-
1 post mianować
• appoint -
2 powołać kogoś na stanowisko
• appointSłownik polsko-angielski dla inżynierów > powołać kogoś na stanowisko
-
3 powoł|ać
pf — powoł|ywać impf Ⅰ vt 1. (wyznaczyć) to appoint- powołać rząd to appoint a. form a government- powołać zarząd to appoint a board- powołać kogoś na stanowisko dyrektora to appoint sb as director a. to appoint sb to the position of director- powołać kogoś na świadka to call sb as a witness2. (wezwać) to recruit- powołać do wojska to call up (into the army), to enlist- został powołany do służby w marynarce he enlisted in naval service- powołać pod broń książk. to call to arms [obywateli, rezerwistów]Ⅱ powołać się — powoływać się to cite vi (na kogoś/coś sb/sth); to invoke vi (na kogoś/coś sb/sth); to quote vi (na kogoś/coś sb/sth); to point (na coś to sth)- powołać się na przepisy to cite the regulations- powołując się na list in reference to [sb’s] letter- powołać się na kogoś to cite sb as an authority a. a reference- możesz się tu na mnie powołać you can quote me on that■ powołać do życia towarzystwo naukowe/komisję to set up a scientific society/committeeThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > powoł|ać
-
4 mian|ować
pf, impf Ⅰ vt 1. (nominować) to appoint, to nominate; (na stanowisko kapitana) to name; (na stopień oficerski) to commission- mianować kogoś przewodniczącym to appoint a. nominate sb as chairperson- mianować kogoś na stanowisko dyrektora to appoint a. to nominate sb director- został mianowany gubernatorem he was appointed governor- z mianowania by nomination- był prezesem z mianowania, nie z wyboru he was nominated chairman, not elected2. książk. (nazywać) to call- ojczym cieszył się, że był przez dzieci żony mianowany tatą the stepfather was glad (that) his wife’s children called him DadⅡ mianować się 1. (nominować się) to appoint oneself, to nominate oneself- po wojskowym zamachu stanu generał mianował się prezydentem after the military coup the general appointed himself president2. książk. (nadawać sobie nazwę) to call oneself- dlaczego on mianuje się naszym wujem? why does he call himself our uncle?The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > mian|ować
-
5 obsadzać
impf ⇒ obsadzić* * *(teren: drzewami, trawą) to plant; ( stanowisko) to fill* * *ipf.obsadzić pf.1. (= sadzić rośliny) plant out (a piece of land with flowers, bushes, etc.); obsadzić drogę drzewami line a road with trees.2. (= przytwierdzać) fix, fit.3. (= angażować) appoint, assign; obsadzić stanowisko appoint sb to a post, man a post; obsadzać aktora w roli cast an actor in a part, cast an actor as; obsadzić załogą (fort, statek) man; obsadzić garnizonem wojsk. garrison; obsadzać sztukę cast a play.4. rzad. (= obsiadać) take one's seat, sit down (e.g. around sb/sth).5. (= zajmować pozycje) take up positions.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > obsadzać
-
6 powoływać
impf ⇒ powołać* * *-uję, -ujesz, -ać; perf; vt( wyznaczać) to appointpowoływać kogoś do wojska — to conscript sb (BRIT), to call sb up (BRIT), to draft sb (US)
powoływać kogoś na świadka — PRAWO to call sb as a witness
powoływać coś do życia — to bring sth into being lub existence
* * *ipf.1. (= wybrać) appoint; powołać kogoś na świadka summons sb; powołać do wojska call up; powołać pod broń muster in.2. (= utworzyć) create; powołać do życia bring l. call into being.ipf.(= odwoływać się do kogoś, czegoś) refer ( na coś to sth); (na przepis, precedens) invoke ( na coś sth); prawn. plead ( na coś sth); powoływać się na kogoś make reference to sb; powoływać się na chorobę psychiczną prawn. plead insanity.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > powoływać
-
7 wyznaczać
impf ⇒ wyznaczyć* * *(-am, -asz); perf -yć; vt* * *ipf.1. (= zakreślać granice czegoś) mark out.2. (= wytyczać granice) demarcate, delimit; (granice, zakres) define.3. (= wskazywać miejsce, czas, wielkość) fix, set; wyznaczyć cenę set a prize; wyznaczać cenę za czyjąś głowę set a price upon one's head; wyznaczyć nagrodę w konkursie set a prize in a competition; wyznaczyć termin spotkania fix the date of the meeting.4. (= powierzać komuś funkcję) appoint, designate; wyznaczyć kogoś na stanowisko prezesa spółki appoint sb president of a company; wyznaczyć kogoś na urząd name sb to an office; prezes wyznaczył mi tę pracę the president designated me for the job.5. (= określać coś poprzez obliczenia) calculate, determine.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > wyznaczać
-
8 wyznacz|yć
pf — wyznacz|ać impf vt 1. (wytyczyć) to outline, to map [sth] out a. map out [trasę, miejsce, teren] 2. (ustalić) to set, to determine [cenę, nagrodę]; to appoint [spotkanie, termin] 3. (wybrać) to appoint, to designate- wyznaczyć kogoś na stanowisko dyrektora/na swojego następcę to appoint sb director/one’s successor- zawsze wyznacza mnie do najcięższych prac he always gives me the hardest job4. (określić za pomocą obliczeń) to define, to determineThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > wyznacz|yć
-
9 desygnować
(-uję, -ujesz); vtto designate, to appoint* * *ipf. l. pf.appoint, designate (na kogoś/coś (as) sb/sth).The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > desygnować
-
10 naznaczać
impf naznaczyć* * *(-am, -asz); perf -yć; vt( opatrywać znakiem) to mark; ( wyznaczać) to set* * *ipf.naznaczyć pf.1. (= oznaczać) mark, indicate.2. (= zostawiać ślad) mark, scar; twarz naznaczona bliznami scarred face.3. (= ustalać, wyznaczać) set, fix, appoint; naznaczać kogoś na swego następcę appoint sb one's successor; naznaczać cenę na czyjąś głowę set l. put a price on sb's head.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > naznaczać
-
11 nominować
(-uję, -ujesz); vt (im)perf( na stanowisko) to appoint; (w wyborach, do nagrody) to nominate* * *ipf.(w wyborach, do nagrody) nominate; (na stanowisko, stopień) appoint.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > nominować
-
12 pasować
1. (-uję, -ujesz); vt 2.2) to pass* * *I.pasować1ipf.1. ( części czegoś do siebie) fit, adjust.2. (= dobrze leżeć, przylegać) fit; ta sukienka nie pasuje na ciebie, jest za ciasna this dress does not fit you, it's too tight; pasuje jak ulał it fits like a glove.3. (= harmonizować) match, go together, suit; kapelusz nie pasuje do płaszcza the hat does not match the coat; trwała nie pasuje mi do twarzy the perm does not suit me; coś pasuje jak wół do karety sth is l. feels like a square peg in a round hole.II.pasować2ipf. l. pf.pasować kogoś na kogoś appoint sb (to be l. as) sb; pasować kogoś na rycerza knight sb, dub sb.III.pasować3ipf.1. pass.2. przen. (= wycofywać się z czego) back out.ipf. l. pf.1. ( na kogoś) appoint o.s.2. (= zmagać się) wrestle, struggle.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > pasować
-
13 urząd
( organ władzy) department; ( biuro) office; ( stanowisko) postUrząd Skarbowy — ≈Internal Revenue (BRIT), ≈the IRS (US)
urząd stanu cywilnego — register lub registry (BRIT) office
obrońca z urzędu — public defender (US), court-appointed lawyer (BRIT)
* * *mi-ę-1. (= organ władzy) office; agency; department; Urząd Bezpieczeństwa hist. the Security Service ( in communist Poland); urząd celny customhouse, customs-house; Urząd Ochrony Państwa the State Security Office; Urząd Patentowy Patent Office; US the Patent and Trademark Office; urząd pocztowy post office; Urząd Rady Ministrów the Office of the Council of Ministers; urząd skarbowy US the Internal Revenue Service, IRS; Br. Inland Revenue; urząd stanu cywilnego (civil) registry office; urząd wojewódzki the Province Governor's Office; urząd zatrudnienia employment agency; z urzędu ex officio; obrońca z urzędu prawn. court-appointed attorney, assigned counsel.2. (= biuro) office.3. (= oficjalna funkcja, stanowisko) office, post; piastować l. sprawować urząd hold office; pozostać na urzędzie remain in office; powołać kogoś na stanowisko dyrektora appoint sb (to serve) as director, appoint sb director; złożyć urząd resign l. step down from office.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > urząd
-
14 ustanawiać
impf ⇒ ustanowić* * *(prawo, regułę) to make; ( rekord) to set* * *ipf.ustanowić pf. -ów1. (= uchwalać) establish, set (up); (zasady, reguły) lay down; (prawo, ustawę) pass, legislate; ( spadkobiercę) institute; ustanowić rekord set a record; ustanowić modę na coś set the trend for sth; ustanowić precedens prawny establish l. set a legal precedent.2. prawn. (= powoływać) appoint; ustanawiać kogoś dyrektorem appoint sb manager.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > ustanawiać
-
15 kre|ować
pf, impf Ⅰ vt książk. 1. (tworzyć) to create- projektant kreował własny styl w modzie the fashion designer created his own style- książki kreują wyobraźnię dzieci books shape children’s imagination ⇒ wykreować2. (grać) [aktor] to play, to act [rolę]- kreować postać szekspirowską to play a Shakepearean character ⇒ wykreować3. (pomóc w karierze) kreować kogoś na kogoś to make sth of sb, to make sb sth- reżyser kreował ją na gwiazdę the director was trying to make her a star a. make a star of her ⇒ wykreować4. (mianować) to appoint, to make- kreować kogoś na dyrektora to appoint sb general manager- nowo kreowany prezydent/przywódca the newly elected president/leaderⅡ kreować się to pose (na coś as sth); to fancy oneself (na coś sth)- kreować się na intelektualistę to play the intellectual- kreować się na damę to fancy oneself a lady ⇒ wykreować sięThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > kre|ować
-
16 ambasador
ambassador; ( rzecznik) champion, advocate* * *mp1. ( przedstawiciel państwa) ambassador; mianować ambasadora appoint an ambassador; odwołać ambasadora (= pozbawić stanowiska) dismiss an ambassador; (= wezwać do powrotu z placówki) recall an ambassador.2. przen. (= głosiciel) champion, advocate.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > ambasador
-
17 konkurs
m (G konkursu) 1. (impreza) (pianistyczny, krzyżówkowy) competition; (tańca, literacki) competition, contest; (piosenki) contest- konkurs piękności a beauty contest a. pageant US- konkurs radiowy a radio quiz show- konkurs skoków narciarskich a ski jump event- konkurs z nagrodami prize competition- brać udział w konkursie to take part a. participate in a competition- stawać do konkursu to go in for a. enter a competition- wygrać konkurs to win a competition- rozpisać konkurs na projekt nowej biblioteki to invite tenders for a design for a new library- rozpisano konkurs na projekt budowy osiedla tenders for the design of a housing estate were invited- rozpisać konkurs na stanowisko nowego dyrektora to advertise the post of director- wyłonić kogoś w drodze konkursu to appoint sb by open competition- poza konkursem (brać udział) without competing, as an unofficial competitor; hors concours książk.; (pokazywać, śpiewać) outside the (main) competition- on jest poza konkursem he has no rival(s), he is beyond comparison- jego sytuacja jest poza konkursem his case is special a. different2. Prawo (upadłość) bankruptcy- □ konkurs otwarty open a. all-comers pot. competition- konkurs świadectw enrolment/registration of pupils/students on the basis of marks in school-leaving certificates- konkurs zamknięty closed competition* * *competition, contest* * *mi1. (= rozgrywka, turniej) competition, contest; konkurs audiotele viewer competition; ( w którym odpowiedzi udziela się przez telefon) phone-in competition; konkurs hipiczny jeźdz. show jumping; konkurs otwarty/zamknięty open/closed competition; konkurs piękności beauty contest; stawać do konkursu enter a contest l. competition; uczestni-k/czka konkursu contestant.2. prawn. (= przetarg) invitation for tenders l. offers; ogłaszać konkurs na coś/na zrobienie czegoś invite tenders l. offers for sth/to do sth.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > konkurs
-
18 kuratela
-i; f; PRAWOtutelage, wardshippod kuratelą kuratela — +gen under the tutelage of
* * *f.1. prawn. (= nadzór) guardianship; oddać kogoś/coś pod kuratelę appoint a guardian for sb/sth.2. przen. (= opieka) tutelage; wziąć w kuratelę take sb under one's wing.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > kuratela
-
19 mianować
(-uję, -ujesz); vt (im)perfto appoint, to nominate* * *ipf. l. pf.1. nominate, designate (sb) ( czymś as sth).2. chem. titrate.ipf. l. pf.+ Ins. (= uzurpować sobie miano) call oneself, pretend to be ( sth).The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > mianować
-
20 opiekun
m ( Npl opiekunowie) 1. (sprawujący opiekę) (nad chorym, inwalidą, dzieckiem) minder, carer GB, caregiver US; (nad dziećmi w miejscu publicznym) chaperon(e); (nad zabytkami, obiektami sztuki, przyrody) conservator- opiekun do dzieci a babysitter a. baby-minder- opiekun wdów a protector of widows/stray animals- opiekun roku (na studiach) a tutor GB2. Prawo guardian, conservator US□ opiekun społeczny caseworker, social worker* * *( osoba opiekująca się) carer; ( kurator) guardian* * *mppl. - owie, opiekunka f. Gen.pl. -ek carer; opiekun prawny guardian; opiekun społeczny social worker; opiekunka do dzieci babysitter.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > opiekun
- 1
- 2
См. также в других словарях:
appoint — [ apwɛ̃ ] n. m. • 1398; de 1. appointer 1 ♦ Complément d une somme en petite monnaie. FAIRE L APPOINT : ajouter le complément en petite monnaie, et par ext. régler exactement la somme due, de sorte que le créancier n ait aucune monnaie à rendre… … Encyclopédie Universelle
appoint — ap‧point [əˈpɔɪnt] verb [transitive] 1. to choose someone for a job or position: • The company appointed a new chairman last week. appoint somebody to do something • It can appoint a foreign company to manufacture its product under licence.… … Financial and business terms
appoint — ap·point /ə pȯint/ vt 1: to name officially to a position appoint ed to the agency s top post appoint ed conservator of the estate 2: to determine the distribution of (property) by exercising the authority granted by a power of appointment … Law dictionary
Appoint — Ap*point ([a^]p*point ), v. t. [imp. & p. p. {Appointed}; p. pr. & vb. n. {Appointing}.] [OE. appointen, apointen, OF. apointier to prepare, arrange, lean, place, F. appointer to give a salary, refer a cause, fr. LL. appunctare to bring back to… … The Collaborative International Dictionary of English
appoint — APPOINT. s. m. La monnoie qui se donne pour achever une somme qu on ne sauroit parfaire avec les principales espèces employées au paiement. Pour faire mille francs en écus, il faut trois cent trente trois écus, et un appoint de vingt sous. On dit … Dictionnaire de l'Académie Française 1798
appoint — [ə point′] vt. [ME apointen < OFr apointer, to arrange, make ready < ML appunctuare < L ad, to + punctum, POINT] 1. to set (a date, place, etc.); decide upon officially; decree [to appoint a time for a meeting] 2. to name or select… … English World dictionary
Appoint — (franz., spr. pŭäng; ital. Appunto), zur Vollzahlung eines Geldbetrags dienende Scheidemünzen. Insbesondere heißt A. ein Wechsel, durch den in Verbindung mit einem oder mehreren andern eine Forderung vollkommen ausgeglichen wird. Erhält z. B. A… … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Appoint — (frz., spr. pŏäng), ital. Appunto, ein Wechsel, der eine Schuld ausgleicht oder eine bestimmte Summe voll macht (Ausgleichungs , Abschlußwechsel; daher par appoint oder per appunto remittieren oder trassieren, den Rest einer Forderung durch… … Kleines Konversations-Lexikon
appoint — [v1] assign responsibility; decide accredit, allot, assign, choose, command, commission, decree, delegate, designate, determine, direct, elect, enjoin, establish, finger, fix, install, name, nominate, ordain, select, set, settle, tap; concepts 41 … New thesaurus
Appoint — Ap*point ([a^]p*point ), v. i. To ordain; to determine; to arrange. [1913 Webster] For the Lord had appointed to defeat the good counsel of Ahithophel. 2 Sam. xvii. 14. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Appoint — (fr. [spr. Appoäng], ital. Appunto), auf den Punkt, genau; 1) ein Wechsel, wenn durch denselben eine Schuld genau ausgeglichen wird; dann auch, wenn er als ergänzender od. einzelner Theil einer größeren Summe angesehen wird; so sagt man z.B. 2) A … Pierer's Universal-Lexikon
