Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

331

  • 121 Ophiuchus

    Ŏphĭūchus, i, m., = Ophiouchos, the Serpent-holder, a constellation:

    quem claro perhibent Ophiuchum nomine Graii,

    Cic. N. D. 2, 42, 109 ex Arat.; Manil. 1, 331.

    Lewis & Short latin dictionary > Ophiuchus

  • 122 optatum

    opto, āvi, ātum, 1 (optassis for optaveris, Plaut. Mil. 3, 1, 75), v. a. [root op, whence Gr. OPTÔ, opsomai; qs. to look out, pick out, = legere, eligere], to choose, select (anteclass. and poet.;

    syn. deligo): utrum vis, opta, dum licet,

    Plaut. Rud. 3, 6, 14; id. Aul. prol. 11:

    sapientius opta,

    Ov. M. 2, 102: non video hic, quid magnopere optem, Lucil. ap. Non. 358, 13:

    inhoneste parare divitias,

    Ter. And. 4, 5, 2:

    locum tecto,

    Verg. A. 1, 425:

    locum regno,

    id. ib. 3, 109:

    externos duces,

    id. ib. 8, 503:

    L. Furium optavit,

    Liv. 6, 25.—Hence, in relig. lang.:

    optatam hostiam, alii optimam, appellant eam, quam aedilis tribus constitutis hostiis optat, quam immolari velit,

    Fest. p. 186 Müll. —
    II.
    Transf., to wish, wish for, desire (the predominant signification of the word; cf.:

    volo, cupio, desidero, aveo): tua vita optanda est, Ter Phorm. 1, 3, 12: nihil nisi quod honestum sit,

    Cic. Off. 1, 20, 66:

    aliquid votis,

    Verg. A. 10, 279:

    vestitus, quem cupimus optamusque,

    Cic. Phil. 14, 1, 2:

    fortunam,

    id. Pis. 14, 32.—With ut (class. and freq.):

    (Phaëthon) optavit, ut in currum patris tolleretur,

    Cic. Off. 3, 25, 94:

    numquam a dis immortalibus optabo. ut, etc.,

    id. Cat. 2, 7, 15.—With subj.:

    optavi, peteres caelestia sidera tarde,

    Ov. Tr. 2, 57.—With inf.:

    hunc videre saepe optabamus diem,

    Ter. Hec. 4, 4, 29:

    cujus integrā re consilium exquirere optassem,

    Plin. Ep. 3, 4, 2:

    officia mandare, deponere optantibus,

    id. Pan. 87, 2:

    Darius equestri proelio decernere optabat,

    Curt. 3, 11, 1; 4, 12, 4:

    meliores liberos habere,

    Suet. Oth. 1 fin.; Tac. Or. 9.—With acc. and inf.:

    impleri sinus optabamus,

    Quint. 10, 7, 23:

    ex Indiā sospitem ipsum reverti,

    Curt. 10, 1, 7:

    quem te esse opto,

    Cic. Fam. 10, 20, 3: omnes mortales sese laudarier optant, Enn. ap. Aug. Trin. 13, 6 (Ann. v. 551 Vahl.). — Absol.:

    optare hoc quidem est, non docere,

    Cic. Tusc. 2, 13, 30; cf. id. Ac. 2, 38, 121; id Fat. 20, 47: optare alicui aliquid, to wish one any thing, in a good sense:

    equidem tibi bona optavi omnia,

    Plaut. Rud. 3, 2, 25:

    tibi optamus eam rem publicam, in quā, etc.,

    Cic. Brut. 97, 331;

    but mostly in a bad sense (= imprecari): si totum exercitum mortem mihi optasse crederem, Liv 28, 27, 10: quid mali feci, ut mihi pejorem reditum quam exitum optares?

    Sen. Ben. 6, 37, 2:

    furorem et insaniam optare alicui,

    id. Pis. 20, 46; id. Tusc. 1, 44, 107: aliquid ab aliquo, to desire, require, demand any thing of any one:

    quodvis donum et praemium a me optato, id optatum feres,

    Ter. Eun. 5, 8, 27:

    hoc et pallidus optas,

    pray for, Juv. 10, 189.—Hence, op-tātus, a, um, P. a., wished, desired, longed for, agreeable, pleasing, pleasant, dear (class.):

    optati cives, populares, incolae,

    Plaut. Aul. 3, 1, 1:

    rumores,

    Cic. Fam. 16, 21, 1:

    gloria,

    Juv. 10, 187.— Comp.:

    nihil mihi fuit optatius, quam, ut, etc.,

    Cic. Fam. 1, 5, 1.— Sup.:

    vale, mi optime et optatissime frater,

    Cic. Q. Fr. 2, 8, 2.—
    B.
    Subst.: optātum, i, n., a wish, desire:

    di tibi semper omnia optata offerant,

    Ter. Ad. 5, 9, 21; cf.

    afferant,

    Plaut. Capt. 2, 2, 105: eveniunt optata deae. Ov. M. 6, 370:

    impetrare optatum,

    Cic. Off. 3, 25, 94:

    praeter optatum meum,

    against my wish, id. Pis. 20, 46:

    meis optatis fortuna respondit,

    id. Fam. 2, 1, 1:

    mihi in optatis est,

    it is my wish, I wish, id. ib. 2, 13, 2.—Hence, adv.: optā-tō, according to one's wish (class.):

    optato venire,

    Plaut. Am. 2, 2, 26:

    mihi veneris,

    Cic. Att. 13, 28, 3:

    optato ventis aestate coortis,

    Verg. A. 10, 405. ‡† optostrōtum, i, n. [optos-strôton], a brick pavement, Not. Tir. p. 164.

    Lewis & Short latin dictionary > optatum

  • 123 opto

    opto, āvi, ātum, 1 (optassis for optaveris, Plaut. Mil. 3, 1, 75), v. a. [root op, whence Gr. OPTÔ, opsomai; qs. to look out, pick out, = legere, eligere], to choose, select (anteclass. and poet.;

    syn. deligo): utrum vis, opta, dum licet,

    Plaut. Rud. 3, 6, 14; id. Aul. prol. 11:

    sapientius opta,

    Ov. M. 2, 102: non video hic, quid magnopere optem, Lucil. ap. Non. 358, 13:

    inhoneste parare divitias,

    Ter. And. 4, 5, 2:

    locum tecto,

    Verg. A. 1, 425:

    locum regno,

    id. ib. 3, 109:

    externos duces,

    id. ib. 8, 503:

    L. Furium optavit,

    Liv. 6, 25.—Hence, in relig. lang.:

    optatam hostiam, alii optimam, appellant eam, quam aedilis tribus constitutis hostiis optat, quam immolari velit,

    Fest. p. 186 Müll. —
    II.
    Transf., to wish, wish for, desire (the predominant signification of the word; cf.:

    volo, cupio, desidero, aveo): tua vita optanda est, Ter Phorm. 1, 3, 12: nihil nisi quod honestum sit,

    Cic. Off. 1, 20, 66:

    aliquid votis,

    Verg. A. 10, 279:

    vestitus, quem cupimus optamusque,

    Cic. Phil. 14, 1, 2:

    fortunam,

    id. Pis. 14, 32.—With ut (class. and freq.):

    (Phaëthon) optavit, ut in currum patris tolleretur,

    Cic. Off. 3, 25, 94:

    numquam a dis immortalibus optabo. ut, etc.,

    id. Cat. 2, 7, 15.—With subj.:

    optavi, peteres caelestia sidera tarde,

    Ov. Tr. 2, 57.—With inf.:

    hunc videre saepe optabamus diem,

    Ter. Hec. 4, 4, 29:

    cujus integrā re consilium exquirere optassem,

    Plin. Ep. 3, 4, 2:

    officia mandare, deponere optantibus,

    id. Pan. 87, 2:

    Darius equestri proelio decernere optabat,

    Curt. 3, 11, 1; 4, 12, 4:

    meliores liberos habere,

    Suet. Oth. 1 fin.; Tac. Or. 9.—With acc. and inf.:

    impleri sinus optabamus,

    Quint. 10, 7, 23:

    ex Indiā sospitem ipsum reverti,

    Curt. 10, 1, 7:

    quem te esse opto,

    Cic. Fam. 10, 20, 3: omnes mortales sese laudarier optant, Enn. ap. Aug. Trin. 13, 6 (Ann. v. 551 Vahl.). — Absol.:

    optare hoc quidem est, non docere,

    Cic. Tusc. 2, 13, 30; cf. id. Ac. 2, 38, 121; id Fat. 20, 47: optare alicui aliquid, to wish one any thing, in a good sense:

    equidem tibi bona optavi omnia,

    Plaut. Rud. 3, 2, 25:

    tibi optamus eam rem publicam, in quā, etc.,

    Cic. Brut. 97, 331;

    but mostly in a bad sense (= imprecari): si totum exercitum mortem mihi optasse crederem, Liv 28, 27, 10: quid mali feci, ut mihi pejorem reditum quam exitum optares?

    Sen. Ben. 6, 37, 2:

    furorem et insaniam optare alicui,

    id. Pis. 20, 46; id. Tusc. 1, 44, 107: aliquid ab aliquo, to desire, require, demand any thing of any one:

    quodvis donum et praemium a me optato, id optatum feres,

    Ter. Eun. 5, 8, 27:

    hoc et pallidus optas,

    pray for, Juv. 10, 189.—Hence, op-tātus, a, um, P. a., wished, desired, longed for, agreeable, pleasing, pleasant, dear (class.):

    optati cives, populares, incolae,

    Plaut. Aul. 3, 1, 1:

    rumores,

    Cic. Fam. 16, 21, 1:

    gloria,

    Juv. 10, 187.— Comp.:

    nihil mihi fuit optatius, quam, ut, etc.,

    Cic. Fam. 1, 5, 1.— Sup.:

    vale, mi optime et optatissime frater,

    Cic. Q. Fr. 2, 8, 2.—
    B.
    Subst.: optātum, i, n., a wish, desire:

    di tibi semper omnia optata offerant,

    Ter. Ad. 5, 9, 21; cf.

    afferant,

    Plaut. Capt. 2, 2, 105: eveniunt optata deae. Ov. M. 6, 370:

    impetrare optatum,

    Cic. Off. 3, 25, 94:

    praeter optatum meum,

    against my wish, id. Pis. 20, 46:

    meis optatis fortuna respondit,

    id. Fam. 2, 1, 1:

    mihi in optatis est,

    it is my wish, I wish, id. ib. 2, 13, 2.—Hence, adv.: optā-tō, according to one's wish (class.):

    optato venire,

    Plaut. Am. 2, 2, 26:

    mihi veneris,

    Cic. Att. 13, 28, 3:

    optato ventis aestate coortis,

    Verg. A. 10, 405. ‡† optostrōtum, i, n. [optos-strôton], a brick pavement, Not. Tir. p. 164.

    Lewis & Short latin dictionary > opto

  • 124 optostrotum

    opto, āvi, ātum, 1 (optassis for optaveris, Plaut. Mil. 3, 1, 75), v. a. [root op, whence Gr. OPTÔ, opsomai; qs. to look out, pick out, = legere, eligere], to choose, select (anteclass. and poet.;

    syn. deligo): utrum vis, opta, dum licet,

    Plaut. Rud. 3, 6, 14; id. Aul. prol. 11:

    sapientius opta,

    Ov. M. 2, 102: non video hic, quid magnopere optem, Lucil. ap. Non. 358, 13:

    inhoneste parare divitias,

    Ter. And. 4, 5, 2:

    locum tecto,

    Verg. A. 1, 425:

    locum regno,

    id. ib. 3, 109:

    externos duces,

    id. ib. 8, 503:

    L. Furium optavit,

    Liv. 6, 25.—Hence, in relig. lang.:

    optatam hostiam, alii optimam, appellant eam, quam aedilis tribus constitutis hostiis optat, quam immolari velit,

    Fest. p. 186 Müll. —
    II.
    Transf., to wish, wish for, desire (the predominant signification of the word; cf.:

    volo, cupio, desidero, aveo): tua vita optanda est, Ter Phorm. 1, 3, 12: nihil nisi quod honestum sit,

    Cic. Off. 1, 20, 66:

    aliquid votis,

    Verg. A. 10, 279:

    vestitus, quem cupimus optamusque,

    Cic. Phil. 14, 1, 2:

    fortunam,

    id. Pis. 14, 32.—With ut (class. and freq.):

    (Phaëthon) optavit, ut in currum patris tolleretur,

    Cic. Off. 3, 25, 94:

    numquam a dis immortalibus optabo. ut, etc.,

    id. Cat. 2, 7, 15.—With subj.:

    optavi, peteres caelestia sidera tarde,

    Ov. Tr. 2, 57.—With inf.:

    hunc videre saepe optabamus diem,

    Ter. Hec. 4, 4, 29:

    cujus integrā re consilium exquirere optassem,

    Plin. Ep. 3, 4, 2:

    officia mandare, deponere optantibus,

    id. Pan. 87, 2:

    Darius equestri proelio decernere optabat,

    Curt. 3, 11, 1; 4, 12, 4:

    meliores liberos habere,

    Suet. Oth. 1 fin.; Tac. Or. 9.—With acc. and inf.:

    impleri sinus optabamus,

    Quint. 10, 7, 23:

    ex Indiā sospitem ipsum reverti,

    Curt. 10, 1, 7:

    quem te esse opto,

    Cic. Fam. 10, 20, 3: omnes mortales sese laudarier optant, Enn. ap. Aug. Trin. 13, 6 (Ann. v. 551 Vahl.). — Absol.:

    optare hoc quidem est, non docere,

    Cic. Tusc. 2, 13, 30; cf. id. Ac. 2, 38, 121; id Fat. 20, 47: optare alicui aliquid, to wish one any thing, in a good sense:

    equidem tibi bona optavi omnia,

    Plaut. Rud. 3, 2, 25:

    tibi optamus eam rem publicam, in quā, etc.,

    Cic. Brut. 97, 331;

    but mostly in a bad sense (= imprecari): si totum exercitum mortem mihi optasse crederem, Liv 28, 27, 10: quid mali feci, ut mihi pejorem reditum quam exitum optares?

    Sen. Ben. 6, 37, 2:

    furorem et insaniam optare alicui,

    id. Pis. 20, 46; id. Tusc. 1, 44, 107: aliquid ab aliquo, to desire, require, demand any thing of any one:

    quodvis donum et praemium a me optato, id optatum feres,

    Ter. Eun. 5, 8, 27:

    hoc et pallidus optas,

    pray for, Juv. 10, 189.—Hence, op-tātus, a, um, P. a., wished, desired, longed for, agreeable, pleasing, pleasant, dear (class.):

    optati cives, populares, incolae,

    Plaut. Aul. 3, 1, 1:

    rumores,

    Cic. Fam. 16, 21, 1:

    gloria,

    Juv. 10, 187.— Comp.:

    nihil mihi fuit optatius, quam, ut, etc.,

    Cic. Fam. 1, 5, 1.— Sup.:

    vale, mi optime et optatissime frater,

    Cic. Q. Fr. 2, 8, 2.—
    B.
    Subst.: optātum, i, n., a wish, desire:

    di tibi semper omnia optata offerant,

    Ter. Ad. 5, 9, 21; cf.

    afferant,

    Plaut. Capt. 2, 2, 105: eveniunt optata deae. Ov. M. 6, 370:

    impetrare optatum,

    Cic. Off. 3, 25, 94:

    praeter optatum meum,

    against my wish, id. Pis. 20, 46:

    meis optatis fortuna respondit,

    id. Fam. 2, 1, 1:

    mihi in optatis est,

    it is my wish, I wish, id. ib. 2, 13, 2.—Hence, adv.: optā-tō, according to one's wish (class.):

    optato venire,

    Plaut. Am. 2, 2, 26:

    mihi veneris,

    Cic. Att. 13, 28, 3:

    optato ventis aestate coortis,

    Verg. A. 10, 405. ‡† optostrōtum, i, n. [optos-strôton], a brick pavement, Not. Tir. p. 164.

    Lewis & Short latin dictionary > optostrotum

  • 125 pareo

    pārĕo ( parrĕo), ŭi, pārĭtum, 2, v. n. [ intr. form of paro, to make ready; părio, to bring forth; hence, to be ready, at hand], to come forth, appear, be visible, show one's self; to be present or at hand.
    I.
    Lit. (rare;

    not in Cic. or Cæs.): immolanti jocinera replicata paruerunt,

    Suet. Aug. 95:

    quoties paruit Hermogenes,

    Mart. 12, 29, 18:

    haec (fenestra) videt Inarimen, illi Prochyta aspera paret,

    Stat. S. 2, 2, 76:

    quae si parent simul,

    Quint. 1, 12, 4:

    caeli cui sidera parent,

    are open, intelligible, Verg. A. 10, 176; cf. Suet. Calig. 8.—So freq. in eccl. Lat.:

    parebit signum filii hominis in caelo,

    Vulg. Matt. 24, 30.— Impers.:

    paret = videtur: si paret eum dare oportere,

    Gai. Inst. 3, 91; 4, 4; 34 al.—
    II.
    In partic.
    A.
    To appear (as a servant) at a person's commands, to attend, wait upon (very rare, for the usual apparere):

    magistratibus in provincias euntibus parere et praeministrare servorum vice,

    Gell. 10, 3, 19:

    ad memoriam,

    Spart. Pesc. 7.—
    2.
    Transf.
    a.
    To obey, be obedient to; to submit to, comply with (the class. signif. of the word;

    syn.: oboedio, obsequor, obtempero): parere, obedire,

    Fest. p. 221 Müll.: animadverte ac dicto pare, Enn. ap. Cic. Rab. Post. 11, 29 (Trag. v. 299 Vahl.):

    hic parebit et oboediet praecepto illi veteri,

    Cic. Tusc. 5, 12, 36:

    oboedire et parere alicujus voluntati,

    id. N. D. 1, 8, 19:

    non ut pareret et dicto audiens esset huic ordini, etc.,

    id. Phil. 7, 1, 2:

    (noster populus) in bello sic paret, ut regi,

    id. Rep. 1, 40, 163:

    legibus,

    id. Off. 2, 11, 40:

    religionibus,

    id. N. D. 2, 3, 8:

    imperio,

    Caes. B. G. 5, 2:

    populo patiente atque parente,

    Cic. Rep. 2, 36, 61:

    alicujus imperiis,

    Juv. 14, 331.— Impers. pass.:

    dicto paretur,

    Liv. 9, 32:

    remissius imperanti melius paretur,

    Sen. Clem. 1, 24, 1:

    ut arbitri sententiae pareatur,

    Dig. 4, 8, 23:

    si paritum fuerit condicioni,

    ib. 40, 4, 12.— Poet., with respective acc.:

    non adeo parebimus omnia matri,

    Stat. Ach. 1, 660. —Of inanim. and abstr. subjects:

    lucra petituras freta per parentia ventis Ducunt instabiles sidera certa rates,

    Tib. 1, 9, 9; cf. Ov. M. 8, 472; Quint. 11, 3, 65.—
    b.
    To be subject to, dependent on; to be subservient to:

    nulla fuit civitas, quin Caesari pareret,

    Caes. B. C. 3, 81:

    oppidum, quod regi paret,

    Plin. 6, 28, 32, § 145:

    negat se ei parere posse qui se feminam malit esse, quam virum,

    Just. 1, 3, 3:

    quae homines arant, navigant, aedificant, virtuti omnia parent,

    Sall. C. 2, 7; Hor. S. 2, 3, 96.—
    c.
    To submit to, comply with, indulge, gratify, yield to:

    necessitati,

    Cic. Or. 60, 202:

    et tempori et voluntati,

    id. Vatin. 1, 2:

    cupiditatibus,

    id. Fin. 1, 16, 53:

    dolori et iracundiae,

    id. Att. 2, 21, 4:

    extremo furori,

    Val. Fl. 7, 154.—
    d.
    To yield to one's promises or representations, to fulfil, accomplish them; to satisfy, give, pay:

    promissis,

    Ov. F. 5, 504:

    pensionibus,

    Dig. 19, 2, 54: usuris, Cod. 4, 26, 8.— —
    B.
    Impers.: paret, it is clear, evident, manifest (class.):

    quid porro quaerendum est? factumne sit? at constat. A quo? at paret,

    Cic. Mil. 6, 15.—Esp. in the formula si paret, if it appear, if it be proved, Cic. Rosc. Com. 4, 11; id. Verr 2, 2, 12, § 31; cf.:

    si paret adversum edictum fecisse,

    id. ib. 2, 3, 28, § 69; 2, 3, 22, § 55; Fest. p. 233 Müll.:

    paritum est,

    Dig. 31, 1, 67; ib. 6, 1, 5; Petr. 137; cf. II. 2. a. supra.—Hence, pārens, entis, P. a., obedient:

    parentiores exercitus,

    Cic. Off. 1, 22, 76 (al. paratiores).—
    II.
    Subst.: pārens, entis, comm., a subject:

    parentes abunde habemus,

    Sall. J. 102, 7:

    vi quidem regere patriam aut parentes quamquam possis, etc.,

    id. ib. 3, 2:

    ex voluntate parentium occupare principatum,

    Vell. 2, 108; and so Tac. A. 1, 59, acc. to Bötticher (but parentes, in this passage, signifies parents; cf. Kritz on Sall. C. 6, 5).

    Lewis & Short latin dictionary > pareo

  • 126 parreo

    pārĕo ( parrĕo), ŭi, pārĭtum, 2, v. n. [ intr. form of paro, to make ready; părio, to bring forth; hence, to be ready, at hand], to come forth, appear, be visible, show one's self; to be present or at hand.
    I.
    Lit. (rare;

    not in Cic. or Cæs.): immolanti jocinera replicata paruerunt,

    Suet. Aug. 95:

    quoties paruit Hermogenes,

    Mart. 12, 29, 18:

    haec (fenestra) videt Inarimen, illi Prochyta aspera paret,

    Stat. S. 2, 2, 76:

    quae si parent simul,

    Quint. 1, 12, 4:

    caeli cui sidera parent,

    are open, intelligible, Verg. A. 10, 176; cf. Suet. Calig. 8.—So freq. in eccl. Lat.:

    parebit signum filii hominis in caelo,

    Vulg. Matt. 24, 30.— Impers.:

    paret = videtur: si paret eum dare oportere,

    Gai. Inst. 3, 91; 4, 4; 34 al.—
    II.
    In partic.
    A.
    To appear (as a servant) at a person's commands, to attend, wait upon (very rare, for the usual apparere):

    magistratibus in provincias euntibus parere et praeministrare servorum vice,

    Gell. 10, 3, 19:

    ad memoriam,

    Spart. Pesc. 7.—
    2.
    Transf.
    a.
    To obey, be obedient to; to submit to, comply with (the class. signif. of the word;

    syn.: oboedio, obsequor, obtempero): parere, obedire,

    Fest. p. 221 Müll.: animadverte ac dicto pare, Enn. ap. Cic. Rab. Post. 11, 29 (Trag. v. 299 Vahl.):

    hic parebit et oboediet praecepto illi veteri,

    Cic. Tusc. 5, 12, 36:

    oboedire et parere alicujus voluntati,

    id. N. D. 1, 8, 19:

    non ut pareret et dicto audiens esset huic ordini, etc.,

    id. Phil. 7, 1, 2:

    (noster populus) in bello sic paret, ut regi,

    id. Rep. 1, 40, 163:

    legibus,

    id. Off. 2, 11, 40:

    religionibus,

    id. N. D. 2, 3, 8:

    imperio,

    Caes. B. G. 5, 2:

    populo patiente atque parente,

    Cic. Rep. 2, 36, 61:

    alicujus imperiis,

    Juv. 14, 331.— Impers. pass.:

    dicto paretur,

    Liv. 9, 32:

    remissius imperanti melius paretur,

    Sen. Clem. 1, 24, 1:

    ut arbitri sententiae pareatur,

    Dig. 4, 8, 23:

    si paritum fuerit condicioni,

    ib. 40, 4, 12.— Poet., with respective acc.:

    non adeo parebimus omnia matri,

    Stat. Ach. 1, 660. —Of inanim. and abstr. subjects:

    lucra petituras freta per parentia ventis Ducunt instabiles sidera certa rates,

    Tib. 1, 9, 9; cf. Ov. M. 8, 472; Quint. 11, 3, 65.—
    b.
    To be subject to, dependent on; to be subservient to:

    nulla fuit civitas, quin Caesari pareret,

    Caes. B. C. 3, 81:

    oppidum, quod regi paret,

    Plin. 6, 28, 32, § 145:

    negat se ei parere posse qui se feminam malit esse, quam virum,

    Just. 1, 3, 3:

    quae homines arant, navigant, aedificant, virtuti omnia parent,

    Sall. C. 2, 7; Hor. S. 2, 3, 96.—
    c.
    To submit to, comply with, indulge, gratify, yield to:

    necessitati,

    Cic. Or. 60, 202:

    et tempori et voluntati,

    id. Vatin. 1, 2:

    cupiditatibus,

    id. Fin. 1, 16, 53:

    dolori et iracundiae,

    id. Att. 2, 21, 4:

    extremo furori,

    Val. Fl. 7, 154.—
    d.
    To yield to one's promises or representations, to fulfil, accomplish them; to satisfy, give, pay:

    promissis,

    Ov. F. 5, 504:

    pensionibus,

    Dig. 19, 2, 54: usuris, Cod. 4, 26, 8.— —
    B.
    Impers.: paret, it is clear, evident, manifest (class.):

    quid porro quaerendum est? factumne sit? at constat. A quo? at paret,

    Cic. Mil. 6, 15.—Esp. in the formula si paret, if it appear, if it be proved, Cic. Rosc. Com. 4, 11; id. Verr 2, 2, 12, § 31; cf.:

    si paret adversum edictum fecisse,

    id. ib. 2, 3, 28, § 69; 2, 3, 22, § 55; Fest. p. 233 Müll.:

    paritum est,

    Dig. 31, 1, 67; ib. 6, 1, 5; Petr. 137; cf. II. 2. a. supra.—Hence, pārens, entis, P. a., obedient:

    parentiores exercitus,

    Cic. Off. 1, 22, 76 (al. paratiores).—
    II.
    Subst.: pārens, entis, comm., a subject:

    parentes abunde habemus,

    Sall. J. 102, 7:

    vi quidem regere patriam aut parentes quamquam possis, etc.,

    id. ib. 3, 2:

    ex voluntate parentium occupare principatum,

    Vell. 2, 108; and so Tac. A. 1, 59, acc. to Bötticher (but parentes, in this passage, signifies parents; cf. Kritz on Sall. C. 6, 5).

    Lewis & Short latin dictionary > parreo

  • 127 Pavor

    păvor (old nom. pavos, Naev. ap. Non. 487, 8; Fragm. Trag. 45 Rib.; Pac. ap. Cic. Or. 46, 155; Fragm. Trag. v. 82 Rib.; B. and K. read pavor), ōris, m. [paveo], a trembling, quaking, throbbing, panting with fear, desire, joy, etc., anxiety, fear, dread, alarm, etc. (perh. not used by Cic.; syn.: metus, timor, tremor): pavorem, metum mentem loco moventem;

    ex quo illud Enni: tum pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat,

    Cic. Tusc. 4, 8, 19 (this verse of Ennius is also cited in Cic. de Or. 3, 38, 154; cf. also Enn. p. 96 Vahl., and Trag. Rel. p. 17 Rib.):

    hic exsultat enim pavor ac metus,

    Lucr. 3, 141; Hirt. B. G. 8, 13, 3:

    tantus terror pavorque omnes occupavit, ut, etc.,

    Liv. 24, 20:

    pavor ceperat milites ne, etc.,

    id. 24, 42:

    pavorem inicere,

    id. 28, 3:

    incutere,

    id. 27, 42; Verg. G. 1, 331:

    pavorem deponere,

    Ov. M. 10, 117:

    pellere,

    Luc. 7, 732:

    lenire,

    Sil. 8, 77.—Of expectant or joyful trembling:

    cum spes arrectae juvenum, exsultantiaque haurit Corda pavor pulsans,

    Verg. G. 3, 106; id. A. 5, 138:

    laeto pavore proditus,

    Sil. 16, 432.—Of religious fear, awe, Sil. 3, 691:

    pavor aquae,

    dread of water, hydrophobia, Plin. 25, 2, 6, § 17; 29, 5, 32, § 98 (in Cels. 5, 27, 2, aquae timor; Gr. hudrophobia).—
    (β).
    Plur.:

    venia est tantorum danda pavorum,

    Luc. 1, 521; Val. Fl. 7, 147:

    contra formidines pavoresque,

    Plin. 28, 8, 29, § 115:

    repentini,

    id. 32, 10, 48, § 137:

    nocturni,

    id. 28, 8, 27, § 98; Tac. H. 4, 38; 2, 76.—
    II.
    Păvor, personified, the god of fear, Liv. 1, 27; Lact. 1, 20; Val. Fl. 1, 799; v. pallor fin.—His priests are called Pavorii, Serv. Verg. A. 8, 285.

    Lewis & Short latin dictionary > Pavor

  • 128 pavor

    păvor (old nom. pavos, Naev. ap. Non. 487, 8; Fragm. Trag. 45 Rib.; Pac. ap. Cic. Or. 46, 155; Fragm. Trag. v. 82 Rib.; B. and K. read pavor), ōris, m. [paveo], a trembling, quaking, throbbing, panting with fear, desire, joy, etc., anxiety, fear, dread, alarm, etc. (perh. not used by Cic.; syn.: metus, timor, tremor): pavorem, metum mentem loco moventem;

    ex quo illud Enni: tum pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat,

    Cic. Tusc. 4, 8, 19 (this verse of Ennius is also cited in Cic. de Or. 3, 38, 154; cf. also Enn. p. 96 Vahl., and Trag. Rel. p. 17 Rib.):

    hic exsultat enim pavor ac metus,

    Lucr. 3, 141; Hirt. B. G. 8, 13, 3:

    tantus terror pavorque omnes occupavit, ut, etc.,

    Liv. 24, 20:

    pavor ceperat milites ne, etc.,

    id. 24, 42:

    pavorem inicere,

    id. 28, 3:

    incutere,

    id. 27, 42; Verg. G. 1, 331:

    pavorem deponere,

    Ov. M. 10, 117:

    pellere,

    Luc. 7, 732:

    lenire,

    Sil. 8, 77.—Of expectant or joyful trembling:

    cum spes arrectae juvenum, exsultantiaque haurit Corda pavor pulsans,

    Verg. G. 3, 106; id. A. 5, 138:

    laeto pavore proditus,

    Sil. 16, 432.—Of religious fear, awe, Sil. 3, 691:

    pavor aquae,

    dread of water, hydrophobia, Plin. 25, 2, 6, § 17; 29, 5, 32, § 98 (in Cels. 5, 27, 2, aquae timor; Gr. hudrophobia).—
    (β).
    Plur.:

    venia est tantorum danda pavorum,

    Luc. 1, 521; Val. Fl. 7, 147:

    contra formidines pavoresque,

    Plin. 28, 8, 29, § 115:

    repentini,

    id. 32, 10, 48, § 137:

    nocturni,

    id. 28, 8, 27, § 98; Tac. H. 4, 38; 2, 76.—
    II.
    Păvor, personified, the god of fear, Liv. 1, 27; Lact. 1, 20; Val. Fl. 1, 799; v. pallor fin.—His priests are called Pavorii, Serv. Verg. A. 8, 285.

    Lewis & Short latin dictionary > pavor

См. также в других словарях:

  • 331 av. J.-C. — 331 Années : 334 333 332   331  330 329 328 Décennies : 360 350 340   330  320 310 300 Siècles : Ve siècle …   Wikipédia en Français

  • -331 — Années : 334 333 332   331  330 329 328 Décennies : 360 350 340   330  320 310 300 Siècles : Ve siècle av. J.‑C.  …   Wikipédia en Français

  • 331 — Années : 328 329 330  331  332 333 334 Décennies : 300 310 320  330  340 350 360 Siècles : IIIe siècle  IVe siècle …   Wikipédia en Français

  • 331 км — Платформа 331 км Даниловское направление Северная железная дорога Ярославское отделение Количество платформ 2 Количество путе …   Википедия

  • 331 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 3. Jahrhundert | 4. Jahrhundert | 5. Jahrhundert | ► ◄ | 300er | 310er | 320er | 330er | 340er | 350er | 360er | ► ◄◄ | ◄ | 327 | 328 | 329 | 330 …   Deutsch Wikipedia

  • 331 — СТ СЭВ 331{ 76} Единая система общемашиностроительной гидравлики. Цилиндры гидравлические одноступенчатые Рn 16 МПа. Резьбы отверстий для подвода рабочей жидкости. ОКС: 21.040.01, 23.100.20 КГС: Г17 Гидравлические, пневматические и смазочные… …   Справочник ГОСТов

  • 331 a. C. — Años: 334 a. C. 333 a. C. 332 a. C. – 331 a. C. – 330 a. C. 329 a. C. 328 a. C. Décadas: Años 360 a. C. Años 350 a. C. Años 340 a. C. – Años 330 a. C. – Años 320 a. C. Años 310 a. C. Años 300 a. C. Siglos …   Wikipedia Español

  • 331 — yearbox in?= cp=3rd century c=4th century cf=5th century yp1=328 yp2=329 yp3=330 year=331 ya1=332 ya2=333 ya3=334 dp3=300s dp2=310s dp1=320s d=330s dn1=340s dn2=350s dn3=360s NOTOC EventsBy PlaceRoman Empire* Constantine I vigorously promotes… …   Wikipedia

  • 331 — Años: 328 329 330 – 331 – 332 333 334 Décadas: Años 300 Años 310 Años 320 – Años 330 – Años 340 Años 350 Años 360 Siglos: Siglo III – …   Wikipedia Español

  • 331 (число) — 331 триста тридцать один 328 · 329 · 330 · 331 · 332 · 333 · 334 Факторизация: простое Римская запись: CCCXXXI Двоичное: 101001011 Восьмеричное: 513 Шестнадцатеричное: 14B …   Википедия

  • 331-й гвардейский парашютно-десантный полк — 331 гв. ПДП Годы существования 27 декабря 1944 г …   Википедия

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»