-
121 ἀναντίρρητος
ἀναντίρρητος, ον (also ἀναντίρητος; W-S. §5, 266b) pass. (ῥητός ‘spoken’; Polyb. 6, 7, 7; Diod S 31, 27, 7; Plut., Them. 124a [24, 4], Mor. 339b; Job 11:2 Sym.) not to be contradicted, undeniable (Herm. Wr. 2, 11 ἀ. ὁ λόγος; Jos., C. Ap. 1, 160) ἀ. ὄντων τούτων since this is undeniable Ac 19:36. βραβεῖον ἀ. ἀποφέρεσθαι carry off an incontestable prize MPol 17:1.—DELG s.v. εἴρω.Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > ἀναντίρρητος
-
122 ἀναντιρρήτως
ἀναντιρρήτως (also ἀναντιρήτως w. one ρ as in OGI 335, 138 [II/I B.C.]) adv. of ἀναντίρρητος, in NT only in act. mng. (Polyb. 22, 8, 11; pap; Job 33:13 Sym.) without raising any objection ἔρχεσθαι Ac 10:29.Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > ἀναντιρρήτως
-
123 ἀνασείω
ἀνασείω (Hes. et al.; PTebt 28, 20 [II B.C.]; Jos., Bell. 5, 120) (lit. ‘shake’, ‘brandish’, e.g. a shield Hes., Sc. 344; Syn. σείω q.v.) to cause to be disturbed, stir up, disturb, upset, incite (cp. our colloq. ‘shake up’) (Diod S 13, 91, 4; 14, 10, 3; 17, 62, 5; 18, 10, 1; Is 36:18 Aq., Sym.) w. acc. τ. ὄχλον Mk 15:11. τ. λαόν Lk 23:5 (cp. Dionys. Hal. 8, 81 τὸ πλῆθος; Philod., Rhet. II 290 Sudh.) τὴν Ἰκονείων πόλιν ἀνασείει, ἔτι δὲ καὶ τὴν σὴν Θέκλαν AcPl Ox 6, 20 (=Aa I 242, 1).—M-M. TW. -
124 ἀναστατόω
ἀναστατόω fut. 3 sg. ἀναστατῶσει Da 7:23, 1 aor. ἀνεστάτωσα (late Gk.: pap, e.g. BGU 1858, 12 [I B.C.]; POxy 119, 10; PGM 4, 2244; LXX, Aq., Sym. [Nägeli 47f]) to upset the stability of a pers. or group, disturb, trouble, upset τὴν οἰκουμένην Ac 17:6. Of the leaders of a party disturbing the church Gal 5:12 (cp. BGU 1079, 20 [41 A.D.] μὴ ἵνα ἀναστατώσῃς ἡμᾶς). Abs. ὁ ἀναστατώσας the man who raised a revolt Ac 21:38.—DELG s.v. ἵστημι. M-M. -
125 ἀνατολικός
ἀνατολικός, ή, όν (s. ἀνατολή; Epicurus, Fgm. 346b; Strabo 2, 3, 2; Plut., Mor. 888a; Herodian 3, 2, 2; 3, 4, 3; TestSol 10:15 C; Philo, Leg. ad Gai. 289; Jos., Ant. 20, 220; PFlor 278 V, 1; Job 1:3 Sym. al.) eastern Ac 19:1 v.l. ἐν τοῖς ἀ. τόποις in the eastern lands 1 Cl 25:1. -
126 ἀνεξεραύνητος
ἀνεξεραύνητος, ον unfathomable, lit. ‘unsearchable’, of God’s judgments τὰ κρίματα αὐτοῦ Ro 11:33 (s. ἐξεραυνάω; Hell. by-form of ἀνεξερεύνητος—so Heraclitus Fgm. B 18 [in Clem. Al., Strom. 2, 17, 4 Stählin]; Cass. Dio 69, 14; Sym. Pr 25:3; Jer 17:9. Cp. W-S. §5, 21a; B-D-F §30, 4; Nägeli 16; 23; Mlt. 46).—DELG s.v. 1. ἐρέω. Frisk s.v. ἐρευνάω. M-M.Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > ἀνεξεραύνητος
-
127 ἀνευφημέω
ἀνευφημέω impf. ἀνευφήμουν (Soph., Pla. et al.; Jos., Bell. 2, 608; 4, 113) praise loudly τ. κύριον θεόν ApcPt 5:19 (cp. Ps 62:8 Sym.; Achilles Tat. 3, 5, 6 τ. θεοὺς ἀ.).—DELG s.v. φημί. -
128 ἀνοδία
ἀνοδία, ας, ἡ (Polyb. 5, 13, 6 al.; Diod S 19, 5, 3; Plut., Mar. 427 [37, 9], Mor. 508d; Job 12:24 Sym.; En 89:44) a place with no roads, wayless area Hv 1, 1, 3. Opp. ὁδός (Philo, Somn. 2, 161, Mos. 2, 138) 3, 2, 9. Pl. (Jos., Bell. 4, 109) 3, 7, 1; m 6, 1, 3.—DELG s.v. ὁδός. TW.
См. также в других словарях:
sym — sym·bol; sym·bol·ic; sym·bol·ist; sym·bran·chi·ate; sym·me·try; sym·pa·thet·ic; sym·pa·tho·lyt·ic; sym·pa·tho·mimetic; sym·phi·lid; sym·plec·tic; sym·po·si·ac; strepho·sym·bol·ic; sym·bi·on·ic; sym·bi·on·tic; sym·bi·ot; sym·bi·ot·i·cal;… … English syllables
sym- — → syn syn , syl , sym . éléments, du gr. sun, avec . sym V. syn . ⇒SYN , SYL , SYM , SY , élém. formant Élém. tiré du gr. « ensemble, en même temps, avec », entrant dans la constr. de nombreux adj. et subst. de la lang. sc. et techn., ainsi que… … Encyclopédie Universelle
sym... — sym..., Sym... 〈in Zus. vor b, p, m〉 = syn..., Syn... * * * sym..., angeglichenes Präfix, syn … Universal-Lexikon
Sym... — sym..., Sym... 〈in Zus. vor b, p, m〉 = syn..., Syn... * * * sym..., angeglichenes Präfix, syn … Universal-Lexikon
Sym- — See {Syn }. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
sym... — sym…, Sym… 〈in Zus. vor b, p, m〉 = syn…, Syn… … Lexikalische Deutsches Wörterbuch
Sym... — sym…, Sym… 〈in Zus. vor b, p, m〉 = syn…, Syn… … Lexikalische Deutsches Wörterbuch
sym... — sym..., Sym... vgl. ↑syn..., Syn … Das große Fremdwörterbuch
sym|bi|ot|ic — «SIHM by OT ihk, bee », adjective. having to do with symbiosis; living in symbiosis. –sym´bi|ot´i|cal|ly, adverb … Useful english dictionary
sym|po´di|al|ly — sym|po|di|al «sihm POH dee uhl», adjective. having to do with, of the nature of, or producing a sympodium. –sym|po´di|al|ly, adverb … Useful english dictionary
sym|po|di|al — «sihm POH dee uhl», adjective. having to do with, of the nature of, or producing a sympodium. –sym|po´di|al|ly, adverb … Useful english dictionary
