Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

799

  • 1 alcēs

        alcēs is, f     the elk, Cs.
    * * *
    moose, elk

    Latin-English dictionary > alcēs

  • 2 In principio

    Latin Quotes (Latin to English) > In principio

  • 3 cura

    management, administration, care, concern, charge.

    Latin-English dictionary of medieval > cura

  • 4 Stockholmae

    see Holmiae

    Latin place names > Stockholmae

  • 5 adc

    adc., words beginning thus, v. in acc.

    Lewis & Short latin dictionary > adc

  • 6 Anas hottentota

    ENG Hottentot teal

    Animal Names Latin to English > Anas hottentota

  • 7 Anxur

    Anxur (rarely written Anxyr, Prob. p. 1459 P.), ŭris, n. (m., Mart. 5, 1; 10, 58 al., as lying upon a mountain of the same name).
    I.
    An ancient town in Latium, situated not far from the sea-shore, afterwards also called Tarracina, now Terracina, Enn. ap. Fest. p. 19:

    Tarracina oppidum linguā Volscorum Anxur dictum,

    Plin. 3, 5, 9, § 59; Hor. S. 1, 5, 26; cf.

    Mann. Ital. 1, 626 sq. (this town had its name from a fountain in the neighborhood,

    Serv. ad Verg. A. 7, 799; Vitr. 27, 38.)—Hence,
    II.
    Derivv.
    A.
    Anxŭrus:

    Juppiter,

    who was worshipped at Anxur, Verg. A. 7, 799; v. Serv. ad h. l.—
    B.
    Anxŭras, ātis, m., belonging to Anxur, Liv. 27, 38.

    Lewis & Short latin dictionary > Anxur

  • 8 Anxuras

    Anxur (rarely written Anxyr, Prob. p. 1459 P.), ŭris, n. (m., Mart. 5, 1; 10, 58 al., as lying upon a mountain of the same name).
    I.
    An ancient town in Latium, situated not far from the sea-shore, afterwards also called Tarracina, now Terracina, Enn. ap. Fest. p. 19:

    Tarracina oppidum linguā Volscorum Anxur dictum,

    Plin. 3, 5, 9, § 59; Hor. S. 1, 5, 26; cf.

    Mann. Ital. 1, 626 sq. (this town had its name from a fountain in the neighborhood,

    Serv. ad Verg. A. 7, 799; Vitr. 27, 38.)—Hence,
    II.
    Derivv.
    A.
    Anxŭrus:

    Juppiter,

    who was worshipped at Anxur, Verg. A. 7, 799; v. Serv. ad h. l.—
    B.
    Anxŭras, ātis, m., belonging to Anxur, Liv. 27, 38.

    Lewis & Short latin dictionary > Anxuras

  • 9 Anxurus

    Anxur (rarely written Anxyr, Prob. p. 1459 P.), ŭris, n. (m., Mart. 5, 1; 10, 58 al., as lying upon a mountain of the same name).
    I.
    An ancient town in Latium, situated not far from the sea-shore, afterwards also called Tarracina, now Terracina, Enn. ap. Fest. p. 19:

    Tarracina oppidum linguā Volscorum Anxur dictum,

    Plin. 3, 5, 9, § 59; Hor. S. 1, 5, 26; cf.

    Mann. Ital. 1, 626 sq. (this town had its name from a fountain in the neighborhood,

    Serv. ad Verg. A. 7, 799; Vitr. 27, 38.)—Hence,
    II.
    Derivv.
    A.
    Anxŭrus:

    Juppiter,

    who was worshipped at Anxur, Verg. A. 7, 799; v. Serv. ad h. l.—
    B.
    Anxŭras, ātis, m., belonging to Anxur, Liv. 27, 38.

    Lewis & Short latin dictionary > Anxurus

  • 10 Anxyr

    Anxur (rarely written Anxyr, Prob. p. 1459 P.), ŭris, n. (m., Mart. 5, 1; 10, 58 al., as lying upon a mountain of the same name).
    I.
    An ancient town in Latium, situated not far from the sea-shore, afterwards also called Tarracina, now Terracina, Enn. ap. Fest. p. 19:

    Tarracina oppidum linguā Volscorum Anxur dictum,

    Plin. 3, 5, 9, § 59; Hor. S. 1, 5, 26; cf.

    Mann. Ital. 1, 626 sq. (this town had its name from a fountain in the neighborhood,

    Serv. ad Verg. A. 7, 799; Vitr. 27, 38.)—Hence,
    II.
    Derivv.
    A.
    Anxŭrus:

    Juppiter,

    who was worshipped at Anxur, Verg. A. 7, 799; v. Serv. ad h. l.—
    B.
    Anxŭras, ātis, m., belonging to Anxur, Liv. 27, 38.

    Lewis & Short latin dictionary > Anxyr

  • 11 activus

    actīvus, a, um, adj. [ago].
    I.
    Active: philosophia, practical (opp. to contemplativa): philosophia et contemplativa est et activa;

    spectat simul agitque,

    Sen. Ep. 95, 10:

    (opp. to spectativus) thesin a causa sic distinguunt, ut illa sit spectativae partis, haec activae,

    Quint. 3, 5, 11:

    (rhetorice) quia maximus ejus usus actu continetur, dicatur activa,

    id. 2, 18, 5.—
    II.
    In gramm.: verba activa, which designate transitive action (opp. neutra or intransitiva), Charis. p. 138; Diom. p. 326 P. al.— Adv.: actīve, in gramm., actively, like a verb active, Prisc. pp. 794, 799 P.

    Lewis & Short latin dictionary > activus

  • 12 Aeneius

    Aenēĭus, a, um (quadrisyl.), adj. [id.], of or pertaining to Æneas:

    nutrix, Verg A. 7, 1: virtus,

    Ov. M. 14, 581:

    pietas,

    id. F. 4, 799: fata, his death, Stat S. 5, 3, 37.

    Lewis & Short latin dictionary > Aeneius

  • 13 bucina

    būcĭna (not buccĭna), ae, f., = bukanê, a crooked horn or trumpet (while tuba is usually the straight trumpet; cf. Veg. Mil. 3, 3, 5 Stewech.).
    I.
    Lit., a shepherd ' s horn, Varr. R. R. 2, 4, 20:

    bucina inflata,

    id. ib. 3, 13, 1; Col. 6, 23, 3; Prop. 4 (5), 10, 29.—
    II.
    Transf.
    A.
    A war-trumpet:

    bello dat signum rauca cruentum Bucina,

    Verg. A. 11, 475:

    quā bucina signum Dira dedit,

    id. ib. 7, 519.—In gen., as a signal employed in changing the four night-watches, and for waking the soldiers (cf. Dict. of Antiq.):

    te gallorum, illum bucinarum cantus exsuscitat,

    Cic. Mur. 9, 22:

    ubi secundae vigiliae bucinā datum signum esset,

    Liv. 7, 35, 1; Prop. 4 (5), 4, 63; Sil. 7, 154.—
    2.
    Hence, meton.: ad primam, secundam, etc., bucinam (for vigiliam), at the first, second, etc., watch:

    ut ad tertiam bucinam praesto essent,

    Liv. 26, 15, 6.—It was also blown at the end of the evening meal, Tac. A. 15, 30 Nipp. ad loc.—
    B.
    In other spheres of life;

    so for calling assemblies of the people: bucina datur: homines ex agris concurrunt,

    Cic. Verr. 2, 4, 44, § 96:

    bucina cogebat priscos ad verba Quirites,

    Prop. 4 (5), 1, 13; Curt. 3, 3, 8.—

    For designating the hours of the day (which were divided into four parts),

    Sen. Thyest. 799; cf. bucino.—
    C.
    Poet., a kind of circular, winding shell on which Triton blew, Triton ' s shell, Ov. M. 1, 335 and 337; cf. bucinator.—
    D.
    Trop.:

    foedae bucina famae,

    the trump of ill fame, Juv. 14, 152; cf. bucinator, II.

    Lewis & Short latin dictionary > bucina

  • 14 castus

    1.
    castus, a, um, adj. [i. e. cas-tus, partic., kindr. to Sanscr. çludh, to cleanse; Gr. kath-aros; Germ. keusch, heiter; cf. the opp. in-ces-tus, impure, Bopp, Gloss. 351, 6; Pott. 1, 252].
    I.
    In gen., morally pure, unpolluted, spotless, guiltless, = purus, integer (gen. in respect to the person himself, while candidus signifies pure, just, in respect to other men; v. Doed. Syn. p. 196 sq.;

    class. in prose and poetry): castus animus purusque,

    Cic. Div. 1, 53, 121; cf.:

    vita purissima et castissima,

    id. Rosc. Com. 6, 17; and:

    quis hoc adulescente castior? quis modestior? quis autem illo qui maledicit impurior?

    id. Phil. 3, 6, 15:

    perjurum castus (fraudasse dicatur),

    id. Rosc. Com. 7, 21:

    castissimum quoque hominem ad peccandum potuisse impellere,

    id. Inv. 2, 11, 36:

    nulli fas casto sceleratum insistere limen,

    Verg. A. 6, 563:

    populus Et frugi castusque verecundusque,

    Hor. A. P. 207:

    qui (animi) se integros castosque servavissent,

    Cic. Tusc. 1, 30, 72; cf. id. Font. 10, 22; id. Cael. 18, 42:

    M. Crassi castissima domus,

    id. ib. 4, 9:

    signa,

    signs, indications of innocence, Ov. M. 7, 725:

    fides,

    inviolable, Sil. 13, 285:

    Saguntum,

    id. 3, 1.—With ab:

    decet nos esse a culpā castos,

    Plaut. Poen. 5, 4, 23; so,

    res familiaris casta a cruore civili,

    Cic. Phil. 13, 4, 8.—
    II.
    In respect to particular virtues.
    A.
    Most freq., esp. in poetry, in regard to sexual morality, pure, chaste, unpolluted, virtuous, continent:

    Latona,

    Enn. Trag. 424 Vahl.; cf.

    Minerva,

    Hor. C. 3, 3, 23; Cat. 16, 5; 62, 23; Tib. 1, 3, 83; Ov. M. 2, 544; 2, 711:

    hostia = Iphigenia,

    Lucr. 1, 98:

    Bellerophon,

    Hor. C. 3, 7, 15:

    matres,

    Verg. A. 8, 665:

    maritae,

    Ov. F. 2, 139.— With ab:

    castus ab rebus venereis,

    Col. 9, 14, 3.—Of inanimate things:

    lectulus,

    Cat. 64, 87:

    cubile,

    id. 66, 83:

    flos virginis,

    id. 62, 46:

    gremium,

    id. 65, 20:

    vultus,

    Ov. M. 4, 799:

    domus,

    Cat. 64, 385; Hor. C. 4, 5, 21 al.—
    b.
    Trop., of style, free from barbarisms, pure:

    Caius Caesar sermonis praeter alios suae aetatis castissimi,

    Gell. 19, 8, 3.—
    B.
    In a religious respect, pious, religious, holy, sacred, = pius:

    hac casti maneant in religione nepotes,

    Verg. A. 3, 409 Wagn.—

    So, Aeneas (for which elsewhere pius in Verg.),

    Hor. C. S. 42:

    sacerdotes,

    Verg. A. 6, 661:

    et sanctus princeps,

    Plin. Pan. 1, 3:

    ego qui castam contionem, sanctum campum defendo (in respect to the preceding: in Campo Martio, comitiis centuriatis auspicato in loco),

    Cic. Rab. Perd. 4, 11.—Of things: sacrae, religiosae castaeque res, Varr. ap. Non. p. 267, 8:

    haud satis castum donum deo,

    Cic. Leg. 2, 18, 45; cf.

    festa,

    Ov. Am. 3, 13, 3:

    taedae,

    Verg. A. 7, 71 Serv.:

    ara castis Vincta verbenis,

    Hor. C. 4, 11, 6:

    crines,

    Ov. M. 15, 675:

    laurus,

    Tib. 3, 4, 23:

    castior amnis (sc. Musarum),

    Stat. S. 4, 7, 12; cf.:

    castum flumen (on account of the nymphs),

    Claud. III. Cons. Stil. 260:

    luci,

    Hor. C. 1, 12, 59:

    nemus,

    Tac. G. 40:

    pura castaque mens,

    Plin. Pan. 3 fin.: casta mola genus sacrificii, quod Vestales virgines faciebant, Paul. ex Fest. p. 65 Müll.—As epith. ornans of poetry, since it is used in defence of the Deity: casta poesis, Varr. ap. Non. p. 267, 14 (it is erroneously explained by Non. by suavis, jucundus).—
    2.
    Hence, subst.: castum, i, n., a festival, or period of time consecrated to a god, during which strict continence was enjoined, Fest. p. 124, 25 Müll.:

    Isidis et Cybeles,

    Tert. Jejun. 16.—
    C.
    In respect to the property and rights of others, free from, abstinent, disinterested: manus, Varr. ap. Non. p. 267, 12:

    homo castus ac non cupidus,

    Cic. Sest. 43, 93:

    castissimus homo atque integerrimus,

    id. Fl. 28, 68.— Adv.: castē.
    A.
    (Acc. to I.) Purely, spotlessly, without stain, uprightly:

    agere aetatem suam,

    Plaut. Trin. 2, 4, 149:

    et integre vivere,

    Cic. Fin. 4, 23, 63; id. Imp. Pomp. 1, 2.—
    B.
    (Acc. to II. A.) Chastely, virtuously: caste se habere a servis, C. Gracch. ap. Gell. 15, 12, 3:

    tueri eloquentiam ut adultam virginem,

    Cic. Brut. 95, 330.—Of language, properly, correctly, classically:

    caste pureque linguā Latinā uti,

    Gell. 17, 2, 7.—
    2.
    (Acc. to II. B.) Piously, religiously:

    placare deos,

    Ov. P. 2, 1, 33; cf. Cic. N. D. 1, 2, 3; Suet. Aug. 6.— Comp., Liv. 10, 7, 5.— Sup., Cic. Fam. 14, 4, 1.
    2.
    castus, ūs (abl. heterocl. casto, Tert. Jejun. 16; Fest. s. v. minuitur, p. 154, 6 Müll.), m. [1. castus], ante- and post-class. for castimonia, an abstinence from sensual enjoyments on religious grounds, Naev. ap. Non. p. 197, 16; Varr. ib.; Gell. 10, 15, 1; Arn. 5, p. 167.

    Lewis & Short latin dictionary > castus

  • 15 centuplex

    centŭplex (in MSS. also centĭplex), plĭcis, adj. [centum-plico], a hundredfold:

    murus,

    Plaut. Pers. 4, 4, 11 (where Fleck. Krit. Misc. p. 36, would read centupulus; cf.

    centuplus): fructus,

    Prud. Cath. 7, 220:

    centuplicem ferre frugem,

    Juvenc. Hist. Sacr. 2, 799.

    Lewis & Short latin dictionary > centuplex

  • 16 cereo

    1.
    crĕo (old form cerĕo, in Varr. L. L. 6, § 81 Müll.), āvi, ātum, 1, v. a. [kindred with Sanscr. kar, kri, to make], to bring forth, produce, make, create, beget (very freq. in every period and species of composition).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.:

    rerum primordia pandam, Unde omnes natura creet res auctet alatque,

    Lucr. 1, 51:

    animalia,

    id. 2, 1152:

    genus humanum,

    id. 5, 820:

    mortalia saecla,

    id. 5, 789:

    fruges,

    id. 2, 170:

    ignem,

    id. 1, 799; cf.:

    ignes e lignis,

    id. 1, 910 et saep.:

    (Silvius) Aenean Silvium creat,

    Liv. 1, 3, 7; cf.:

    fortes creantur fortibus et bonis,

    Hor. C. 4, 4, 29.—Also of woman:

    pueris beata creandis Uxor,

    Hor. Ep. 1, 2, 44; Pall. Febr. 26, 2.—Hence, in poets freq. in part. perf.: crĕātus, a, with abl. ( masc. or fem.), sprung from, begotten by, born of; or subst., an offspring, a child, Ov. M. 5, 145; 11, 295; 11, 303 al.— Subst.: crĕāta, ōrum, n., things made:

    servare,

    Lucr. 2, 572.—
    B.
    In partic., publicist. t. t. (cf. facio), to make or create for any jurisdiction or office, i. e. to choose, elect (freq.):

    qui comitiatu creare consules rite possint,

    Cic. Leg. 3, 3, 9; so,

    consules,

    Caes. B. C. 3, 1; Liv. 4, 7, 2; 4, 7, 7; 4, 7, 10:

    duo ex unā familiā magistratus,

    Caes. B. G. 7, 33:

    Patres,

    Liv. 1, 8, 7:

    dictatorem,

    id. 2, 18 (five times):

    magistrum equitum,

    id. 2, 18, 5; 4, 57, 6:

    interregem,

    id. 4, 7, 7; 5, 31, 8:

    tribunum,

    id. 2, 33, 3:

    tribuniciam potestatem,

    id. 5, 2, 8:

    censores,

    Suet. Aug. 37:

    Imperatorem (with eligere),

    id. Vesp. 6:

    ducem gerendo bello,

    Liv. 1, 23, 8. curatorem reipublicae, Dig. 50, 8, 3.—
    2.
    Of the officer who appoints or superintends an election:

    quos (consules) cum Ti. Gracchus consul iterum crearet,

    Cic. N. D. 2, 4, 10.—
    3.
    In eccl. Lat. of the exercise of divine power in creation, to create, call into being, endow with existence, etc.:

    caelum et terram,

    Vulg. Gen. 1, 1:

    hominem,

    id. ib. 5, 1:

    omnia,

    id. Eph. 3, 9.—
    b.
    Meton.:

    cor mundum in me,

    Vulg. Psa. 50, 11 al. —
    II.
    Trop., to produce, prepare, cause, occasion:

    voluptatem meis inimicis,

    Plaut. Cas. 2, 7, 3:

    commoditatem mihi,

    id. Poen. 4, 2, 94:

    lites,

    id. ib. 3, 2, 9:

    omnis has aerumnas,

    id. Mil. 1, 1, 33:

    capitalem fraudem tuis cruribus capitique,

    id. ib. 2, 3, 23:

    moram dictis,

    id. Ps. 1, 3, 174:

    errorem (similitudo),

    Cic. Div. 2, 26, 55:

    luxuriam,

    id. Rosc. Am. 27, 75:

    seditionem,

    Vell. 2, 20:

    taedium ac satietatem ex similitudine,

    Quint. 9, 4, 143:

    vomitum dissolutionemque stomachi,

    Plin. 9, 48, 72, § 155 et saep.
    2.
    Crĕo, or, anal. to the Gr., Crĕon, ontis, m., = Kreôn.
    I.
    A king of Corinth, who betrothed his daughter Creusa to Jason, Hyg. Fab. 25; Sen. Med. 526; Hor. Epod. 5, 64.—
    II.
    A brother of Jocaste, at Thebes, Hyg. Fab. 72; Stat. Th. 12, 477; 12, 678.

    Lewis & Short latin dictionary > cereo

  • 17 chamaecissos

    chămaecissŏs, i, f., = chamaikissos, ground-ivy: Glecoma hederacea, Linn.; Plin. 16, 34, 62, § 152; 24, 15, 84, § 135 (ā, Ser. Samm. 44, 799).—
    II.
    A kind of cyclaminus, Plin. 25, 9, 69, § 116.

    Lewis & Short latin dictionary > chamaecissos

  • 18 clepo

    clĕpo, psi, ptum (not clepi, v. Neue, Formenl. 2, 493; Madv. ad Cic. Fin. 5, 25, 74), 3, v. a. [root klep- of kleptô, whence also clipeus; kindred with celo, cella, occul-o, clam], to steal (rare, and mostly anteclass. for furor): sacrum qui clepsit rapsitve, old form. ap. Cic. Leg. 2, 9, 22: si quis clepsit, etc., old form. ap. Liv. 22, 10, 5; Att. ap. Cic. Tusc. 2, 10, 23; id. ap. Cic. N. D. 3, 27, 68; Plaut. Ps. 1, 2, 6; Lucil. ap. Varr. L. L. 7, § 94 Müll.; Auct. ap. Cic. Rep. 4, 5, 11 (v. Non. p. 20, 14; cf. Madvig. ad Cic. Fin. 5, 25, 75); Manil. 1, 27; Prud. Psych. 562.—
    II.
    Trop.: sermonem, to listen secretly to, Pac. ap. Non. p. 20, 18; so,

    verba nostra auribus,

    Att. ib. p. 12:

    se opificio,

    to withdraw secretly from the work, Varr. ib. p. 20: se, to conceal one ' s self, Sen. Med. 156; id. Herc. Fur. 799.

    Lewis & Short latin dictionary > clepo

  • 19 creata

    1.
    crĕo (old form cerĕo, in Varr. L. L. 6, § 81 Müll.), āvi, ātum, 1, v. a. [kindred with Sanscr. kar, kri, to make], to bring forth, produce, make, create, beget (very freq. in every period and species of composition).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.:

    rerum primordia pandam, Unde omnes natura creet res auctet alatque,

    Lucr. 1, 51:

    animalia,

    id. 2, 1152:

    genus humanum,

    id. 5, 820:

    mortalia saecla,

    id. 5, 789:

    fruges,

    id. 2, 170:

    ignem,

    id. 1, 799; cf.:

    ignes e lignis,

    id. 1, 910 et saep.:

    (Silvius) Aenean Silvium creat,

    Liv. 1, 3, 7; cf.:

    fortes creantur fortibus et bonis,

    Hor. C. 4, 4, 29.—Also of woman:

    pueris beata creandis Uxor,

    Hor. Ep. 1, 2, 44; Pall. Febr. 26, 2.—Hence, in poets freq. in part. perf.: crĕātus, a, with abl. ( masc. or fem.), sprung from, begotten by, born of; or subst., an offspring, a child, Ov. M. 5, 145; 11, 295; 11, 303 al.— Subst.: crĕāta, ōrum, n., things made:

    servare,

    Lucr. 2, 572.—
    B.
    In partic., publicist. t. t. (cf. facio), to make or create for any jurisdiction or office, i. e. to choose, elect (freq.):

    qui comitiatu creare consules rite possint,

    Cic. Leg. 3, 3, 9; so,

    consules,

    Caes. B. C. 3, 1; Liv. 4, 7, 2; 4, 7, 7; 4, 7, 10:

    duo ex unā familiā magistratus,

    Caes. B. G. 7, 33:

    Patres,

    Liv. 1, 8, 7:

    dictatorem,

    id. 2, 18 (five times):

    magistrum equitum,

    id. 2, 18, 5; 4, 57, 6:

    interregem,

    id. 4, 7, 7; 5, 31, 8:

    tribunum,

    id. 2, 33, 3:

    tribuniciam potestatem,

    id. 5, 2, 8:

    censores,

    Suet. Aug. 37:

    Imperatorem (with eligere),

    id. Vesp. 6:

    ducem gerendo bello,

    Liv. 1, 23, 8. curatorem reipublicae, Dig. 50, 8, 3.—
    2.
    Of the officer who appoints or superintends an election:

    quos (consules) cum Ti. Gracchus consul iterum crearet,

    Cic. N. D. 2, 4, 10.—
    3.
    In eccl. Lat. of the exercise of divine power in creation, to create, call into being, endow with existence, etc.:

    caelum et terram,

    Vulg. Gen. 1, 1:

    hominem,

    id. ib. 5, 1:

    omnia,

    id. Eph. 3, 9.—
    b.
    Meton.:

    cor mundum in me,

    Vulg. Psa. 50, 11 al. —
    II.
    Trop., to produce, prepare, cause, occasion:

    voluptatem meis inimicis,

    Plaut. Cas. 2, 7, 3:

    commoditatem mihi,

    id. Poen. 4, 2, 94:

    lites,

    id. ib. 3, 2, 9:

    omnis has aerumnas,

    id. Mil. 1, 1, 33:

    capitalem fraudem tuis cruribus capitique,

    id. ib. 2, 3, 23:

    moram dictis,

    id. Ps. 1, 3, 174:

    errorem (similitudo),

    Cic. Div. 2, 26, 55:

    luxuriam,

    id. Rosc. Am. 27, 75:

    seditionem,

    Vell. 2, 20:

    taedium ac satietatem ex similitudine,

    Quint. 9, 4, 143:

    vomitum dissolutionemque stomachi,

    Plin. 9, 48, 72, § 155 et saep.
    2.
    Crĕo, or, anal. to the Gr., Crĕon, ontis, m., = Kreôn.
    I.
    A king of Corinth, who betrothed his daughter Creusa to Jason, Hyg. Fab. 25; Sen. Med. 526; Hor. Epod. 5, 64.—
    II.
    A brother of Jocaste, at Thebes, Hyg. Fab. 72; Stat. Th. 12, 477; 12, 678.

    Lewis & Short latin dictionary > creata

  • 20 creatus

    1.
    crĕo (old form cerĕo, in Varr. L. L. 6, § 81 Müll.), āvi, ātum, 1, v. a. [kindred with Sanscr. kar, kri, to make], to bring forth, produce, make, create, beget (very freq. in every period and species of composition).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.:

    rerum primordia pandam, Unde omnes natura creet res auctet alatque,

    Lucr. 1, 51:

    animalia,

    id. 2, 1152:

    genus humanum,

    id. 5, 820:

    mortalia saecla,

    id. 5, 789:

    fruges,

    id. 2, 170:

    ignem,

    id. 1, 799; cf.:

    ignes e lignis,

    id. 1, 910 et saep.:

    (Silvius) Aenean Silvium creat,

    Liv. 1, 3, 7; cf.:

    fortes creantur fortibus et bonis,

    Hor. C. 4, 4, 29.—Also of woman:

    pueris beata creandis Uxor,

    Hor. Ep. 1, 2, 44; Pall. Febr. 26, 2.—Hence, in poets freq. in part. perf.: crĕātus, a, with abl. ( masc. or fem.), sprung from, begotten by, born of; or subst., an offspring, a child, Ov. M. 5, 145; 11, 295; 11, 303 al.— Subst.: crĕāta, ōrum, n., things made:

    servare,

    Lucr. 2, 572.—
    B.
    In partic., publicist. t. t. (cf. facio), to make or create for any jurisdiction or office, i. e. to choose, elect (freq.):

    qui comitiatu creare consules rite possint,

    Cic. Leg. 3, 3, 9; so,

    consules,

    Caes. B. C. 3, 1; Liv. 4, 7, 2; 4, 7, 7; 4, 7, 10:

    duo ex unā familiā magistratus,

    Caes. B. G. 7, 33:

    Patres,

    Liv. 1, 8, 7:

    dictatorem,

    id. 2, 18 (five times):

    magistrum equitum,

    id. 2, 18, 5; 4, 57, 6:

    interregem,

    id. 4, 7, 7; 5, 31, 8:

    tribunum,

    id. 2, 33, 3:

    tribuniciam potestatem,

    id. 5, 2, 8:

    censores,

    Suet. Aug. 37:

    Imperatorem (with eligere),

    id. Vesp. 6:

    ducem gerendo bello,

    Liv. 1, 23, 8. curatorem reipublicae, Dig. 50, 8, 3.—
    2.
    Of the officer who appoints or superintends an election:

    quos (consules) cum Ti. Gracchus consul iterum crearet,

    Cic. N. D. 2, 4, 10.—
    3.
    In eccl. Lat. of the exercise of divine power in creation, to create, call into being, endow with existence, etc.:

    caelum et terram,

    Vulg. Gen. 1, 1:

    hominem,

    id. ib. 5, 1:

    omnia,

    id. Eph. 3, 9.—
    b.
    Meton.:

    cor mundum in me,

    Vulg. Psa. 50, 11 al. —
    II.
    Trop., to produce, prepare, cause, occasion:

    voluptatem meis inimicis,

    Plaut. Cas. 2, 7, 3:

    commoditatem mihi,

    id. Poen. 4, 2, 94:

    lites,

    id. ib. 3, 2, 9:

    omnis has aerumnas,

    id. Mil. 1, 1, 33:

    capitalem fraudem tuis cruribus capitique,

    id. ib. 2, 3, 23:

    moram dictis,

    id. Ps. 1, 3, 174:

    errorem (similitudo),

    Cic. Div. 2, 26, 55:

    luxuriam,

    id. Rosc. Am. 27, 75:

    seditionem,

    Vell. 2, 20:

    taedium ac satietatem ex similitudine,

    Quint. 9, 4, 143:

    vomitum dissolutionemque stomachi,

    Plin. 9, 48, 72, § 155 et saep.
    2.
    Crĕo, or, anal. to the Gr., Crĕon, ontis, m., = Kreôn.
    I.
    A king of Corinth, who betrothed his daughter Creusa to Jason, Hyg. Fab. 25; Sen. Med. 526; Hor. Epod. 5, 64.—
    II.
    A brother of Jocaste, at Thebes, Hyg. Fab. 72; Stat. Th. 12, 477; 12, 678.

    Lewis & Short latin dictionary > creatus

См. также в других словарях:

  • 799 — Années : 796 797 798  799  800 801 802 Décennies : 760 770 780  790  800 810 820 Siècles : VIIe siècle  VIIIe sièc …   Wikipédia en Français

  • 799 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 7. Jahrhundert | 8. Jahrhundert | 9. Jahrhundert | ► ◄ | 760er | 770er | 780er | 790er | 800er | 810er | 820er | ► ◄◄ | ◄ | 795 | 796 | 797 | …   Deutsch Wikipedia

  • 799 — ГОСТ 799{ 73} Болты путевые для скрепления рельсов широкой колеи. Общие технические требования. ОКС: 45.080 КГС: Д55 Арматура, узлы и детали подвижного состава железных дорог Взамен: ГОСТ 799 41 Действие: С 01.01.74 Изменен: ИУС 4/84, 3/93… …   Справочник ГОСТов

  • 799 — Años: 796 797 798 – 799 – 800 801 802 Décadas: Años 760 Años 770 Años 780 – Años 790 – Años 800 Años 810 Años 820 Siglos: Siglo VII – …   Wikipedia Español

  • 799 Gudula — is a minor planet orbiting the Sun.External links* [http://cfa www.harvard.edu/iau/lists/NumberedMPs.txt Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets] …   Wikipedia

  • 799 год — Годы 795 · 796 · 797 · 798 799 800 · 801 · 802 · 803 Десятилетия 770 е · 780 е 790 е 800 е · …   Википедия

  • (799) Gudula — Asteroid (799) Gudula Eigenschaften des Orbits (Animation) Orbittyp Hauptgürtelasteroid Große Halbachse 2,5411 AE …   Deutsch Wikipedia

  • (799) Gudula — Pour les articles homonymes, voir Gudule. L astéroïde (799) Gudula a été découvert le 9 mars 1915 par l astronome allemand Karl Reinmuth. Sa désignation provisoire était 1915 WO. Annexes Articles connexes Liste des astéroïdes (1 1000)… …   Wikipédia en Français

  • 799 — NOTOC EventsBy TopicReligion* 29 November Pope Leo III, aided by Charles the Great, returns to Rome. Births*Deaths* April 13 Paul the Deacon, Benedictine monk and historian * September 4 Musa al Kazim, Shia Imam (b. 745) * Huai Su, Buddhist monk… …   Wikipedia

  • 799 — …   Википедия

  • 799 — матем. • Запись римскими цифрами: DCCXCIX …   Словарь обозначений

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»