-
1 wyrywać z korzeniami
• uprootSłownik polsko-angielski dla inżynierów > wyrywać z korzeniami
-
2 wykorzeniać
impf ⇒ wykorzenić* * *to root out, to eradicate* * *ipf.1. (= usuwać) root out, eradicate, uproot.2. ogr. root out, uproot.ipf.be eradicated.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > wykorzeniać
-
3 korzeń
- korzenie* * *miGen. -a1. bot., dent., przen. (= podstawa, źródło) root; korzeń główny primary root; korzeń boczny secondary root; korzeń przybyszowy adventitious root; korzeń spichrzowy tuber, tuberous root; czarny korzeń bot. scorzonera, black salsify ( Scorzonera hispanica); zapuścić korzenie take root; wyrwać coś z korzeniami uproot sth; średniowieczna filozofia sięga korzeniami starożytności the medieval philosphy has its roots in antiquity.2. pl. kulin. (= przyprawy, korzonki) spice.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > korzeń
-
4 wyrywać
impf ⇒ wyrwać* * *wyrywać kogoś ze snu/z odrętwienia — to rouse sb from sleep/from torpor
* * *ipf.- am -asz1. (= usuwać) pull (out); ( pincetą) pluck.2. (= zabierać siłą) snatch.3. wyrywać kogoś ze snu/z odrętwienia rouse sb from sleep/from torpor.4. pot. (= znikać szybko) bolt.5. wyrwać kogoś do odpowiedzi pot., szkoln. ask sb at random to answer a question.ipf.1. (= wyswobadzać się) break free.2. (= wybierać się pozostawiając obowiązki) get away.3. (= mówić bez zastanowienia) blurt out; wyrwać się jak Filip z konopi say sth beside the point; komuś się coś wyrwało sb spilled the beans.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > wyrywać
-
5 korzenie
pl( pochodzenie) roots; ( przyprawy) spice(s) (pl)The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > korzenie
-
6 korze|ń
Ⅰ m 1. Bot. root- korzeń główny/boczny the main/a lateral root- splątane korzenie drzew tangled tree roots- potknąć się o wystający korzeń to trip over a protruding root- wypuścić korzenie to develop roots- zapuścić korzenie [roślina] to establish roots; to take root także przen.; [osoba, rodzina] to put down roots- wyrwać coś z korzeniami to uproot sth także przen.2. Anat. root- korzeń zęba/paznokcia/włosa the root of a tooth/nail/hairⅡ korzenie plt 1. Kulin. (przyprawy) spices 2. (początki) root- korzenie wszelkiego zła the root of all evil- sięgać swymi korzeniami czegoś to have its roots in sth- korzenie tej muzyki tkwią w jazzie this music has its roots in jazz3. (pochodzenie) roots- jego korzenie były w Polsce his roots were in Poland- □ korzeń przybyszowy Bot. adventitious root- czarny korzeń Bot. black salsifyThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > korze|ń
-
7 wytrzeb|ić
pf vt 1. (wykarczować) to fell [drzewa] ⇒ trzebić 2. (pozabijać) to kill off ⇒ trzebić 3. przen. (usunąć) to destroy, to uproot- wytrzebić zło to eradicate evil ⇒ trzebić4. Wet. (wykastrować) to geld ⇒ trzebićThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > wytrzeb|ić
См. также в других словарях:
Uproot — Up*root , v. t. To root up; to tear up by the roots, or as if by the roots; to remove utterly; to eradicate; to extirpate. [1913 Webster] Trees uprooted left their place. Dryden. [1913 Webster] At his command the uprooted hills retired. Milton.… … The Collaborative International Dictionary of English
uproot — index destroy (efface), dislodge, eliminate (eradicate), eradicate, evict, exclude, extirpate … Law dictionary
uproot — 1590s (implied in uprooted), in the figurative sense, from UP (Cf. up) + ROOT (Cf. root). The literal sense is first recorded 1690s. Related: Uprooted; uprooting … Etymology dictionary
uproot — eradicate, deracinate, extirpate, *exterminate, wipe Analogous words: *abolish, extinguish, annihilate, abate: supplant, displace, replace, supersede: subvert, overthrow, *overturn: *destroy, demolish Antonyms: establish: inseminate … New Dictionary of Synonyms
uproot — [v] destroy; rip out of a place abate, abolish, annihilate, blot out, demolish, deracinate, dig up, displace, do away with*, eliminate, eradicate, excavate, exile, exterminate, extirpate, extract, move, overthrow, overturn, pull up, remove, root… … New thesaurus
uproot — ► VERB 1) pull (a plant, tree, etc.) out of the ground. 2) move (someone) from their home or a familiar location … English terms dictionary
uproot — [up ro͞ot′] vt. 1. to tear up by the roots 2. to destroy or remove utterly; eradicate 3. to remove or force from home or native land … English World dictionary
uproot — [[t]ʌpru͟ːt[/t]] uproots, uprooting, uprooted 1) VERB If you uproot yourself or if you are uprooted, you leave, or are made to leave, a place where you have lived for a long time. [V pron refl] ...the trauma of uprooting themselves from their… … English dictionary
uproot — UK [ʌpˈruːt] / US [ʌpˈrut] verb Word forms uproot : present tense I/you/we/they uproot he/she/it uproots present participle uprooting past tense uprooted past participle uprooted 1) [intransitive/transitive] to leave the place where you live and… … English dictionary
uproot — v. (D; tr.) to uproot from (they were uprooted from their homes) * * * [ˌʌp ruːt] (D; tr.) to uproot from (they were uprooted from their homes) … Combinatory dictionary
uproot — uprootedness, n. uprooter, n. /up rooht , root /, v.t. 1. to pull out by or as if by the roots: The hurricane uprooted many trees and telephone poles. 2. to remove violently or tear away from a native place or environment: The industrial… … Universalium
