Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

taberna

  • 61 resido

    re-sīdo, sēdī, sessum, ere, I) sich niederlassen, sich setzen a) sich niederlassen, um zu ruhen usw., Cic., Nep. u.a.: in unguentaria taberna, Sen.: in area domus, Plin. ep.: mediis aedibus. Verg. – b) irgendwo sich niederlassen, um dort zu wohnen (gew. considere), Siculis arvis, Verg. Aen. 5, 702: mit in u. Abl., loci amoenitate captos in isdem terris cum virgine (eos) resedisse, Iustin. 13, 7, 8. – c) an einem Orte verweilend verbleiben, Rast machen, in villa, Cic.: in oppido aliquo, Cic. – bildl., Viennensium vitia intra ipsos residunt, nostra late vagantur, Plin. ep. 4, 22, 7. – II) sich niedersenken, einsinken, 1) im allg.: a) eig.: si montes resedissent, Cic.: his, quae eminebant, paulatim in se residentibus, Sen.: vom Bodensatze, sich setzen, Plin.: v. anderen Dingen, iam iam residunt cruribus (Dat.) asperae pelles, setzen sich, schließen sich an, Hor. carm. 2, 20, 9. – b) bildl.: α) sich setzen, sich legen, ruhig werden, ablassen, mens resedit, Caes.: cum tumor animi resedisset, Cic.: ira, terror resedit, Liv.: lien aegri residit, wird heil, Plin. ep.: bellum resedit, Hor. u. Verg.: v. Redenden, nunc attollebatur, nunc residebat, bald erhob er sich, bald sank er (mit der Stimme), Plin. ep. – β) nachlassen, matt werden, sinken, longiore certamine sensim residere Samnitium animos, Liv. 10, 28, 3: ut ardorem eum, qui resederat (erkaltet
    ————
    war), excitaret rursus novaretque, Liv. 26, 19, 2. – 2) sich niedersenken = sich zurückziehen, a) eig.: retro residunt, Verg.: malia in se ipsa residant, Verg.: Nilus incipit crescere... et residit, Plin.: fons horis singulis intumescit ac residit, Plin. – b) übtr.: sex mihi surgat opus numeris, in quinque residat, mit sechs Takten erhebe ich mein Lied, zu fünfen sinke (falle) es herab = Hexameter wechsele mit Pentameter ab, Ov. am. 1, 1, 27.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > resido

  • 62 salax

    salāx, ācis, Abl. ācī (v. salio, springen), I) zum Bespringen, zur Begattung geneigt, geil, v. männl. Tieren, aries, Ov.: gallus, Varro: salaciora animalia, Lact.: gallinacei mares salacissimi, Plin. – v. a. männl. Wesen, salax deus, v. Priapus, P iap. 14, 1 u. 34, 1; v. Jupiter, Arnob. 4, 22: salacissimus Iuppiter, Sen. bei Lact. 1, 16, 10 (= Sen. fr. 119 ed. Haase). – II) übtr., Geilheit erregend, geil machend, taberna, Catull. 37, 1: eruca, Ov. u.a.: herba (= eruca), Ov. u. Mart.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > salax

  • 63 tabernarius

    tabernārius, a, um (taberna), zu den Buden gehörig, Buden-, I) adi.: fabulae, comoediae, Budenstücke, Komödien aus dem täglichen Leben, Fest. 352 (a), 11. Diom. 489, 15; 490, 14 u. 16: blanditiae, gemeine, wie sie von Buhldirnen in Schenken gemacht werden, Apul. apol. 87. – II) subst.: a) tabernārius, iī, m., der Budenbesitzer, Budenkrämer, in Rom Leute niederen Standes, Cic. Flacc. 18. Cael. in Cic. ep. 8, 6, 4. Apul. flor. 7 extr. u.a. Firm. math. 3, 7 u. 8, 22. Corp. inscr. Lat. 11, 634. – u. der Schankwirt, Schol. Iuven. 8, 160. – b) tabernāria, ae, f., α) die Budenkrämerin, Cod. Iust. 5, 27, 1. – od. die Wirtin einer Schankwirtschaft, Novell. Martian. § 4. Hieron. adv. Helvid. 21. – u. die in der Schenke sich aufhaltende Buhldirne, Novell. Martian. § 4. Schol. Iuven. 8, 162. Isid. orig. 15, 2, 43. – β) das Budenkrämergeschäft, Cod. Theod. 11, 10, 1.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > tabernarius

  • 64 tabernula

    tabernula, ae, f. (Demin. v. taberna), die kleine Bretterhütte, I) als Wohnung, Apul. met. 7, 7; 9, 40. – II) als Geschäftsraum, die kleine Bude, das kleine Wirtshaus, der kleine Laden, Suet., ICt. u.a.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > tabernula

  • 65 tabernum

    tabernum, ī, n., s. taberna a.E. .

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > tabernum

  • 66 traberna

    traberna, ae, f. (trabs) = taberna, Cassiod. com. in psalm. 141, 1.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > traberna

  • 67 tulo

    tulo, tulī u. tetulī, ere, tragen, bringen, I) eig.: concitum tetuli gradum, Tragic. inc. fab. inc. 25: pedem ex taberna tulimus, Laber. com. 59: si id scissem, numquam huc tetulissem pedem, Ter. Andr. 808: in hasce aedes nemo pedem tetulit, semel ut emigravimus, Plaut. most. 471: quae tuleram mecum milia decem victoriata, Pompon. com. 115: sibi tetulit coronam, Com. inc. fab. inc. 32: osculum tetuli tibi, Plaut. Amph. 716 G. u. L. – II) bildl.: 1) bringen, tulat opem, Acc. tr. 102: auxilium tetulisti mihi, Acc. tr. 116. – 2) tragen = ertragen, quas aerumnas tetulisti, Enn. ann. 55: aerumnam pariter tetulisti meam, Caecil. com. 75.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > tulo

  • 68 unguentarius

    unguentārius, a, um (unguentum), zu den Salben gehörig, Salben-, I) adi.: taberna, Varro LL. 8, 55. Sen. ep. 108, 4. Suet. Aug. 4, 2 (wo unguentariam tabernam exercere): cella, Sidon. epist. 2, 2, 4: vasa, Plin. 36, 60: institor, Corp. inscr. Lat. 6, 10007. – II) subst.: A) unguentārius, iī, m., der Salbenhändler, Cic. de off. 1, 150. Hor. sat. 2, 3, 228. Sen. ep. 88, 18 u. nat. qu. 4, 13, 9. Plin. 31, 91. Vulg. exod. 30, 25 u. Sirach 38, 7. Corp. inscr. Lat. 9, 471. – B) unguentāria, ae, f., 1) die Salbenhändlerin, Plin. 8, 14. Porph. Hor. epod. 3, 7 u. 5, 59; sat. 1, 8, 23. Vulg. 1. regg. 8, 13. Corp. inscr. Lat. 10, 1965. – 2) die Kunst, Salbe zu bereiten, Apul. de Plat. 2, 9: unguentariam facere, Plaut. Poen. 703. – C) unguentārium iī, n., a) das Salbengefäß, die Salbenbüchse, Evod. in Augustin. epist. 159, 12. – b) das Salbengeld, Plin. ep. 2, 11, 23.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > unguentarius

  • 69 vinarius

    vīnārius, a, um (vinum), zum Weine gehörig, Wein-, I) adi.: cella, Weinkammer, Plaut., Vitr. u.a.: taberna, Varro LL. 8, 55: mensa, ibid. 5, 121: mercatus, Corp. inscr. Lat. 10, 6493: cupa, Varro fr.: vas, Weingeschirr, Weingefäß, Cic. u. Verg.: uter, Plin.: crimen, wegen des Weinzolles, Cic.: arca, kaiserl. Einkünfte aus den Weinbergen, Symm. – II) subst.: A) vīnārius, iī, m., 1) der Weinhändler, Weinschenk, Plaut. asin. 436. Sall. hist. fr. 1, 43 (46). Suet. Claud. 40, 1. – 2) der Weinsäufer, Ulp. dig. 21, 1, 4. § 2. u. 25. § 6. – B) vīnārium, iī, n., das Weingefäß, der Weinkrug, vesculum, Plaut. trin. 888 Sch.3: hinc ex eodem unguento in vinarium atque lucernam aliquantum est infusum, Petron. 70, 4: vinum in vinarium iussit infundi, Petron. 78, 4. – Plur., Plaut. Poen. 838. Hor. sat. 2, 8, 39.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > vinarius

См. также в других словарях:

  • Taberna — (lateinisch, Plural tabernae) bezeichnete im antiken Rom ursprünglich einen Schuppen, eine Scheune oder ein aus Brettern errichtetes Gebäude, übertragen auch eine ärmliche Wohnung, hauptsächlich aber sowohl Läden und Werkstätten, als auch… …   Deutsch Wikipedia

  • taberna — (Del lat. taberna). f. Establecimiento público, de carácter popular, donde se sirven y expenden bebidas y, a veces, se sirven comidas. ☛ V. difunto de taberna …   Diccionario de la lengua española

  • Taberna — (lat.), 1) Bude; bes. 2) Bude, Laden der Händler in Rom. Nach den verschiedenen Gegenständen, womit darin gehandelt wurde, gab es Taberna librarĭae, Buchläden, T. vinarĭae, Weinschenken, T. argintarĭae, Wechselbänke, T. caeditĭae, worin mit… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • tabernă — TABÉRNĂ s.f. Prăvălie din vechea Romă. [pl. ne. / < lat. taberna]. Trimis de LauraGellner, 16.10.2005. Sursa: DN …   Dicționar Român

  • taberna — tabèrna ž <G mn ā/ ī> DEFINICIJA pov. u starom Rimu naziv za dućan ETIMOLOGIJA lat. taberna: koliba, daščara, krčma, usp. taverna …   Hrvatski jezični portal

  • taberna — sustantivo femenino 1. Establecimiento popular donde se venden y sirven bebidas y a veces también comidas: Siempre echamos una partida de cartas en la taberna. Sinónimo: tasca …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • Taberna — (lat.), Bude; Kaufladen; daher Taberne, Schenke, Weinhaus …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Taberna — Taberna, lat., Bude, Laden, Schenke …   Herders Conversations-Lexikon

  • taberna — |é| s. f. 1. Loja onde se vende vinho a retalho. = BODEGA 2. Loja modesta de comes e bebes. = TASCA 3.  [Figurado] Casa imunda, desordenada …   Dicionário da Língua Portuguesa

  • Taberna — Succession de tabernae dans la via Biberatica au marchés de Trajan …   Wikipédia en Français

  • TABERNA — I. TABERNA oppid. Germaniae secundae triplex, Unum in Alsatia inferiori Zabern, simpliciter, vel Elsaszabern incolis, amplum, alias munitum, cum arce valida, nunc disiecta. Baudrand. de novo instauratur, A. C. 1675. Ad amnem Sorr, 4. leucis ab… …   Hofmann J. Lexicon universale

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»