Перевод: с латинского на русский

с русского на латинский

tutorem

  • 1 instituo

    īn-stituo, uī, ūtum, ere [ statuo ]
    1)
    vestigia i. Vступать
    б) водружать( arborem Su); сажать ( laureas Su); расставлять, размешать (partem copiarum, exercitum L)
    2) выстраивать, строить (i. aciem Cs); сооружать, воздвигать (строить) (turrim, pontem, naves Cs); проводить ( fossas Cs); создавать, делать ( opus H); формировать, комплектовать (exercitum, duas legiones Sl)
    3)
    а) устраивать (res C; convivium Su; ludos O)
    aliquem in animum i. Ter — горячо привязаться к кому-л.
    argumenta in pectus multa i. Plмного дум передумать
    б) приготовлять, доставлять, добывать ( magnum pilorum numerum Cs); приобретать (i. sibi amicos C)
    4) вводить ( legem C); заводить ( codicem C); постановлять, устанавливать, учреждать (festos dies L; libertatem et consulatum T; aliquid in re militari Su)
    5) назначать (i. aliquem herēdem, tutorem C)
    7) выставлять, выдвигать ( condicionem C)
    8) организовывать, устраивать, приводить в порядок ( civitalem C)
    9) решать (i. aliquid facere C); предпринимать, приступать, начинать (i. historiam C; i. iter C; i. historias scribere Nep)
    perge, ut instituisti C — продолжай, как начал
    10)
    а) наставлять, учить ( adulescentes C); обучать (i. aliquem ad dicendum C; i. aliquem artibus Q; aliquem Latine loqui Col)
    i. aliquem lyrā Q — учить кого-л. игре на лире

    Латинско-русский словарь > instituo

  • 2 tutor

    I tūtor, ātus sum, ārī depon. [intens. к tueor ]
    1)
    а) защищать, представлять защиту ( oculos ab inferiōre parte C); защищать, охранять ( urbem mūris L)
    non sic excubiae, quam tutatur amor Cld — охраняет не столько стража, сколько (народная) любовь
    б) охранять, стеречь (domum Pl, V): защищать, оборонять ( res Itălas armis H)
    2) предотвращать, устранять (pericula Sl; inopiam Cs)
    II tūtor, ōris m. [ tueor ]
    1) защитник, покровитель, страж ( finium H)
    t. Bacchi Pt =Приап
    2) опекун, попечитель
    tutorem aliquem libĕris suis scribĕre C — назначить кого-л. опекуном своих детей

    Латинско-русский словарь > tutor

  • 3 accusare

    1) обвинять, приносить жалобу на кого, вчинять иск: аccusatio, обвинение уголовных делах а) (tit. D. 48, 2. C. 9, 1 и 2);

    accusator, обвинитель (I. 16. 19 D. cit. 1. 2 C. cit.);

    accusatorius, обвинительный, libelli ccusat., обвинительный акт (1. 17 § 1. 1. 29 § 8 D. 48, 5);

    b) по гражданским делам, accus. testamentum. (falsum v. inofficiosum), оспаривать, accusatio inofficiosi testam. s. de inofficioso testam. (1. 6 § 2. 1. 7. 22. pr. 27 D. 5, 2. 1. 5 § 3. 5. 7. D. 34, 9);

    libertum acc. ut ungratum, suspectum acc tutorem, accusatio suspecti tutoris (1. 35 § 1. 1. 39 § 7 D. 3, 3. l. 1 § 7. 1. 3 § 6 D. 26, 10);

    accusatio civilis causae (1. 14 pr. C. 12, 19).

    2) порицать, упрекать (1. 27 pr. D. 28, 7).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > accusare

  • 4 adscribere

    1) приписывать, прибавлять (напр. добавочное распоряжение к завещанию) (1. 22 § 4 D. 28, 1. 1. 1 § 5 D. 28, 4. 1. 1 D. 33, 1);

    conditionem, diem adscr. (1. 28 D. 28, 7. 1. 1 § 1. 1. 78 § 1 D. 35, 1).

    2) отказывать, установлять, legatum s. fideic. (1. 39 § 8 D, 30. 1. 32 pr. D. 31. 1. 7 pr. D. 32);

    partem, portionem hereditatis (1. 30 § 1 D. 34, 4. 1. 5 § 6 D. 37, 5);

    libertatem (1. 24 pr. D. 40, 5);

    tutorem (1. 69 § 2 D. 31).

    3) вменять в вину (1. 40 § 4 D. 40, 7. 1. 21 § 2 D. 49, 1. 1. 11 pr. D. 50, 1). 4) передать, прикреплять, servus colonae adscriptus (1. 54 § 2 D. 19, 2). 5) внести, censibus adscriptus (1. 20 C. 1, 3. Cf. census s. 5). 6) предписывать (1. 12 C. Th. 9, 40).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > adscribere

  • 5 assumere

    1) принимать, брать к себе, а) присоединять, spatium temporis (1. 13 D. 46, 3);

    b) призывать, fidejussores (§ 1 J. 3, 20), tutorem (1. 53 D. 26, 7), socium (1. 21 D. 17, 2), arbitrum (1. 17 § 5 D. 4, 8).

    2) принять (1. 30, pr. D. 27, 1. 1. 5 § 7. 12 D. 50, 6). 3) получать, possessionem (1. 41 pr. D. 5, 3). 4) подразумевать, предполагать (1. 10 § 4 D. 27, 1. 1. 41 pr. D. 45, l). 5) взять на себя (1. 5 § 6 D. 46, 7). 6) присваивать, позволять себе (1. 2 C. 12, 43). 7) совершать преступление (1. 10 C. 9. 49).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > assumere

  • 6 commendare

    1) препоручать, отдавать на сохранение (1. 186 D. 50, 16. 1. 24. 26 pr. D. 16, 3);

    commendare corpus (l. 14 § 4 D. 11, 7).

    2)хвалить, рекомендовать (1. 37 D. 4, 3. 1. 43 pr. D. 18, 1. 1. 19 pr. D. 21, 1. 1. 66 § 4 D. 47, 2), commendatum habere aliquem (1. 12 § 12 D. 17, 1). 3) доказывать, tutorem commend. suspectum (1. 31 § 1 D. 42, 5);

    liquidis probationibus commend. (1. 2. C. 6, 22. 1. 16 C. 6, 42).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > commendare

  • 7 confirmare

    укреплять, утверждать: conventio, quae lege aliqua confirmatur (1. 6. D. 2, 14); (1. 130 D. 50, 16);

    codicilli (testamento) confirmati (1. 123 eod. 1. 35 § 3. 1. 41 § 2 D. 32); (1. 95 § 2 D. 46, 3); (1. 38 § 6 D. 48, 5);

    confirm. tutorem, curatorem (tit. D. 26, 3. C. 5, 29).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > confirmare

  • 8 dare

    1) давать а) вообще, dare responta (1. 1 § 47 D. 1, 2), vacationem (1. 9 D. 2, 12), liberam facultatem (1. 1 pr. D. 35, 2);

    iure civili data potestas (1. 1 pr. D. 26, 1);

    dare actionem (1. 1 pr. D. 14, 6. 1. 2 § 1 D. 16, 1), bonorum possessionem (1. 2 § 2 D. 38, 15), exsecutionem (1. 32 § 6 D. 4, 8);

    sententiam, постановить решение (1. 14§ 1. 1. 17 pr. 1. 19 D. 49, 1);

    negotium dare alicui (1. 6 § 1 D. 3, 4. 1. 8§ 4 D. 42, 5);

    b) предоставить, отказать, libertates secundis tabulis datae (1. 19 pr. D. 1, 7), hereditas codicillis data (1. 10 pr. D. 28, 7);

    legatum, fideicommissum dare (1. 126. 127 D. 30);

    dare, legare (1. 1 pr. D. 35, 2); с) назначать, tutorem, curatorem (1. 2 D. 2, 12. 1. 7 D. 26, 3. 1. 5 pr. D. 26, 4), actorem (1. 2, 6 § 2 D. 3, 4), procuratorem (1. 43 pr. D. 3, 3), iudicem (1. 12 § 1. 2. 1. 81 D. 5, 1), fideiussores (1. 1 D. 2, 5. 1. 1 D. 2, 8), satisdationem, captionem (1. 5 pr. D. 5, 3. 1. 73 D. 46, 1);

    d) отдавать, in adoptionem dare (1. 5. 34 D. 1, 7);

    arrogandum se dare (1. 2 § 2 eod.);

    dare se in matrimonium (1. 37 § 2 D. 50, 1), in concubinatum (1. 13 pr. D. 48, 5), militiae se dare (1. 29 D. 40, 12);

    d. se in arenam (см.); особ. в тесн. см. б) передать (tradere) в собственность, напр. при займе, mutuum dare (l. 2 pr. 1. 3. 16 - 18 D. 12, 1), тк. при: dare ob causam, dare certa lege (tit. D. 12, 4), - или для временного пользования, напр. при ссуде, rem utendam dare (§ 2 J. 3, 14); при отдаче на хранение, custodiendum dare aliquid (1. 1 pr. D. 16, 3), при найме, commodam domum ad habitandum dare (1. 60 pr. D. 19, 2), при залоге, pignori s. hypothecae dare aliquid, pignus s. hypothecam dare (1. 1. 5. 11 § 2 1. 13 § 1. 1. 15 pr. D. 20, 1), также при precario dare (1. 3 § 5 D. 41, 2. 1. 1 § 2. 1. 12 D. 43, 26); в более обширн. смысле dare обознач. причину (основание или цель) возникновения вещных договоров. Внешним признаком договора была res, т. е. доставленная прежде должнику вещь (1. 17 pr. D. 2, 14. tit. J. 3, 22); такое же знач. имеет dare при без именных вещных договорах, в противоположность facere (1. 5 pr. D. 19, 5); вообще dare, как предмет обязательства, противопоставляется facere (1. 3 pr. 1. 25 pr. D. 44, 7. 1. 2 pr. D. 45, 1. 1. 91. pr. eod., отсюда dare facere s. dare fieri при стипуляциях, когда стороны хотели соединить оба действия facere et dare), dari fieri spondes? (1. 71 D. 17, 2. cf. pr. J. 3, 15: "verbis obligatio contrahitur - cum quid dare fierive nobis stipulamur", также в формуле личных исков: quod NN. dare facere oportet (1. 54 pr. D. 50, 16. cf. § 1 J. 4, 6); в) в более тесном смысле, как предмет стипуляции, и при формулах личных исков обознач. dare: передать вещь в собственность приобретателя (§ 14 eod. 1. 167 pr. D. 50, 17. 1. 75 § 10 D. 45, 1); то же самое касается формул отказов: heres damnas esto dare (см. damnas), heres dato, dari volo etc. (1. 5 § 1. 1. 6. 8 § 11. 14 pr. 1. 30 pr. 1. 32 pr. D. 30. 1. 43. 51. 74 D. 31. cf. 1. 29 § 3 D. 32); также когда дело идет о pecuniam dare (1. 1. 3. 16 D. 12, 4. 1. 1-4 D. 12, 5. 1. 52. 65 D. 12, 6. 1. 53 D. 50, 17); то же выдавать, израсходовать (1. 25 § 9. 1. 27 D. 21, 1);

    accepta et data, приход - расход (1. 1 § 2 D. 2, 13. 1. 47 § 4 D. 2, 14. 1. 56 pr. D. 50, 16); 7) иногда для установления сервитута, или на основании завещания или стипуляции, употребляется выражение dare (1. 3 pr. D. 7, 1); (1. 95 § 6 D. 46, 3. 1. 11 § 2 D. 12, 2); (1. 136 § 1 D. 45, 1); (1. 19 D. 8, 3).

    2) предлагать свои услуги, operas d. (1. 34 § 1 D. 4, 6. 1. 8. 10. 12. 22 § 1. 1. 26 § 1. 1. 30 pr. D. 38, 1);

    operam dare, исполнять обязанности (1. 18 pr. D. 5, 1), или употребить много труда на что-либо, напр. operam dare juri, заниматься наукою права (1. 1 pr. D. 1, 1), reipublicae, посвятить себя на службу государству (1. 1 pr. D. 5, 1), § 1 D. 4, 6), стараться, заниматься (1. 1 § 7 D. 1, 12. I. 29 D. 19, 2. 1. 1 pr. D. 38, 5 1. 41. D. 41, 1);

    data opera, усердно, с целью (1. 1 pr. D. 4, 7. 1. 1 D. 13, 4. 1. 9 § 4. 1. 52 § 1 D. 9, 2);

    dare testimonium, свидетельствовать (1. 3 pr. 1. 21 § 1 D. 22, 2);

    jusiurandum, присягать (1. 5 § 2. 1. 9 § 1 D. 12, 2);

    damnum dare, причинить вред (см. damnum s. b);

    dare pauperiem (1. 1 § 7. 9. D. 9, 1)

    3) определять, dare disciplinam (1. 12 pr. D. 49, 19), legem, formam (1. 7 § 5. 1. 10 pr. D. 2. 14), conditionem (1. 12 D. 22, 1. 1. 35 § 1 D. 29, 2. 1. 217 § 1 D. 50, 16), diem (1. 13 § 15 D. 39, 2). 4) уступать, сообразить, dare (s. locum dare) honori postulantium (1. 9 § 4 D. 1, 16), dare pietati (1. 1 § 1 D. 49, 5). 5) присуждать, dari ad bestias (l. 8 D. 48, 10. 1. 12 D. 43, 19); (1. 8 § 12. 1. 17 22. 23. 28. § 1. 5. 1. 34 eod.), in exsilium (1. 4 D. 48, 22. 1. 29 pr. D. 27, 1).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > dare

  • 9 eligere

    выбирать, electio, выбор, избрание а) лиц a) на должность: Praef. praet. a. Principibus electi (1. 1 pr. D. 1, 11); (1. 18 § 7. 9. 13. 15 D. 50, 4): elig. virum bonum (1. 5 § L D. 36, 3. I. 47 § 2 D. 40, 5), arbitrum, disceptatorem (1. 3. 41. 44 D. 4, 8), tutorem (1. 36 pr. D. 27, 1. 1. 1 pr. D. 27, 8), curatorem (1 § 23 D. 37, 9);

    b) отыскивать свои права, по выбору, на одном из нескольких лиц, evitatis heredibus, mulierem ream elig. (1. 29 D 26.); (1 47 § 3 D. 15, 1); (1. 25 § 1 D. 5, 2); (1. 56 pr. D. 17, 1); (1. 59 § 3 eod.); (1. 52 § 3 D. 46, 1), (l. 1 § 43 D. 16, 3. cf. 1. 7 § 4 D. 27, 6); (l. 24. 26 pr. § 1. 1. 39 pr. D. 9, 4); (1. 33 § 2 D. 26, 7);

    elig. a quo velim mihi caveri (1. 22 § 1 D. 39, 2);

    elig. utri condicat (I. 35 § 6 D. 39, 6); (1. 32 § 1 D. 48, 5);

    c) предоставить решение действия или осуществление известного желания на усмотрение и честность другого дица, fidem alicui eligere (1. 53 D. 5, 1. 1. 57 D. 17, 1); по отношению к наследодателю по поводу предсмертных распоряжений = fidei committere (l. 3 D 22, 3. 1. 60 D. 31);

    b) делать выбор из нескольких предметов, иметь право выбора, legare electionem servorum etc. (1. 1. 2. 4. 6. 8 D. 33, 5); (1. 37 § 1 D. 30); (l. 2 § 3 D. 13, 4); (1. 10 § 6 D. 23, 3); (1. 76 pr. D. 45, l); (1. 25 pr. D. 18, 1); (1. 14 § 9 D. 17, 3);

    elig. ipsum seruum consequi (1. 5 § 3 D. 12, 4);

    altera (actione) electa, alteram consumi (1. 34 pr. D. 44, 7); (1. 5 § 2 D. 37, 5. cf. 1. 3 § 16 D. 37, 4).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > eligere

  • 10 extraneus

    чужой, а) внешний, посторонний, находящийся вне правоотношения: а) относительно родственных, семейных связей, post emancipationem extraneus intelligor (1. 55 § 1 D. 23, 2);

    legatum adscribere extraneo (l. 10 § 1 D. 48, 10);

    extranei противоп. necessariae personae, necessitudines (1. 6 D. 40. 12. 1. 28 § 8 D. 48, 19. 1. 30 C. 9, 9. cf. 1. 4. 13. § 4 D. 48, 5); противоп. cognati (1. 31 pr. C. 5, 12. 1. 19 C. 6, 30); прот. pater или parens: si patronus vel quivis extraneus impuberi tutorem dederit (1. 4 D. 26, 3);

    si extraneus sit, qui dotem promisit (1. 33. 84. D. 23, 3. 1. un. § 13 C. 5, 13);

    extran. mulieres прот. matres, filiae atque germanae (1. 19. C. 1, 3);

    inter extraneos s. extraneas personas (прот. inter virum et ux.) facta donatio (1. 24. 25. 32. § 27. 1. 44 D. 24, 1);

    extran. heres, противоп. тому, qui ex numero liberorum est (1. 14 D. 50, и2), или тем, qui de familia sunt (1. 38 § 3 D. 32);

    heres titoris extr. прот. сыновьям опекуна (1. 64 § 1 D. 23, 2); в тесном смысле extr. heres прот. suus heres (§ 2. 3 J. 2, 19. 1 6 § 1 D. 29, 5): extr. postunus, родившийся после смерти завещателя, не бывший suus heres при совершении завещания (§ 26 J. 2, 20);

    b) когда дело касается и других отношений, напр. противоп. собственнику раба: quod servo debetur ab extraneis (1. 41. 51. D. 15, 1. 1. 31 § 1 D. 2, 1. 1. 16 § 3 D. 48, 19);

    extr. creditor прот. господину, как верителю (1. 1 pr. D. 14, 4): extr. coloni, прот. рабам, которые управляют имением (1. 20 § 1 D. 33, 7);

    extr. homo, прот. libertus (1. 8 D. 37, 15); также прот. proprictarius (1. 13 pr. D. 43, 24. § 3 J. 2, 4), прот. socius (1. 9 pr. D. 11, 3. 1. 3 C. 3, 27), прот. coheres (1. 1 § 3 D. 5, 4^, прот. creditor (l. 55 D. 9,2. 1. 10 D. 20, 1), прот. venditor servitutis (1. 10 D. 8, 4), или tutor (1. 54 D. 26, 7. 1. 6 D. 26, 8);

    extr. emtor, прот. fideiussor, qui emit (1. 59 § 1 D. 17, 1);

    si ext defensor exsistat, прот. si ex fideiussoribus exsistat def. (1. 5 § 4. D. 46, 7);

    b) чужой, extr. servus (1. 4 § 1 D. 9, 4. 1. 10 § 4 D. D. 26, 2. 1. 1 pr. D. 29, 5. 1. 27 § 11. 14 D. 48, 5);

    extr. fides (1. 32 C. 6, 42);

    c) иностранец, imperium adversus extran. homines (1. 3D. 1, 18).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > extraneus

  • 11 fingere

    1) выдумывать, притворяться, quod quis finxit, прот. veritas (1. 8 D. 49, 17);

    fingere furorem, dementiam (1. 6 D. 27, 10), tutorem esse (1. 1 § 1 D. 27, 5. 1. 10 D. 42, 1. 1. 53 § 15 D. 47, 2).

    2) на законном основании пополнить, воображать известный факт, который в действительности не существует;

    fictio, юридическая фикция, юридический вымысел (Gai. IV. 34 ср. 32. 33);

    similiter et bonorum emtor ficto se herede agit (§ 35 eod. § 36. 37. 38 eod. § 5. J. 1, 12);

    fictio legis Corneliae (см. Cornelia s. d);

    ficticius, основанный на такой фикции: ficticiae actiones, in quibus heredes esse finguntur (Ulp. ХХ VIII, 12. cp. Gai. III. 56).

    3) предполагать (положим), fingamus, esse etc. (1. 27 D. 20, 1. 1. 32 § 1 D. 21, 2);

    finge, esse etc. (1, 18 § 4 D. 5,1. 1. 38 D. 6, 1. 1. 8 pr. D. 13, 7. 1. 20 D. 20, 4).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > fingere

  • 12 incidere

    1) падать на или в (что), aedes vitiosae in aedes non vitiosas incidentes (1. 13 § 2 D. 39, 2);

    inc. in fossam (1. 7 § 8 D. 43, 24), inlaqueos (1. 29 pr. D. 9, 2), in latrones, fures (1. 52 § 4 D. 17, 2. 1. 51 § 4 D. 47, 2).

    2) впадать = cadere s. 4. inc. in valetudinem adversam (1. 20 D. 28, 3);

    in vitium (1. 13 § 6 D. 39, 2);

    in captionem (1. 1 D. 4, 1), in obligationem (1. 81 § 1 D. 46, 3. 1. 16 § 5. 10 D. 39, 4. 1. 22 § 1. 7. 11 D. 48, 10. 1. 1 § 10. 1. 15 § 2 D. 48, 16. 1. 24. 40 D. 29, 2. 1. 6 § 1. 2. 1. 27 § 1 D. 29, 4. 1. 3 § 25. 28 D. 29, 5. 1. 15 § 23 D. 47, 10. 1. 14 § 2 D. 48, 10);

    in legem (1. 8 pr. 1. 12 § 2 D. 4, 2. 1. 32 pr. D. 40, 9. 1. 34 pr. D. 44, 7);

    in interdictum (1. 20 § 3 D. 43, 24).

    3) подпадать, принадлежать, in definitionem (1. 27 § 3 D. 34, 2);

    in sententiam SCti (1. 71 § 1 D. 28, 5);

    in legem Falcid. (1. 60 § 1 D. 35, 2);

    in crimen (1. 152 pr. D. 50, 17).

    4) сходиться с кем, pupillus, qui non ipse contraxit, sed in tutorem incidit (1. 12 D. 46, 6. 1. 25 § 16 D. 10, 2). 5) случаться, являться, casus, qui quandoque inciderint (1. 10 D. 1, 3. I. 6 § 1 D. 8, 6. 1. 20 D. 24, 1. 1. 7 pr. D. 2. 1. 1. 2 D. 27, 9. 1. 6 § 1 D. 3, 4. 1. 1. 3 C. 3, 8). 6) врезывать, inciditur lapis vel terra (1. 1 § 5 D. 43, 21). Incisio, секущая линия (1. 2 C. 10, 64), тк. ампутация (Jul. ep. nov. c. 10 § 46). 7) раз, перерезать, inc. linum (1. 3 § 23 D. 29, 5. 1. 28 § 1 D. 34, 3. 1. 1 § 10. 11 D. 37, 11);

    tabulas, testamentum (1. 20 D. 28, 3. 1. 3. 4 D. 28, 4. 1. 15 § 1. 1. 20 § 1 D 29, 1. 1. 16 § 2 D. 34, 9. 1. 11 § 2 D. 37, 11. 1. 1 § 8 D. 38, 6).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > incidere

  • 13 inquisitio

    1) отыскивание (1. 3 § 13 D. 41,2). 2) исследование, scrupulosa inquis. прот. supina ignorantia (1. 6 D. 22, 6);

    inquis. localis, осмотр местности (1. 4 pr. D. 39, 2); особ. = causae cognitio: ex inquisit. s. per inquisit. - citra inquisit. s. sine inquisit. tutorem s. curatorem dari, confirmari (1. 4 D. 26, 2. 1. 2. 5-7 D. 26, 3. 1. 1 § 7 D. 27, 3. 1. 8 D. 27, 10).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > inquisitio

  • 14 manere

    1) оставаться, a) находиться, viatores manere in саиропа pati (1. 5 pr. D. 4, 9);

    b) пребывать, man. in suo s. eodem statu, in sua s. eadem causa (1. 47 in f. D. 2, 14. 1. 7 D. 8, 2. 1. 3 pr. D. 17, 2. 1. 77 § 20 D. 31. 1. 21 pr. D. 46, 1. 1. 38 pr. D. 46, 3. 1. 18 D. 4, 2. 1. 29 § 2 D. 5, 2. 1. 11 § 1 D. 31. 1. 49. pr. D. 45, 1. 1. 15 D. 45, 2. 1. 21 § 5 D. 46, 1. 1. 38 § 5. 1. 66 D. 46, 3);

    man tutorem (1. 9 § 5 D. 27, 3);

    in familia (1. 5 D. 1, 6. 1. 1 § 7 D. 37, 4);

    in potestate (1. 23 D. 29, 4. 1. 42 D. 35, 1. 1. 8 § 14 D. 37, 4. 1. 1 § 1 D. 37, 8. 1. 1 § 2 D. 37, 12. 1. 8 D. 38, 6. 1. 23 § 2 D. 40, 5);

    c) cуществовать, продолжаться, materia manente species mutata (1. 24 D. 41, 1. cf. 1. 13 § 1 D. 50, 16);

    manere actum, прот. periisse (1. 2 D. 8, 6);

    servitutem (1. 15 eod. 1. 30 § 1 D. 8, 2. 1. 13 pr. D. 8, 3);

    causam pignoris (1. 18 § 2 D. 13, 7);

    naturalem obligat. (1. 38 § 2 D. 12, 6);

    pristinam obligat. (1. 46 D. 46, 3. 1. 9 D. 10, 1. 1. 47 D. 21, 1. 1. 11 D. 27, 3. 1. 78 § 15 D. 36, 1. 1. 11 D. 47, 7. 1. 1. 60 pr. D. 12, 6. cf. 1. 45 § 1 D. 17, 1. 1. 60 pr. eod. 1. 23 D. 44, 2);

    manente societate (1. 27. 65 § 15 D. 17, 2);

    communione (1. 14 § 2 D. 10, 3);

    matrimonio (1. 46 pr. 1. 73 § 1 1. 85 D. 23, 3. 1. 18. 20 § 2. 1. 29 pr. D. 23, 4. 1. 8. 33 pr. D. 24, 1);

    manere fideicommissum прот. ademtum esse (1. 3 § 11 D. 34, 4);

    libertates, legata (1. 14 D. 49, 14. 1. 2 D. 48, 24).

    2) man. aliquem, быть обязанным (1. 1 C. Th. 6, 36. 1. 1 pr. C. Th. 7, 10). 3) man. cum aliq., плотски совокупляться (Coll. V. 1).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > manere

  • 15 nominare

    1) называть по имени (1. 3 pr. D, 28, 2); приводить по имени, = nominatim enumerare (1. 124 D. 30. 1. 17 D. 45, 2). 2) = appellare s. 1 (§ 12 I. 1, 11. 1. 7 § 1 D. 1, 1);

    nominatio, название (1. 1 § 1 D. 5, 13).

    3) объявлять: ex parte heredem nom. aliquem (1. 12 D. 37, 14). 4) определять (1. 63 § 1 D. 18, 1). 5) жаловаться, обвинять кого (1. 1 § 26 D. 48, 18. 1. 2 D. 48, 21. 1. 6. § 2 D. 48, 22);

    nominati capitalium criminum (1. 17 § 12 D. 50, 1).

    6) назначать, избирать, nom. magistratum, collegam, successorem (1. 2 § 2. 1. 11 § 1. 1. 13. 15 § 1. 1. 17 § 14. 15 eod. 1. 14 § 4 D. 50, 4);

    tutorem (1. 2 D. 27, 7. 1. 1 pr. D. 27, 8. 1. 2 C. 11, 35);

    ad scribatum (1. 4 C. 7, 62. 1. 1 § 3 D. 49, 4);

    nominatio, выбор (1. 2 pr. D. 50, 1. 1. 27 C. 7, 62. 1. 2. 5 C. 10, 31. 1. un. C. 10, 67. 1. 1 C. 12, 29. 1. 1 C. 12, 55);

    nominator, избиратель (1. 4 C. 8, 15. 1. 3 C. 10, 2. 1. 2 C. 10, 31. 1. un. C. 10, 67. tit C. 11, 33. 1. 2 C. 11, 35. 1. 1 pr. D. 27, 8);

    tutorum (rubr. D. 27, 7. 1. 4. 5. C. 5, 75).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > nominare

  • 16 ordinare

    1) приводить в порядок: ord. res hereditarias urgentes (1. 20 D. 29, 5). 2) устраивать;

    a) начинать, предъявлять процесс: agnita litis ordinandae gratia bon. poss. (1. 8 pr. D. 5, 2. § 1 eod. 1. 26 § 2 D. 26, 2. 1. 24. 25 § 2 D. 40, 12. 1. 2 C. 7, 19. 1. 1 C. 9, 5. 1. 11. 31 C. 7, 16);

    b) написать, составлять: ita ordinatum edictum (1. 13 C. 25, 2. 1. 3 § 1 D. 48, 2); особ. составлять завещание: ord. suprema (iudicia) sua (1. 39 D. 13, 7. 1. 25 § 1 D. 28, 2. 1. 36 § 2 D. 29, 1. 1. un. pr. D. 37, 13. 1. 5 D. 5, 2. 1. 30. D. 28, 2. 1. 12 D. 37, 14. 1. 9 § 7 D. 48, 19. 1. 2. 4 C. 6, 22. 1. 3 C. 6, 36);

    ord. faculiates proprias, распоряжаться имуществом (1. 13 C. 6, 23);

    c) определять (1. 8 C. 1, 14. 1. 1 § 7 C. 1, 27); назначать: ord. procuratorem (1. 11 C. 2, 13);

    curatorem, tutorem (1. 1 C. 1, 39. 1. 24 C. 5, 37. 1. 6 C. 8, 15).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > ordinare

  • 17 poscere

    требовать, poscentibus dari tutorem (1. 3 § 2 D. 26, 1. 1. 24 D. 26, 2);

    posci arbitrum (1. 43 D. 10, 2);

    operas (1. 17. 22 pr. D. 33, 1. 1. 7 pr. D. 4, 1).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > poscere

  • 18 postulare

    1) требовать, просить a) вооб.напр. iudicatum solvi satis postul. a procuratore (1. 21 D. 46, 8. 1. 35 § 2 D. 3, 3. 1. 39 § 6 eod. 1. 16 D. 37, 1. 1. 6 pr. D. 36, 1);

    arbitrum (1. 35 D. 38, 2);

    tutorem (1. 2 D. 27, 7);

    postulatio, требование, прошение, напр. postul. non iniqua (1. 35 D. 8, 3. 1. 1 pr. D. 25, 4. 1. 2 § 2 D. 38, 15);

    b) в тесн. см. слова: xoдатайствовать в суде о чем, отыскивать свои права, требовать судебным порядком (tit. D, 3, 1. C. 2, 6. 1. 1 § 2 D. cit. cf. 1. 4 § 8 D. 39, 2. 1. 9 § 2 D. 48, 49. 1. 9 § 2 D. 1, 16. 1. 4 D. 47, 23. 1. 2 § 4 D. 40, 16. 1. 4 § 1 D. 50, 7);

    postulatio, postulatum, ходатайство в суде, жалоба, требование, иск, post. iudicis в древнем судопроизводстве (Gai. IV. 12. 1. 9 § 4 D. 1, 16. 1. 1 § 6 D. 3, 1);

    postulationem introducere (1. 1 C. 12, 22. 1. 17 C. 2, 12. 1. 1 C. 3, 9).

    2) вызывать, требовать, a domino postulatus (servus), ut pecuniam praestet (1. 13 C. 4, 26); подавать на кого жалобу в суд, обвинять = accusare, напр. postul. aliquem crimine s. criminis (1. 11 § 2 D. 24, 2. 1. 41 D. 46, 3. 1. 7 § 3 D. 48, 2. 1. 2 pr. D. 48, 3. 1. 16 pr. D. 49, 16. 1. 27 D. 25, 2. 1. 34 § 1 D. 23, 2);

    postul. adulterum (1. 17 § 6 D. 48, 5);

    lenocinii, incesti postulari (1. 39 § 1. 8 eod. 1. 53 D. 46, 1. 1. 33 D. 3, 5, 1. 1 § 1. 6. 1. 3 § 6 seq. D. 26, 10);

    postulatio, обвинение (1. 3 § 10 eod. 1. 31 D. 48, 5. 1. 4 C. 9, 2);

    quaestioni postulari (1. 12 § 5 D. 40, 9).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > postulare

  • 19 scribere

    писать: а) написать (1. 9 § 1. D. 41, 1. 1. 15 pr. D. 48, 10. 1. 23 C. 9, 23);

    scripta = scriptura, письмо, документ (1. 2 C. 6, 11. 1. 1 C. 6, 13. 1. 4 D. 22, 4. 1. 2 § 1 D. 18, 1);

    b) сочинять, составлять, actiones scrib. = proponere (1. 1 pr. D. 27, 5);

    in rem scripta actio;

    in rem scriptum edictum (см. res. s. h. 1. 10 D. 1, 3. 1. 35. 36. eod. 1. 6 § 1 D. 1, 1. 1. 2 § 5 D. 1, 2. cf. § 9 I. 1, 2. 1. 25 § 1 D. 28, 2. 1. 12 § 5 D. 49, 15);

    heredem scrib. aliquem, назначать кого наследником (1. 25 § 1 cit. 1. 14 D. 2, 15. 1. 27 § 3. 1. 29 pr. D. 5, 2);

    exheredem scrib. aliquem (см. exheredare);

    tutorem scrib. aliquem;

    tutoris datio in testamento scripta (1. 10 § 2. 4 D. 26, 2. 1. 20 pr. D. 28, 1. 1. 24 § 9 D. 40, 5. 1. 3 § 2 eod. 1. 54 pr. D. 30. 1. 13 D. 28, 7. 1. 20 § 2 D. 28, 5. cf. 1. 2 § 1. 1. 6 § 4 D. 29, 7. 1. 4 pr. D. 34, 8);

    c) sibi hereditatem vel legatum scribere относится к тому, кто, составляя на письме чье-либо завещание, сам устанавливает себя наследником или легатарием (1. 1 eod. 1. 15 pr. D. 48, 10);

    d.) письменно определять, обещать (1. 40 D. 12, 1. 1. 9 § 7 D. 26, 7. 1. 17 pr. D. 44, 4); е) на письме высказывать свое мнение (1. 8 § 2 D. 2, 4. 1. 4 § 2. 1. 9 § 2 D. 2, 13. 1. 9 § 8 D. 4, 2. 1. 13 pr. D. 13, 7. 1. 3 § 1 D. 14, 6. 1. 34 pr. § 1. 2 D. 34, 2);

    scripta, сочинения юристов (1. 2 § 45 D. 1, 2);

    f) доносить, докладывать (1. 1 § 27 D. 48, 18. 1. 27. § 1 D. 48, 19. 1. 2 § 1 D. 48, 21);

    g) вносить в список, назначать, inter Senatores scribi (1. 28 C. 5, 4);

    h) facie alicuius scribere, клеймить, бесчестить (1. 17 C. 9, 47).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > scribere

См. также в других словарях:

  • TUT — tutorem, Tutoriae, Tutorii …   Abbreviations in Latin Inscriptions

  • REX — I. REX inter Magistratus ordinarios, primis temporibus, apud Romanos principem tenuit locum: Urbem enim Romam a principio Reges habuêre, Tacitus, Annal. initiô. In quorum creatione qui ritus fuerint observati, diximus supra, in voce Regnum.… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • Heirat im Römischen Reich — Ehe und Familie galten im antiken Rom als heilig. Nicht umsonst war Concordia einerseits die Schutzgöttin des gesamten Staatswesens und gleichzeitig Beschützerin der Ehe (matrimonium). Die Ehe galt im antiken Rom als Stütze der Gesellschaft, vor… …   Deutsch Wikipedia

  • Römische Ehe — Ehe und Familie galten im antiken Rom als heilig. Nicht umsonst war Concordia einerseits die Schutzgöttin des gesamten Staatswesens und gleichzeitig Beschützerin der Ehe (matrimonium). Die Ehe galt im antiken Rom als Stütze der Gesellschaft, vor… …   Deutsch Wikipedia

  • Römisches Eherecht — Ehe und Familie galten im antiken Rom als heilig. Nicht umsonst war Concordia einerseits die Schutzgöttin des gesamten Staatswesens und gleichzeitig Beschützerin der Ehe (matrimonium). Die Ehe galt im antiken Rom als Stütze der Gesellschaft, vor… …   Deutsch Wikipedia

  • Ehe im Römischen Reich — Römische Eheschließung auf einer Urne (Museo delle Terme di Diocleziano, Rom) Ehe und Familie galten im antiken Rom als heilig. Nicht umsonst war Concordia einerseits die Schutzgöttin des gesamten Staatswesens und gleichzeitig Beschützerin der… …   Deutsch Wikipedia

  • Friedrich Gottlieb Zoller — (* 3. Dezember 1717 in Leipzig; † 22. Mai 1782 ebenda) war ein deutscher Rechtswissenschaftler. Leben Sein Vater war der königlich polnische und kurfürstlich sächsische Hofrat sowie Leipziger Ratsherr Johann Friedrich Zoller. Seine Mutter war… …   Deutsch Wikipedia

  • tutorial — tutorial, ale (entrée créée par le supplément) (tu to ri al, a l ) adj. Terme imité de l anglais. Qui a rapport aux fonctions de professeur logeant ses élèves. •   C est le système tutorial [les élèves, au lieu d être internés, vivent chez un… …   Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré

  • ARIARATHES IV — ARIARATHES IV. fil. prioris, regnum ab avunculo maguo, patris avique interfectore, recepit, et per Gordium, sibi ab codem tutorem traditum rectoremque administravit …   Hofmann J. Lexicon universale

  • ASELLATA et HAMATA — factionum in Belgio nomina, quae ultra 200. annos saeviêre: excitatae a Margareta, sorore Guilielmi Hollandiae Comit. Ludovici Bavari Imperatoris uxore, quae cum fratri successisset, atque in domum Bavaritam Comitatum Hannoniae, Zelandiae… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • BALIAE seu BALLIVAE — dicuntur in Monasteriis, officinarum in iis praefecturae, Monachis demandatae, apud Innocentium III. Pontific. Rom. l. 13. Ep. 55. Sic Matthaeus Paris. p. 110. Monachus, inquit, hallivam suam, si quam habet, amittat. Idem alibi, In qualibet… …   Hofmann J. Lexicon universale

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»