Перевод: со всех языков на все языки

со всех языков на все языки

INTERCESSIO

  • 1 intercessio

    intercessĭo, ōnis, f. [intercedo] [st1]1 [-] intervention, comparution. --- Gell. 14, 2, 7. [st1]2 [-] opposition, intercession. --- Caes. BC. 1, 7 ; Cic. Phil. 2, 6 ; Mil. 14. [st1]3 [-] médiation, entremise, intercession. --- Cic. Att. 1, 4, 1.
    * * *
    intercessĭo, ōnis, f. [intercedo] [st1]1 [-] intervention, comparution. --- Gell. 14, 2, 7. [st1]2 [-] opposition, intercession. --- Caes. BC. 1, 7 ; Cic. Phil. 2, 6 ; Mil. 14. [st1]3 [-] médiation, entremise, intercession. --- Cic. Att. 1, 4, 1.
    * * *
        Intercessio, intercessionis, Verbale, Quam vulgo Oppositionem vocamus. Caes. Cic. Opposition, Empeschement.

    Dictionarium latinogallicum > intercessio

  • 2 intercessio

    intercessĭo, ōnis, f. [intercedo], a coming between, intervention.
    I.
    Lit.:

    testium,

    Gell. 14, 2, 7.—
    II.
    Transf.
    A.
    An interposition, a becoming surety for one:

    mea intercessio parata et est et fuit,

    Cic. Att. 1, 4:

    intercessiones pecuniarum in coitionibus candidatorum,

    id. Par. 6, 2.—
    B.
    A fulfilment, performance, Cod. Just. 12, 22, 1; Cod. Th. 6, 28, 4. —
    C.
    An intervention, interposition, protest on the part of a tribune of the people, who annulled a decree of the Senate by his veto:

    cum intercessio stultitiam intercessoris significatura sit, non rem impeditura,

    Cic. Agr. 2, 12:

    intercessionem liberam relinquere,

    Caes. B. C. 1, 7:

    remittere,

    Liv. 38, 54:

    intercessionem facere pro aliquo,

    Gell. 7, 19:

    intercessionem suam interponere,

    Val. Max. 6, 1, 10.

    Lewis & Short latin dictionary > intercessio

  • 3 intercessiō

        intercessiō ōnis, f    [1 CAD-], a mediation, suretyship: mea intercessio parata est.—An intervention, interposition, protest, veto: tribunicia, Cs.: empta: remittere intercessionem, L.
    * * *
    intervention; veto (of a magistrate)

    Latin-English dictionary > intercessiō

  • 4 intercessio

    intercessio, ōnis, f. (intercedo), I) die Dazwischenkunft, das Dazukommen, Gell. 14, 2, 7. – II) übtr.: A) der Widerspruch, die Einsprache, Cic.: tribunicia, Tac.: intercessionem facere, Gell., remittere, Liv. – B) die Vermittlung, Cic. u.a.: bes. in Geldsachen, das Gutsagen für jmd., Cic. u.a. – C) die Vollziehung, spät. ICt.

    lateinisch-deutsches > intercessio

  • 5 intercessio

    intercessio, ōnis, f. (intercedo), I) die Dazwischenkunft, das Dazukommen, Gell. 14, 2, 7. – II) übtr.: A) der Widerspruch, die Einsprache, Cic.: tribunicia, Tac.: intercessionem facere, Gell., remittere, Liv. – B) die Vermittlung, Cic. u.a.: bes. in Geldsachen, das Gutsagen für jmd., Cic. u.a. – C) die Vollziehung, spät. ICt.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > intercessio

  • 6 intercessio

    2) возражение, протест, вето ( intercessionem facere AG и remittere L)
    3) посредничество C; поручительство C
    4) юр. исполнение CTh, CJ

    Латинско-русский словарь > intercessio

  • 7 intercessió

    intercesión

    Vocabulari Català-Castellà > intercessió

  • 8 intercessio

    1) принятие на себя чужого обязательства, чужого долга;

    per intercess. aes alienum stiscipere (1. 19 § 3 D. 14, 3);

    SCtum., quod de intercessionibus feminarum factum est (1. 15 29 § 1 D. 16, 1. 1. 2. 9. 10 C. 4, 29. 1. 8 pr. D. eod. 1. 32 § 1 eod. I. 7 § 1 D. 44, 1).

    2) посредничество, intercessione, auctoritatis suae prospiciet Praeses prov. (1. 1 C. 9, 42). 3) исполнение (1. 1 C. 12, 22).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > intercessio

  • 9 Посредничество

    - intercessio;

    Большой русско-латинский словарь Поляшева > Посредничество

  • 10 intercesión

    intercessió

    Vocabulario Castellano-Catalán > intercesión

  • 11 intercessus

    = intercessio s. 2 напр. interc. Praesidis (1. 7 C. 7, 53. 1. 3 C. 10, 50).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > intercessus

  • 12 Поручительство

    - intercessio; satisdatio; sponsio; *vadium; praestatio;

    • поручительство посредством залога - cautio pignoratitia;

    Большой русско-латинский словарь Поляшева > Поручительство

  • 13 Протест

    - intercessio; interdictum;

    Большой русско-латинский словарь Поляшева > Протест

  • 14 quanto

    [st1]1 [-] adj. abl. m. n. de quantus: aussi grand que, combien grand. [st1]2 [-] adv. inter.-exclam.: combien? de combien?    - quanto facilius erat dicere verum: combien il était plus facile de dire la vérité!    - docui quanto homo anteiret omnes animantes, Cic.: j'ai montré combien l'homme était supérieur à tous les animaux.    - quanto levior est acclamatio! Cic. Rab. perd. 18: combien les acclamations sont plus faibles!    - quanto praestat...!: combien il vaut mieux...! [st1]3 [-] adv. relatif: d'autant que, plus... plus...    - quanto + compar.... tanto + compar.: plus... plus...    - quanto res difficilior, tanto major est gloria: plus l'entreprise est difficile, plus la gloire est grande.    - quanto magis... quanto magis...: plus... plus...    - quanto (avec ellipse de tanto), Liv. Col.: d'autant plus que    - tanto præstitit, quanto populus Romanus antecedebat... Nep. Han. 1, 1: il l'emporta autant... que le peuple romain devançait...    - quanto diutius considero, tanto mihi res videtur obscurior, Cic. Nat. 1, 60: plus je réfléchis longuement, plus la chose me paraît obscure. --- cf. Cic. Mil. 25 ; Caes. BG. 5, 44 11.    - [rare] quanto jure potentior intercessio erat, tantum... Liv. 6, 38, 5, autant l'opposition avait l'avantage sous le rapport du droit, autant...    - [rare] quanto magis tranquilla omnia foris erant, tanto miseriæ plebis crescebant, Liv. 6, 34, 1: plus la tranquillité était grande partout à l'extérieur, plus la misère du peuple allait en croissant.    - [rare] quanto major (ira), hoc effervescit manifestius, Sen. Ir. 1, 1, 5: plus (la colère) est grande, plus elle laisse voir ses bouillonnements.    - [rare] quanto quis clarior, minus fidus, Tac. H. 3, 58: plus une personne était éminente, moins elle inspirait confiance.    - cf. Tac. H. 1, 88; 3, 18; An. 2, 62; 13, 13.    - ceteri, quanto quis servitio promptior, honoribus extollebantur, Tac. An. 1, 2: les autres, en proportion de leur promptitude respective à servir, s'élevaient en dignités. --- cf. Tac. An 6, 26.    - [rare] quanto quis audaciā promptus, tanto magis fidus habetur, Tac. An. 1, 57: autant on a la promptitude dans l'audace, autant on inspire davantage la confiance. --- cf. Tac. An. 1, 68; 3,46, etc.    - [tour inverse tanto + compar., quanto sans compar.] Tac. An. 3, 5; 4, 84; 6, 45.
    * * *
    [st1]1 [-] adj. abl. m. n. de quantus: aussi grand que, combien grand. [st1]2 [-] adv. inter.-exclam.: combien? de combien?    - quanto facilius erat dicere verum: combien il était plus facile de dire la vérité!    - docui quanto homo anteiret omnes animantes, Cic.: j'ai montré combien l'homme était supérieur à tous les animaux.    - quanto levior est acclamatio! Cic. Rab. perd. 18: combien les acclamations sont plus faibles!    - quanto praestat...!: combien il vaut mieux...! [st1]3 [-] adv. relatif: d'autant que, plus... plus...    - quanto + compar.... tanto + compar.: plus... plus...    - quanto res difficilior, tanto major est gloria: plus l'entreprise est difficile, plus la gloire est grande.    - quanto magis... quanto magis...: plus... plus...    - quanto (avec ellipse de tanto), Liv. Col.: d'autant plus que    - tanto præstitit, quanto populus Romanus antecedebat... Nep. Han. 1, 1: il l'emporta autant... que le peuple romain devançait...    - quanto diutius considero, tanto mihi res videtur obscurior, Cic. Nat. 1, 60: plus je réfléchis longuement, plus la chose me paraît obscure. --- cf. Cic. Mil. 25 ; Caes. BG. 5, 44 11.    - [rare] quanto jure potentior intercessio erat, tantum... Liv. 6, 38, 5, autant l'opposition avait l'avantage sous le rapport du droit, autant...    - [rare] quanto magis tranquilla omnia foris erant, tanto miseriæ plebis crescebant, Liv. 6, 34, 1: plus la tranquillité était grande partout à l'extérieur, plus la misère du peuple allait en croissant.    - [rare] quanto major (ira), hoc effervescit manifestius, Sen. Ir. 1, 1, 5: plus (la colère) est grande, plus elle laisse voir ses bouillonnements.    - [rare] quanto quis clarior, minus fidus, Tac. H. 3, 58: plus une personne était éminente, moins elle inspirait confiance.    - cf. Tac. H. 1, 88; 3, 18; An. 2, 62; 13, 13.    - ceteri, quanto quis servitio promptior, honoribus extollebantur, Tac. An. 1, 2: les autres, en proportion de leur promptitude respective à servir, s'élevaient en dignités. --- cf. Tac. An 6, 26.    - [rare] quanto quis audaciā promptus, tanto magis fidus habetur, Tac. An. 1, 57: autant on a la promptitude dans l'audace, autant on inspire davantage la confiance. --- cf. Tac. An. 1, 68; 3,46, etc.    - [tour inverse tanto + compar., quanto sans compar.] Tac. An. 3, 5; 4, 84; 6, 45.
    * * *
        Quanto, Aduerbium, comparatiuo iungitur, eique respondet TANTO. Terentius, - quanto diutius Abest, magis cupio tanto, et magis desidero. De tant plus qu'il est long temps absent, de tant plus je le desire.
    \
        Quanto, absque particula TANTO. Terentius, - quanto nunc formosior Videre mihi, quam dudum! O de combien tu me semble plus beau que, etc.

    Dictionarium latinogallicum > quanto

  • 15 tribunicius

    tribūnīcius, a, um (tribunus), zu den Tribunen gehörig usw., tribunizisch, a) zu den tribuni plebis gehörig, potestas, ihre Macht u. ihr Amt, Cic.: intercessio, Tac.: collegium, Cic.: comitia, zur Wahl der Volkstribunen, Cic.: leges, von den Volkstribunen herrührend, Cic.: candidatus, der um das Amt eines Volkstribunen anhält, Cic. – subst., tribūnīcius, iī, m. (sc. vir), der gewesene Volkstribun, Cic. u. Liv. – b) zu den tribuni militum gehörig, honos, Caes. b.c. 1, 77, 2.

    lateinisch-deutsches > tribunicius

  • 16 dazwischen

    dazwischen, inter eum (eam etc.) od. inter hunc (hanc etc.). – interim (indessen, in der Zwischenzeit). – interea (unterdessen; s. »indessen« das Nähere über beide). – Gew. bilden die Lateiner Zusammensetzungen mit inter, z. B. dazwischen nach Veji gehen, interim intercurrere Veios. dazwischen durchfließen, interfluere. dazwischenfahren, s. dareinfahren. – dazwischenfallen, intercĭdere. dazwischenfliegen, intervolare. dazwischenfließen, interfluere. dazwischen hinfliegen, intervolare. dazwischen hinfließen, interfluere. dazwischen hinlaufen, s. dazwischenlaufen. – dazwischenkommen, intervenire. supervenire (unvermutet [572] dazukommen, von Menschen u. Dingen, z. B. von der Nacht u. v. Regen; beide mit Dativ). – incĭdere (einfallen, eintreten, von der Zeit u. von Hindernissen). – obsistere (entgegentreten, von Hindernissen). – wenn nichts (hindernd), wenn kein Hindernis dazwischenkommt, es müßte denn etwas (ein Hindernis) dazwischenkommen, nisi si quid intervenerit od. incĭderit od. obstiterit (z. B. werde ich zur See gehen, navigabo). Dazwischenkommen, das, - kunst, die, interventus (sowohl übh. als auch die vermittelnde oder störende, einer Pers. u. einer Sache, z. B. lunae, noctis). – intercursus nur im Abl. (die rasche D., bes. die hindernde, störende, einer Pers. u. einer Sache, z. B. luminis). – interiectus. interpositus. verb. interpositus interiectusque, beide nur im Abl. (das Dazwischentreten einer Sache, z. B. terrae, lunae). – ohne jmds. od. einer Sache D., non interveniente alqo od. alqā re. dazwischenlaufen, intercurrere (v. Lebl. = sich dazwischen hin erstrecken). – intercursare (wieder und wieder in die Lücken laufen, v. Pers.). – Dazwischenlaufen, das, intercursus nur im Abl. (bes. das hindernde). – dazwischenlegen, interponeresich dazwischenl., se interponere (sowohl vermittelnd als hindernd, auch mit folg. quo minus u. Konj.). – intervenire (dazwischenkommen, -treten, sowohl vermittelnd als hindernd). – intercedere (dazwischentreten. vermittelnd) – obsistere (hindernd entgegentreten, auch mit folg. quo minus u. Konj.). – interpellare (störend dazwischentreten, dah. auch mit folg ne, quo minus u. bei vorherg. Negation m. folg. quin u. Konj.). – dazwischenliegen. imteriacēre. intercedere (dazwischentreten). – dazwischenliegend, interpositus; interiectus (z. B. interiecta inter Romam et Arpos loca). dazwischenpflanzen, interserere. dazwischenreden, unterbrechend, interloqui; interfari. – störend, interpellare. – protestierend, intercedere (bes. v. Volkstribunen). – Dazwischenreden, das unterbrechende, interlocutio; interfatio. – das störende, interpellatio. – das protestierende, intercessio (bes. der Volkstribunen). – dazwischeurei ten, interequitare (absol. od. zwischen etw., alqd). dazwischenrennen, s. dazwischenlaufen. – dazwischensäen, interserere. dazwischenscheinen, interlucere. dazwischenschieben, s. einfügen, einschalten. – dazwischensein, interesse. intercedere (dazwischentreten). – dazwischensetzen, interponere; intericere. – Ist es = einfügen, einschalten, s. d.

    deutsch-lateinisches > dazwischen

  • 17 Einrede

    Einrede, interpellatio. – recusatio (gerichtliche Ei., wenn etwas auf den Kläger zurückgeschoben [697] wird). – intercessio (Einspruch [der Volkstribunen etc.], w. vgl.).

    deutsch-lateinisches > Einrede

  • 18 einschreiten

    einschreiten, intercedere; intervenire. – von Staats wegen bei etw. ei., auctoritatem publicam inserere alci rei. Einschreiten, das, - ung, die, intercessio. – ohne Ei. des Militärs, sine militum praesidio: ohne gewaltsames Ei. der Natur, naturā non cogente.

    deutsch-lateinisches > einschreiten

  • 19 Einspruch

    [710] Einspruch, interpellatio (Unterbrechung eines Redenden). – intercessio (bes. Einrede von einer Behörde, z.B. der Tribunen bei Verhandlungen etc.). – adversa alcis voluntas (die [geäußerte] Unzufriedenheit, z.B. patris [des Vaters gegen eine Heirat]: patrum [des Senats gegen eine Verhandlung]. – Ei. tun, intercedere; intercessionem facere: bei etwas, interpellare od. interpellatione impedire alqd; intercedere alci rei.

    deutsch-lateinisches > Einspruch

  • 20 Vermittelung

    Vermittelung, s. Vermittlung. – Vermittler, interpres (z.B. concordiae, pacis). – deprecator (Fürbitter). Vgl. »Unterhändler«. – Vermittlerin, interpres (Mittelsperson übh.). – lena (Kupplerin). – Vermittlung, intercessio (das Sich-ins-Mittel-Schlagen). – deprecatio (Fürbitte). – commendatio (gleichs. Empfehlung, z.B. oculorum commendatione tradi animis). – durch jmds. V., alqo auctore: durch jmds. gütige V., alcis beneficio.

    deutsch-lateinisches > Vermittelung

См. также в других словарях:

  • Intercessio — Intercessio, freiwillige Uebernahme einer fremden Schuld, entweder so daß der Hauptschuldner befreit wird (i. privativa, Expromission) oder neben dem Hauptschuldner (i. cumulativa, Bürgschaft, constitutum debiti alieni, mandatum qualificatum).… …   Herders Conversations-Lexikon

  • Intercessio —    • Intercessio (юр.),        1. поручительство или обещание отвечать за вину другого, даваемое посредством sponsio, fidepromissio и fideiussio. Lex Cornellia установила законные ограничения поручительства. При императорах женщины не имели права …   Реальный словарь классических древностей

  • intercessio — index veto Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • Intercessio — L’intercessio est un concept juridique de la Rome antique, dont la signification propre et technique varie selon qu on se situe dans le domaine du droit public ou du droit privé, mais dont le trait commun à ces deux branches du droit est qu elle… …   Wikipédia en Français

  • Intercessio — Dieser Artikel beschreibt die Bedeutung des Begriffs Interzession im Zivilrecht. Für die völkerrechtliche Verwendung des Begriffs, siehe Interzession (Völkerrecht). Interzession (lateinisch intercedere – dazwischen treten) nennt man im Zivilrecht …   Deutsch Wikipedia

  • INTERCESSIO — [лат. ходатайство], в научной лит ре название одного из разделов евхаристической молитвы (анафоры), к рый содержит перечисление имен святых, поминовения живых и усопших верных, церковных иерархов, светских правителей, а также моления о разных… …   Православная энциклопедия

  • Intercessio Christi — (lat.), s. Fürbitte …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Intercessio —         (лат. возражение), в Риме право магистрата, занимающего ту же или высшую должность, объявить недействительным уже осуществл. официальный акт. Например, народный трибун мог отменить решение консулов. Это право было, по существу, юридич.… …   Словарь античности

  • intercessió — in|ter|ces|si|ó Mot Agut Nom femení …   Diccionari Català-Català

  • АНАФОРА — [греч. ἀναφορά возношение], евхаристическая молитва. Термином «А.» в литургике и в богослужебной практике большинства христ. Церквей (напр., в чине литургии визант. обряда: « …   Православная энциклопедия

  • Tribun de la plebe — Tribun de la plèbe Monarchie romaine 753 – 509 av. J. C. République romaine 509 – 27 av. J. C. Empire romain 27 av. J. C. – 476 Empire byzantin 395 – 1453 …   Wikipédia en Français

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»