-
1 termo
termo, ōnis, v. terminus init. -
2 Terminus
termĭnus, i, m. (collat. form termo, ōnis, Enn. ap. Fest. p. 363 Müll., or Ann. v. 470 and 471 Vahl.; and termen, ĭnis, n., acc. to Varr. L. L. 5, § 21 Müll.; so,I.(BTERMINA DVO STANT,
Inscr. Orell. 3121) [Sanscr. root tar-, overcome; tīrain, shore, edge; Gr. terma, goal; termôn, border; cf. trans, in-trare], a boundary-line, boundary, bound, limit (syn.: finis, limes, meta).Lit., of local boundaries:B.contentio de terminis,
Cic. Ac. 2, 43, 132:agrorum,
Plin. 18, 2, 2, § 8; Hor. C. 2, 18, 24:templi,
Liv. 45, 5, 7:urbis,
Tac. A. 12, 23; 12, 24 fin.:possessionum,
Cic. Mil. 27, 74:vicinitatis,
id. Rab. Perd. 3, 8:Alexandria, in terminis Africae et Aegypti condita,
Just. 21, 6, 3.—Comically, = membrum virile, Pompon. ap. Non. 146, 24 (Com. Fragm. v. 126 Rib.).— Hence,Personified: Termĭnus, the deity presiding over boundaries, Ov. F. 2, 639 sq.; Varr. L. L. 5, 10, 22; Liv. 1, 55, 3; 5, 54, 7; Hor. C. S. 27; Lact. 1, 20, 38; Fest. p. 368; Serv. ad Verg. A. 9, 448. —II.Transf., in gen., a bound, limit, end, term:constituendi sunt, qui sint in amicitiā fines, ut quasi termini diligendi,
Cic. Lael. 16, 56; cf.:certos mihi fines terminosque constituam,
id. Quint. 10, 35:oratoris facultatem non illius artis terminis, sed ingeni sui finibus describere,
id. de Or. 1, 49, 214:contentionum,
id. Fam. 6, 22, 2:nullis terminis circumscribere aut definire jus suum,
id. de Or. 1, 16, 70:Pompeius, cujus res gestae atque virtutes isdem quibus solis cursus regionibus ac terminis continentur,
id. Cat. 4, 10, 21:omnium aetatum certus est terminus, senectutis autem nullus est certus terminus,
id. Sen. 20, 72:vitae,
id. Rab. Perd. 10, 29:pangere terminos,
id. Leg. 1, 21, 56:termini egestatis,
Plaut. As. 1, 2, 13:hos terminos dignitati statuo,
Plin. Ep. 6, 29, 3. -
3 terminus
termĭnus, i, m. (collat. form termo, ōnis, Enn. ap. Fest. p. 363 Müll., or Ann. v. 470 and 471 Vahl.; and termen, ĭnis, n., acc. to Varr. L. L. 5, § 21 Müll.; so,I.(BTERMINA DVO STANT,
Inscr. Orell. 3121) [Sanscr. root tar-, overcome; tīrain, shore, edge; Gr. terma, goal; termôn, border; cf. trans, in-trare], a boundary-line, boundary, bound, limit (syn.: finis, limes, meta).Lit., of local boundaries:B.contentio de terminis,
Cic. Ac. 2, 43, 132:agrorum,
Plin. 18, 2, 2, § 8; Hor. C. 2, 18, 24:templi,
Liv. 45, 5, 7:urbis,
Tac. A. 12, 23; 12, 24 fin.:possessionum,
Cic. Mil. 27, 74:vicinitatis,
id. Rab. Perd. 3, 8:Alexandria, in terminis Africae et Aegypti condita,
Just. 21, 6, 3.—Comically, = membrum virile, Pompon. ap. Non. 146, 24 (Com. Fragm. v. 126 Rib.).— Hence,Personified: Termĭnus, the deity presiding over boundaries, Ov. F. 2, 639 sq.; Varr. L. L. 5, 10, 22; Liv. 1, 55, 3; 5, 54, 7; Hor. C. S. 27; Lact. 1, 20, 38; Fest. p. 368; Serv. ad Verg. A. 9, 448. —II.Transf., in gen., a bound, limit, end, term:constituendi sunt, qui sint in amicitiā fines, ut quasi termini diligendi,
Cic. Lael. 16, 56; cf.:certos mihi fines terminosque constituam,
id. Quint. 10, 35:oratoris facultatem non illius artis terminis, sed ingeni sui finibus describere,
id. de Or. 1, 49, 214:contentionum,
id. Fam. 6, 22, 2:nullis terminis circumscribere aut definire jus suum,
id. de Or. 1, 16, 70:Pompeius, cujus res gestae atque virtutes isdem quibus solis cursus regionibus ac terminis continentur,
id. Cat. 4, 10, 21:omnium aetatum certus est terminus, senectutis autem nullus est certus terminus,
id. Sen. 20, 72:vitae,
id. Rab. Perd. 10, 29:pangere terminos,
id. Leg. 1, 21, 56:termini egestatis,
Plaut. As. 1, 2, 13:hos terminos dignitati statuo,
Plin. Ep. 6, 29, 3.
См. также в других словарях:
termo — Element de compunere care înseamnă căldură şi care serveşte la formarea unor substantive şi a unor adjective. – Din fr. thermo . Trimis de LauraGellner, 28.06.2004. Sursa: DEX 98 TERMO Element prim de compunere savantă cu semnificaţia… … Dicționar Român
-termo — o termo, a Elemento prefijo o sufijo del gr. «thermós», caliente: ‘termocauterio, termodinámica, termoeléctrico, termosifón’. * * * termo, ma. (Del gr. θερμός). elem. compos. Significa caliente . Hematermo. || 2. Significa con temperatura .… … Enciclopedia Universal
termo — sustantivo masculino 1. Vasija con paredes dobles y cierre hermético que conserva la temperatura de los líquidos que contiene: un termo de café. He echado la horchata en el termo … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
Termo — may refer to:* A vacuum flask * Termo, California, a small town in the United States … Wikipedia
termo- — Prefijo que significa calor. Medical Dictionary. 2011 … Diccionario médico
termo- — e termo [dal gr. thermós caldo ]. (fis.) Primo e secondo elemento di parole composte, nelle quali indica relazione con il calore o la temperatura … Enciclopedia Italiana
termo — |é| s. m. Frasco ou vasilha em que os líquidos se conservam quentes por muito tempo. = TERMOS ‣ Etimologia: grego thermós, ê, ón, quente termo |ê| s. m. 1. Fim, limite em relação ao espaço ou ao tempo. 2. Prazo, época em que se deve efetuar… … Dicionário da Língua Portuguesa
-termo — |é| elem. de comp. 1. Exprime a noção de calor (ex.: aerotermo). 2. Exprime a noção de temperatura (ex.: euritermo). ‣ Etimologia: grego thérmos, é, ón, quente … Dicionário da Língua Portuguesa
termo- — elem. de comp. 1. Exprime a noção de calor (ex.: termoscopia). 2. Exprime a noção de temperatura (ex.: termomagnetismo). ‣ Etimologia: grego thérmos, é, ón, quente • Nota: É seguido de hífen quando o segundo elemento começa por h ou o … Dicionário da Língua Portuguesa
termo- — DEFINICIJA kao prvi dio riječi označava ono što se odnosi na toplinu [termonuklearan] ETIMOLOGIJA grč. thermós: vruć, topao … Hrvatski jezični portal
termo- — {{/stl 13}}{{stl 7}} pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na związek z ciepłem tego, co oznacza człon drugi, np. {{/stl 7}}{{stl 8}}termometr, termostat {{/stl 8}}{{stl 7}} <gr.> {{/stl 7}} … Langenscheidt Polski wyjaśnień