Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

...+drawing

  • 61 ductim

    by drawing; in a stream

    Latin-English dictionary > ductim

  • 62 harpax

    (gen.), harpacis ADJ
    drawing to itself; rapacious

    Latin-English dictionary > harpax

  • 63 ichnographia

    Latin-English dictionary > ichnographia

  • 64 interrivatio

    Latin-English dictionary > interrivatio

  • 65 planum

    Latin-English dictionary > planum

  • 66 situla

    basin/urn/jar; bucket, vessel for drawing/holding water; urn/basin on monument

    Latin-English dictionary > situla

  • 67 superductio

    Latin-English dictionary > superductio

  • 68 tractus

    I.
    a dragging, drawing, pulling / territory, tract.
    II.
    course, progress, movement / space, time, lapse / extension, length.

    Latin-English dictionary of medieval > tractus

  • 69 acceptorius

    acceptōrĭus, a, um. adj. [acceptor], that is fit or suitable for receiving: modulus, for drawing water, Frontin. de Aq. 34 fin.

    Lewis & Short latin dictionary > acceptorius

  • 70 adduco

    ad-dūco, xi, ctum, 3, v. a. (adduce for adduc, Plaut. Poen. 1, 3, 15; Ter. Ph. 2, 1, 29; Afr. ap. Non. 174, 32:

    adduxti for adduxisti,

    Ter. Heaut. 4, 6, 15; id. Eun. 4, 7, 24:

    adduxe = adduxisse,

    Plaut. Rud. 4, 4, 3), to lead to, to bring or convey to, draw to any place or to one's self (opp. abduco, q. v.; syn.: adfero, apporto, adveho, induco).
    I.
    Lit.:

    quaeso, quī possim animum bonum habere, qui te ad me adducam domum,

    Plaut. Ps. 3, 2, 78:

    ille alter venit, quem secum adduxit Parmenio,

    Ter. Eun. 4, 4, 27; Afr. ap. Non. 174, 32: quos secum Mitylenis Cratippus adduxit, Cic. Fil. ap. Cic. Fam. 16, 21, 5:

    Demetrius Epimachum secum adduxit,

    Vitr. 10, 22, 262.—With ad:

    ad lenam,

    Plaut. As. 5, 2, 65; cf. id. Mil. 3, 1, 193: ad cenam, Lucil. ap. Non. 159, 25 (cf.:

    abduxi ad cenam,

    Ter. Heaut. 1, 2 [p. 32] 9):

    adduxit ea ad Adam,

    Vulg. Gen. 2, 19; ib. Marc. 14, 53.—Or with a local adv.:

    tu istos adduce intro,

    Plaut. Poen. 5, 3, 54:

    quia te adducturam huc dixeras eumpse non eampse,

    id. Truc. 1, 2, 31; so Ter. And. 5, 3, 29:

    adduc huc filium tuum,

    Vulg. Luc. 9, 41. —
    2.
    In gen., without regard to the access. idea of accompanying, to lead or bring a person or thing to a place, to take or conduct from one place to another (of living beings which have the power of motion, while affero is properly used of things: attuli hunc. Pseud. Quid? attulisti? Ca. Adduxi volui dicere, Plaut. Ps. 2, 4, 21).—So of conducting an army:

    exercitum,

    Cic. Att. 7, 9:

    aquam,

    to lead to, id. Cael. 14.—With in:

    gentes feras in Italiam,

    Cic. Att. 8, 11, 2; cf. Oud. ad Caes. B. G. 4, 22, and Auct. B. G. 8, 35:

    in judicium adductus,

    Cic. Rosc. Am. 10, 28:

    adducta res in judicium est,

    id. Off. 3, 16, 67; so id. Clu. 17.—With dat.:

    puero nutricem adducit,

    Ter. Hec. 5, 2, 4:

    qui ex Gallia pueros venales isti adducebat,

    Cic. Quint. 6.— Poet. with acc.:

    Diae telluris ad oras applicor et dextris adducor litora remis,

    Ov. M. 3, 598 (cf. advertor oras Scythicas, id. ib. 5, 649, and Rudd. II. p. 327):

    adducere ad populum, i. e. in judicium populi vocare,

    Cic. Agr. 2, 6.—Of a courtesan, to procure:

    puero scorta,

    Nep. Dion, 5:

    paelicem,

    Ov. Fast. 3, 483.— Poet. also of a place, which is, as it were, brought near. Thus Hor. in describing the attractions of his Sabine farm: dicas adductum propius frondere Tarentum, Ep. 1, 16, 11.—
    B.
    Esp.
    1.
    To bring a thing to a destined place by drawing or pulling, to draw or pull to one's self:

    tormenta eo graviores emissiones habent, quo sunt contenta atque adducta vehementius,

    Cic. Tusc. 2, 24:

    adducto arcu,

    Verg. A. 5, 507; so,

    adducta sagitta,

    id. ib. 9, 632:

    utque volat moles, adducto concita nervo,

    Ov. M. 8, 357:

    adducta funibus arbor corruit,

    id. ib. 775:

    funem,

    Caes. B. G. 3, 14: so Luc. 3, 700:

    colla parvis lacertis,

    Ov. M. 6, 625:

    equos,

    id. Fast. 6, 586.—Hence trop.:

    habenas amicitiae,

    to tighten, Cic. Lael. 13, 45; cf. Verg. A. 9, 632, and 1, 63.—
    2.
    Of the skin or a part of the body, to draw up, wrinkle, contract:

    adducit cutem macies,

    wrinkles the skin, Ov. M. 3, 397:

    sitis miseros adduxerat artus,

    Verg. G. 3, 483; so, frontem (opp. remittere), to contract:

    interrogavit, quae causa frontis tam adductae?

    a brow so clouded? Quint. 10, 3, 13; so Sen. Benef. 1, 1.
    II.
    Fig.
    A.
    To bring a person or thing into a certain condition; with ad or in:

    numquam animum quaesti gratiā ad malas adducam partīs,

    Ter. Hec. 5, 3, 38:

    rem adduci ad interregnum,

    Cic. Att. 7, 9:

    ad arbitrium alterius,

    id. Fam. 5, 20:

    ad suam auctoritatem,

    id. Deiot. 10, 29:

    numquam prius discessit, quam ad finem sermo esset adductus,

    Nep. Ep. 3:

    iambos ad umbilicum adducere,

    Hor. Epod. 14, 8:

    in discrimen extremum,

    Cic. Phil. 6, 7; cf. Liv. 45, 8:

    in summas angustias,

    Cic. Quint. 5:

    in invidiam falso crimine,

    id. Off. 3, 20:

    in necessitatem,

    Liv. 8, 7:

    vitam in extremum,

    Tac. A. 14, 61.—
    B.
    To bring or lead one to a certain act, feeling, or opinion; to prompt, induce, prevail upon, persuade, move, incite to it; with ad, in, or ut (very freq. and class., and for the most part in a good sense; while seducere and inducere denote instigating or seducing to something bad, Herz. Caes. B. G. 1, 3;

    although there are exceptions, as the foll. examples show): ad misericordiam,

    Ter. Heaut. 5, 2, 42:

    ad nequitiem,

    id. Ad. 3, 3, 4:

    ad iracundiam, ad fletum,

    Cic. Brut. 93, 322:

    quae causa ad facinus adduxit,

    id. Rosc. Am. 31:

    in metum,

    id. Mur. 24:

    in summam exspectationem,

    id. Tusc. 1, 17:

    in spem,

    id. Att. 2, 22:

    in opinionem,

    id. Fam. 1, 1:

    in suspicionem alicui,

    Nep. Hann. 7:

    ad paenitentiam,

    Vulg. Rom. 2, 4; ib. 10, 19.—With gerund:

    ad suspicandum,

    Cic. Pr. Cons. 16:

    ad credendum,

    Nep. Con. 3.—With ut:

    adductus sum officio, fide, misericordia, etc., ut onus hoc laboris mihi suscipiendum putarem,

    Cic. Verr. 1, 2:

    nullo imbre, nullo frigore adduci, ut capite operto sit,

    id. de Sen. 10: id. Cat. 1, 2; id. Fam. 3, 9; 6, 10, etc.; Caes. B. G. 6, 12; Liv. 4, 49 al.—And absol. in pass.:

    quibus rebus adductus ad causam accesserim demonstravi,

    Cic. Verr. 1, 3:

    his rebus adducti,

    being induced, Caes. B. G. 1, 3; 6, 10.—With quin:

    adduci nequeo quin existimem,

    Suet. Tib. 21.—With inf.: facilius adducor ferre humana humanitus, Afr. ap. Non. 514, 20.—
    C.
    Adducor with inf., or with ut and subj. = adducor ad credendum, peithomai, to be induced to believe:

    ego non adducor, quemquam bonum ullam salutem putare mihi tanti fuisse,

    Cic. Att. 11, 16:

    ut jam videar adduci, hanc quoque, quae te procrearit, esse patriam,

    id. Leg. 2, 3:

    illud adduci vix possum, ut... videantur,

    id. Fin. 1, 5, 14; id. ib. 4, 20, 55; Lucr. 5, 1341.—Hence, adductus, a, um, P. a.
    A.
    Drawn tight, stretched, strained, contracted. — Trop.:

    vultus,

    Suet. Tib. 68:

    frons in supercilia adductior,

    Capitol. Ver. 10; cf. Plin. Ep. 1, 16.—Hence,
    B.
    Of place, narrow, contracted, strait:

    (Africa) ex spatio paulatim adductior,

    Mel. 1, 4.—
    C.
    Of character, strict, serious, severe:

    modo familiaritate juvenili Nero et rursus adductus, quasi seria consociaret,

    Tac. A. 14, 4:

    adductum et quasi virile servitium,

    id. ib. 12, 7:

    vis pressior et adductior,

    Plin. Ep. 1, 16.— Sup. not used.— Adv. only in comp. adductĭus,
    1.
    More tightly:

    adductius contorquere jacula,

    Aus. Grat. Act. 27.—
    2.
    Trop., more strictly:

    imperitare,

    Tac. H. 3, 7:

    regnari,

    id. Germ. 43.

    Lewis & Short latin dictionary > adduco

  • 71 adpropinquatio

    apprŏpinquātĭo ( adp-), ōnis, f. [appropinquo], an approach (in time), drawing near (very rare;

    perh. only twice in Cic.): adpropinquatio mortis,

    Cic. Fin. 5, 11, 33 Baiter; so id. Sen. 19, 66: partus Faustinae, Marc. Aur. ap. Front. ad M. Caes. 5, 45.

    Lewis & Short latin dictionary > adpropinquatio

  • 72 agogae

    ăgōgae, ārum, f., = agôgai (or -oi) a conduit or aqueduct), in mines, channels or passages for drawing off water, Plin. 33, 4, 21, § 76, v. Sillig ad h. l.

    Lewis & Short latin dictionary > agogae

  • 73 antlia

    antlĭa, ae, f., = antia, a machine for drawing water, worked with the foot, a pump, Mart. 9, 14, 3; * Suet. Tib. 51.

    Lewis & Short latin dictionary > antlia

  • 74 appropinquatio

    apprŏpinquātĭo ( adp-), ōnis, f. [appropinquo], an approach (in time), drawing near (very rare;

    perh. only twice in Cic.): adpropinquatio mortis,

    Cic. Fin. 5, 11, 33 Baiter; so id. Sen. 19, 66: partus Faustinae, Marc. Aur. ap. Front. ad M. Caes. 5, 45.

    Lewis & Short latin dictionary > appropinquatio

  • 75 aquarium

    ăquārĭus, a, um, adj. [aqua]
    I.
    Of or relating to water:

    rota,

    for drawing water, Cato, R. R. 11, 3: vas, Varr L. L. 5, § 119 Müll.: provincia, i.e. Ostiensis, * Cic. Vatin. 5 al.—Hence,
    II.
    Subst.
    A.
    ăquārĭus, ii, m.
    1.
    A water-carrier: venit et conduc tus aquarius, Juv 6, 332.—
    2.
    A conduitmaster (in aqueducts, etc.), an inspector of the conduits or water-pipes: cum tabernariis et aquariis pugnare, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, so, AQVARIVS AQVAE ANIONIS, Inscr. Orell. 3203.—
    3.
    The Water-bearer, one of the signs of the zodiac, Gr Hudrochoos: cervix Aquarī, Cic. Arat. 56; 172; 176:

    inversum contristat Aquarius annum,

    Hor. S. 1, 1, 36.—
    B.
    ăquārĭum, ii, n., a wateringplace for cattle, Cato, R. R. 1, 3.

    Lewis & Short latin dictionary > aquarium

  • 76 aquarius

    ăquārĭus, a, um, adj. [aqua]
    I.
    Of or relating to water:

    rota,

    for drawing water, Cato, R. R. 11, 3: vas, Varr L. L. 5, § 119 Müll.: provincia, i.e. Ostiensis, * Cic. Vatin. 5 al.—Hence,
    II.
    Subst.
    A.
    ăquārĭus, ii, m.
    1.
    A water-carrier: venit et conduc tus aquarius, Juv 6, 332.—
    2.
    A conduitmaster (in aqueducts, etc.), an inspector of the conduits or water-pipes: cum tabernariis et aquariis pugnare, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, so, AQVARIVS AQVAE ANIONIS, Inscr. Orell. 3203.—
    3.
    The Water-bearer, one of the signs of the zodiac, Gr Hudrochoos: cervix Aquarī, Cic. Arat. 56; 172; 176:

    inversum contristat Aquarius annum,

    Hor. S. 1, 1, 36.—
    B.
    ăquārĭum, ii, n., a wateringplace for cattle, Cato, R. R. 1, 3.

    Lewis & Short latin dictionary > aquarius

  • 77 aquiducus

    ăquĭdūcus, a, um, adj. [aqua-duco], med. t., for the Gr. hudragôgos, drawing off water medicamina, Cael. Aur. Tard. 3, 8.

    Lewis & Short latin dictionary > aquiducus

  • 78 aquilegus

    ăquĭlĕgus, a, um, adj. [aqua-lego].
    I.
    Water-drawing:

    rota,

    Tert. Anim. 33.—
    II.
    Subst. = aquilex, a conduit-master, Cassiod. Var. 3, 53 dub.

    Lewis & Short latin dictionary > aquilegus

  • 79 attractio

    attractĭo, ōnis, f. [attraho], a drawing together, contraction (very rare):

    litterarum,

    Varr. L. L. 5, § 6 Müll.:

    rugarum,

    Pall. Apr. 4 fin.

    Lewis & Short latin dictionary > attractio

  • 80 attractus

    1.
    at-tractus, a, um, Part. and P. a. of attraho.
    2.
    attractus, ūs, m. [attraho], a drawing to, attraction, Dictys, 5, 11.

    Lewis & Short latin dictionary > attractus

См. также в других словарях:

  • Drawing — Draw ing, n. 1. The act of pulling, or attracting. [1913 Webster] 2. The act or the art of representing any object by means of lines and shades; especially, such a representation when in one color, or in tints used not to represent the colors of… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • drawing — c.1300, a pulling, in various senses, from prp. of DRAW (Cf. draw) (v.). The picture making sense is from 1520s; of the picture itself from 1660s. Drawing board is from 1725; used in figurative expression from mid 20c …   Etymology dictionary

  • drawing — drawing; mi·cro·drawing; …   English syllables

  • Drawing — Drawing. См. Выдавливание. (Источник: «Металлы и сплавы. Справочник.» Под редакцией Ю.П. Солнцева; НПО Профессионал , НПО Мир и семья ; Санкт Петербург, 2003 г.) …   Словарь металлургических терминов

  • drawing — index attractive, design (construction plan), lottery Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • Drawing —   [engl.], Zeichnen …   Universal-Lexikon

  • drawing — should not be pronounced with an intrusive r as if it were spelt drawring …   Modern English usage

  • drawing — [n] illustration cartoon, commercial art, comp, delineation, depiction, design, doodle, etching, graphics, layout, likeness, outline, painting, picture, portrayal, representation, sketch, storyboard, study, tracing, work of art; concept 625 …   New thesaurus

  • drawing — ► NOUN 1) a monochrome picture or diagram made with a pencil, pen, or crayon rather than paint. 2) the art or skill of making such pictures …   English terms dictionary

  • drawing — [drô′iŋ] n. 1. the act of one that draws; specif., the art of representing something by lines made on a surface with a pencil, pen, etc. 2. a picture, design, sketch, etc. thus made 3. a lottery …   English World dictionary

  • drawing — /draw ing/, n. 1. the act of a person or thing that draws. 2. a graphic representation by lines of an object or idea, as with a pencil; a delineation of form without reference to color. 3. a sketch, plan, or design, esp. one made with pen, pencil …   Universalium

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»