Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

vomo

  • 1 vomo

    vomo, uī, itum, ere (altind. vámati, speit, griech. εμέω = Ϝεμέω), I) intr. sich erbrechen, sich übergeben, speien, Cic. u.a.: vomunt ut edant, edunt ut vomant, Sen. – II) tr. durch Erbrechen von sich geben, auch übh. ausspeien, von sich geben, sanguinem, Cels. u. Plin.: bilem, bilem atram, Cels.: cibum, Cels.: vitam, Lucr.: animam, Verg.: flammas, Verg.: undam salutantum aedibus, Verg.: argentum, Plaut.: m. homogen. Acc., pulmoneum vomitum, die Lunge ausspeien, Plaut. rud. 511: absol., quā (Padus) largius vomit, sich ergießt, Plin. 3, 119. – Passiv unpers., ab hora tertia bibebatur, ludebatur, vomebatur, Cic. Phil. 2, 104: die noctuque ludatur bibatur, vomatur diffluatur, Augustin. de civ. dei 2, 20. p. 78, 26 D.2Partiz. subst., egestio vomitorum similis, dem Ausgespienen ähnlich, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 20, 195. – / Perf. vomī, wov. vomerit, Fronto de eloqu. p. 141, 9 N.

    lateinisch-deutsches > vomo

  • 2 vomo

    vomo, uī, itum, ere (altind. vámati, speit, griech. εμέω = εμέω), I) intr. sich erbrechen, sich übergeben, speien, Cic. u.a.: vomunt ut edant, edunt ut vomant, Sen. – II) tr. durch Erbrechen von sich geben, auch übh. ausspeien, von sich geben, sanguinem, Cels. u. Plin.: bilem, bilem atram, Cels.: cibum, Cels.: vitam, Lucr.: animam, Verg.: flammas, Verg.: undam salutantum aedibus, Verg.: argentum, Plaut.: m. homogen. Acc., pulmoneum vomitum, die Lunge ausspeien, Plaut. rud. 511: absol., quā (Padus) largius vomit, sich ergießt, Plin. 3, 119. – Passiv unpers., ab hora tertia bibebatur, ludebatur, vomebatur, Cic. Phil. 2, 104: die noctuque ludatur bibatur, vomatur diffluatur, Augustin. de civ. dei 2, 20. p. 78, 26 D.2Partiz. subst., egestio vomitorum similis, dem Ausgespienen ähnlich, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 20, 195. – Perf. vomī, wov. vomerit, Fronto de eloqu. p. 141, 9 N.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > vomo

  • 3 vomitus

    vomitus, ūs, m. (vomo), I) das Erbrechen, Brechen, Speien, sanguinis, Blutbrechen, Cels. u. Eccl.: vomitus ieiunus, Cael. Aur.: pulmoneus, Plaut. (s. vomo no. II): atrorum ignium, Augustin. de civ. dei 19, 12, 2. p. 374, 19 D.2: per vomitum et sellas, Erbrechen u. Stuhlgang, Ausleerung nach oben u. unten, Marc. Emp.: vomitu levare stomachum, Sen.: aquam sine modo infusam vomitu egerere, wieder ausbrechen, Curt.: alqd cum vino reddere vomitu, ausbrechen, Plin.: vomitum bilis movere (v. einer Sache), Cels.: vomitum creare (v. einer Sache), Plin.: locum vomitu foedare, Sen. rhet. – Plur., aut virides aut nigri vomitus, Cels. 7, 23: tardiores vomitus aut longiores, exigui aut nimii, Plin. 25, 56: ieiuni vomitus, Cael. Aur. de morb. chron. 4, 1, 5. – II) meton., das Weggebrochene, biliosus, Cels.: niger, Cels.: qui multorum colorum est, Cels.: vomitus extrahere (v. einem Mittel), Plin.: übtr., vomitu ne hic nos enecet, mit seinem Auswurf (Unflat) = mit seinen Schimpfworten, Plaut. most. 652.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > vomitus

  • 4 convomo

    con-vomo, ere, bespeien, mensas hospitum, Cic. Phil. 2, 75: maritum, Iuven. 6, 101.

    lateinisch-deutsches > convomo

  • 5 devomo

    dē-vomo, ere, wegspeien, von sich geben, Caecil. com. 162.

    lateinisch-deutsches > devomo

  • 6 evomo

    ē-vomo, muī, mitum, ere, ausspeien, speiend von sich geben, I) eig.: 1) v. leb. Wesen: conchas, v. einem Vogel, Cic.: bilem, Cels.: haustum venenum, Suet.: absol., nisus evomentis adiuvare, Tac. – 2) v. lebl. Subjj.: a) ausspeien = auswerfen, von sich geben, v. Meere, multam arenam, Curt. – v. einer Quelle, undas argenteas, Apul. – v. feuerspeienden Bergen usw., nocturnas flammas, Plin.: ignes, Sil.: plurima loca evomunt ignem, non tantum edita, sed etiam iacentia, Sen. – refl. se ev., sich ergießen, vom Nil, se ev. multis faucibus in Aegyptium mare, Plin. 5, 54. – b) hervortreiben, vom Boden, herbas, Col. 8, 15, 3. – II) übtr.: 1) im allg.: quae (urbs) tantam pestem evomuit forasque proiecit, hat einen so heillosen Menschen gleichs. ausgespien, sich dessen entledigt, Cic.: in quo tu, acceptā et devoratā pecuniā, evomere non poteras, das Erpreßte wieder herausgeben, Cic. – 2) redend ausschütten, ergießen, a) übh., cui cuncta malaque et bona dictu evomeret, Enn. ann. 241: in quos liberius quod sentis evomas, Augustin. de civ. dei 6, 6. – b) v. Zornigen usw., ausgeifern, in me absentem orationem ex ore impurissimo evomuit, Cic. Phil. 5, 20: iram omnem in alqm, Ter.: tres libros contra religionem nomenque Christianum, Lact.: non timeo, iudices, ne odio inimicitiarum mearum inflammatus libentius (mehr nach Herzensluft) haec in illum evomere videar quam verius, Cic. – c) v. Begeisterten, ausströmen, pandite librum, evomuit spirante deo quem sanctus Esaias, Prud. apoth. 595.

    lateinisch-deutsches > evomo

  • 7 flammivomus

    flammivomus, a, um (flamma u. vomo), Flammen speiend, draco, Mart. Cap. 1. § 70: nubes, Iuvenc. prooem. 23.

    lateinisch-deutsches > flammivomus

  • 8 ignivomus

    īgnivomus, a, um (ignis u. vomo), Feuer speiend, sol, Ven. Fort. carm. 3, 9, 3.

    lateinisch-deutsches > ignivomus

  • 9 intervomo

    inter-vomo, ere, dazwischen ergießen, -von sich geben, dulces inter salsas undas, Lucr. 6, 894: übtr., tenebras hinc blasphemiae intervomunt, Tert. adv. Marc. 2, 20.

    lateinisch-deutsches > intervomo

  • 10 omnivomus

    omnivomus, a, um (omnis u. vomo), alles ausspeiend od. auswerfend, Oceanus, *Anthol. Lat. 78, 14 M.

    lateinisch-deutsches > omnivomus

  • 11 provomo

    prō-vomo, ere, hervorspeien, prester... turbinis immanem vim provomit atque procellae, Lucr. 6, 447.

    lateinisch-deutsches > provomo

  • 12 vomax

    vomāx, ācis, Adi. (vomo), sich oft übergebend, zum Erbrechen geneigt, nihil vomacius (quam anus), Sidon. epist. 8, 3, 2 L.

    lateinisch-deutsches > vomax

  • 13 vomex

    vomex, icis, m. (vomo), viell. = vomax, Prisc. 4, 39.

    lateinisch-deutsches > vomex

  • 14 vomica

    vomica, ae, f. (vomo), das Geschwür, Blutschwären, die Eiterbeule, I) eig. u. übtr.: a) eig., Plaut., Cic., Cels. u.a. – b) übtr.: lapidis, eine Erhöhung, Beule, Plin. 33, 99 u. 37, 28. – II) bildl., das Geschwür, Unheil, Ungemach, von schädlichen Menschen, Liv. 25, 12, 9 (aus einer alten Weissagung). Suet. Aug. 65, 4: persecuisti rei publicae vomicas, aus einem alten Redner bei Quint. 8, 6, 15 (wo dieser Ausdruck als unedel getadelt wirb). – / Die erste Silbe lang gemessen bei Ser. Samm. 743.

    lateinisch-deutsches > vomica

  • 15 vomificus

    vomificus, a, um (vomo u. facio), Erbrechen verursachend, medicamen, Brechmittel, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 4, 32 u. 3, 17, 153: sucus, Ps. Apul. herb. 108.

    lateinisch-deutsches > vomificus

  • 16 vomitio

    vomitio, ōnis, f. (vomo), I) das Erbrechen, Brechen, Speien, nausea ac vomitio, Mart. Cap.: vom. fellis, Plin.: vomitione alvos curare (v. den Hunden), Cic.: vomitiones facere, concitare, ciere, Plin.: vomitiones cohibere, inhibere, sistere, Plin. – II) meton., das Weggebrochene, varii colores vomitionum, Plin. 25, 57.

    lateinisch-deutsches > vomitio

  • 17 vomitium

    vomitium, iī, n. (vomo) = vomitio, Mart. Cap. 2. § 136.

    lateinisch-deutsches > vomitium

  • 18 vomito

    vomito, āre (Intens. v. vomo), sich erbrechen, sich übergeben, Sen. ep. 83, 24 u. 108, 37: ebrius et vomitans populus (Ggstz. siccus ac sobrius), Sen. ep. 18, 4: pecudes nauseā correptae vomitant, Colum. 7, 9, 5. – freiwillig, vomitandi consuetudo, Suet. Vit. 13, 1.

    lateinisch-deutsches > vomito

  • 19 vomitor

    vomitor, ōris, m. (vomo), der Speier, ieiuni vomitores, Sen. ep. 88, 19.

    lateinisch-deutsches > vomitor

  • 20 vomitus

    vomitus, ūs, m. (vomo), I) das Erbrechen, Brechen, Speien, sanguinis, Blutbrechen, Cels. u. Eccl.: vomitus ieiunus, Cael. Aur.: pulmoneus, Plaut. (s. vomono. II): atrorum ignium, Augustin. de civ. dei 19, 12, 2. p. 374, 19 D.2: per vomitum et sellas, Erbrechen u. Stuhlgang, Ausleerung nach oben u. unten, Marc. Emp.: vomitu levare stomachum, Sen.: aquam sine modo infusam vomitu egerere, wieder ausbrechen, Curt.: alqd cum vino reddere vomitu, ausbrechen, Plin.: vomitum bilis movere (v. einer Sache), Cels.: vomitum creare (v. einer Sache), Plin.: locum vomitu foedare, Sen. rhet. – Plur., aut virides aut nigri vomitus, Cels. 7, 23: tardiores vomitus aut longiores, exigui aut nimii, Plin. 25, 56: ieiuni vomitus, Cael. Aur. de morb. chron. 4, 1, 5. – II) meton., das Weggebrochene, biliosus, Cels.: niger, Cels.: qui multorum colorum est, Cels.: vomitus extrahere (v. einem Mittel), Plin.: übtr., vomitu ne hic nos enecet, mit seinem Auswurf (Unflat) = mit seinen Schimpfworten, Plaut. most. 652.

    lateinisch-deutsches > vomitus

См. также в других словарях:

  • Vomo Island Resort — (Vomo,Фиджи) Категория отеля: 5 звездочный отель Адрес: Vomo Island, Mamanuca Gro …   Каталог отелей

  • Mamanuca Islands — Bounty Island, Mamanuca Group, Fiji Mamanuca …   Wikipedia

  • Maunatul Islam Association of Fiji — (MIAF) represents approximately 30 % of the Sunni Muslims in Fiji who are mostly followers of the Shafi school of jurispudence. The followers of Imam Shafi in Fiji are the descendents of Muslims of Malayalam origin who came to Fiji under the …   Wikipedia

  • Liste der Motorradmarken — Inhaltsverzeichnis 1 Aktuelle Motorradmarken in alphabetischer Reihenfolge 2 Historische, heute nicht mehr produzierte Motorradmarken in alphabetischer Reihenfolge 3 Motorradmarken nach Staaten geordnet 4 Weblinks …   Deutsch Wikipedia

  • Nautanivono — Nautonivono is a privately leased island, also called Yadua (pronounced [janˈdua]). The island is located at the centre of Fiji s Mamanuca Islands. v …   Wikipedia

  • Monuriki — Scenery on Monuriki Monuriki is an uninhabited tiny island in the Pacific Ocean, off the coast of Viti Levu in a group of islands known as the Mamanuca Islands. The island is of volcanic origin and is approximately 1 kilometre long and 600 metres …   Wikipedia

  • Malolo — This article is about an island in Fiji. For the cruise liner with this name, see SS Malolo. Malolo   Island   …   Wikipedia

  • Liste Des Îles Fidji — Les Îles Fidji sont un ensemble archipélagique de près de 100 îles habitées. Sommaire 1 Viti Levu et îles adjacentes 2 Vanua Levu, Taveuni et îles adjacentes 3 Archipel Lomaiviti …   Wikipédia en Français

  • Liste des iles Fidji — Liste des îles Fidji Les Îles Fidji sont un ensemble archipélagique de près de 100 îles habitées. Sommaire 1 Viti Levu et îles adjacentes 2 Vanua Levu, Taveuni et îles adjacentes 3 Archipel Lomaiviti …   Wikipédia en Français

  • Liste des îles Fidji — Les Îles Fidji sont un ensemble archipélagique de près de 100 îles habitées. Sommaire 1 Viti Levu et îles adjacentes 2 Vanua Levu, Taveuni et îles adjacentes 3 Archipel Lomaiviti …   Wikipédia en Français

  • Liste des îles fidji — Les Îles Fidji sont un ensemble archipélagique de près de 100 îles habitées. Sommaire 1 Viti Levu et îles adjacentes 2 Vanua Levu, Taveuni et îles adjacentes 3 Archipel Lomaiviti …   Wikipédia en Français

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»