Magnus] (ок. 1200 (1193?), Лауинген, Швабия 15.11.1280, Кёльн), св. католич. Церкви (пам. зап. 15 нояб.), учитель католич. Церкви (доктор Церкви), нем. мон. доминиканец, видный богослов схоласт, философ и ученый. Биография А. В., в … Православная энциклопедия
Gott — 1. Ach du grosser Gott, was lässt du für kleine Kartoffeln wachsen! – Frischbier2, 1334. 2. Ach Gott, ach Gott, seggt Leidig s Lott, all Jahr e Kind on kein Mann! (Insterburg.) – Frischbier2, 1335. 3. Ach, du lieber Gott, gib unserm Herrn ein n… … Deutsches Sprichwörter-Lexikon
Pürstinger — Berthold Pürstinger (* 1465 in Salzburg; † 1543 in Saalfelden im Pinzgau) war seit 1508 Bischof von Chiemsee. Kaum 30 Jahre alt, wurde Berthold vom Erzbischof von Salzburg zu seinem Kämmerer und im Jahr 1508 zum Bischof von Chiemsee ernannt, als… … Deutsch Wikipedia
Johannes Scotus Eriugena — Johannes Scotus Eriugena, Johannes Scotus Erigena, irischer Theologe und Philosoph, * in Irland (Scotia maior) 1. Viertel des 9. Jahrhunderts, ✝ um 877; wirkte um 850 im Reichsteil Karls des Kahlen im Umfeld der Hof und Kathedralschule von… … Universal-Lexikon
créateur — créateur, trice [ kreatɶr, tris ] n. et adj. • creatur 1119; lat. creator 1 ♦ N. m. Relig. Celui qui crée, qui tire qqch. du néant. ⇒ dieu; démiurge. Le créateur du ciel et de la terre. Absolt Le Créateur et les créatures. Adj. Divinité créatrice … Encyclopédie Universelle
Robert Sheehan — upright=200px Robert Sheehan au Minghella Film Festival 2011 Données clés Nom de naissance … Wikipédia en Français
Robert Sheehan — Saltar a navegación, búsqueda Robert Michael Sheehan o Robbie Sheehan, es un joven actor irlandés. Nació el 7 de enero de 1988, en Portlaoise (County Laois,Irlanda). Mide 1,83 y tiene un hermano mayor Brendan. Cita personal: No estoy seguro de si … Wikipedia Español