Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

continence

  • 1 continentia

        continentia ae, f    [1 continens], a restraint, abstemiousness, continence, temperance, moderation: exemplum continentiae, T.: hinc continentia (pugnat), illinc libido: illius in victu.
    * * *
    restraint/self-control/abstinence/holding back/repression (passion/appetite); contents of a work; contiguity; proximity

    Latin-English dictionary > continentia

  • 2 castimonialis

    castimonialis, castimoniale ADJ
    pertaining to abstinence or continence/self-restraint

    Latin-English dictionary > castimonialis

  • 3 castum

    festival/period of ceremonial/required abstinence/continence dedicated to a god

    Latin-English dictionary > castum

  • 4 castimonialis

    castĭmōnĭālis, e, adj. [castimonia], pertaining to abstinence or continence:

    liquamen,

    Pall. Febr. 25, 12, p. 92 Bip.

    Lewis & Short latin dictionary > castimonialis

  • 5 castus

    1.
    castus, a, um, adj. [i. e. cas-tus, partic., kindr. to Sanscr. çludh, to cleanse; Gr. kath-aros; Germ. keusch, heiter; cf. the opp. in-ces-tus, impure, Bopp, Gloss. 351, 6; Pott. 1, 252].
    I.
    In gen., morally pure, unpolluted, spotless, guiltless, = purus, integer (gen. in respect to the person himself, while candidus signifies pure, just, in respect to other men; v. Doed. Syn. p. 196 sq.;

    class. in prose and poetry): castus animus purusque,

    Cic. Div. 1, 53, 121; cf.:

    vita purissima et castissima,

    id. Rosc. Com. 6, 17; and:

    quis hoc adulescente castior? quis modestior? quis autem illo qui maledicit impurior?

    id. Phil. 3, 6, 15:

    perjurum castus (fraudasse dicatur),

    id. Rosc. Com. 7, 21:

    castissimum quoque hominem ad peccandum potuisse impellere,

    id. Inv. 2, 11, 36:

    nulli fas casto sceleratum insistere limen,

    Verg. A. 6, 563:

    populus Et frugi castusque verecundusque,

    Hor. A. P. 207:

    qui (animi) se integros castosque servavissent,

    Cic. Tusc. 1, 30, 72; cf. id. Font. 10, 22; id. Cael. 18, 42:

    M. Crassi castissima domus,

    id. ib. 4, 9:

    signa,

    signs, indications of innocence, Ov. M. 7, 725:

    fides,

    inviolable, Sil. 13, 285:

    Saguntum,

    id. 3, 1.—With ab:

    decet nos esse a culpā castos,

    Plaut. Poen. 5, 4, 23; so,

    res familiaris casta a cruore civili,

    Cic. Phil. 13, 4, 8.—
    II.
    In respect to particular virtues.
    A.
    Most freq., esp. in poetry, in regard to sexual morality, pure, chaste, unpolluted, virtuous, continent:

    Latona,

    Enn. Trag. 424 Vahl.; cf.

    Minerva,

    Hor. C. 3, 3, 23; Cat. 16, 5; 62, 23; Tib. 1, 3, 83; Ov. M. 2, 544; 2, 711:

    hostia = Iphigenia,

    Lucr. 1, 98:

    Bellerophon,

    Hor. C. 3, 7, 15:

    matres,

    Verg. A. 8, 665:

    maritae,

    Ov. F. 2, 139.— With ab:

    castus ab rebus venereis,

    Col. 9, 14, 3.—Of inanimate things:

    lectulus,

    Cat. 64, 87:

    cubile,

    id. 66, 83:

    flos virginis,

    id. 62, 46:

    gremium,

    id. 65, 20:

    vultus,

    Ov. M. 4, 799:

    domus,

    Cat. 64, 385; Hor. C. 4, 5, 21 al.—
    b.
    Trop., of style, free from barbarisms, pure:

    Caius Caesar sermonis praeter alios suae aetatis castissimi,

    Gell. 19, 8, 3.—
    B.
    In a religious respect, pious, religious, holy, sacred, = pius:

    hac casti maneant in religione nepotes,

    Verg. A. 3, 409 Wagn.—

    So, Aeneas (for which elsewhere pius in Verg.),

    Hor. C. S. 42:

    sacerdotes,

    Verg. A. 6, 661:

    et sanctus princeps,

    Plin. Pan. 1, 3:

    ego qui castam contionem, sanctum campum defendo (in respect to the preceding: in Campo Martio, comitiis centuriatis auspicato in loco),

    Cic. Rab. Perd. 4, 11.—Of things: sacrae, religiosae castaeque res, Varr. ap. Non. p. 267, 8:

    haud satis castum donum deo,

    Cic. Leg. 2, 18, 45; cf.

    festa,

    Ov. Am. 3, 13, 3:

    taedae,

    Verg. A. 7, 71 Serv.:

    ara castis Vincta verbenis,

    Hor. C. 4, 11, 6:

    crines,

    Ov. M. 15, 675:

    laurus,

    Tib. 3, 4, 23:

    castior amnis (sc. Musarum),

    Stat. S. 4, 7, 12; cf.:

    castum flumen (on account of the nymphs),

    Claud. III. Cons. Stil. 260:

    luci,

    Hor. C. 1, 12, 59:

    nemus,

    Tac. G. 40:

    pura castaque mens,

    Plin. Pan. 3 fin.: casta mola genus sacrificii, quod Vestales virgines faciebant, Paul. ex Fest. p. 65 Müll.—As epith. ornans of poetry, since it is used in defence of the Deity: casta poesis, Varr. ap. Non. p. 267, 14 (it is erroneously explained by Non. by suavis, jucundus).—
    2.
    Hence, subst.: castum, i, n., a festival, or period of time consecrated to a god, during which strict continence was enjoined, Fest. p. 124, 25 Müll.:

    Isidis et Cybeles,

    Tert. Jejun. 16.—
    C.
    In respect to the property and rights of others, free from, abstinent, disinterested: manus, Varr. ap. Non. p. 267, 12:

    homo castus ac non cupidus,

    Cic. Sest. 43, 93:

    castissimus homo atque integerrimus,

    id. Fl. 28, 68.— Adv.: castē.
    A.
    (Acc. to I.) Purely, spotlessly, without stain, uprightly:

    agere aetatem suam,

    Plaut. Trin. 2, 4, 149:

    et integre vivere,

    Cic. Fin. 4, 23, 63; id. Imp. Pomp. 1, 2.—
    B.
    (Acc. to II. A.) Chastely, virtuously: caste se habere a servis, C. Gracch. ap. Gell. 15, 12, 3:

    tueri eloquentiam ut adultam virginem,

    Cic. Brut. 95, 330.—Of language, properly, correctly, classically:

    caste pureque linguā Latinā uti,

    Gell. 17, 2, 7.—
    2.
    (Acc. to II. B.) Piously, religiously:

    placare deos,

    Ov. P. 2, 1, 33; cf. Cic. N. D. 1, 2, 3; Suet. Aug. 6.— Comp., Liv. 10, 7, 5.— Sup., Cic. Fam. 14, 4, 1.
    2.
    castus, ūs (abl. heterocl. casto, Tert. Jejun. 16; Fest. s. v. minuitur, p. 154, 6 Müll.), m. [1. castus], ante- and post-class. for castimonia, an abstinence from sensual enjoyments on religious grounds, Naev. ap. Non. p. 197, 16; Varr. ib.; Gell. 10, 15, 1; Arn. 5, p. 167.

    Lewis & Short latin dictionary > castus

  • 6 continentia

    1.
    contĭnentĭa, ae, f. [contineo].
    I.
    A holding back, repressing.
    * A.
    Lit.:

    (crepitūs ventris),

    Suet. Claud. 32 fin.
    B.
    Trop. (acc. to contineo, I. B. 2. b., and continens, B.), a briding, restraining of one's passions and desires, abstemiousness, continence, temperance, moderation, enkrateia (the common signif.; most freq. in Cic.; it is diff. from abstinentia, v. in h. v.;

    opp. libido): continentia est, per quam cupiditas consilii gubernatione regitur,

    Cic. Inv. 2, 54, 164; id. Off. 2, 24, 86; cf. Quint. 5, 10, 121:

    conferte hujus libidines cum illius continentiā,

    Cic. Verr. 2, 4, 52, § 115; cf.:

    ubi pro continentiā et aequitate libido atque superbia invasere,

    Sall. C. 2, 5;

    connected with modestia,

    Caes. B. G. 7, 52; cf. Quint. 2, 21, 3; 3, 7, 15 al.—
    II.
    (Acc. to contineo, I. B. 3., and continens, C.) The contents of a work (only late Lat.):

    operis,

    Macr. Somn. Scip. 2, 12, § 2; Hier. in Isa. 5, 20 init.; 5, 23, 11; so the title of the work of Fulgentius: De Expositione Vergilianae Continentiae, etc.—
    * III.
    (Acc. to contineo, II., and continens, A. 1.) Contiguity, proximity:

    regionum (just before: cohaerentia regionum),

    Macr. S. 5, 15, 5.
    2.
    contĭnentĭa, ium, n., v. contineo, P. a.

    Lewis & Short latin dictionary > continentia

  • 7 sobrietas

    sōbrĭĕtas, ātis, f. [sobrius], sobriety (post-Aug.).
    I.
    Lit., temperance in drinking, Sen. Tranq. 15, 16; Val. Max. 6, 3, 9.—

    Hence Sobrietas personified,

    the enemy of Venus, App. M. 5, p. 172, 20; Prud. Psych. 450.—
    II.
    In gen., moderation, temperance, continence (cf.:

    modestas, temperantia): vitae,

    Dig. 1, 7, 17 fin.; Vulg. 1 Tim. 2, 9.—
    B.
    Trop., reasonableness, prudence:

    consiliorum,

    Amm. 31, 10, 19.

    Lewis & Short latin dictionary > sobrietas

См. также в других словарях:

  • continence — [ kɔ̃tinɑ̃s ] n. f. • fin XIIe; de 1. continent 1 ♦ État de qqn qui s abstient de tout plaisir charnel. La continence volontaire, considérée comme vertu. ⇒ ascétisme , chasteté, pureté. Vivre dans la continence. 2 ♦ Méd. État d un sphincter… …   Encyclopédie Universelle

  • Continence — • Defined as abstinence from even the licit gratifications of marriage Catholic Encyclopedia. Kevin Knight. 2006. Continence     Continence      …   Catholic encyclopedia

  • continence — 1. (kon ti nan s ) s. f. Abstinence des plaisirs de l amour. Le don de continence. •   Il avait passé sa jeunesse dans la continence, BOSSUET Var. II. •   Ève propose à Adam de vivre dans la continence ou de se donner la mort, CHATEAUB. Génie, II …   Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré

  • Continence — Con ti*nence, Continency Con ti*nen*cy, n. [F. continence, L. continentia. See {Continent}, and cf. {Countenance}.] 1. Self restraint; self command. [1913 Webster] He knew what to say; he knew also, when to leave off, a continence which is… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • continence — Continence. s. f. Vertu qui fait qu on s abstient des plaisirs de la chair qui sont deffendus, & qu on n abuse point de ceux qui sont permis. Le don de continence. garder la continence. observer la continence dans le mariage …   Dictionnaire de l'Académie française

  • continence — late 14c., self restraint, from O.Fr. continence (14c.), from L. continentia a holding back, repression, from continent , prp. stem of continere (see CONTINENT (Cf. continent)). Especially of sexual desire from late 14c.; of the body s… …   Etymology dictionary

  • Continence — may refer to: Fecal incontinence, the inability to control one s bowels Incontinence (philosophy), a lack of self control (Greek: ἀκρασία) Sexual abstinence as a state of life Urinary incontinence, the involuntary excretion of urine This… …   Wikipedia

  • continence — I noun abstainment, abstention, abstinence, asceticism, chastity, conservatism, continentia, eschewal, forbearance, moderateness, moderation, prudence, renunciation, restraint, self command, self control, self denial, self discipline, self… …   Law dictionary

  • continence — *temperance, abstemiousness, sobriety, abstinence Analogous words: chasteness or chastity, purity (see corresponding adjectives at CHASTE): moderateness or moderation, tem perateness (see corresponding adjectives at MODERATE) Antonyms:… …   New Dictionary of Synonyms

  • continence — [n] self restraint abstemiousness, abstinence, asceticism, celibacy, chastity, forbearance, moderation, refraining, self control, sobriety, temperance, virtue; concept 633 …   New thesaurus

  • continence — [känt′ n əns] n. [OFr < L continentia < prp. of continere: see CONTAIN] 1. self restraint; moderation 2. self restraint in, esp. total abstinence from, sexual activity …   English World dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»