-
1 continentia
continentia ae, f [1 continens], a restraint, abstemiousness, continence, temperance, moderation: exemplum continentiae, T.: hinc continentia (pugnat), illinc libido: illius in victu.* * *restraint/self-control/abstinence/holding back/repression (passion/appetite); contents of a work; contiguity; proximity -
2 castimonialis
castimonialis, castimoniale ADJpertaining to abstinence or continence/self-restraint -
3 castum
festival/period of ceremonial/required abstinence/continence dedicated to a god -
4 castimonialis
castĭmōnĭālis, e, adj. [castimonia], pertaining to abstinence or continence:liquamen,
Pall. Febr. 25, 12, p. 92 Bip. -
5 castus
1.castus, a, um, adj. [i. e. cas-tus, partic., kindr. to Sanscr. çludh, to cleanse; Gr. kath-aros; Germ. keusch, heiter; cf. the opp. in-ces-tus, impure, Bopp, Gloss. 351, 6; Pott. 1, 252].I.In gen., morally pure, unpolluted, spotless, guiltless, = purus, integer (gen. in respect to the person himself, while candidus signifies pure, just, in respect to other men; v. Doed. Syn. p. 196 sq.;II.class. in prose and poetry): castus animus purusque,
Cic. Div. 1, 53, 121; cf.:vita purissima et castissima,
id. Rosc. Com. 6, 17; and:quis hoc adulescente castior? quis modestior? quis autem illo qui maledicit impurior?
id. Phil. 3, 6, 15:perjurum castus (fraudasse dicatur),
id. Rosc. Com. 7, 21:castissimum quoque hominem ad peccandum potuisse impellere,
id. Inv. 2, 11, 36:nulli fas casto sceleratum insistere limen,
Verg. A. 6, 563:populus Et frugi castusque verecundusque,
Hor. A. P. 207:qui (animi) se integros castosque servavissent,
Cic. Tusc. 1, 30, 72; cf. id. Font. 10, 22; id. Cael. 18, 42:M. Crassi castissima domus,
id. ib. 4, 9:signa,
signs, indications of innocence, Ov. M. 7, 725:fides,
inviolable, Sil. 13, 285:Saguntum,
id. 3, 1.—With ab:decet nos esse a culpā castos,
Plaut. Poen. 5, 4, 23; so,res familiaris casta a cruore civili,
Cic. Phil. 13, 4, 8.—In respect to particular virtues.A.Most freq., esp. in poetry, in regard to sexual morality, pure, chaste, unpolluted, virtuous, continent:b.Latona,
Enn. Trag. 424 Vahl.; cf.Minerva,
Hor. C. 3, 3, 23; Cat. 16, 5; 62, 23; Tib. 1, 3, 83; Ov. M. 2, 544; 2, 711:hostia = Iphigenia,
Lucr. 1, 98:Bellerophon,
Hor. C. 3, 7, 15:matres,
Verg. A. 8, 665:maritae,
Ov. F. 2, 139.— With ab:castus ab rebus venereis,
Col. 9, 14, 3.—Of inanimate things:lectulus,
Cat. 64, 87:cubile,
id. 66, 83:flos virginis,
id. 62, 46:gremium,
id. 65, 20:vultus,
Ov. M. 4, 799:domus,
Cat. 64, 385; Hor. C. 4, 5, 21 al.—Trop., of style, free from barbarisms, pure:B.Caius Caesar sermonis praeter alios suae aetatis castissimi,
Gell. 19, 8, 3.—In a religious respect, pious, religious, holy, sacred, = pius:2.hac casti maneant in religione nepotes,
Verg. A. 3, 409 Wagn.—So, Aeneas (for which elsewhere pius in Verg.),
Hor. C. S. 42:sacerdotes,
Verg. A. 6, 661:et sanctus princeps,
Plin. Pan. 1, 3:ego qui castam contionem, sanctum campum defendo (in respect to the preceding: in Campo Martio, comitiis centuriatis auspicato in loco),
Cic. Rab. Perd. 4, 11.—Of things: sacrae, religiosae castaeque res, Varr. ap. Non. p. 267, 8:haud satis castum donum deo,
Cic. Leg. 2, 18, 45; cf.festa,
Ov. Am. 3, 13, 3:taedae,
Verg. A. 7, 71 Serv.:ara castis Vincta verbenis,
Hor. C. 4, 11, 6:crines,
Ov. M. 15, 675:laurus,
Tib. 3, 4, 23:castior amnis (sc. Musarum),
Stat. S. 4, 7, 12; cf.:castum flumen (on account of the nymphs),
Claud. III. Cons. Stil. 260:luci,
Hor. C. 1, 12, 59:nemus,
Tac. G. 40:pura castaque mens,
Plin. Pan. 3 fin.: casta mola genus sacrificii, quod Vestales virgines faciebant, Paul. ex Fest. p. 65 Müll.—As epith. ornans of poetry, since it is used in defence of the Deity: casta poesis, Varr. ap. Non. p. 267, 14 (it is erroneously explained by Non. by suavis, jucundus).—Hence, subst.: castum, i, n., a festival, or period of time consecrated to a god, during which strict continence was enjoined, Fest. p. 124, 25 Müll.:C.Isidis et Cybeles,
Tert. Jejun. 16.—In respect to the property and rights of others, free from, abstinent, disinterested: manus, Varr. ap. Non. p. 267, 12:A.homo castus ac non cupidus,
Cic. Sest. 43, 93:castissimus homo atque integerrimus,
id. Fl. 28, 68.— Adv.: castē.(Acc. to I.) Purely, spotlessly, without stain, uprightly:B.agere aetatem suam,
Plaut. Trin. 2, 4, 149:et integre vivere,
Cic. Fin. 4, 23, 63; id. Imp. Pomp. 1, 2.—(Acc. to II. A.) Chastely, virtuously: caste se habere a servis, C. Gracch. ap. Gell. 15, 12, 3:2.tueri eloquentiam ut adultam virginem,
Cic. Brut. 95, 330.—Of language, properly, correctly, classically:caste pureque linguā Latinā uti,
Gell. 17, 2, 7.—(Acc. to II. B.) Piously, religiously:2.placare deos,
Ov. P. 2, 1, 33; cf. Cic. N. D. 1, 2, 3; Suet. Aug. 6.— Comp., Liv. 10, 7, 5.— Sup., Cic. Fam. 14, 4, 1.castus, ūs (abl. heterocl. casto, Tert. Jejun. 16; Fest. s. v. minuitur, p. 154, 6 Müll.), m. [1. castus], ante- and post-class. for castimonia, an abstinence from sensual enjoyments on religious grounds, Naev. ap. Non. p. 197, 16; Varr. ib.; Gell. 10, 15, 1; Arn. 5, p. 167. -
6 continentia
1.contĭnentĭa, ae, f. [contineo].I.A holding back, repressing.* A.Lit.:B.(crepitūs ventris),
Suet. Claud. 32 fin. —Trop. (acc. to contineo, I. B. 2. b., and continens, B.), a briding, restraining of one's passions and desires, abstemiousness, continence, temperance, moderation, enkrateia (the common signif.; most freq. in Cic.; it is diff. from abstinentia, v. in h. v.;II.opp. libido): continentia est, per quam cupiditas consilii gubernatione regitur,
Cic. Inv. 2, 54, 164; id. Off. 2, 24, 86; cf. Quint. 5, 10, 121:conferte hujus libidines cum illius continentiā,
Cic. Verr. 2, 4, 52, § 115; cf.:ubi pro continentiā et aequitate libido atque superbia invasere,
Sall. C. 2, 5;connected with modestia,
Caes. B. G. 7, 52; cf. Quint. 2, 21, 3; 3, 7, 15 al.—(Acc. to contineo, I. B. 3., and continens, C.) The contents of a work (only late Lat.):* III.operis,
Macr. Somn. Scip. 2, 12, § 2; Hier. in Isa. 5, 20 init.; 5, 23, 11; so the title of the work of Fulgentius: De Expositione Vergilianae Continentiae, etc.—(Acc. to contineo, II., and continens, A. 1.) Contiguity, proximity:2.regionum (just before: cohaerentia regionum),
Macr. S. 5, 15, 5.contĭnentĭa, ium, n., v. contineo, P. a. -
7 sobrietas
I.Lit., temperance in drinking, Sen. Tranq. 15, 16; Val. Max. 6, 3, 9.—II.Hence Sobrietas personified,
the enemy of Venus, App. M. 5, p. 172, 20; Prud. Psych. 450.—In gen., moderation, temperance, continence (cf.:B.modestas, temperantia): vitae,
Dig. 1, 7, 17 fin.; Vulg. 1 Tim. 2, 9.—
См. также в других словарях:
continence — [ kɔ̃tinɑ̃s ] n. f. • fin XIIe; de 1. continent 1 ♦ État de qqn qui s abstient de tout plaisir charnel. La continence volontaire, considérée comme vertu. ⇒ ascétisme , chasteté, pureté. Vivre dans la continence. 2 ♦ Méd. État d un sphincter… … Encyclopédie Universelle
Continence — • Defined as abstinence from even the licit gratifications of marriage Catholic Encyclopedia. Kevin Knight. 2006. Continence Continence … Catholic encyclopedia
continence — 1. (kon ti nan s ) s. f. Abstinence des plaisirs de l amour. Le don de continence. • Il avait passé sa jeunesse dans la continence, BOSSUET Var. II. • Ève propose à Adam de vivre dans la continence ou de se donner la mort, CHATEAUB. Génie, II … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
Continence — Con ti*nence, Continency Con ti*nen*cy, n. [F. continence, L. continentia. See {Continent}, and cf. {Countenance}.] 1. Self restraint; self command. [1913 Webster] He knew what to say; he knew also, when to leave off, a continence which is… … The Collaborative International Dictionary of English
continence — Continence. s. f. Vertu qui fait qu on s abstient des plaisirs de la chair qui sont deffendus, & qu on n abuse point de ceux qui sont permis. Le don de continence. garder la continence. observer la continence dans le mariage … Dictionnaire de l'Académie française
continence — late 14c., self restraint, from O.Fr. continence (14c.), from L. continentia a holding back, repression, from continent , prp. stem of continere (see CONTINENT (Cf. continent)). Especially of sexual desire from late 14c.; of the body s… … Etymology dictionary
Continence — may refer to: Fecal incontinence, the inability to control one s bowels Incontinence (philosophy), a lack of self control (Greek: ἀκρασία) Sexual abstinence as a state of life Urinary incontinence, the involuntary excretion of urine This… … Wikipedia
continence — I noun abstainment, abstention, abstinence, asceticism, chastity, conservatism, continentia, eschewal, forbearance, moderateness, moderation, prudence, renunciation, restraint, self command, self control, self denial, self discipline, self… … Law dictionary
continence — *temperance, abstemiousness, sobriety, abstinence Analogous words: chasteness or chastity, purity (see corresponding adjectives at CHASTE): moderateness or moderation, tem perateness (see corresponding adjectives at MODERATE) Antonyms:… … New Dictionary of Synonyms
continence — [n] self restraint abstemiousness, abstinence, asceticism, celibacy, chastity, forbearance, moderation, refraining, self control, sobriety, temperance, virtue; concept 633 … New thesaurus
continence — [känt′ n əns] n. [OFr < L continentia < prp. of continere: see CONTAIN] 1. self restraint; moderation 2. self restraint in, esp. total abstinence from, sexual activity … English World dictionary