-
121 redauspico
rĕd-auspĭco, āre, v. n., to take the auspices anew or again:exauspicavi ex vinclis: nunc intellego Redauspicandum esse in catenas denuo, comically for,
to go back again, return, Plaut. Capt. 3, 5, 108 Brix ad loc. -
122 redeo
rĕd-ĕo, ĭi, ĭtum, īre (lengthened form of the pres. redīnunt, Enn. ap. Fest. p. 286 Müll.; cf.: obinunt, ferinunt, nequinunt, solinunt, for obeunt, feriunt, nequeunt, solent; and danit, danunt, for dat, dant; rare fut. redies, App. M. 6, 19, and Sen. Ben. 1, 2, 3; cf. Vulg. Lev. 25, 10; id. Jer. 37, 7), v. n.I. A.Lit.1.Of persons.(α).Absol.:(β).bene re gestā salvus redeo,
Plaut. Trin. 5, 2, 58; 4, 3, 82:velletne me redire,
Cic. Sest. 59, 126:et non nisi revocaretis, rediturus fuerim,
Liv. 5, 51.—With ex and abl.:(γ).erus alter ex Alide rediit,
Plaut. Capt. 5, 4, 9:e provinciā,
Cic. Verr. 1, 6, 16:ex illis contionibus domum,
Liv. 3, 68.—With ab and abl.:(δ).a portu,
Plaut. Most. 2, 1, 16:a portā,
id. Merc. 4, 4, 9:a foro,
id. Aul. 2, 6, 7; id. Ps. 4, 3, 11; cf.:a foro do mum,
id. Aul. 2, 3, 6; id. Cas. 3, 4, 1:ab re divinā,
id. Poen. 1, 2, 193:a cenā,
Ter. Ad. 1, 1, 1:a Caesare,
Cic. Q. Fr. 2, 6, 7:a nobis,
Verg. G. 1, 249:ab Africā,
Hor. C. 4, 8, 19:a flumine,
Ov. M. 1, 588 et saep.—With abl. alone:(ε).Thebis,
Plaut. Ep. 3, 3, 35:Cariā,
id. Curc. 2, 1, 10:rure,
id. Merc. 3, 3, 25; 4, 3, 6; 4, 5, 5; 8; Ter. Eun. 3, 5, 63:colle,
Ov. M. 1, 698:exsilio,
Plaut. Merc. 5, 2, 106:opsonatu,
id. Cas. 3, 5, 16; id. Men. 2, 2, 5; 14:suburbanā aede,
Ov. F. 6, 785. —With adv. of place:(ζ).unde,
Plaut. Trin. 4, 2, 91; Caes. B. G. 5, 11:inde domum,
Ov. F. 5, 455:hinc, inde, unde, etc.,
Plaut. Men. 2, 1, 23; id. Capt. 3, 1, 30; Caes. B. G. 5, 11, 7 al. —With adv. of time or manner:(η).eum rediturum actutum,
Plaut. Trin. 3, 3, 44; 4, 4, 16:pascua haud tarde redientia,
Sil. 8, 520:tardius,
Ov. M. 10, 674:mature,
Hor. Ep. 1, 7, 97:retro,
Liv. 8, 11; 23, 28; Verg. A. 9, 794.—With in and acc.:(θ).in patriam,
Plaut. Men. 5, 9, 90; id. Stich. 4, 1, 3; 4, 2, 7:in urbem,
id. Cas. prol. 65; Liv. 4, 29 fin. Drak. N. cr.:in castra,
Plaut. Ep. 3, 2, 45:in senatum rursus,
id. Mil. 2, 6, 109; cf.joined with retro,
Liv. 23, 28; 24, 20; 44, 27; Ov. M. 15, 249; Verg. A. 9, 794 al.:veram in viam,
Plaut. Cas. 2, 6, 17; cf.:in rectam semitam,
id. ib. 2, 8, 33;and, in the same sense, simply in viam,
Ter. And. 1, 2, 19; Cic. Phil. 12, 2, 7:in proelium,
to renew, Liv. 22, 15, 9:serus in caelum redeas,
Hor. C. 1, 2, 45:in gyrum,
Ov. M. 7, 784 et saep. —With ad and acc.:(ι).ad navem,
Plaut. Am. 2, 2, 32:ad parentes denuo,
id. Capt. 2, 3, 51; so,ad aliquem,
id. Aul. 2, 2, 32; id. Cist. 4, 2, 56; id. Mil. 4, 2, 29; 34; id. Pers. 4, 4, 107:ad quos,
Caes. B. G. 7, 20: ad castra, Auct. B. Hisp. 25; cf.:se rediturum ad penates et in patriam,
Curt. 5, 5, 20.—With acc. alone:(κ).Syracusas,
Plaut. Men. prol. 37: Romam Cic. Quint. 18, 57; Liv. 3, 5:domum,
Plaut. Am. 2, 1, 37; id. Cas. 5, 3, 14; id. Cist. 1, 1, 92; 104; Hor. S. 2, 5, 6; Ov. F. 5, 455; Liv. 3, 68:Cirtam,
Sall. J. 104, 1:Babyloniam,
Just. 12, 10, 7; cf. ( poet.):his laeti rediere duces loca amoena piorum,
Sil. 13, 703.—With adv. of direction, etc.:(λ).huc, illuc,
Plaut. Capt. 2, 2, 103; id. Most. 1, 1, 75; id. Rud. 3, 6, 41; id. Am. 1, 3, 29; id. Men. 4, 2, 53 sq.:isto,
id. Pers. 4, 3, 43:intro,
id. Aul. 2, 2, 31; id. Cas. 3, 5, 61; id. Cist. 4, 2, 37:quo,
Hor. S. 2, 3, 261.—With acc. of distance: ite viam, Vet. Form. ap. Cic. Mur. 12, 26:(μ).itque reditque viam,
Verg. A. 6, 122.—Impers. pass.:(ν).dum stas, reditum oportuit,
Plaut. Pers. 3, 3, 43:ad arbitrum reditur,
id. Rud. 4, 3, 79:manerent indutiae, dum ab illo rediri posset,
Caes. B. C. 3, 16:ut Romam reditum est,
Liv. 3, 5; 8, 11; Nep. Epam. 8.—With inf.:2.saepe redit patrios ascendere perdita muros,
Verg. Cir. 171: hirundo reditura cibos immittere nidis, Montan. ap. Sen. Ep. 122, 12.—Of things:B.astra ad idem, unde profecta sunt,
Cic. Rep. 6, 22, 24; cf.:sol in sua signa,
Ov. F. 3, 161:totidem redeuntia solis Lumina viderunt,
id. M. 14, 423:redeuntis cornua lunae,
id. ib. 10, 479:adverso redierunt carbasa vento,
id. H. 21, 71:Eurus reditura vela tenebat,
id. M. 7, 664:flumen in eandem partem, ex quā venerat, redit,
Caes. B. C. 3, 37; cf.:amnes In fontes suos,
Ov. M. 7, 200:ille qui in se redit orbis,
Quint. 11, 3, 105:redeunt jam gramina campis Arboribusque comae,
Hor. C. 4, 7, 1; cf.:arboribus frondes,
Ov. F. 3, 237.—Trop., to go or come back, to return:2.aspersisti aquam, Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 16; so,animus,
id. Merc. 3, 1, 32; Ter. Hec. 3, 2, 12:mens,
Ov. M. 14, 519:et mens et rediit verus in ora color,
id. A. A. 3, 730:spiritus et vita redit bonis ducibus,
Hor. C. 4, 8, 14:suum redit ingenium,
Liv. 2, 22:memoria redit,
Quint. 11, 2, 7:redit animo ille latus clavus, etc.,
Plin. Ep. 8, 23, 6: in pristinum [p. 1540] statum, Gaes. B. G. 7, 54:in statum antiquum rediit res,
Liv. 3, 9; cf.:reditum in vestram dicionem,
Liv. 29, 17:cum Alcumenā antiquam in gratiam,
Plaut. Am. 5, 2, 12:cum suis inimicissimis in gratiam,
Cic. Prov. Cons. 9, 20; id. Fragm. ap. Quint. 9, 3, 41; Caes. B. C. 1, 4; Nep. Alcib. 5, 1; cf.: se numquam cum matre in gratiam redisse, had never been reconciled, i. e. had never been at variance, Cic. Att. 17, 1;and simply in gratiam,
Plaut. Am. 3, 2, 59; Ter. Phorm. 5, 8, 40; cf.:in concordiam,
Plaut. Am. 3, 3, 7:in amicitiam alicujus,
Liv. 25, 16:in fidem alicujus,
id. 25, 1:nunc demum in memoriam redeo,
I recollect, call to mind, Plaut. Capt. 5, 4, 25; so,in memoriam mortuorum,
Cic. Sen. 7, 21; id. Inv. 1, 52, 98; id. Quint. 18, 57; cf.:in memoriam cum aliquo,
Ter. Phorm. 5, 3, 19:in corda redeunt tumultus,
Claud. B. Get. 216:vere calor redit ossibus,
Verg. G. 3, 272:redit agricolis labor actus in orbem,
id. ib. 2, 401:rursum ad ingenium redit,
he returns to his natural bent, Ter. Ad. 1, 1, 46; so,ad ingenium,
id. Hec. 1, 2, 38:ad se atque ad mores suos,
Cic. Div. in Caecil. 17, 57:ad se,
id. Att. 7, 3, 8; but redire ad se signifies also, to come to one ' s self, i. e. to recover one ' s senses, Ter. Ad. 5, 3, 8; cf. id. And. 3, 5, 16; Liv. 1, 41; Hor. Ep. 2, 2, 138; cf.:ex somno vix ad se,
Lucr. 4, 1023:donec discussis redeunt erroribus ad se,
id. 4, 996:ad sanitatem,
Cic. Fam. 12, 10, 1; cf.: reverto: in veram rediit faciem solitumque nitorem, returned to his true form (of Apollo), Ov. M. 4, 231; cf.:in annos Quos egit, rediit,
i. e. he resumed his youth, id. ib. 9, 430 (for which:reformatus primos in annos,
id. ib. 9, 399):in juvenem,
id. ib. 14, 766:in fastos,
to go back to them, Hor. Ep. 2, 1, 48:quamvis redeant in aurum Tempora priscum,
id. C. 4, 2, 39:in causas malorum,
to appear again as the cause of misfortunes, Tac. H. 4, 50:maturos iterum est questa redire dies,
Prop. 2, 18 (3, 10), 12;so of times and events which recur periodically: annus,
Verg. A. 8, 47; Hor. C. 3, 8, 9; id. S. 2, 2, 83:ne rediret Saeculum Pyrrhae,
id. C. 1, 2, 5:Nonae Decembres,
id. ib. 3, 18, 10:iterum sollemnia,
Prop. 2, 33 (3, 31), 1 al.— Impers. pass.:tum exuto justitio reditum ad munia,
Tac. A. 3, 7.—In partic., in speaking, thinking, or writing.a.Of the speaker, to go back, return to a former subject, to recur to it:b.mitte ista, atque ad rem redi, etc.,
Ter. Ad. 2, 1, 31 sq.:quid si redeo ad illos,
id. Heaut. 4, 3, 41:sed de hoc alias: nunc redeo ad augurem,
Cic. Lael. 1, 1; so,ad Scipionem,
id. ib. 17, 62:ad me,
id. ib. 25, 96:ad fabulas,
id. ib. 20, 75:ad illa prima,
id. ib. 26 fin.:sed ad illum redeo,
id. Fin. 2, 22, 73:ad inceptum,
Sall. J. 4, 9:illuc, unde abii, redeo,
Hor. S. 1, 1, 108; 1, 7, 9; 1, 6, 45:longius evectus sum, sed redeo ad propositum,
Quint. 9, 3, 87; cf.:digredi a re et redire ad propositum,
id. 9, 2, 4:ab illo impetu ad rationem redit,
id. 6, 1, 28 et saep. —Comically:nunc in Epidamnum pedibus redeundum'st mihi,
Plaut. Men. prol. 49.—Of the subject:II.res redit,
comes up again, Cic. post Red. in Sen. 11, 27; cf.:redit de integro haec oratio,
Ter. Heaut. 5, 3, 8.—(With the idea of ire predominating; cf.: recido, redigo).1.To come in as revenue, income; to arise, proceed (cf. provenio):2.tribus tantis illi minus redit,
Plaut. Trin. 2, 4, 129:ut ex eodem semine aliubi cum decimo redeat, aliubi cum quintodecimo,
Varr. R. R. 1, 44, 1:possentne fructus pro impensā ac labore redire,
id. ib. 1, 2, 8:ex pecore redeunt ter ducena Parmensi,
Mart. 4, 37, 5:pecunia publica, quae ex metallis redibat,
Nep. Them. 2, 2:ex quā regione quinquaginta talenta quotannis redibant,
id. ib. 10, 3:e modio redire sextarios quattuor siliginis,
Plin. 18, 9, 20, § 86; 18, 10, 20, § 89 et saep.—To come to, be brought or reduced to; to arrive at, reach, attain a thing; constr. usually with ad; very rarely with in or an adv. of place:pilis omissis ad gladios redierunt,
betook themselves to their swords, Caes. B. C. 3, 93; cf.:ad manus reditur, Auct. B. Afr. 18, 4: Caesar opinione trium legionum dejectus, ad duas redierat,
was brought down, reduced, Caes. B. G. 5, 48 init.: collis leniter fastigatus paulatim ad planitiem redibat, sank or sloped down, descended, id. ib. 2, 8: ejus morte ea ad me lege redierunt bona, have descended to me, Ter. And. 4, 5, 4; so,ad hos lege hereditas,
id. Hec. 1, 2, 97:quorum (principum) ad arbitrium judiciumque summa omnium rerum consiliorumque redeat,
Caes. B. G. 6, 11:summa imperii, rerum ad aliquem,
id. B. C. 1, 4; 3, 18; Ter. Phorm. 2, 2, 3:regnum ad aliquem,
Plaut. Cas. 2, 5, 28:res ad interregnum,
Liv. 1, 22:mihi ad rastros res,
Ter. Heaut. 5, 1, 58 (with redigat ad inopiam):ut ad pauca redeam,
i. e. to cut the story short, id. Hec. 1, 2, 60; id. Phorm. 4, 3, 43: aut haec bona in tabulas publicas nulla redierunt, aut si redierunt, etc., have not reached, i. e. are not registered upon, Cic. Rosc. Am. 44, 128:Germania in septentrionem ingenti flexu redit,
trends towards the north, Tac. G. 35:in eum res rediit jam locum, Ut sit necesse,
Ter. Heaut. 2, 3, 118; id. Ad. 2, 4, 9:in nubem Ossa redit,
rises to, Val. Fl. 2, 16:Venus, quam penes amantūm summa summarum redit,
falls to her lot, pertains to her, Plaut. Truc. 1, 1, 4:quod si eo meae fortunae redeunt, ut, etc.,
come to that, Ter. Phorm. 1, 4, 24; so,adeo res,
id. Heaut. 1, 1, 61; 5, 2, 27; id. Phorm. 1, 3, 1; 1, 2, 5:omnia verba huc redeunt,
come to, amount to this, id. Eun. 1, 2, 78; cf.:incommoditas huc omnis,
id. And. 3, 3, 35. -
123 retraho
rē̆-trăho, xi, ctum, 3, v. a.I.To draw back, withdraw; to call back (class.).A.Lit.:2.me retrahis,
Plaut. Rud. 4, 3, 8;aliquem,
Cic. Sen. 23, 83; Liv. 30, 20; 21, 63 (in the last two passages with revocare);10, 25: bos domitus et procurrentem (bovem) retrahit, et cunctantem producit,
holds back, Col. 6, 2, 10: aliquem hinc, Lucceius ap. Cic. Fam. 5, 14, 1:Hannibalem in Africam (Scipio),
Cic. Fin. 2, 17, 56:aliquem in urbem,
Caes. B. C. 1, 9:manum,
Cic. Cael. 26, 63:pedem,
Verg. A. 10, 307:quo fata trahunt retrahuntque,
id. ib. 5, 709:castra intra penitus,
Liv. 36, 17 Drak.:occulere aut retrahere aliquid (pecuniae),
to keep back, withhold, id. 32, 38 fin.:se,
Cic. Cael. 27, 64; Hor. Ep. 1, 18, 58:se ab ictu,
Ov. M. 3, 87:se a convivio,
Cels. 1, 1, 5; Capitol. Anton. Phil. 14, 2.—Mid.: (corpuscula complexa) inter se retrahuntur,
Lucr. 2, 155:in servitutem retrahi,
Tac. A. 13, 26. —In partic., to drag back, bring back a fugitive, Caes. B. G. 5, 7; Liv. 2, 12; 25, 7:B.ut retractus, non reversus, videretur,
Cic. Phil. 6, 4, 10; Sall. C. 39, 5:ex fugā, 47, 4: fugientem,
Just. 38, 9, 6; 38, 10, 13. —Hence, comically, of fugitive money,
Ter. Heaut. 4, 2, 11; cf. also infra, B.—Trop., to draw back, withdraw, remove, etc.:II. A.postquam poëta vetus poëtam non potest Retrahere ab studio,
to withdraw, remove, Ter. Phorm. prol. 2:aliquem a re publicā,
Cic. Sest. 15, 34:Thebas ab interitu,
Nep. Epam. 8, 4:aliquem ex magnis detrimentis,
Suet. Aug. 71:ex viginti trecentisque millibus ad centum quinquaginta retraxit,
i. e. he reduced them to one hundred and fifty thousand, Suet. Caes. 41 Oud.:verba,
to keep back, suppress, Sen. Ep. 3, 6; so,vires ingenii,
id. ib. 79, 3: noctes, to shorten, Manil. 4, 253:stellae splendorem suum,
Vulg. Joel, 2, 10: genus ejusmodi calliditatis et calumniae retrahetur in odium judicis, is drawn or converted into, results in, Cic. Part. 39, 137:imaginem nocturnae quietis ad spem haud dubiam retraxit,
Tac. A. 16, 1.—With reference to the signif. A. 2: illa (verba), quae jam majoribus nostris ademit oblivio fugitiva,
Varr. L. L. 5, § 5 Müll. —Lit.:B.Caesar Antistium Veterem absolutum adulterii increpitis judicibus ad dicendam majestatis causam retraxit,
Tac. A. 3, 38:aliquem postero die ad eosdem cruciatus,
id. ib. 15, 57:Treviros in arma,
id. H. 4, 70 fin. —Trop.:oblitterata aerarii monimenta,
Tac. A. 13, 23:potiorem civitatis partem ad societatem Romanam,
id. H. 4, 56 fin. — Hence, rĕtractus, a, um, P. a., drawn back, lying back, remote, distant: emporium in intimo sinu Corinthiaco, Liv. 36, 21:in trorsus sinus maris,
id. 26, 42.— Comp.:retractior a mari murus,
Liv. 34, 9:retractius paulo cubiculum,
Plin. Ep. 2, 17, 6:retracti introrsum oculi,
deep-set, Sen. Contr. 1, 6. -
124 rima
rīma, ae, f. [for rigma, from rig, ringor; hence, that gapes, yawns], a cleft, crack, chink, fissure (cf. hiatus):2.angusta,
Hor. Ep. 1, 7, 29:cava,
Prop. 1, 16, 27:patet,
Ov. M. 11, 515; cf.hiscit,
Plin. 17, 14, 24, § 108:tabernae rimas agunt,
are cracked, Cic. Att. 14, 9, 1; so,rimas agere,
Ov. M. 2, 211; 10, 512;and in a like sense, ducere,
id. ib. 4, 65:facere,
to make, id. Tr. 2, 85: explere, to stop up, Cic, Or. 69, 231; cf.:nec te signata juvabunt Limina, persuasae fallere rima sat est,
Prop. 4 (5), 1, 146.—= cunnus, Juv. 3, 97.— Poet.: ignea rima micans, i. e. a flash of lightning (qs. cleaving the sky), Verg. A. 8, 392; imitated by Plin. 2, 43, 43, [p. 1596] § 112.—II.Transf., comically: plenus rimarum sum: hac atque hac perfluo, I am full of chinks, i. e. can keep nothing to myself, conceal nothing, Ter. Eun. 1, 2, 25 (opp. tacere, continere); Plaut. Curc. 4, 2, 24. -
125 ripa
rīpa, ae, f. [etym. dub.; cf. rivus], the bank of a stream (while litus is the coast, shore of the sea; v. Döderl. Syn. Part. 3, p. 208; freq. and class. in sing. and plur.), Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 41 Vahl.):II.ripas radentia flumina rodunt,
Lucr. 5, 256:ex utrāque parte ripae fluminis,
Caes. B. G. 1, 38, 5:Romulus urbem perennis amnis posuit in ripā,
Cic. Rep. 2, 5, 10; Hor. C. 1, 2, 19:viridissima gramine ripa,
Verg. G. 3, 144:turba ad ripas effusa ruebat,
id. A. 6, 305:umbrosa,
Hor. C. 3, 1, 23:declivis,
Ov. M. 5, 591; Liv. 1, 37.—Comically: ripis superat mihi atque abundat pectus laetitiā meum,
Plaut. Stich. 2, 2, 6:vos mihi amnes estis, vestrā ripā vos sequar,
id. Poen. 3, 3, 18.—Transf., the shore of the sea: villa semper mare recte conspicit... numquam ex ripā, sed haud paulum submota a litore (sc. respergitur), never ( immediately) from the bank, but ( rather) a good way back from the shore, Col. 1, 5, 5: sentiant... Aequoris nigri fremitum, et trementes Verbere ripas, Hor. C. 3, 27, 22:maris ripa,
App. M. 11, p. 264, 29; Plin. 9, 15, 20, § 50. -
126 saliens
1.sălĭo ( sall-), no perf., ītum, 4 (collat. form sălo or sallo, no perf., salsum, 3: salunt, Varr. ap. Diom. p. 372 P.: salerent, Sall. Fragm. ap. Prisc. p. 909: salere, Lucil. ib.: salsurus, Mummius ap. Prisc. p. 910 P.; part. salsus, v. infra P. a.), v. a. [id.].I.To salt down, to salt: pernas, Cato ap. Varr. R. R. 1, 2 fin.:II.oleas caducas,
Cato, R. R. 23, 1: pisces, Sisenn. ap. Prisc. p. 909 P.; Cels. 2, 18: saliturus istaec mittam salem, Naev. ap. Prisc. p. 910 P.: saliti pumiliones, Corn. Sev. ib.; so in part. perf.: caro salita, Fabian. ap. Diom. p. 372:thynnus,
Col. 6, 32, 2 et saep.; Vulg. Ezech. 16, 4.—To sprinkle before sacrifice (eccl. Lat.):A.omnis victima sale salietur,
Vulg. Marc. 9, 48; cf.:igne salietur,
id. ib. — Hence, salsus, a, um, P. a., salted, salt.Lit., Plaut. Cas. 2, 3, 6:B.hoc salsum'st,
is too salt, Ter. Ad. 3, 3, 71:caseus,
Col. 12, 59, 1:fruges (as a sacrifice),
Verg. A. 2, 133; cf.farra,
Ov. F. 3, 284 (v. mola):(gravidae) salsioribus cibis usae,
Plin. 7, 6, 5, § 42:salsissimus sal qui siccissimus,
id. 31, 7, 41, § 85.—A poet. epithet of the sea, of blood, of tears, etc., salt, briny: mare, Enn. ap. Macr. 6, 4 (Ann. v. 453 Vahl.); id. ap. Non. 183, 19 (Trag. v. 145 ib.); cf.aequor,
Lucr. 3, 493; 5, 128; 6, 634:vada,
Cat. 64, 6; Verg. A. 5, 158:e salso momine ponti,
Lucr. 6, 474:fluctus,
Plaut. Trin. 4, 1, 2:undae,
Lucr. 6, 891; 6, 894:gurges,
id. 5, 482;hence, comically, of shipwrecked persons,
Plaut. Rud. 2, 1, 12; 2, 6, 33: sanguis, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Trag. v. 168 Vahl.); Att. ap. Non. 192, 2: heu! qui salsis fluctibus mandet me? id. ap. Cic. Tusc. 2, 7, 19 (Trag. v. 562 Rib.):lacrimae,
Lucr. 1,125; 1, 920; cf.: guttae lacrimarum, Att. ap. Non. 503, 29:sputa,
Lucr. 6, 1189:sudor,
Verg. A. 2, 173:rubigo,
id. G. 2, 220.—In plur. subst.: salsa, ōrum, n., salted things, salted food, Plaut. Poen. 1, 2, 32.— Sup. salsissimus;hence, mare salsissimum,
the Dead Sea, Vulg. Num. 34, 3 et saep.—Trop. (acc. to sal, II.), sharp, acute, witty, facetious (syn.:2.facetus, dicax, lepidus, urbanus): accedunt non Attici, sed salsiores quam illi Atticorum, Romani veteres atque urbani sales,
Cic. Fam. 9, 15, 2:genus est perelegans et cum gravitate salsum, etc.,
id. de Or. 2, 67, 270 sq.; cf. id. ib. 2, 63, 255; 2, 56, 228; id. Or. 26, 90: salsum in consuetudine pro ridiculo tantum accepimus. Quint. 6, 3, 18 sq.; 6, 3, 39:salso multoque fluenti (sermone) regerit convicia,
Hor. S. 1, 7, 28; 1, 9, 65.—In neutr. plur. subst.:inveni ridicula et salsa multa Graecorum,
Cic. de Or. 2, 54, 217: De Êrakleideihô Varronis, negotia salsa, are humorous, merry stories, id. Att. 16, 12 fin. —Of persons:esse quamvis facetum atque salsum, non nimis est per se ipsum invidendum,
Cic. de Or. 2, 56, 228; id. Phil. 2, 17, 42; Cat. 14, 16.— Adv.: salsē, wittily, acutely, facetiously (acc. to B.):dicere aliquid,
Cic. de Or. 2, 68, 275; Quint. 6, 3, 13; 6, 3, 30; 6, 3, 89; 6, 3, 101. — Sup. salsissime, Cic. de Or. 2, 54, 221.sălĭo, ŭi (cf. Diom. p. 371 P.; Prisc. p. 906 P.; Serv. Verg. A. 3, 416:I. A.salii,
Stat. S. 1, 2, 210; id. Th. 9, 132; Aug. Doctr. Chr. 2, 20, § 31:salivi,
Serv. Verg. G. 2, 384), saltum, 4 ( gen. plur. part. pres. salientum, Lucr. 4, 1200), v. n. and a. [kindr. with Sanscr. sar-, sal-, to go, and Gr. hallomai; cf. salax].Lit. (class.):2.ambulant aliquae (aves), ut cornices: saliunt aliae, ut passeres, merulae, etc.,
Plin. 10, 38, 54, § 111:saliendo sese exercebant,
Plaut. Bacch. 3, 3, 25; id. Mil. 2, 3, 8:calamo salientes ducere pisces,
Ov. M. 3, 587:vexare uterum pueris salientibus,
Juv. 6, 599 et saep.:saxo salire,
Plaut. Trin. 2, 1, 31; cf.:de muro (with praecipitari),
Liv. 25, 24: praecipites in puteum, Plaut. Fragm. ap. Prisc. p. 725 P.:in aquas,
Ov. Ib. 554:super vallum,
Liv. 25, 39:super scuta,
on the shields, Flor. 3, 10, 13:ultra Limites clientium Salis avarus,
Hor. C. 2, 18, 26:saliet, tundet pede terram,
id. A. P. 430:salias terrae gravis,
id. Ep. 1, 14, 26:per praecipitia et praerupta,
Liv. 27, 18:per flammas saluisse pecus, saluisse colonos,
Ov. F. 4, 805:unctos saluere per utres,
Verg. G. 2, 384:medio cum saluere foro,
Prop. 4 (5), 5, 52:saliunt in gurgite ranae,
Ov. M. 6, 381. —Transf., of things: ut habeat lacum, ubi aqua saliat, leaps or flows down, Varr. R. R. 1, 13, 3:* B.ut in culleum de dolio vinum salire possit,
Cato, R. R. 154:personae e quarum rostris aqua salire solet,
Dig. 19, 1, 17 fin.; so,rivus,
Verg. E. 5, 47:aqua,
Plin. Ep. 2, 17, 25; Suet. Aug. 82:aquae salientes,
Front. Aquaed. 9 al.:aqua saliens,
spring-water, Vulg. Johan. 4, 14; v. also infra, P. a.:multa in tectis crepitans salit horrida grando,
Verg. G. 1, 449; so,grando,
Ov. M. 14, 543:farre pio placant et saliente sale,
Tib. 3, 4, 10; cf.:farre pio et saliente micā,
Hor. C. 3, 23, 20:farra micaeque salientis honorem,
Ov. F. 4,409:cor salit,
leaps, beats, palpitates, Plaut. Cas. 2, 6, 62; cf. id. Cist. 2, 3, 9; Pers. 3, 111; Sen. Herc. Oet. 708; Verg. G. 3, 460:pectora trepido motu,
Ov. M. 8, 606:viscera,
id. ib. 6, 390:temptatae pollice venae,
id. ib. 10, 289; cf. id. H. 20, 139:supercilium,
Plaut. Ps. 1, 1, 105:e terrāque exorta repente arbusta salirent,
Lucr. 1, 187.—Trop.:II.aliena negotia centum Per caput et circa saliunt latus,
Hor. S. 2, 6, 34.—Act., of the copulation of animals, to leap, cover, Varr. R. R. 2, 2, 14; 2, 4, 8; 2, 7, 8 sq.; 3, 6, 3; 3, 10, 3; Ov. A. A. 2, 485; Lucr. 4, 1196.—Hence, sălĭens, entis, P. a.; only in plur. subst.: sălĭentes, ĭum, f. (sc. aquae), springs, fountains, Cic. Q. Fr. 3, 1, 2; Vitr. 8, 3, 6; Plin. 36, 15, 24, § 121; Front. Aquaed. 9; 87 fin.; 103; 104; Dig. 19, 1, 15 al. -
127 salio
1.sălĭo ( sall-), no perf., ītum, 4 (collat. form sălo or sallo, no perf., salsum, 3: salunt, Varr. ap. Diom. p. 372 P.: salerent, Sall. Fragm. ap. Prisc. p. 909: salere, Lucil. ib.: salsurus, Mummius ap. Prisc. p. 910 P.; part. salsus, v. infra P. a.), v. a. [id.].I.To salt down, to salt: pernas, Cato ap. Varr. R. R. 1, 2 fin.:II.oleas caducas,
Cato, R. R. 23, 1: pisces, Sisenn. ap. Prisc. p. 909 P.; Cels. 2, 18: saliturus istaec mittam salem, Naev. ap. Prisc. p. 910 P.: saliti pumiliones, Corn. Sev. ib.; so in part. perf.: caro salita, Fabian. ap. Diom. p. 372:thynnus,
Col. 6, 32, 2 et saep.; Vulg. Ezech. 16, 4.—To sprinkle before sacrifice (eccl. Lat.):A.omnis victima sale salietur,
Vulg. Marc. 9, 48; cf.:igne salietur,
id. ib. — Hence, salsus, a, um, P. a., salted, salt.Lit., Plaut. Cas. 2, 3, 6:B.hoc salsum'st,
is too salt, Ter. Ad. 3, 3, 71:caseus,
Col. 12, 59, 1:fruges (as a sacrifice),
Verg. A. 2, 133; cf.farra,
Ov. F. 3, 284 (v. mola):(gravidae) salsioribus cibis usae,
Plin. 7, 6, 5, § 42:salsissimus sal qui siccissimus,
id. 31, 7, 41, § 85.—A poet. epithet of the sea, of blood, of tears, etc., salt, briny: mare, Enn. ap. Macr. 6, 4 (Ann. v. 453 Vahl.); id. ap. Non. 183, 19 (Trag. v. 145 ib.); cf.aequor,
Lucr. 3, 493; 5, 128; 6, 634:vada,
Cat. 64, 6; Verg. A. 5, 158:e salso momine ponti,
Lucr. 6, 474:fluctus,
Plaut. Trin. 4, 1, 2:undae,
Lucr. 6, 891; 6, 894:gurges,
id. 5, 482;hence, comically, of shipwrecked persons,
Plaut. Rud. 2, 1, 12; 2, 6, 33: sanguis, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Trag. v. 168 Vahl.); Att. ap. Non. 192, 2: heu! qui salsis fluctibus mandet me? id. ap. Cic. Tusc. 2, 7, 19 (Trag. v. 562 Rib.):lacrimae,
Lucr. 1,125; 1, 920; cf.: guttae lacrimarum, Att. ap. Non. 503, 29:sputa,
Lucr. 6, 1189:sudor,
Verg. A. 2, 173:rubigo,
id. G. 2, 220.—In plur. subst.: salsa, ōrum, n., salted things, salted food, Plaut. Poen. 1, 2, 32.— Sup. salsissimus;hence, mare salsissimum,
the Dead Sea, Vulg. Num. 34, 3 et saep.—Trop. (acc. to sal, II.), sharp, acute, witty, facetious (syn.:2.facetus, dicax, lepidus, urbanus): accedunt non Attici, sed salsiores quam illi Atticorum, Romani veteres atque urbani sales,
Cic. Fam. 9, 15, 2:genus est perelegans et cum gravitate salsum, etc.,
id. de Or. 2, 67, 270 sq.; cf. id. ib. 2, 63, 255; 2, 56, 228; id. Or. 26, 90: salsum in consuetudine pro ridiculo tantum accepimus. Quint. 6, 3, 18 sq.; 6, 3, 39:salso multoque fluenti (sermone) regerit convicia,
Hor. S. 1, 7, 28; 1, 9, 65.—In neutr. plur. subst.:inveni ridicula et salsa multa Graecorum,
Cic. de Or. 2, 54, 217: De Êrakleideihô Varronis, negotia salsa, are humorous, merry stories, id. Att. 16, 12 fin. —Of persons:esse quamvis facetum atque salsum, non nimis est per se ipsum invidendum,
Cic. de Or. 2, 56, 228; id. Phil. 2, 17, 42; Cat. 14, 16.— Adv.: salsē, wittily, acutely, facetiously (acc. to B.):dicere aliquid,
Cic. de Or. 2, 68, 275; Quint. 6, 3, 13; 6, 3, 30; 6, 3, 89; 6, 3, 101. — Sup. salsissime, Cic. de Or. 2, 54, 221.sălĭo, ŭi (cf. Diom. p. 371 P.; Prisc. p. 906 P.; Serv. Verg. A. 3, 416:I. A.salii,
Stat. S. 1, 2, 210; id. Th. 9, 132; Aug. Doctr. Chr. 2, 20, § 31:salivi,
Serv. Verg. G. 2, 384), saltum, 4 ( gen. plur. part. pres. salientum, Lucr. 4, 1200), v. n. and a. [kindr. with Sanscr. sar-, sal-, to go, and Gr. hallomai; cf. salax].Lit. (class.):2.ambulant aliquae (aves), ut cornices: saliunt aliae, ut passeres, merulae, etc.,
Plin. 10, 38, 54, § 111:saliendo sese exercebant,
Plaut. Bacch. 3, 3, 25; id. Mil. 2, 3, 8:calamo salientes ducere pisces,
Ov. M. 3, 587:vexare uterum pueris salientibus,
Juv. 6, 599 et saep.:saxo salire,
Plaut. Trin. 2, 1, 31; cf.:de muro (with praecipitari),
Liv. 25, 24: praecipites in puteum, Plaut. Fragm. ap. Prisc. p. 725 P.:in aquas,
Ov. Ib. 554:super vallum,
Liv. 25, 39:super scuta,
on the shields, Flor. 3, 10, 13:ultra Limites clientium Salis avarus,
Hor. C. 2, 18, 26:saliet, tundet pede terram,
id. A. P. 430:salias terrae gravis,
id. Ep. 1, 14, 26:per praecipitia et praerupta,
Liv. 27, 18:per flammas saluisse pecus, saluisse colonos,
Ov. F. 4, 805:unctos saluere per utres,
Verg. G. 2, 384:medio cum saluere foro,
Prop. 4 (5), 5, 52:saliunt in gurgite ranae,
Ov. M. 6, 381. —Transf., of things: ut habeat lacum, ubi aqua saliat, leaps or flows down, Varr. R. R. 1, 13, 3:* B.ut in culleum de dolio vinum salire possit,
Cato, R. R. 154:personae e quarum rostris aqua salire solet,
Dig. 19, 1, 17 fin.; so,rivus,
Verg. E. 5, 47:aqua,
Plin. Ep. 2, 17, 25; Suet. Aug. 82:aquae salientes,
Front. Aquaed. 9 al.:aqua saliens,
spring-water, Vulg. Johan. 4, 14; v. also infra, P. a.:multa in tectis crepitans salit horrida grando,
Verg. G. 1, 449; so,grando,
Ov. M. 14, 543:farre pio placant et saliente sale,
Tib. 3, 4, 10; cf.:farre pio et saliente micā,
Hor. C. 3, 23, 20:farra micaeque salientis honorem,
Ov. F. 4,409:cor salit,
leaps, beats, palpitates, Plaut. Cas. 2, 6, 62; cf. id. Cist. 2, 3, 9; Pers. 3, 111; Sen. Herc. Oet. 708; Verg. G. 3, 460:pectora trepido motu,
Ov. M. 8, 606:viscera,
id. ib. 6, 390:temptatae pollice venae,
id. ib. 10, 289; cf. id. H. 20, 139:supercilium,
Plaut. Ps. 1, 1, 105:e terrāque exorta repente arbusta salirent,
Lucr. 1, 187.—Trop.:II.aliena negotia centum Per caput et circa saliunt latus,
Hor. S. 2, 6, 34.—Act., of the copulation of animals, to leap, cover, Varr. R. R. 2, 2, 14; 2, 4, 8; 2, 7, 8 sq.; 3, 6, 3; 3, 10, 3; Ov. A. A. 2, 485; Lucr. 4, 1196.—Hence, sălĭens, entis, P. a.; only in plur. subst.: sălĭentes, ĭum, f. (sc. aquae), springs, fountains, Cic. Q. Fr. 3, 1, 2; Vitr. 8, 3, 6; Plin. 36, 15, 24, § 121; Front. Aquaed. 9; 87 fin.; 103; 104; Dig. 19, 1, 15 al. -
128 Salisubsuli
Sălĭsubsŭli, ōrum, m. [Salii-subsilio], a word comically formed by Cat., to signify the dancing priests of Mars (v. Salii), Cat. 17, 6.
См. также в других словарях:
comically — adv. Comically is used with these adjectives: ↑inept … Collocations dictionary
comically — comical ► ADJECTIVE ▪ causing laughter, especially through being ludicrous. DERIVATIVES comically adverb … English terms dictionary
comically — adverb in a comical manner (Freq. 1) the tone was comically desperate • Derived from adjective: ↑comical … Useful english dictionary
Comically — Comical Com ic*al, a. 1. Relating to comedy. [1913 Webster] They deny it to be tragical because its catastrophe is a wedding, which hath ever been accounted comical. Gay. [1913 Webster] 2. Exciting mirth; droll; laughable; as, a comical story.… … The Collaborative International Dictionary of English
comically — adverb see comical … New Collegiate Dictionary
comically — See comicality. * * * … Universalium
comically — adverb In a comical manner … Wiktionary
comically — com·i·cal·ly … English syllables
comically — See: comical … English dictionary
Trag-comically — Tragi comic Trag i com ic, Tragi comical Trag i com ic*al, a. [Cf. F. tragi comique.] Of or pertaining to tragi comedy; partaking of grave and comic scenes. {Trag com ic*al*ly}, adv. [1913 Webster] Julian felt toward him that tragi comic… … The Collaborative International Dictionary of English
Pink Lady (manhwa) — Infobox manhwa name = Pink Lady imagesize=200 caption = Cover, Pink Lady volume 1 (Joongang edition) ko hangul = 핑크레이디 romanized = genre = Education, Romance Romance = y author = Yeon Woo publisher = flagicon|South Korea Joongang publisher en =… … Wikipedia