-
1 τιταίνω
τιταίνω, aor. ἐτίτηνα, episch gedehnte Form für τείνω (ΤΑ), 1) spannen, anspannen; τόξα, Il. 8, 266; h. Apoll. 4; auch im med., τόξα τιταίνεσϑαι, Il. 5, 97. 11, 370 Od. 21, 259. – Auch φόρμιγγα τιτηνάμενος μετὰ χερσίν, Orph. Arg. 253. – 2) wie τείνω, τανύω, ausbreiten, ausstrecken; τραπέζας, der Länge nach vor Einen hinstellen, Od. 10, 351; τάλαντα, Il. 8, 69. 22, 209; χεῖρε τιτήνας, 13, 534; u. med., τιταινομένω πτερύγεσσιν, sich mit den Flügeln ausbreiten, Od. 2, 149; überh. sich verbreiten, ὑπέρ τινος, τῇ καὶ τῇ, D. Per. 637. – 3) in die Länge dehnen, ziehen; ἅρμα τιταίνειν, einen Wagen entlang ziehen, Il. 2, 390. 12, 58; ἄροτρον, 13, 704; δρόμον, den Lauf in die Länge ziehen, d. i. eine lange Strecke laufen, u. so auch ohne Zusatz, τιταίνετον, streckt euch aus, laufet, eilet, 23, 403; häufiger so im med., ἵππος ϑέει τιταινόμενος πεδίοιο, das Roß rennt im gestreckten Lauf durch das Gefilde hin, 22, 23; ἵππος ἄνακτα ἕλκει πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφιν, 23, 518; Hes. Sc. 229; auch vom Manne, der sich im Laufe anstrengt, 299; γυῖα τιταινόμενος, Ep. ad. 292 ( Plan. 105); überh. sich anstrengen, ὅγ' ἂψ ὤσασκε (λίϑον) τιταινόμενος, Od. 11, 599. – Bei Hes. Th. 209 wird der Name der Titanen davon abgeleitet, daß Uranus φάσκε δέ, τιταίνοντας ἀτασϑαλίῃ μέγα ῥέξαι ἔργον, er sagte aber, daß sie, die Hände ausstreckend, im Frevelmuth ein großes Werk vollbracht hätten, wo, weil in Τ, τάν das ι lang ist, Hes. auch ι lang gebraucht hat, man aber nicht eine eigne Bdtg von τῑταίνω, rächen, annehmen darf. S. nom. propr.
-
2 εὐ-φρονίδης
εὐ-φρονίδης, ὁ, Sohn der Nacht, so heißt Uranus, Anth. (App. 281).
-
3 ἑκατόγ-χειρ
ἑκατόγ-χειρ, ειρος, hunderthändig, die riesigen Kinder des Uranus u. der Gäa, Apolld.; Plut. Marcell. 17.
-
4 ἑκατόγχειρ
ἑκατόγ-χειρ, ειρος, u. ἑκατόγ-χειρος, ὁ, hunderthändig, die riesigen Kinder des Uranus u. der Gäa -
5 εὐφρονίδης
εὐ-φρονίδης, ὁ, Sohn der Nacht, so heißt Uranus -
6 τιταίνω
τιταίνω, (1) spannen, anspannen; (2) ausbreiten, ausstrecken; τραπέζας, der Länge nach vor einen hinstellen; τιταινομένω πτερύγεσσιν, sich mit den Flügeln ausbreiten; überh. sich verbreiten; (3) in die Länge dehnen, ziehen; ἅρμα τιταίνειν, einen Wagen entlang ziehen; δρόμον, den Lauf in die Länge ziehen, = eine lange Strecke laufen, u. so auch ohne Zusatz, τιταίνετον, streckt euch aus, laufet, eilet; ἵππος ϑέει τιταινόμενος πεδίοιο, das Roß rennt im gestreckten Lauf durch das Gefilde hin; auch vom Manne, der sich im Laufe anstrengt; überh. sich anstrengen; es wird der Name der Titanen davon abgeleitet, daß Uranus φάσκε δέ, τιταίνοντας ἀτασϑαλίῃ μέγα ῥέξαι ἔργον, er sagte aber, daß sie, die Hände ausstreckend, im Frevelmut ein großes Werk vollbracht hätten, man aber nicht eine eigne Bdtg von τῑταίνω, rächen, annehmen darf
См. также в других словарях:
Uranus — (altgr. οὐρανός [uranós], „Himmel“) steht für: Uranos (Mythologie), in der griechischen Mythologie der Himmel in Göttergestalt Uranus (Planet), der 7. Planet unseres Sonnensystems, nach dem Gott benannt Operation Uranus, eine militärische… … Deutsch Wikipedia
Uranus (EP) — Uranus EP de Shellac Publicación Octubre de 1993 Género(s) Post hardcore Noise rock Math rock Discográfica Touch and Go Records … Wikipedia Español
Uranus — septième planète du système solaire, découverte à l aide d un télescope par William Herschel en 1781. Sa distance au Soleil varie de 18,3 à 20,1 UA en raison de l excentricité de son orbite, inclinée de 46 par rapport au plan de l écliptique. L… … Encyclopédie Universelle
Uranus — U ra*nus ( n[u^]s), n. [L. Uranus, Gr. O yrano s Uranus, o yrano s heaven, sky. Cf. {Uranium}.] [1913 Webster] 1. (Gr. Myth.) The son or husband of Gaia (Earth), and father of Chronos (Time) and the Titans. [1913 Webster] 2. (Astron.) One of the… … The Collaborative International Dictionary of English
Uranus — first planet discovered that was not known in ancient times, named for the god of Heaven, husband of Gaia, the Earth, from L. Uranus, from Gk. Ouranos lit. heaven, in Greek cosmology, the god who personifies the heavens, father of the titans. Cf … Etymology dictionary
Urănus — Urănus, 1) s. Uranos; 2) der dritte der sonnenfernen (jenseit der Asteroiden befindlichen) Planeten; sein Zeichen ist . Er ist seit der Entdeckung des Neptun nicht mehr der äußerste. Herschel entdeckte ihn am 13. März 1781 u. nannte ihn nach… … Pierer's Universal-Lexikon
Urănus — Urănus, siebenter der großen Planeten des Sonnensystems, von W. Herschel 13. März 1781 entdeckt. Seine mittlere Entfernung von der Sonne beträgt 19,19098 Sonnenweiten, 2869,1 Mill. km; die Exzentrizität der Bahn ist 0,04704. Seine um 0°46,4 gegen … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Uranus — Urănus, Planet, 1781 von Herschel entdeckt; Durchmesser 50.000 km, mittlere Entfernung von der Sonne 2828 Mill. km, Umlaufszeit 84 Jahre und 7 Tage, Dichte 0,22 der Erddichte. Die vier Uranusmonde sind: Ariel, Umbriel, Titania und Oberon; ihre… … Kleines Konversations-Lexikon
Uranus — Uranus, s. Planeten … Herders Conversations-Lexikon
URANUS — pater Saturni, (Caelum Latini vocant) cui filius virilia dicitur excidisse, quae in mare proiecta, et fluctibus agitata, spumas ediderunt, ex qua Venerem natam volunt … Hofmann J. Lexicon universale
Uranus — er Solsystemets tredjestørste planet. Den blev opdaget i 1781 af W. Herschel … Danske encyklopædi