-
1 viola
viola, ae, f. (v. Ϝίον, als Demin.), I) die Viole, nicht nur das blaue Veilchen (Viola odorata, L.), sondern auch mehrere Arten der Levkoje (Cheiranthus Cheiri, annuus, incanus etc.), flos violae, Gregor.: pallens, Verg.: purpurea, lutea, alba, Plin.: badia, Corp. inscr. Lat. 5, 6415.: nigra, dunkelrote, Plin.: violae et flores, Lampr.: kollektiv, an tu me in viola putabas aut in rosa dicere? auf Veilchen oder Rosen gebettet, Cic. Tusc. 5, 73. – II) meton., die Farbe der Viole, Violett, Violettfarbe, tinctus violā pallor amantium, Hor.: ex eo candidum colorem sentiente violā lonchoton appellant, Plin.
-
2 viola
viola, ae, f. (v.ίον, als Demin.), I) die Viole, nicht nur das blaue Veilchen (Viola odorata, L.), sondern auch mehrere Arten der Levkoje (Cheiranthus Cheiri, annuus, incanus etc.), flos violae, Gregor.: pallens, Verg.: purpurea, lutea, alba, Plin.: badia, Corp. inscr. Lat. 5, 6415.: nigra, dunkelrote, Plin.: violae et flores, Lampr.: kollektiv, an tu me in viola putabas aut in rosa dicere? auf Veilchen oder Rosen gebettet, Cic. Tusc. 5, 73. – II) meton., die Farbe der Viole, Violett, Violettfarbe, tinctus violā pallor amantium, Hor.: ex eo candidum colorem sentiente violā lonchoton appellant, Plin.
-
3 Viola arvensis
{Deutsch:} Ackerstiefmütterchen (n), Feldveilchen (n), Ackerveilchen (n){Русский:} фиалка полевая (ж) -
4 Viola odorata
{Deutsch:} wohlriechendes Veilchen (n), Märzveilchen (n), Marienstengel (m){Русский:} фиалка душистая (ж) -
5 Viola tricolor
{Deutsch:} dreifarbiges Veilchen (n), wildes Stiefmütterchen (n), Ackerstiefmütterchen (n), Feldstiefmütterchen (n), Dreifaltigkeitsblume (f), Samtveilchen (n){Русский:} фиалка трёхцветная (ж), анютины глазки (мн) -
6 Calatiana viola
Calatiāna viola, nach Sprengel der Frühlings-Enzian (Gentiana verna, L.), Plin. 21, 27.
-
7 Calatiana viola
Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Calatiana viola
-
8 violatio [2]
2. violātio, ōnis, f. (viola), das Bekränzen der Gräber mit Veilchen, Corp. inscr. Lat. 6, 10239 ([die viola]tionis).
-
9 violatio
1. violātio, ōnis, f. (violo), die Verletzung, Entehrung, Schändung, templi, Liv. 29, 8, 11: publica fidei, die Wortbrüchigkeit, Vell. 2, 1, 5: religionum, Sen. ep. 104, 28: expiare violationem eius templi, Liv. 31, 12, 5.————————2. violātio, ōnis, f. (viola), das Bekränzen der Gräber mit Veilchen, Corp. inscr. Lat. 6, 10239 ([die viola]tionis).Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > violatio
-
10 badius
badius, a, um, kastanienbraun, color (equi), Pallad. 4, 14, 4. Isid. 12, 1, 48 u. 49: equus, Varr. sat. Men. 358: in pectore (canis) crines, Gratt. cyn. 536: viola, Corp. inscr. Lat. 5, 6415. – / Gloss. ›badius, χελιδονιαιος‹ (schwalbenfarbig).
-
11 flammeus
flammeus, a, um (flamma), flammend, brennend, feurig, I) adi.: A) eig. u. übtr.: 1) eig.: stella, Cic.: apex, Ov.: zonae (Erdgürtel), Varro fr.: lumina, Ov.: velut habitu uri flammeo, Col. – 2) übtr., feurig, versus, Enn. sat. 7: acres et flammei viri, Sidon. epist. 1, 7, 6. – B) meton., flammend, leuchtend, glänzend, feuerrot, corpora, Lucr.: vestigia (wegen der Schnelligkeit), Catull.: vis, v. Blitze, Lucr.: rapidi solis nitor, Catull.: viola, Plin.: vestimentum, Paul. Diac. – II) subst., flammeum, eī, n., a) das Feuerrote übh., aliquid flammei (im Regenbogen), Sen. nat. qu. 1, 3, 4. – b) = phlox, das feuerrote Veilchen, das Flammenveilchen, Plin. 21, 64. – c) der feuerrote Brautschleier (s. Paul. ex Fest. 89, 13), nuptialia flammea, Plin. 21, 46: lutea, Lucan. 2, 361: nuptiarum flammeo velata nubens, Mart. Cap. 5. § 538: flammeum capere, Catull. 61, 8: flammea sumere, Iuven. 2, 124: puellae caput involvere flammeo, Petron. 26, 1: indere alci flammeum, Sulp. Sev. chron. 2, 28, 2: flammea texuntur sponsae, Mart. 11, 78, 3: velarunt flammea voltus, Mart. 12, 42, 3: flammea sollicitum praevelatura pudorem, Claud. rapt. Pros. 2, 325: flammea conterit, heiratet oft, Iuven. 6, 225. – d) eine rote Flagge, die zum Zeichen, daß im Hause eine Hochzeit sei, aufgesteckt wurde, flammeum expassum, Caecil. com. 198.
-
12 pallens
pallēns, entis, PAdi. (v. palleo), blaß, bleich, I) eig.: A) im allg., Verg. u.a. – bes. von dem, was sich in der Unterwelt befindet, umbrae Erebi, Verg.: animae, Verg.: undae, Tibull. – B) insbes., gelb, gelbgrün, fahlgrün, mattgrün, schmutziggelb, hedera, herbae, Verg.: lupini, Ov.: viola, entw. »Goldlack« od. »Nachtviole«, Verg.: oliva, Verg.: sol pallentes iungit equos (bei einer Sonnenfinsternis), Tibull.: Phoebe pallens, Claud.: toga mortui tribulis, Mart. – II) meton. = blaß machend, morbi, Verg.: philtra, Ov.: mores, Pers.: fama, Tac.
-
13 purpureus
purpureus, a, um (πορφύρεος), I) purpurfarbig, purpurn, u. zwar nach den sehr verschiedenen Abstufungen der Purpurfarbe, schwärzlich, dunkelrot, dunkelbraun, dunkel, violett, panis, dunkelrotes (Ggstz. puniceus, hellrotes), Plaut.: vestitus, Cic.: pallium, Cic. u. Fronto: amiculum, Liv.: columnae, von rotem Marmor, Claud. in Rufin.: papaver, Prop.: colos, Lucr., color, Vitr. u.a.: rubor (Schamröte), Ov. (vgl. p. pudor, Ov.): genae, Ov.: axis (Sonnenwagen), Ov.: arcus (Regenbogen), Prop.: capillus, crinis, Purpurhaar, purpurne Haare des Nisus, Verg. u. Ov.: anima, die blutrote Lebenskraft, das Lebensblut, Verg.: viola, Plin.: salix, Plin.: flos rosae, Hor.: mare, dunkel, dunkelfarbig, Cic. u. Verg.: sal p., dunkelfarbiges Meer, Val. Flacc.: lapis, Porphyr, Lucan. – II) meton.: A) in Purpur gekleidet, mit einem purpurnen Gewande angetan, rex, Ov.: tyrannus, Hor.: übh. mit Purpur bedeckt, geschmückt, torus, Ov.: purpureus pinnis, mit purpurfarbigem Helmbusch, Verg. Aen. 10, 722. – B) hellglänzend, schön, olores, Hor.: lux, Ov.: lumen, Verg.: Amor, Ov.: ver, Verg.
-
14 purpuro
purpuro, āvī, ātum, āre (purpura), I) tr., purpurfarbig machen, 1) eig.: virides undas, dunkelbraun schillern lassen, Fur. b. Gell. 18, 11, 4: purpurati nimium ocelli, Mart. Cap. 9. § 918: terra purpurata est, wurde purpurrot gefärbt (vom Blute der Märtyrer), Augustin. serm. 300, 2. – 2) übtr., freundlich schmücken, omnia rosis, Apul. met. 6, 24. – II) intr., purpurfarbig-, purpurrot glänzen, tum quae pallet humi, quae frondens purpurat auro ponatur viola, Colum. poët. 10, 101. – Öfter Partic. purpurāns = purpurfarbig, purpurrot, maculae, Vopisc.: violae, Arnob.: stolae, Prud.: corporis cruor, Prud.: p. annus floribus, Auct. pervig. Ven.: agnus de caede purpurans, blutigrotes, Prud.
-
15 violaceus
-
16 violaris
violāris, e (viola), zu den Violen (Veilchen usw.) gehörig, Violen-, dies, viell. der Tag, an dem die Gräber mit Violen bekränzt wurden, Corp. inscr. Lat. 6, 10234 lin. 15.
-
17 violarium
-
18 violarius
-
19 violatum
-
20 violeus
violeus, a, um (viola), violenfarbig, nectar, Cassiod. var. 12, 4, 5.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Viola — Viola, WI U.S. village in Wisconsin Population (2000): 667 Housing Units (2000): 319 Land area (2000): 1.053815 sq. miles (2.729368 sq. km) Water area (2000): 0.000000 sq. miles (0.000000 sq. km) Total area (2000): 1.053815 sq. miles (2.729368 sq … StarDict's U.S. Gazetteer Places
viola — vìola ž DEFINICIJA glazb. 1. pov. srednjovjekovni gudaći instrument; vihuela, vielle 2. altovski gudaći instrument sličan violini, mekana zvuka, tamnijeg od violinskog, u gudačkom sastavu po opsegu između violine i violončela SINTAGMA viola alta… … Hrvatski jezični portal
Viola — Vi o*la, n. [It. See {Viol}.] (Mus.) An instrument in form and use resembling the violin, but larger, and a fifth lower in compass. [1913 Webster] {Viola da braccio} [It., viol for the arm], the tenor viol, or viola, a fifth lower than the violin … The Collaborative International Dictionary of English
VIOLA (B.) — VIOLA BILL (1951 ) Les vidéos de Bill Viola présentent la particularité de pouvoir regrouper des systèmes de rationalité et des modes purement intuitifs, des méthodes scientifiques et des pensées orientales, des images à la fois hautement… … Encyclopédie Universelle
viola (1) — {{hw}}{{viola (1)}{{/hw}}A s. f. Pianta erbacea delle Parietali con fiori variamente colorati e frutto a capsula | Viola del pensiero, con foglie inferiori cuoriformi e superiori allungate, coltivata per i fiori violetti, gialli e bianchi, molto… … Enciclopedia di italiano
viola — VIOLÁ vb. 1. a batjocori, a necinsti, a silui, (Transilv.) a căzni, (înv.) a ruşina, a sili, a spurca, (fig.) a pângări. (A viola o femeie.) 2. a forţa, a sparge, a strica, (înv.) a silnici. (A viola încuietoarea uşii.) 3. v. profana. 4. v.… … Dicționar Român
Viola — Sf Bratsche per. Wortschatz fach. (15. Jh.) Entlehnung. Entlehnt aus it. viola, dessen weitere Herkunft nicht sicher geklärt ist. Ebenso nndl. altviool, ne. viola, nfrz. viole, nschw. viola, nisl. víóla; Bratsche, Gambe, Violine. ✎ Relleke… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
viola — (n.) tenor violin, 1797, from It. viola, from O.Prov. viola, from M.L. vitula stringed instrument, perhaps from Vitula, Roman goddess of joy (see FIDDLE (Cf. fiddle)), or from related L. verb vitulari to exult, be joyful. Viola da gamba bass viol … Etymology dictionary
VIOLA — inter flores tertium, post rosam nempe liliumque, iuxta Plinium, l. 21. c. 26. in vernis floribus coronariis primum locum, teste Paschaliô, obtinet, utpote veris praenuntia, quam ob causam Graeci ἴον dixêre, παρὰ τὸ ἀνιέναι ταχὺ, quod statim… … Hofmann J. Lexicon universale
Viola — Vìōla (Viȏla) DEFINICIJA ONOMASTIKA ž. os. ime, usp. Ljubica pr.: Vìōla (Zagreb, Rijeka, Istra, Osijek), Vȉolić (230, Dubrovnik) ETIMOLOGIJA lat. Viola … Hrvatski jezični portal
Viola — (Лакс,Швейцария) Категория отеля: Адрес: 7031 Лакс, Швейцария Описание … Каталог отелей