-
1 абыну
неперех.1) прям.; перен. спотыка́ться/споткну́ться, спотыкну́ться, оступа́ться/оступи́ться || спотыка́ниеабына атлау — шага́ть спотыка́ясь (оступа́ясь)
абынып егылу — споткну́ться (оступи́ться) и упа́сть
ташка абыну — споткну́ться о ка́мень
баскычта абынды — оступи́лся (споткну́лся) на ле́стнице
тормышта абыну — спотыка́ться (оступа́ться) в жи́зни
сарыкның егылганы да күренми, дөянең абынганы да күренә — (посл.) овца́ упадёт - не замеча́ют, верблю́д осту́пится - ви́дят
•- абынып китү -
2 абыну
yıkılmak, sürçmek, tökezlemek, sendelemek -
3 абыну
глспотыкаться, споткнуться, оступаться, оступиться -
4 абыну
straucheln, stolpern // Stolpern n. -
5 абыну-сөртенү
неперех.; собир.; см. абынуабынды-сөртенде, ләкин үз аягы белән менде тауга — он спотыка́лся, оступа́лся, но подня́лся в го́ру на свои́х нога́х
тормыш катлаулы ул: абынган чагың да, сөртенгән чагың да була — жизнь - (э́то) сло́жная шту́ка: быва́ет и спотыка́ешься, и оступа́ешься
-
6 абынгалау
многокр. от абыну -
7 абынгалау-сөртенгәләү
многокр. от абыну-сөртенү -
8 абынышу
-
9 абынышу-сөртенешү
совм. от абыну-сөртенү -
10 тәкенү
-
11 төпчек
1. сущ.1) пенёк, ма́ленький пеньтөпчеккә абыну — споткну́ться о пенёк
2) ога́рок ( свечи)3) оку́рок, оку́рыштөпчегеңне калдыр әле — оста́вь-ка оку́рок
4) после́дыш, после́дний ребёнок в семье́; мла́дший2. прил.после́дний, са́мый мла́дший ( о детях)төпчек кызым — моя́ са́мая мла́дшая дочь
-
12 туш
I сущ.1) на́ледь, полынья́туш чыгу — образова́ние на́леди
2) втори́чный, намёрзший лёд (у колодца, у кромки проруби)II = туш булутушка абыну — споткну́ться о втори́чный лёд
:туш булу попа́сть (в ру́ки), встре́титься на пути́III сущ.; см. түшкә IV сущ.; муз.ялгыз булыр егеткә имгәк хатын туш булыр — (посл.) одино́кому (лю́бящему одино́чество) попадётся беспо́мощная жена́
туш уйнау — игра́ть туш
См. также в других словарях:
абыну — 1. Атлап барганда, йөгергәндә аяк белән нәр. б. бәрелеп яки эләгеп, тигезлекне югалту, сөрлегү 2. күч. Эштә, тормышта ялгышу … Татар теленең аңлатмалы сүзлеге
сөрлегү — 1. Үсеп утырган үлән, куак һ. б. тур. : бер якка авышу яки аву, яту 2. Ишле төркемнең кинәт кузгалып бер якка авышуы яки юнәлүе тур. 3. Абыну 4. күч. Эштә тормышта: ялгышлык эшләү, уңышсызлык бәхетсезлеккә очрау … Татар теленең аңлатмалы сүзлеге
сөртенү — I. 1. Юынгач, тирләгәч тәннең юешен сөртү 2. Ислемай кебек нәрсә сибенү. II. СӨРТЕНҮ – 1. Абыну 2. күч. Эштә тормышта: ялгышлык эшләү; уңышсызлык бәхетсезлеккә очрау … Татар теленең аңлатмалы сүзлеге
тәкенү — диал. Абыну … Татар теленең аңлатмалы сүзлеге
жалқаяқ — зат. Қабыну салдарынан денеде пайда болатын сұйық зат; жалқық … Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі
ағбыту — (ҚХР) аптығу, абыну. А ғ б ы тп а ханым күнен соң, сіздің естен кеткенмен, біздің естен кеткен жоқ (Жиенбет жырау) … Қазақ тілінің аймақтық сөздігі
жалқық — (Алм.: Шел., Кег., Еңб қаз.; Жамб.: Шу, Мер., Луг., Жуа.) жалқыаяқ, қабыну салдарынан денеде пайда болатын сұйық зат. Денесі ақ ж а л қ ы қ болып кетіпті (Алм., Шел.). Қойдың бас қуысындағы кеңсірік құрттары бұзылған тканьдармен, сөлмен және… … Қазақ тілінің аймақтық сөздігі
қабындырғыш — зат. мед. Қабынуға себеп болатын, қабындыратын нәрсе (вирус) … Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі
