Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

unknowing

  • 1 insciens

    unknowing, unaware, ignorant.

    Latin-English dictionary of medieval > insciens

  • 2 īn-sciēns

        īn-sciēns entis, adj.,    unknowing, without knowledge, unaware: Insciens feci, T.: inscientibus ipsis, Cs.: utrum inscientem... fecisse, an scientem?: abi sis, insciens, simpleton, T.

    Latin-English dictionary > īn-sciēns

  • 3 nēscius

        nēscius adj.    [ne+2 SAC-], unknowing, ignorant, unaware: Plus quam quod... Nescius adfectas, in your ignorance, O.: Nescia mens hominum fati, V.: aurae fallacis, H.: Nullā de facie terra, O.: quanto periculo vivam: neque eram nescius, quantis oneribus premerere, yet I well knew: flumina Nescia gratentur consolenturne parentem, hesitating, O.: iratum te regi fuisse non erant nescii.— Not knowing how, not understanding, unable, incapable: cedere nescius, i. e. indomitable, H.: fallere vita, V.: vinci nescius, O.: Virtus repulsae, H.: furtivas reddere preces, Pr.— Unknown: gentibus tributa, Ta.: neque nescium habebat alqm invisum esse, etc., Ta.
    * * *
    nescia, nescium ADJ
    unaware, not knowing, ignorant

    Latin-English dictionary > nēscius

  • 4 insciens

    (gen.), inscientis ADJ
    unknowing, unaware

    Latin-English dictionary > insciens

  • 5 insciens

    in-scĭens, entis, adj., unknowing.
    I.
    Without knowledge, unaware:

    si peccavi, insciens feci,

    Ter. Heaut. 4, 1, 19:

    nihil me insciente esse factum,

    without my knowing it, Cic. Fam. 5, 2, 3:

    saepe jam Plus insciens quis fecit quam prudens boni,

    Plaut. Capt. prol. 45; cf.

    sq.: me apsente atque insciente,

    id. Trin. 1, 2, 130:

    utrum inscientem vultis contra foedera fecisse, an scientem?

    Cic. Balb. 5, 13.— With de and abl.:

    de eorum verbis,

    Plaut. Trin. 1, 2, 178 al. —
    II.
    Ignorant, stupid, silly:

    abi, sis, insciens,

    Ter. Phorm. 1, 2, 9. — Hence, adv.: inscĭenter, unknowingly, ignorantly, stupidly:

    facere,

    Cic. Top. 8, 32:

    tuba inflata,

    Liv. 25, 10, 4. — Sup.:

    interpretari,

    Hyg. Astr. 2, 12.

    Lewis & Short latin dictionary > insciens

  • 6 inscienter

    in-scĭens, entis, adj., unknowing.
    I.
    Without knowledge, unaware:

    si peccavi, insciens feci,

    Ter. Heaut. 4, 1, 19:

    nihil me insciente esse factum,

    without my knowing it, Cic. Fam. 5, 2, 3:

    saepe jam Plus insciens quis fecit quam prudens boni,

    Plaut. Capt. prol. 45; cf.

    sq.: me apsente atque insciente,

    id. Trin. 1, 2, 130:

    utrum inscientem vultis contra foedera fecisse, an scientem?

    Cic. Balb. 5, 13.— With de and abl.:

    de eorum verbis,

    Plaut. Trin. 1, 2, 178 al. —
    II.
    Ignorant, stupid, silly:

    abi, sis, insciens,

    Ter. Phorm. 1, 2, 9. — Hence, adv.: inscĭenter, unknowingly, ignorantly, stupidly:

    facere,

    Cic. Top. 8, 32:

    tuba inflata,

    Liv. 25, 10, 4. — Sup.:

    interpretari,

    Hyg. Astr. 2, 12.

    Lewis & Short latin dictionary > inscienter

  • 7 nescio

    ne-scĭo, īvi or ĭi, ītum, 4, v. a., not to know, to be ignorant (syn. ignoro):

    hunc nescire sat scio de illā amicā,

    Plaut. Merc. 2, 3, 48:

    nescis cui maledicas nunc viro,

    Ter. Eun. 4, 7, 29:

    nec me pudet fateri nescire, quod nesciam,

    Cic. Tusc. 1, 25, 60:

    de Oropo opinor, sed certum nescio,

    id. Att. 12, 23, 2:

    quid nobis agendum sit, nescio,

    id. ib. 7, 12, 2:

    anima sit (animus) ignisve, nescio,

    id. Tusc. 1, 25, 60:

    nescis quantā cum expectatione sim te auditurus,

    you cannot think, id. N. D. 3, 1, 2:

    nescis, temeraria, nescis, Quem fugias,

    Ov. M. 1, 514:

    nobis omnia de te Quaerere, si nescis, maxima cura fuit,

    id. H. 17, 197; 20, 150:

    quod scis or scies, nescis, a formula used in advising another to keep a secret: ne tu hercle linguam comprimes Posthac: etiam illud quod scies nesciveris,

    Plaut. Mil. 2, 6, 89:

    tu nescis id quod scis, Dromo, si sapies,

    Ter. Heaut. 4, 4, 26; id. Eun. 4, 4, 55.—With acc. and inf.:

    nescibam id dicere illam,

    Ter. Eun. 4, 5, 10:

    nescit Agenorides natam parvumque nepotem Aequoris esse deos,

    Ov. M. 4, 562.—With inf. alone:

    nescire Tarquinios privatos vivere,

    Liv. 2, 2, 3:

    gens, quae victa quiescere nesciat,

    id. 9, 3, 12; 22, 51, 4; Curt. 7, 7, 16; Just. 28, 3, 12; Aug. Serm. 330, 3.—
    (β).
    Pass.:

    utrum consistere uspiam velit an mare transire nescitur,

    Cic. Att. 7, 12, 2:

    talibus locis pruinarum vis et natura nescitur,

    Pall. 11, 4, 2:

    lis antea nescita,

    unknown, Sid. Ep. 8, 6.—
    (γ).
    Nescio quis, nescio quid, nescio quomodo, nescio an, used in an assertion to express uncertainty with regard to some particular contained [p. 1204] in it; and usually without influencing the mood of the following verb: nescio quis, I know not who, some one, somebody, a certain person: nescio quid, I know not what, something, some, a certain:

    prope me hic nescio quis loquitur,

    Plaut. Pers. 1, 3, 9:

    nescio quid profecto mihi animus praesagit mali,

    Ter. Heaut. 2, 2, 7:

    nisi me forte Paconii nescio cujus querelis moveri putes,

    Cic. Q. Fr. 1, 1, 6:

    o pastores nescio quos cupidos litterarum,

    id. Flacc. 17, 39; in affected ignorance, to denote that a thing is insignificant, small, mean, etc.:

    fortasse non jejunum hoc nescio quid quod ego gessi, et contemnendum videtur,

    id. Fam. 15, 4, 14:

    quia nescio quid in philosophiā dissentiret,

    a little, id. N. D. 1, 33, 93:

    nescio quid litterularum,

    a short letter, id. Att. 15, 4, 1:

    rumoris nescio quid afflavit,

    id. ib. 16, 5, 1:

    causidicum nescio quem,

    id. de Or. 1, 46, 202:

    nescio quid e quercu exsculpseram,

    id. Att. 13, 28, 2:

    sententiae nescio unde ex abdito erutae,

    id. Or. 24, 79:

    nescio quid etiam de Locrorum proelio,

    id. N. D. 3, 5, 11:

    mente nescio quā effrenatā atque praecipiti,

    id. Cael. 15, 35:

    illud nescio quod non fortuitum, sed divinum videbatur,

    id. Fam. 7, 5, 2: nescio quid praeclarum, remarkable or extraordinary excellence, id. Arch. 7, 15:

    fit enim, nescio quomodo, ut, etc.,

    I know not how, id. Off. 1, 41, 146:

    boni nescio quomodo tardiores sunt,

    id. Sest. 47, 100:

    qui, nescio quo modo, conspirant,

    Nep. Alcib. 11, 1; id. Thras. 1, 3:

    casu nescio quo,

    Cic. Fam. 5, 15, 3:

    alii nescio quo pacto obduruerunt,

    id. ib. 5, 15, 2; id. Q. Fr. 1, 1, 6, § 18:

    sed ita fato nescio quo contigisse arbitror, ut, etc.,

    id. Fam. 15, 13, 2; cf.:

    contra rem suam me nescio quando venisse questus est,

    id. Phil. 2, 2, 3: nescio an, I know not whether, probably, perhaps:

    constantiam dico? nescio an melius patientiam possim dicere,

    id. Lig. 9, 26:

    sin illam alteram, nescio an amplius mihi negotii contrahatur,

    id. Cat. 4, 5, 9:

    ingens eo die res et nescio an maxima illo bello gesta sit,

    Liv. 23, 16; v. the art. an.—
    II.
    In partic.
    A.
    Not to know, to be unacquainted with a person or thing (mostly poet.):

    illa illum nescit,

    Plaut. Aul. prol. 30; Ter. Heaut. 2, 4, 16:

    non nescire hiemem,

    Verg. G. 1, 391:

    deos,

    Luc. 1, 453:

    litteras,

    Sen. Clem. 2, 1:

    vinum toto nescire Decembri,

    i. e. to abstain from, Juv. 7, 97.—
    B.
    Not to understand; to be unable:

    non tam praeclarum est scire Latine, quam turpe nescire,

    Cic. Brut. 37, 140; Juv. 6, 188:

    stare loco nescit, said of a horse,

    Verg. G. 3, 84:

    nescit vox missa reverti,

    cannot be unsaid, Hor. A. P. 390.—
    C.
    To be incapable:

    Stoici omnino irasci nesciunt,

    Cic. de Or. 3, 18, 65:

    qui nesciat irasci,

    Juv. 10, 360.—Hence, nescĭens, entis, P. a., unknowing, ignorant, unaware (class. nescius):

    ut nescientem sentiat te id sibi dare,

    Ter. Heaut. 3, 1, 59:

    nesciens sui,

    unconscious, App. Mag. p. 301, 9.—Hence, adv.: nescĭenter, unknowingly, ignorantly, Aug. Doctr. Chr. 2, 40.

    Lewis & Short latin dictionary > nescio

  • 8 nescium

    nescĭus, a, um, adj. [ne-scio], unknowing, ignorant, unaware (syn.: inscius, ignarus).—With gen.:

    nescia mens hominum fati sortisque futurae,

    Verg. A. 10, 501:

    impendentis mali nescius,

    Plin. Ep. 8, 23, 8.— With de, Ov. H. 16, 140.—With a rel.-clause:

    nescia, quae faceret subitos mihi causa dolores,

    Ov. H. 11, 47:

    arvaque Cyclopum, quid rastra, quid usus aratri, Nescia,

    id. M. 14, 2. —With a preced. neg.:

    neque tamen, cum haec scribebam, eram nescius, quantis oneribus premerere susceptarum rerum,

    Cic. Fam. 5, 12, 2.—With inf.:

    non sum nescius, Scaevola, ista inter Graecos dici,

    Cic. de Or. 1, 11, 45:

    non eram nescius, fore, etc.,

    id. Fin. 1, 1, 1; id. Att. 15, 11, 4.—
    B.
    Not knowing how, not understanding, unable; with inf. ( poet.):

    nescii fari pueri,

    Hor. C. 4, 6, 18:

    cedere nescius,

    id. ib. 1, 6, 6:

    nescia fallere vita,

    Verg. G. 2, 467:

    corda,

    id. ib. 4, 470:

    Graias mirari artes,

    Juv. 11, 100:

    vinci nescius,

    Ov. P. 2, 9, 45:

    natura mutari nescia,

    Juv. 13, 240.—
    II.
    Pass., not known, unknown (rare;

    not in Cic.): in locis nesciis nesciā spe sumus,

    Plaut. Rud. 1, 5, 17; id. Capt. 2, 2, 15:

    tributa,

    Tac. A. 1, 59.—As subst.: nescĭum, ĭi, n., an unknown thing, a piece of ignorance:

    siquid nescibo, id nescium tradam tibi,

    Plaut. Capt. 2, 2, 15; cf.: neque nescium habebat, Anteium invisum Neroni, nor was he ignorant, Tac. A. 16, 14.

    Lewis & Short latin dictionary > nescium

  • 9 nescius

    nescĭus, a, um, adj. [ne-scio], unknowing, ignorant, unaware (syn.: inscius, ignarus).—With gen.:

    nescia mens hominum fati sortisque futurae,

    Verg. A. 10, 501:

    impendentis mali nescius,

    Plin. Ep. 8, 23, 8.— With de, Ov. H. 16, 140.—With a rel.-clause:

    nescia, quae faceret subitos mihi causa dolores,

    Ov. H. 11, 47:

    arvaque Cyclopum, quid rastra, quid usus aratri, Nescia,

    id. M. 14, 2. —With a preced. neg.:

    neque tamen, cum haec scribebam, eram nescius, quantis oneribus premerere susceptarum rerum,

    Cic. Fam. 5, 12, 2.—With inf.:

    non sum nescius, Scaevola, ista inter Graecos dici,

    Cic. de Or. 1, 11, 45:

    non eram nescius, fore, etc.,

    id. Fin. 1, 1, 1; id. Att. 15, 11, 4.—
    B.
    Not knowing how, not understanding, unable; with inf. ( poet.):

    nescii fari pueri,

    Hor. C. 4, 6, 18:

    cedere nescius,

    id. ib. 1, 6, 6:

    nescia fallere vita,

    Verg. G. 2, 467:

    corda,

    id. ib. 4, 470:

    Graias mirari artes,

    Juv. 11, 100:

    vinci nescius,

    Ov. P. 2, 9, 45:

    natura mutari nescia,

    Juv. 13, 240.—
    II.
    Pass., not known, unknown (rare;

    not in Cic.): in locis nesciis nesciā spe sumus,

    Plaut. Rud. 1, 5, 17; id. Capt. 2, 2, 15:

    tributa,

    Tac. A. 1, 59.—As subst.: nescĭum, ĭi, n., an unknown thing, a piece of ignorance:

    siquid nescibo, id nescium tradam tibi,

    Plaut. Capt. 2, 2, 15; cf.: neque nescium habebat, Anteium invisum Neroni, nor was he ignorant, Tac. A. 16, 14.

    Lewis & Short latin dictionary > nescius

См. также в других словарях:

  • unknowing — index blind (not discerning), incognizant, insensible, unacquainted, unaware, unintentional, unversed, unwitting …   Law dictionary

  • unknowing — c.1300 (adj.) “without knowledge, ignorant,” from UN (Cf. un ) (1) “not” + prp. of KNOW (Cf. know). Noun meaning “ignorance” is mid 14c. Related: Unknowingly …   Etymology dictionary

  • unknowing — [adj] unaware blank, blind, caught napping*, daydreaming, deaf, ignorant, inattentive, in the dark*, negligent, not informed, not knowing, not told, oblivious, out of it*, out to lunch*, unbriefed, unconscious, uneducated, unenlightened,… …   New thesaurus

  • unknowing — [unnō′iŋ] adj. not knowing; ignorant or unaware unknowingly adv …   English World dictionary

  • unknowing — [[t]ʌ̱nno͟ʊɪŋ[/t]] ADJ: usu ADJ n If you describe a person as unknowing, you mean that they are not aware of what is happening or of what they are doing. Some governments have been victims and perhaps unknowing accomplices in the bank s… …   English dictionary

  • unknowing — unknowingly, adv. /un noh ing/, adj. ignorant or unaware: unknowing aid to the enemy. [1250 1300; ME; see UN 1, KNOWING] * * * …   Universalium

  • unknowing — un|know|ing [ ʌn nouıŋ ] adjective not knowing what kind of situation you are involved in, for example because someone has tricked or cheated you: an unknowing participant in a fraud …   Usage of the words and phrases in modern English

  • unknowing — adjective (only before noun) formal not realizing what you are doing or what is happening; unaware: Buying the stolen property made her an unknowing accomplice to the crime. unknowingly adverb …   Longman dictionary of contemporary English

  • unknowing — adj. & n. adj. (often foll. by of) not knowing; ignorant, unconscious. n. ignorance (cloud of unknowing). Derivatives: unknowingly adv. unknowingness n …   Useful english dictionary

  • unknowing — I. adjective Date: 14th century not knowing • unknowingly adverb II. noun Date: 14th century ignorance …   New Collegiate Dictionary

  • unknowing — adjective Without knowing; ignorant. And when they had fulfilled the dayes, as they returned home, the chylde Jesus boode styll in hierusalem, vnknowinge to his father and mother …   Wiktionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»