Перевод: с исландского на английский

с английского на исландский

clean+up

  • 1 hreinsun

    Íslensk-ensk orðabók > hreinsun

  • 2 nÿr, ónotaîur

    Íslensk-ensk orðabók > nÿr, ónotaîur

  • 3 óspilltur

    Íslensk-ensk orðabók > óspilltur

  • 4 snyrtilegur, myndarlegur

    Íslensk-ensk orðabók > snyrtilegur, myndarlegur

  • 5 HREINN

    * * *
    I)
    a.
    1) clean (hrein klæði);
    2) bright (hreinir kyndlar, hrein vápn);
    3) clear (hrein rödd);
    4) pure, sincere.
    (-s, -ar), m. reindeer.
    * * *
    1.
    adj. [Ulf. hrains = καθαρός; A. S. hrân; lost in Engl., except in the verb to rinse; O. H. G. hreini; Germ. rein; Dan.-Swed. ren]:—clean; h. líndúkr, Hom. 138, Fs. 1; hrein klæði, Fms. vi. 207; gott korn ok hreint, Sks. 326; hreint vatn, Gd. 22; h. lögr, Alm. 35; hrein munnlaug, H. E. i. 489; h. mjöll, fresh snow, Rm. 26.
    β. bright; hreinir kyndlar, bright candles, Sól. 69; hreint bál, a bright flame, Lex. Poët.; h. sól, the bright sun, id.; h. ok gagnsær, Hom. (St.) 15. 13; hreint sverð, hrein vápn, Fms. x. 360, Rétt. 120; h. rönd, a bright shield, Lex. Poët.
    γ. eccl., hrein kvikendi, clean beasts, Hom. 29.
    II. metaph. clean, pure, sincere; hreint hjarta, h. hugr, hrein iðran, hreint líf, Bs. i. 270, Sól. 7, Barl. 93, N. T., Vídal., Pass. passim.
    β. = Gr. καθαρός in the N. T. of the cleansed leper; ú-hreinn, unclean; tá-hreinn, quite clean.
    2.
    m. [the word is prob. of Finnish origin. From the words of king Alfred, (þa deor he hâtað hrânas, Orosius i. 1, § 15, Bosworth’s Ed.), it seems that the king knew the name only from Ohthere’s tale; and when Egil in his poem on king Athelstân (if the verse be genuine) calls Northern England hreinbraut, the reindeers’ track, the phrase is prob. merely poët. for a wilderness. There is however a curious passage in Orkn. (448) where the hunting of reindeer in Caithness is recorded; the Icel. text is here only preserved in a single MS.; but though the Danish translation in Stockholm (of the year 1615) has the same reading, it is probably only a mistake of the Saga; for it is not likely that the Norsemen carried reindeer across the sea; the present breed was introduced into Icel. by the government only a century ago]:—a reindeer, Hm. 89, K. Þ. K. 132, Fas. iii. 359; hreins fit, Hkr. ii. 250; hreins horn, Ann. Nord. Old. 1844, 1845, p. 170; hreina hold, Sks. 191. The finest deer were called stál-hreinar (the stæl-hrânas of king Alfred), cp. tálhreinn, Haustl. In northern poetry, ships are freq. called hreinn, see Lex. Poët., byr-hreinn, haf-h., hún-h., unnar-h., hlýrvangs-h., Gylfa-h., all of them meaning ships, Lex. Poët.: a giant is called gnípu-h. = ‘crag-rein,’ Þd.: the wilderness is myrk-rein hreins = the mirk-field of the reindeer, Haustl. Hreinn is an old pr. name, Landn.
    COMPDS: hreinbraut.

    Íslensk-ensk orðabók > HREINN

  • 6 ræsta

    (-sta, -str), v. to clean, sweep (konur skulu ræsta húsin ok tjalda);
    ræsta (stífldan) lœk, to clear out a (dammed-up) brook.
    * * *
    t, [rás], to clear, clean out; ræsta styfldan læk, to clear out the brook which had been ‘stifled’ or dammed up, Dropl. 34.
    2. to clean, sweep; ræstu þeir síðan ok ruddu borgina, Bret. 100; konur skolu ræsta húsin ok tjalda, Nj. 175; lét konungr ræsta höllina, vóru þá í brott bornir hinir dauðu, Fas. i. 83, Fb. i. 212; hence comes undoubtedly the mod. ó-ræsti, an unclean, dirty person; as also ó-ristinn, of a person who goes to sleep without undressing, liggja ó-ristinn; þyrptusk menn at honum ok þóttusk eigi vita hvat úræst var, Fms. ii. 160.

    Íslensk-ensk orðabók > ræsta

  • 7 fága

    (að), v.
    1) to adorn, embellish (gjörð fáguð með brögðum);
    3) to take care (charge) of, to tend (fága farsælulausa, sjúka);
    4) to cultivate (fága rangan átrúnáð);
    fága jörðina, to till the earth;
    5) to worship (fága heiðin goð).
    * * *
    að, to polish, clean; f. saltkatla, Fas. ii. 499, Eg. 520 (vide eik); f. hest, to curry a horse, Sks. 374; öll fáguð ( painted) með brögðum, Fms. v. 345.
    2. metaph. to cultivate; fága jörðina, to till the earth, 549 B; f. akr, Mar. 188: of arts, science, sem hann fágaði þá iðn lengr, Lv. 115.
    β. to worship; f. heiðin guð, Stj. 576; f. heiðin sið, Lex. Poët.; f. helga menn, H. E. i. 243.

    Íslensk-ensk orðabók > fága

  • 8 GRAS

    * * *
    n. grass, herbage, herb.
    * * *
    n. [Ulf. gras = χόρτος, λάχανον; A. S. græs and gærs; Engl. grass; Germ. gras; Swed. and Dan. gras]:—grass, herbage, opp. to wood, trees, Vsp. 3, Fm. 25, Hm. 20; hrísi ok grasi, 120; grös ok viðu, Rb. 78; fölr sem gras, Nj. 177; góðir landa-kostir at grösum ok skógum, Fs. 26; svá er sagt, at á Grænlandi eru grös góð, good pastures, Sks. 44 new Ed.; reyta gras, to pick grass, Nj. 118; þar var náliga til grass at ganga (better görs), Ld. 96; bíta gras, to graze, Grág. ii. 299; gras grær, grass grows, Edda 145 (pref.); tak af reiðinginn ok fær hestinn á gras, Sturl. iii. 114; þú ætlaðir mik þat lítilmenni at ek munda hirða hvar hestar þínir bitu gras, Fs. 57; þar þótti Grelöðu hunangs-ilmr ór grasi, Landn. 140: vegetation, in such phrases as, þar sem mætist gras ok fjara, grass and beach, Dipl. iii. 11: the grassy earth, opp. to a wilderness or the sea, þat var í ofanverðum grösum, high up, near the wilderness, Dropl. 33; allt austr undir jökla sem grös eru vaxin, Landn. 65:—phrases, hníga í gras, to bite the dust, Ísl. ii. 366; mun ek hafa mann fyrir mik áðr ek hníga at grasi, Njarð. 378; lúta í gras, id., Fbr. 90 new Ed.; heyra gras gróa, to hear the grass grow (of the god Heimdal), cp. Edda 17: sugared language is said to make the grass grow, við hvert orð þótti grös gróa, Clar.; þau vóru orðin, at gróa þóttu grösin við, Mirm.: ganga eptir e-m með grasið í skónum, to go after one with grass in one’s shoes, i. e. to beg hard, intercede meekly with one who is cross and angry.
    2. a herb, a kind of grass; ek hefi þat eitt gras, etc., Fms. ix. 282; af grasi því er vér köllum hvann-njóla, x. 336: esp. in plur. herbs with healing powers, þau grös sem mandragore heita, Stj. 175; afl dauðfærandi grasa, Johann. 26; með góðum grösum, Blas. 43; ilmuð grös, sweet herbs, Bb. 2. 20; tína grös, to clean grass, pick the moss clean:—botan. in plur., Iceland moss, Jb. 310; and in composition, brönu-grös, mandrake; esp. of lichens, fjalla-grös, fell lichen, Lichen Islandicus; fjöru-grös, seaweeds, sea-wrack; Gvendar-grös, id.; Mariu-grös, lichen nivalis; Munda-grös, lichen coacervatus edilis; trölla-grös, lichen albus.
    COMPDS: grasafjall, grasafó1k, grasagrautr, grasaleit, grasamjólk, grasapoki.

    Íslensk-ensk orðabók > GRAS

  • 9 hreinsa

    * * *
    (að), v.
    1) to make clean, cleanse;
    2) to purge, clear (h. land af víkingum).
    * * *
    að, [Ulf. hrainsjan; Engl. rinse; Dan. rense], to make clean, cleanse, Sks. 583, 605, Fms. ii. 261, Nj. 270, passim: to purge, clear, h. land af víkingum, Fms. i. 93, vii. 18, Anal. 249; h. líkþrá, to cleanse ( heal) leprosy, Post., N. T.; líkþráir hreinsast, Matth. xi. 5, Johann. 95, Fms. xi. 309: metaph. to purify, Post. 645. 77, 94, Hom. 97, N. T., Vídal., Pass.

    Íslensk-ensk orðabók > hreinsa

  • 10 ÍTR

    (acc. ítran), a. glorious, excellent.
    * * *
    adj., the r is radical, [this word is hardly to be found in any other Teut. language]:—glorious, excellent, mostly in poets; ítr áliti, beautiful to behold, Sks. 1. 7; ítr konungr, ítr yngvi, a great king, 10, Fms. vi. 87 (in a verse); inn ítri öðlingr, Skv. 1. 23; ítrum Ólafi, ítr Haraldr, epithet of kings, Lex. Poët.; ítran ættbæti Einars, Arnór; í ítru liði, in the valiant host, Ó. H. (in a verse): of things, ítr rönd, a fine shield, Edda (Ht.); ítran sal fjalla, of the sky, Edda (in a verse); til ítrar elli, to a glorious, golden age, Edda (Ht.); ítr lausn, glorious redemption, Líkn. 39. In COMPDS, only in poets, = glorious: ítr-borinn, part. high-born, Am., Hkv. ítr-ból, n. the glorious abode, Rekst. 33. ítr-geðr, adj. gentle, Geisli. ítr-hugaðr, adj. high-minded, Geisli 10. ítr-laukr, m. garlic, Hkv. 1. 7 (ímun-laukr?). ítr-maðr, m., ítr-menni, n. a noble man, Lex. Poët. ítr-mannligr, adj. of stout, noble bearing, Hkr. iii. 160. ítr-skapaðr, part. beautifully shaped, Hkv. 2. 36. ítr-tunga, u, f. epithet of a sword, Landn. (in a verse). ítr-vaxinn, part. of beautiful stature, epithet of a lady, Kormak. ítr-þveginn, part. clean-washed, bright, clean, epithet of a lady’s arms, Ls. 17.

    Íslensk-ensk orðabók > ÍTR

  • 11 LJÓSS

    a.
    1) light, bright; l. dagr, a bright day; verða ljóst, to grow light, dawn;
    2) bright, shining (hann hafði exi ljósa um öxl);
    3) light-coloured, fair; l. á hár, light-haired, = ljóshárr; ljós vara, ermine;
    4) clear, evident, plain (hitt er ljóst, at þeir muni vilja vera úvinir mínir); vil ek ljósan gera mik, I will speak out plainly, make a clean breast.
    * * *
    adj., compar. ljósari, superl. ljósastr; gen. fem. sing. ljóssar, Vkv. 5, mod. ljósrar; dat. fem. sing. ljóssi, Korm. (in a verse), mod. ljósri; gen. pl. ljóssa, mod. ljósra:—light, bright, shining; ljóss ok fagr, Edda 7; ljóss dagr, a bright day, Sól. 12; ganga ljósum logum (allit.), with ‘light lowes,’ bright lights; um morguninn eptir er ljóst var, Hkr. i. 61; gera ljóst, to dawn, Anal. 228; verða ljóst, to grow light, dawn, Fms. ix. 21, Eg. 219: of metals, ljósa exi, a bright shining axe, Ld. 276; ljósan lé, a bright scythe, Fsm.; ljósir aurar, the bright gold, Sól. 34: of a light-coloured horse, ljóss hestr and Lýsingr, but the ancients said hvítr hestr: of hue, ljóss í andliti, Fms. ix. 535; líki ens ljósa mans, Hm. 91; þat ljósa lík, Sól. 12; löttu ávalt ljósar, the ‘bright,’ fair ones, i. e. the ladies, Am. 29; sinnar ljóssar kvánar, Vkv. 5: ljós vara, light ‘ware,’ ermine, Eg. 69: also of food, milk, and the like, whence ljósa-verk, n. dairy work, Nj. 185; cp. hvítr matr.
    II. metaph. clear, evident, plain; ljóst er boðorð Drottins, Hom. 96; en hitt er ljóst, at …, Eg. 64; Egill segir í fám orðum it ljósasta um ferð sína, 409; hann kvaðsk hafa spurt af et ljósasta um hans erendi, Ld. 176; mæli ek því þetta svá ljóst, at ek veit …, Nj. 102; kallaði hann þá ljóst um málefni, Fms. vii. 141:—ljóss em ek í því, ek vil at …, I am clear in that matter …, Ísl. ii. 406; því vil ek ljósan gera mik, make a clean breast, Bs. i. 720: clear, easy to see, understand, and the like. Ljósa-vatn, n. Light-water, Bright-water, a local name, whence Ljós-vetningar, m. pl. the men from L., Nj., Landn.

    Íslensk-ensk orðabók > LJÓSS

  • 12 slægja

    * * *
    1.
    ð, [slóg], to clean out fish; s. þorsk, silung, lax.
    II. [slægr], metaph. to ‘clean out,’ i. e. to cheat a person or steal a thing; hann þann (the devil) fló þangat ok vildi slægja öndina frá honum, and would steal his soul from him, Niðrst. 5; hversu hann vildi pretta mik ok slægja ( to entice) með sínum fagrgala, Barl. 97; s. hug e-s ok hjarta, to entice, ensnare one’s heart and mind, 150.
    2. impers., eigi slægir mik hér til langvista í Noregi, it tempts me not here to linger in Norway, Grett. 206 new Ed.
    3. reflex., slægjask til e-s, to grope or seek for a thing, of gain, the metaphor prob. from cleaning fish; hér er til lítils at slægjask, but little profit to be had, Lv. 46; Þórðr unni henni lítið, hafði hann mjök slægzk til fjár, Th. loved her not, and had married her for her money’s sake, Ld. 124.
    2.
    u, f. profit; mun yðr ekki svá mikil s. at drepa mann þenna, Finnb. 350; þykkir svá mikil s. til mægða við Bolla, Ld. 186: kveðsk miklu meiri slægja (slægr, Fb. l. c.) þykkja til vináttu hans, enn í fé, Orkn. 428. slægju-lauss, adj. unprofitable, Grett. 120 A.
    3.
    u, f. [from slá], a mown field, = slátta (q. v.), freq. in mod. usage: ó-slægja, the unmown part, in a half-mown field; siðan gékk hann út aptr á völlinn og stráði orfunum til og frá með ó-slægjunni, along the edge of the unmown part of the field, Ísl. Þóðs. i. 12.
    2. plur., gjalda slægjur húskörlum sínum á haust, Fbr. 201 (of a kind of Icel. harvest-feast, at mowing time).
    COMPDS: slægjuland, slægjulauss.

    Íslensk-ensk orðabók > slægja

  • 13 SÓPA

    * * *
    (að), v.
    1) to sweep, with dat. (griðkonan sópar saman léreptunum);
    láta greipr sópa um e-t, sópa höndum um e-t, to make a clean sweep, carry off all;
    2) to sweep a house, floor, with acc. (A. lét sópa húsin ok tjalda);
    3) refl., sópast e-u, sópast at um e-t, sópast um, to scrape together, gather, = sópa e-u at sér (sópast mönnum, sópast at um menn).
    * * *
    að, [A. S. swapan; Engl. sweep; Scot. soop, the oo = wn]:—to sweep, the thing swept in dat.; ok sópaði á ofan moldu, Fms. i. 213; hann sér sópat snjánum, Glúm. 329: acc., norðan-vindr sópar burt alla illviðris-klakka, Sks. 234: griðkonan sópar saman léreptunum, Hrafn. 25; hann sópaði þeim af sér, Fms. vi. 110: s. vatni frá andliti sér, Bs. i. 355.
    2. to sweep, a house, floor: sópa húsin ok tjalda, Nj. 220; var sópat allt þat er blóðugt var, Ó. H. 116.
    3. in phrases; láta greipr sópa um, to make a clean sweep, carry off all, Grett. 127 A; þótti þeir sópa ekki hagliga um tún, Fms. viii. 353; sópa höndum um hirzlur bónda, 235.
    II. reflex., sópaðisk hón um fast ok tók beinin ok allt þat er henni þótti ætt, ok sló í munn sér, Ó. H. 153; Þórólfr sópask mjök um föng, Eg. 42; sópask um til vista. Fms. viii. 435; sópast um um útstrandir landsins, áðr vér fengim jafnmikit fé, vi. 150; sópask at um menn, Fbr. 167; brott var sópat öllum vistum, Fs. 145.

    Íslensk-ensk orðabók > SÓPA

  • 14 tá-hreinn

    adj. (qs. tár-hreinn?), quite clean, e. g. of linen, clean from the mangle.

    Íslensk-ensk orðabók > tá-hreinn

  • 15 afar-hreinn

    adj. very clean, Lex. Poët.

    Íslensk-ensk orðabók > afar-hreinn

  • 16 al-hreinn

    adj. quite pure, clean, Hom. 107.

    Íslensk-ensk orðabók > al-hreinn

  • 17 dún-grind

    f. a frame whereon to clean eider-down.

    Íslensk-ensk orðabók > dún-grind

  • 18 DÚNN

    * * *
    m. band, gangs, drove (flyktust skarfarnir saman í einn dun).
    * * *
    (dýnn, Mart. 126), m. [Dutch dune; Engl. down; Swed. and Dan. dun; Germ. daun is prob. of Saxon or Dutch origin, as the d remains unchanged]:—down; taka dún ok dýna, N. G. L. i. 334; esp. used of bedclothes of down; the word occurs in the old heathen poem Gs., soft hann á dúni, 5; blautasti d., Mart. l. c.; á duni ok á guðvefi, Fms. x. 379; vöttu ( pillows) duns fulla, a verse of Hornklofi. In Icel. ‘dún’ is chiefly used of eider-down, which word is undoubtedly of Icel. origin, Fr. édre-don, Germ. eder-don or eider-daun; the syllable er is the Icel. gen. æðar-dún, from nom. æðr (the name of the eider duck), acc. æði, gen. æðar. The eider-down, now so important as an article of trade, is never mentioned in old Icel. writers or laws; they only speak of the eggs (egg-ver). The English, during their trade with Icel. in the 15th century, seem first to have brought the name and article into foreign markets. At first it was bought in a rough state; Bogi Benediktsson in Feðga-æfi II records that a certain Jón í Brokey (born 1584), after having been in England, was the first who taught the Icel. to clean the down—var hann líka sá fyrsti hér vestra sem tók að hreinsa æðar-dún …, en áðr (i. e. during the English and Hanseatic trade in Icel.) seldist óhreinsaðr dún eptir Búa-lögum. Icel. say, hreinsa dún, hræla dún. The Danes say, have dun på hagen, to have down on the chin.

    Íslensk-ensk orðabók > DÚNN

  • 19 FLÓR

    m. [for. word; A. S. flôr; Engl. floor; O. H. G. fluor; Germ. flur; Dutch vloer]:—a floor, pavement, in Icel. only used of the floor of a cow-stall, Bjarn. 32; moka flór, to clean the floor. Fas. ii. 341: in Norway = cow-stall, Bk. 98, D. N. i. 233. flór-fili, n. floor-deals, N. G. L. i. 38.

    Íslensk-ensk orðabók > FLÓR

  • 20 GREIP

    (pl. greipr), f. the space between the thumb and the other fingers (kom blóð á hönd þóri ok rann upp á greipina); fig., koma, ganga í greipr e-m, to fall into one’s clutches.
    * * *
    f., pl. greipr, [A. S. grâp], the space between the thumb and the other fingers, a grip, grasp, Edda 110; at hin hægri greip spenni um hinn vinstra úlflið, Sks. 291; ok rann upp á greipina, Fms. v. 85; þrekligar greipr, Sd. 147; því næst brestr fram ór bjarginu greip eigi smáleit, Bs. ii. 111: metaph., ganga í greipr e-m, to fall into one’s clutches, Fs. 37, Fms. vi. 210; meir fyrir þat at vér vórum þá komnir í greipr honum, Orkn. 88; ganga ór greipum e-s, to slip from one’s grasp; spenna greipr, to clasp the hands: the phrase, láta greipr sópa, um e-t, to make a clean sweep, Grett. 127: the name of a giantess, Edda. ☞ Icel. distinguish between greip and neip (qs. gneip, the interval between the other fingers).

    Íslensk-ensk orðabók > GREIP

См. также в других словарях:

  • clean — clean …   Dictionnaire des rimes

  • clean — [klēn] adj. [ME clene < OE clæne, clean, pure < IE * ĝ(e)lēi < base * ĝel , to gleam > OIr gel, gleaming, white, OHG kleini, gleaming, bright, fine (> Ger klein, small)] 1. a) free from dirt, contamination, impurities, etc.;… …   English World dictionary

  • clean — ► ADJECTIVE 1) free from dirt, pollutants, or harmful substances. 2) morally pure: clean living. 3) not obscene. 4) attentive to personal hygiene. 5) showing or having no record of offences or crimes: a clean driving licence. 6) played or done… …   English terms dictionary

  • Clean — (kl[=e]n), a. [Compar. {Cleaner} (kl[=e]n [ e]r); superl. {Cleanest}.] [OE. clene, AS. cl[=ae]ne; akin to OHG. chleini pure, neat, graceful, small, G. klein small, and perh. to W. glan clean, pure, bright; all perh. from a primitive, meaning… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Clean — may refer to: Music The Clean, an influential first wave punk band Clean (album), an industrial album by Deitiphobia Clean , a song by Depeche Mode from their 1990 album Violator Clean, an amplifier sound in guitar terminology Clean, an Edwin… …   Wikipedia

  • clean — adj Clean, cleanly are often confused. Clean is applied to a person or thing that is actually free from dirt; cleanly to a person or animal whose habit or tendency is to be clean; thus, one who is cleanly, though not always able to keep clean,… …   New Dictionary of Synonyms

  • clean — clean; clean·a·bil·i·ty; clean·a·ble; clean·li·ly; clean·li·ness; clean·ness; house·clean; re·clean; un·clean; un·clean·li·ness; bio·clean; un·clean·ly; un·clean·ness; …   English syllables

  • Clean — «Clean» Canción de Depeche Mode Álbum Violator Publicación 19 de marzo de 1990 Grabación …   Wikipedia Español

  • clean — [ klin ] adj. inv. • 1978; mot angl. « propre » ♦ Anglic. fam. 1 ♦ Qui a un air propre, soigné. Une allure, un look clean. Un intérieur clean. 2 ♦ Qui est sain, net moralement. Spécialt Qui ne prend pas de drogue. Être clean (opposé à speedé) . ● …   Encyclopédie Universelle

  • Clean — Семантика: функциональный Автор(ы) …   Википедия

  • clean-up — (v.), clean up (adj.),or cleanup (n.) (1) An informal phrase used by lenders to describe a provision in loan documents, usually the promissory notes used for lines of credit. The clean up provision requires that the loan balance outstanding under …   Financial and business terms

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»