-
1 dowodzić
I 1. (-odzę, -odzisz); imp -ódź; dowieść; vt dowodzić czegoś — ( udowadniać) to prove sth; ( ukazywać) to show; ( być dowodem) to prove2. viII (-odzę, -odzisz); imp - ódź; vidowieść, że... — to prove that...
dowodzić ((+instr)) — to command, to be in command (of)* * *ipf.- ódź1. (= przekonywać) argue (że... that...).2. (= dawać dowody czegoś) prove; to niczego nie dowodzi this doesn't prove anything; to zostało naukowo dowiedzione it's been scientifically proven.3. tylko ipf. (= przewodzić komuś) command ( czymś sth) be in command ( czymś of sth); dowodzić pułkiem command a regiment, be in command of a regiment; kompania dowodzona przez doświadczonego oficera a company commanded by an experienced officer.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > dowodzić
-
2 ekspedycj|a
f (G pl ekspedycji) 1. (wyprawa) expedition- ekspedycja naukowa/wojskowa a scientific/military expedition- ekspedycja na Antarktydę an Antarctic expedition- wziąć udział w ekspedycji to take part in an expedition- odbył trzy ekspedycje w głąb lądu he’s been on three expeditions to the interior- na czele ekspedycji stanął najbardziej doświadczony generał the expedition was commanded a. led by the most experienced general- ekspedycja karna a punitive expedition2. (grupa) expedition- członkowie ekspedycji expedition members- część ekspedycji zawróciła part of the expedition turned back3. (wydział) dispatch, shipping department- ekspedycja kolejowa railway dispatch4. sgt (wysyłanie) shipment, dispatch- ekspedycja maszyn/towarów the shipment of machines/goods- ekspedycja poczty distribution of mail- ekspedycja bagażowa baggage dispatchThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > ekspedycj|a
-
3 mi|r
m sgt (G miru) 1. książk. (szacunek) esteem książk., regard książk.; (autorytet) authority, standing- darzyć kogoś wielkim mirem to hold sb in high esteem a. regard- cieszył się mirem a. miał mir wśród kolegów he enjoyed considerable authority a. a high standing among his colleagues- nie miał miru w rodzinie he commanded little respect within the family2. Hist. (gmina) mir (a village community in Russia) 3. sgt Hist., Prawo immunityThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > mi|r
См. также в других словарях:
commanded — index compulsory, decretal, mandatory, obligatory, positive (prescribed) Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
Commanded — Command Com*mand (?; 61), v. t. [imp. & p. p. {Commanded}; p. pr. & vb. n. {Commanding}.] [OE. comaunden, commanden, OF. comander, F. commander, fr. L. com + mandare to commit to, to command. Cf. {Commend}, {Mandate}.] 1. To order with authority; … The Collaborative International Dictionary of English
commanded by long use — index prescriptive Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
commanded — com·mand || kÉ™ mÉ‘Ënd n. order, direction; control, domination; headquarters v. rule, control, be in authority … English contemporary dictionary
commanded — … Useful english dictionary
well-commanded — adj. * * * … Universalium
last commanded — The settled law. Flaherty v Thomas, 94 Mass (12 Allen) 428 … Ballentine's law dictionary
well-commanded — adj … Useful english dictionary
gave an order — commanded … English contemporary dictionary
called him to order — commanded him into proper conduct, commanded him to follow rules of behavior … English contemporary dictionary
CBIT — Commanded Built In Test Contributor: MSFC … NASA Acronyms
