-
1 trzon
m стержень, тело, шток, штырь trzon filaru (mostu) inż. тело быка trzon kolumny arch. стержень колонны, фуст trzon walu стержень вала trzon zaworu стержень клапана, шток клапанаKrótki rosyjsko-polski i polsko-rosyjski Słownik Polytechnic > trzon
-
2 trzon
сущ.• колонна• ножка• нос• рукоятка• рукоять• ручка• стебель• стержень• столб• хвостовик• черенок* * *♂, Р. \trzonu 1. тело ň, корпус (основная часть чего-л.);2. тех. под, подина ž, лещадь ž (печи); 3. перен. ядро ň, костяк;\trzon organizacji костяк организации;
4. см. trzonek l* * *м, Р trzonu1) те́ло n, ко́рпус (основная часть чего-л.)2) тех. под, поди́на ż, ле́щадь ż ( печи)3) перен. ядро́ n, костя́кtrzon organizacji — костя́к организа́ции
4) см. trzonek 1) -
3 drewniany trzon
деревянная рукоятьOtwarty słownik frazeologiczny polsko-rosyjski > drewniany trzon
-
4 główny trzon
главная рукоятьOtwarty słownik frazeologiczny polsko-rosyjski > główny trzon
-
5 trzonek
сущ.• рукоятка• рукоять• ручка• стебель• черенок• эфес* * *trzon|ek♂, Р. \trzonekka 1. рукоятка ž; черенок;\trzonek młotka молотовище; \trzonek siekiery топорище;
2. (grzyba) ножка ž+1. rękojeść, trzon
* * *м, Р trzonka1) рукоя́тка ż; черено́кtrzonek młotka — молотови́ще
trzonek siekiery — топори́ще
2) ( grzyba) но́жка żSyn: -
6 stylisko
сущ.• рукоять• ручка* * *☼ рукоять ž, черенок ♂, ручка lm.+rękojeść, trzon(ek)
* * *срукоя́ть ż, черено́к m, ру́чка lmSyn:
См. также в других словарях:
trzon — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. trzonnie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} istotna, podstawowa, najważniejsza część czegoś; sedno, rdzeń, podstawa, baza : {{/stl 7}}{{stl 10}}Trzon związku, wojska, sieci… … Langenscheidt Polski wyjaśnień
trzon — m IV, D. u, Ms. trzonnie; lm M. y 1. «główna, zasadnicza, podstawowa część czegoś» Trzon budowli. Trzon armii. Orkiestra stanowiła trzon zespołu. Trzon maszyny. ∆ anat. Trzon macicy «najgrubsza i najszersza część macicy, zaczynająca się powyżej… … Słownik języka polskiego
черен — I черен I, обычно черенок, черенья мн., черенье собир., сиб., укр. черен черенок, лемех , блр. черенок, др. русск. черенъ – то же, русск. цслав. чрѣнъ λαβή, болг. црен, сербохорв. цре̏н, словен. črẹ̑n, чеш. střen м., střena рукоятка , třeň… … Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера
Szabla — [IPA|ˈʂabla] (plural: szable) is the general Slavic word for sabre. In particular, it is used to describe a specifically Eastern European one edged sabre like mêlée weapon with a curved blade and, in most cases, a two bladed tip called a feather… … Wikipedia
ПОД — нижняя внутренняя поверхность печи, на которой размещаются материалы и изделия, подвергаемые тепловой обработке (Болгарский язык; Български) под; дъно (пещно) (Чешский язык; Čeština) pod pece; nístěj (Немецкий язык; Deutsch) Herd (Венгерский… … Строительный словарь
СТВОЛ ДЫМОВОЙ ТРУБЫ — часть дымовой трубы от верха цоколя до низа головки, через которую выводятся продукты сгорания (Болгарский язык; Български) тяло на комин (Чешский язык; Čeština) komínový plášť (Немецкий язык; Deutsch) Schornsteinschaft (Венгерский язык; Magyar)… … Строительный словарь
СТЕРЖЕНЬ КОЛОННЫ — [СТВОЛ КОЛОННЫ, ТЕЛО КОЛОННЫ] основной конструктивный элемент колонны между её базой башмаком и капителью оголовком (Болгарский язык; Български) стьбло [тяло] на колона (Чешский язык; Čeština) dřík sloupu (Немецкий язык; Deutsch) Säulenschaft… … Строительный словарь
ТРУБА КОРЕННАЯ ДЫМОВАЯ — дымоотводящая труба, опирающаяся на собственный фундамент (Болгарский язык; Български) главен димоотводен комин (Чешский язык; Čeština) samostatně založený komín (Немецкий язык; Deutsch) Schornstein mit Fundament (Венгерский язык; Magyar)… … Строительный словарь
Herd — Herd1 Sm std. (9. Jh.), mhd. hert, ahd. herd, as. herth Stammwort. Aus wg. * herþa m. Herd , auch in ae. heorþ, afr. herth. Eine nur germanische und morphologisch unklare t Erweiterung oder t Ableitung zu ig. * ker(ə) heizen in lit. kùrti heizen… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
astragal — m I, D. u; lm M. e, D. i 1. anat. «kość nadpiętowa, pęcinowa» 2. archit. «ornament ciągły w formie półwypukłego pasma złożonego z perełek ułożonych na przemian z pałeczkami lub pryzmatycznymi paciorkami, dzielący elementy architektoniczne» 3.… … Słownik języka polskiego
baza — ż IV, CMs. bazazie; lm D. baz 1. «ogół czynników istotnych dla istnienia i rozwoju czegoś; punkt oparcia, podstawa» Baza naukowa, finansowa. ∆ ekon. Baza materialno techniczna a) «środki materiałowe i wyposażenie techniczne, stanowiące podstawę… … Słownik języka polskiego