Перевод: с польского на немецкий

с немецкого на польский

(okrążyć)

См. также в других словарях:

  • okrążyć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}okrążać I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • okrążyć — dk VIb, okrążyćżę, okrążyćżysz, okrąż, okrążyćżył, okrążyćżony okrążać ndk I, okrążyćam, okrążyćasz, okrążyćają, okrążyćaj, okrążyćał, okrążyćany 1. «zatoczyć krąg dookoła kogoś lub czegoś; obejść, objechać coś» Okrążyć dom, plac, skwer. Ptak… …   Słownik języka polskiego

  • okrążać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, okrążaćam, okrążaća, okrążaćają, okrążaćany {{/stl 8}}– okrążyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa, okrążaćżę, okrążaćży, okrążaćżony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} poruszając się,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • łuk — m III, D. u, N. łukkiem; lm M. i 1. «linia, krzywizna wygięta półkolisto» Łagodny, ostry łuk. Łuk tęczy. Opisać, nakreślić łuk. Zgiąć się, wygiąć się w łuk. Okrążyć, otoczyć łukiem. ∆ anat. Łuki kostne, chrząstkowe albo chrzęstne «kości,… …   Słownik języka polskiego

  • obejść — dk, obejśćjdę, obejśćjdziesz, obejdź, obszedł, obeszła, obeszli obchodzić ndk VIa, obejśćdzę, obejśćdzisz, obejśćchodź, obejśćdził, obejśćdzony 1. «chodząc być kolejno w wielu miejscach w jakimś celu (np. w celu kontroli); zrobić obchód,… …   Słownik języka polskiego

  • obiec — a. obiegnąć dk Vc, obiegnę, obiegniesz, obiegnij, obiegł, obiegnięty, obiegłszy obiegać ndk I, obiecam, obiecasz, obiecają, obiecaj, obiecał, obiecany 1. «biegnąc zatoczyć krąg dokoła czegoś» Zawodnicy obiegli boisko. Konie obiegły dziedziniec,… …   Słownik języka polskiego

  • objechać — dk, objechaćjadę, objechaćjedziesz, objechaćjedź, objechaćał, objechaćany objeżdżać ndk I, objechaćam, objechaćasz, objechaćają, objechaćaj, objechaćał, objechaćany 1. «jadąc okrążyć coś, przejechać wokół czegoś; zbaczając z drogi ominąć jakąś… …   Słownik języka polskiego

  • oblec — I dk XI, obleclokę (obleclekę), oblecleczesz, obleclecz, obleclókł (obleclekł), oblecleczony, obleclókłszy (obleclekłszy) oblekać ndk I, oblecam, oblecasz, oblecają, oblecaj, oblecał, oblecany, przestarz. «ubrać kogoś w coś, włożyć coś na kogoś… …   Słownik języka polskiego

  • oblecieć — dk VIIa, obleciećcę, obleciećcisz, obleciećleć, obleciećciał, obleciećcieli oblatywać ndk VIIIa, obleciećtuję, obleciećtujesz, obleciećtuj, obleciećywał, obleciećywany 1. «przelecieć wokół czegoś, lecąc okrążyć coś» Bociany oblatywały pole. ◊… …   Słownik języka polskiego

  • obleźć — dk XI, obleźćlezę, obleźćleziesz, obleźćleź, obleźćlazł, obleźćlazła, obleźćleźli, obleźćleziony, obleźćlazłszy obłazić ndk VIa, obleźćłażę, obleźćłazisz, obleźćłaź, obleźćłaził 1. «o insektach, robakach: wleźć, wpełznąć na kogoś, na coś; obsiąść …   Słownik języka polskiego

  • oborać — dk IX, oboraćorzę, oboraćorzesz, oboraćorz, oboraćał, oboraćany oborywać ndk VIIIa, oboraćruję, oboraćrujesz, oboraćruj, oboraćywał, oboraćywany «orząc okrążyć coś dookoła; zorać dokoła» Oborać zagon, plac …   Słownik języka polskiego

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»