yorgun

См. также в других словарях:

• yorğun — sif. Çox işləmək, yerimək, hərəkət etmək və digər fəaliyyət nəticəsində yorulmuş, üzgün düşmüş. Yorğun adam. Yorğun at. – Qışın soyuğunda da adam istəyir, girsin isti kürsüyə və yorğanı çəksin başına, bir az da yorğun olan adamı yuxu tutur. C. M …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

• yorgun — sf. Çalışma vb. sebeplerle beden veya zihin etkinliği yavaşlayan, yorulmuş olan Gurbetten gelmişim yorgunum hancı / Şuraya bir yatak ser yavaş yavaş. B. S. Erdoğan Birleşik Sözler yorgun argın yorgun mermi yol yorgunu Atasözü, Deyim ve Birleşik… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• yorğun-arğın — sif. Çox yorulmuş. Yorğun arğın insanlar işdən sonra; Yığışmışdı divarları daş aynalı bir salona. S. V.. Yorğun arğın düşmək – çox yorulmaq, taqətsiz düşmək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

• yorgun argın — zf. Çok yorulmuş, gücü kalmamış olarak Üç bin kadar zayıf, soluk ve üstü başı yıpranmış Türk çocuğu, yorgun argın önümüzden geçtiler. F. R. Atay …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• yorgun düşmek — çok yorulmak, bitkin duruma gelmek Ben de uykusuzluktan yorgun düşmek üzereyim, yatacağım. R. H. Karay …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• yorgun mermi — is. Havaya sıkıldıktan sonra hızını kaybederek yere düşen mermi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• külçe gibi oturmak — yorgun veya bitkin bir durumda çöküvermek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• arğın — yorğun arğın – bax yorğunarğın …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

• harken — yorgun, zebun …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• harun — yorgun olan, yorulmuş kişi azgın at, haşari …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• sustaymak — yorgun olmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük