-
1 torques
torquis or torques (the first form, Naev. ap. Charis. p. 118 P.; Liv. 44, 14, 2; Prop. 4 (5), 10, 44;I.the latter form,
Val. Fl. 2, 111; Stat. Th. 10, 517; cf. Charis. 1. 1.; acc. torquim, Phoc. de Nom. 1711 P.; abl. torqui, App. Flor. 2, 12), m. and f. [torqueo], a twisted neck-chain, necklace, collar.Lit.:II.T. Manlius, qui Galli torque detracto, Torquati cognomen invenit,
Cic. Fin. 1, 7, 23; id. Off. 3, 31, 112; cf. of the same: torquem detraxit, Quadrig. ap. Gell. 9, 13, 18:Q. Rubrium coronā et phaleris et torque donasti,
Cic. Verr. 2, 3, 80, § 185:aureus,
Liv. 44, 14, 2; Quint. 6, 3, 79; Auct. B. Hisp. 26, 1; Suet. Aug. 43 (al. aurea): aureae, Varr. ap. Non. 228, 2:unca,
Prop. 4 (5), 10, 44:adempta,
Ov. F. 1, 601:adjecisse praedam Torquibus exiguis renidet,
Hor. C. 3, 6, 12.—Transf.A.A coupling-collar for oxen:B.ipsis e torquibus aptos Junge pares,
Verg. G. 3, 168.— -
2 torquis
torquis or torques (the first form, Naev. ap. Charis. p. 118 P.; Liv. 44, 14, 2; Prop. 4 (5), 10, 44;I.the latter form,
Val. Fl. 2, 111; Stat. Th. 10, 517; cf. Charis. 1. 1.; acc. torquim, Phoc. de Nom. 1711 P.; abl. torqui, App. Flor. 2, 12), m. and f. [torqueo], a twisted neck-chain, necklace, collar.Lit.:II.T. Manlius, qui Galli torque detracto, Torquati cognomen invenit,
Cic. Fin. 1, 7, 23; id. Off. 3, 31, 112; cf. of the same: torquem detraxit, Quadrig. ap. Gell. 9, 13, 18:Q. Rubrium coronā et phaleris et torque donasti,
Cic. Verr. 2, 3, 80, § 185:aureus,
Liv. 44, 14, 2; Quint. 6, 3, 79; Auct. B. Hisp. 26, 1; Suet. Aug. 43 (al. aurea): aureae, Varr. ap. Non. 228, 2:unca,
Prop. 4 (5), 10, 44:adempta,
Ov. F. 1, 601:adjecisse praedam Torquibus exiguis renidet,
Hor. C. 3, 6, 12.—Transf.A.A coupling-collar for oxen:B.ipsis e torquibus aptos Junge pares,
Verg. G. 3, 168.— -
3 spolio
I.In gen. (rare but class.; syn. exuo): Phalarim vestitu spoliare, Cic. Off. 3, 6, 29:II.consules spoliari hominem et virgas expediri jubent,
Liv. 2, 55 Drak.; cf. Cic. Verr. 2, 4, 40, § 86:Papirius spoliari magistrum equitum ac virgas et secures expediri jussit,
Liv. 8, 32; cf.also,
Val. Max. 2, 7, 8:corpus caesi hostis,
Liv. 7, 26:cadaver,
Luc. 7, 627:Gallum caesum torque,
Liv. 6, 42:corpus jacentis uno torque,
id. 7, 10:jacentem veste,
Nep. Thras. 2, 6:folliculos leguminum,
to strip off, Petr. 135.—Pregn., to rob, plunder, pillage, spoil; to deprive, despoil; usually: aliquem (aliquid) aliquā re, to deprive or rob one of something (the predominant signif. of the word; syn. praedor).(α).With acc.:(β).Chrysalus me miserum spoliavit,
Plaut. Bacch. 5, 1, 8:meos perduelles,
id. Ps. 2, 1, 8:spoliatis effossisque domibus,
Caes. B. C. 3, 42 fin.:fana sociorum,
Cic. Sull. 25, 71:delubra,
Sall. C. 11, 6:templa,
Luc. 3, 167; 5, 305:pars spoliant aras,
Verg. A. 5, 661:deos,
Luc. 1, 379; Quint. 6, 1, 3:spoliare et nudare monumenta antiquissima,
Cic. Verr. 1, 5, 14:pudicitiam,
id. Cael. 18, 42:dignitatem,
id. ib. 2, 3:spoliata fortuna,
id. Pis. 16, 38.—Aliquem (aliquid) aliquā re:* (γ).spoliatur lumine terra,
Lucr. 4, 377:caput,
i. e. of hair, Petr. 108:spoliari fortunis,
Cic. Planc. 9, 22:Apollonium omni argento spoliasti ac depeculatus es,
id. Verr. 2, 4, 17, § 37:ut Gallia omni nobilitate spoliaretur,
Caes. B. G. 5, 6:provinciam vetere exercitu,
Liv. 40, 35:spoliata armis navis,
Verg. A. 6, 353:magistro,
id. ib. 5, 224:corpus spoliatum lumine,
id. ib. 12, 935:Scylla sociis spoliavit Ulixen,
Ov. M. 14, 71:penetralia donis,
id. ib. 12, 246;11, 514: te spoliare pudicā Conjuge,
id. P. 4, 11, 8:ea philosophia, quae spoliat nos judicio, privat approbatione, omnibus orbat sensibus,
Cic. Ac. 2, 19, 61:regem regno,
id. Rep. 1, 42, 65:aliquem dignitate,
id. Mur. 41, 88; Caes. B. G. 7, 66:probatum hominem famā,
Cic. Off. 3, 19, 77:aliquem ornamento quodam,
id. de Or. 2, 33, 144:aliquem vitā,
Verg. A. 6, 168:spoliare atque orbare forum voce eruditā,
Cic. Brut. 2, 6 et saep.:juris civilis scientiam, ornatu suo spoliare atque denudare,
Cic. de Or. 1, 55, 235.—In a Greek construction:(δ).hiems spoliata capillos,
stripped of his locks, Ov. M. 15, 213.—Absol.:si spoliorum causā vis hominem occidere, spoliasti,
Cic. Rosc. Am. 50, 145.—Hence, * spŏlĭātus, a, um, P. a., plundered, despoiled:nihil illo regno spoliatius,
more impoverished, Cic. Att. 6, 1, 4. -
4 cōgnōmen
cōgnōmen inis, n [com- + GNA-], a surname, second-name, family-name (added to the name of the gens to distinguish the family): T. Manlius, qui Galli torque detracto cognomen (sc. Torquati) invenit: sapientis: Crassus cognomine Dives: Mercuriale Imposuere mihi cognomen, H.: nationis magis quam generis uti cognomine: Diocles est, Popilius cognomine: duo quorum alteri Capitoni cognomen est: cognomen cui Africano ex virtute fuit, Cs.: Tardo cognomen pingui damus, we call the slow man stupid, H.—In gen., a name: locus, Hesperiam Grai cognomine dicunt, V.: Chaonios cognomine campos a Chaone dixit, V.: prisca locorum, Pr.* * *surname, family/3rd name; name (additional/derived from a characteristic) -
5 spoliō
spoliō āvī, ātus, āre [spolium], to strip, uncover, bare, unclothe: Phalarim vestitu: spoliari hominem iubent, L.: Gallum caesum torque, L.: iacentem veste, N.— To rob, plunder, pillage, spoil, deprive, despoil, strip, impoverish: (Mars) saepe spoliantem evertit, the spoiler: spoliatis effossisque domibus, Cs.: delubra, S.: orbem terrarum: spoliari fortunis: ut Gallia omni nobilitate spoliaretur, Cs.: vetere exercitu provinciam, L.: te pudicā Coniuge, O.: ea philosophia, quae spoliat nos iudicio: illum vitā, V.: hiemps spoliata capillos, stripped of his locks, O.* * *spoliare, spoliavi, spoliatus Vrob, strip; despoil, plunder; deprive (with abl.) -
6 torquis
torquis is, m and (poet.) f [TARC-], a twisted neck-chain, necklace, collar: T. Manlius, qui Galli torque detracto (Torquati) cognomen invenit: torquis aureus, duo pondo, L.: adempta, O.—For oxen, an ox-yoke, coupling-collar: ipsis e torquibus aptos Iunge pares, V.— A wreath, ring of flowers: nexis ornatae torquibus arae, V.* * *collar, necklace -
7 cognomen
cognōmen, ĭnis, n. [co-nomen].I.A name added to the nomen (or name of the gens), usu. the third word in order in the full name of each citizen; sometimes followed by a fourth, the agnomen, but in the class. per. including the agnomen, a Roman surname, family name, epithet (e. g. Cicero, Scipio, etc., Africanus, Asiaticus, etc.; cf. Quint. 7, 3, 27;II.freq. and class.): T. Manlius, qui Galli torque detracto cognomen (sc. Torquati) invenit,
Cic. Off. 3, 31, 112; cf. id. Fin. 1, 7, 23:duo isti T. Roscii, quorum alteri Capitoni cognomen est,
id. Rosc. Am. 6, 17; so with dat., Liv. 2, 33, 5; 32, 2, 7; Suet. Caes. 59; id. Aug. 7; id. Vit. 18; id. Claud. 26; Hor. S. 1, 3, 58; cf. Plaut. Pers. 1, 2, 8:sapientis habere,
Cic. Lael. 2, 6:Augusti,
Suet. Aug. 7:Arabiae felicis dare,
Plin. 12, 13, 30, § 51:Felicem addere,
id. 22, 6, 6, § 12:P. Crassus cum cognomine Dives,
Cic. Off. 2, 16, 57:cognomen ex contumeliā traxerit,
id. Phil. 3, 6, 16; so,ex vero dictum cognomen,
Hor. S. 2, 2, 56:imponere alicui,
id. ib. 2, 3, 26:Aristides... cognomine Justus sit appellatus,
Nep. Arist. 1, 2:sumere ex aliquā re,
Cic. Phil. 6, 4, 11: uti, id Clu. 26, 72.—Meton., poet., or in post. Aug. prose sometimes, in gen. for nomen, a name:cognomina prisca locorum,
Prop. 4 (5), 1, 69; so Verg. A. 1, 530; 3, 133; 3, 163; 3, 334; 3, 350; 8, 48; 8, 331 al.; Claud. B. Get. 555; Gell. 10, 12, 6. -
8 Minio
1.mĭnĭo, no perf., ātum, 1, v. a. [minium], to color with red-lead or cinnabar, to paint red:I.Jovem,
Plin. 33, 7, 38, § 112; 35, 12, 45, § 157.—Hence, mĭnĭātus, a, um, P. a.Colored with red-lead or cinnabar, colored red, red: quae quidem, vereor, ne miniata cerula tua pluribus locis notandae sint, with your red-lead pencil, Cic. Att. 15, 14, 4; 16, 11, 1.—II.Of the color of cinnabar, cinnabar-red, of the parrot:2.avis torque miniato in cervicem distincta,
Plin. 10, 42, 58, § 117.Mĭnĭo, ōnis, m.I. II.A town on the river Minio, Mela, 2, 4, 9. -
9 minio
1.mĭnĭo, no perf., ātum, 1, v. a. [minium], to color with red-lead or cinnabar, to paint red:I.Jovem,
Plin. 33, 7, 38, § 112; 35, 12, 45, § 157.—Hence, mĭnĭātus, a, um, P. a.Colored with red-lead or cinnabar, colored red, red: quae quidem, vereor, ne miniata cerula tua pluribus locis notandae sint, with your red-lead pencil, Cic. Att. 15, 14, 4; 16, 11, 1.—II.Of the color of cinnabar, cinnabar-red, of the parrot:2.avis torque miniato in cervicem distincta,
Plin. 10, 42, 58, § 117.Mĭnĭo, ōnis, m.I. II.A town on the river Minio, Mela, 2, 4, 9. -
10 phalerae
phălĕrae, ārum ( neutr. phalera posita, Plin. 33, 1, 6, § 18; Jan. phaleras), f., = ta phalara.I.Lit.A.A smooth, shining ornament for the breast, a metal disc or boss, worn by men, esp. as a military decoration:B.phalerae sunt belli ornamenta,
Non. 554, 15 sq.; Cic. Verr. 2, 4, 12, § 29: phaleris et torque aliquem donare id. ib. 2, 3, 80:phaleras deponere,
Liv. 9, 46; cf. Plin. 33, 1, 6, § 18:phaleris hic pectora fulget,
Sil. 15, 255.—As a military mark of distinction:equites donati phaleris,
Liv. 39, 31; Verg. A. 9, 458 Heyn. and Wagn.; Juv. 16, 60.—Worn by women: matrona ornata phaleris pelagiis, P. Syrus ap. Petr. 55. —A trapping for the forehead and breast of horses, Liv. 32, 52:II.primus equum phaleris insignem victor habeto,
Verg. A. 5, 310; Plin. 37, 12, 74, § 194; Juv. 11, 103.—As a trapping for elephants, Gell. 5, 5, 3.—Trop., an external ornament or decoration ( poet. and in post-class. prose): ad populum phaleras! trappings for the people! who allow themselves to be deceived by externals, Pers. 3, 30.—Of rhetorical ornament, Mart. Cap. 3, § 221:loquendi,
Symm. Ep. 83:heroicorum,
Sid. Ep. 1, 9 fin.
См. также в других словарях:
torque — [ tɔrk ] n. m. et f. • XIIIe ; lat. torques → torche 1 ♦ N. m. Archéol. Collier métallique rigide des Gaulois, puis des soldats romains. 2 ♦ N. f. (1419) Techn. Rouleau de fil de fer. ♢ (1690) Blas. Bourrelet d étoffe tortillée figurant le cimier … Encyclopédie Universelle
Torque — Torque, n. [L. torques a twisted neck chain, fr. torquere to twist.] 1. A collar or neck chain, usually twisted, especially as worn by ancient barbaric nations, as the Gauls, Germans, and Britons. [1913 Webster] 2. [L. torquere to twist.] (Mech.) … The Collaborative International Dictionary of English
torque — 1. (tor k ) s. f. 1° Terme de blason. Bourrelet d étoffe tortillée, des deux principaux émaux de l écu, lequel se place quelquefois pour cimier sur le heaume qui couronne les armoiries. 2° Botte de fil de laiton pliée en cercle. ÉTYMOLOGIE… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
torque — ► NOUN Mechanics ▪ a force that tends to cause rotation. ► VERB ▪ apply torque to. DERIVATIVES torquey adjective. ORIGIN from Latin torquere to twist … English terms dictionary
torque — [tôrk] n. [< L torques (infl. in senses 2 & 3 by torquere): see TORQUES] 1. a twisted metal collar or necklace worn by ancient Teutons, Gauls, Britons, etc. 2. Physics a measure of the tendency of a force to cause rotation, equal to the force… … English World dictionary
torque — [to:k US to:rk] n [U] [Date: 1800 1900; : Latin; Origin: torquere to twist ] technical the force or power that makes something turn around a central point, especially in an engine … Dictionary of contemporary English
torque — [ tɔrk ] noun uncount TECHNICAL the force that causes something to turn around a central point … Usage of the words and phrases in modern English
Torque — Le nom est porté dans le Nord Pas de Calais, mais on le rencontre aussi dans le domaine occitan (87, 07), où il faut sans doute le rattacher au verbe torcar (= frotter, nettoyer). Pour le nord de la France, on peut faire le même rapprochement,… … Noms de famille
torque — (n.) rotating force, 1884, from L. torquere to twist (see THWART (Cf. thwart)). The verb is attested from 1954. The word also is used (since 1834) by antiquarians and others as a term for the twisted metal necklace worn anciently by Gauls,… … Etymology dictionary
torque — s. m. 1. Bracelete ou colar, geralmente de ouro, usado por povos antigos. 2. [Física] Tendência de uma força para rodar um objeto em torno de um eixo. ‣ Etimologia: latim torques ou torquis, is, colar … Dicionário da Língua Portuguesa
Torque — For other uses, see Torque (disambiguation). Classical mechanics Newton s Second Law … Wikipedia