-
1 subpuratio
suppuration/festering; suppurating/festering sore, abcess -
2 suppuratio
suppuration/festering; suppurating/festering sore, abcess -
3 materia
mātĕrĭa, ae ( gen. materiāi, Lucr. 1, 1051), and mātĕrĭes, ēi (only in nom. and acc. sing., and once gen. plur. materierum, Lact. 2, 12, 1; v. Neue, Formenl. 1, p. 383), f. [from same root with mater, q. v.], stuff, matter, materials of which any thing is composed; so the wood of a tree, vine, etc., timber for building (opp. lignum, wood for fuel); nutritive matter or substance for food (class.).I.Lit.A.In gen.:B.materia rerum, ex qua et in qua sunt omnia,
Cic. N. D. 3, 39, 92; cf. id. Ac. 1, 6, 7:materiam superabat opus,
Ov. M. 2, 5:materiae apparatio,
Vitr. 2, 8, 7:rudis,
i. e. chaos, Luc. 2, 8; cf.: omnis fere materia nondum formata rudis appellatur, Cinc. ap. Paul. ex Fest. p. 265 Müll.:(arbor) inter corticem et materiem,
Col. 5, 11, 4:crispa,
Plin. 16, 28, 51, § 119:materiae longitudo,
Col. 4, 24, 3:vitis in materiam, frondemque effunditur,
id. 4, 21, 2:si nihil valet materies,
Cic. de Or. 2, 21, 88:in eam insulam materiam, calcem, caementa, atque arma convexit,
id. Mil. 27, 74:caesa,
Col. 11, 2, 11; cf. Caes. B. G. 4, 17; 5, 39:cornus non potest videri materies propter exilitatem, sed lignum,
Plin. 16, 40, 76, § 206:materiae, lignorum aggestus,
Tac. A. 1, 35:videndum est ut materies suppetat scutariis,
Plaut. Ep. 1, 1, 35:proba materies est, si probum adhibes fabrum,
id. Poen. 4, 2, 93: imprimebatur sculptura materiae anuli, sive ex ferro sive ex auro foret, Macr. S. 7, 13, 11. — Plur.:deūm imagines mortalibus materiis in species hominum effingere,
Tac. H. 5, 5.—Of food:imbecillissimam materiam esse omnem caulem oleris,
Cels. 2, 18, 39 sqq.; cf. of the means of subsistence:consumere omnem materiam,
Ov. M. 8, 876; matter, in gen.:materies aliqua mala erat,
Aug. Conf. 7, 5, 2.—In abstract, matter, the material universe:Deus ex materia ortus est, aut materia ex Deo,
Lact. 2, 8.—Esp., matter of suppuration, pus, Cels. 3, 27, 4.—II.Transf., a stock, race, breed:III.quod ex vetere materia nascitur, plerumque congeneratum parentis senium refert,
Col. 7, 3, 15:generosa (equorum),
id. 6, 27 init. —Trop.A.The matter, subjectmatter, subject, topic, ground, theme of any exertion of the mental powers, as of an art or science, an oration, etc.: materiam artis eam dicimus in qua omnis ars et facultas, quae conficitur ex arte, versatur. Ut si medicinae materiam dicamus morbos ac vulnera, quod in his omnis medicina versetur;B.item quibus in rebus versatur ars et facultas oratoria, eas res materiam artis rhetoricae nominamus,
Cic. Inv. 1, 5, 17:quasi materia, quam tractet, et in qua versetur, subjecta est veritas,
id. Off. 1, 5, 16:est enim deformitatis et corporis vitiorum satis bella materies ad jocandum,
id. de Or. 2, 59, 239; 1, 11, 49; id. Rosc. Com. 32, 89; id. Div. 2, 4, 12:sermonum,
id. Q. Fr 1, 2, 1: materies crescit mihi, my matter (for writing about) increases, id. Att. 2, 12, 3: rei. id. Q. Fr. 2, 1, 1:aequa viribus,
a subject suited to your powers, Hor. A. P. 38:infames,
Gell. 17, 12, 1:extra materiam juris,
the province, Gai. Inst. 2, 191.—A cause, occasion, source, opportunity (cf. mater, II.):C.quid enim odisset Clodium Milo segetem ac materiam suae gloriae?
Cic. Mil. 13, 35 (for which shortly before:fons perennis gloriae suae): materies ingentis decoris,
Liv. 1, 39, 3:non praebiturum se illi eo die materiam,
id. 3, 46, 3:major orationis,
id. 35, 12, 10:criminandi,
id. 3, 31, 4:omnium malorum,
Sall. C. 10:materiam invidiae dare,
Cic. Phil. 11, 9, 21:materiam bonitati dare,
id. de Or. 2, 84, 342:scelerum,
Just. 3, 2, 12:seditionis,
id. 11, 5, 3:laudis,
Luc. 8, 16:benefaciendi,
Plin. Pan. 38:ne quid materiae praeberet Neroni,
occasion of jealousy, Suet. Galb. 9:epistolae, quae materiam sermonibus praebuere,
Tac. H. 4, 4:praebere materiam causasque jocorum,
Juv. 3, 147:materiamque sibi ducis indulgentia quaerit,
id. 7, 21.—Natural abilities, talents, genius, disposition:D.fac, fuisse in isto C. Laelii, M. Catonis materiem atque indolem,
Cic. Verr. 2, 3, 68, § 160:in animis humanis,
id. Inv. 1, 2, 2:materiam ingentis publice privatimade decoris omni indulgentia nostra nutriamus,
Liv. 1, 39, 3:ad cupiditatem,
id. 1, 46; Quint. 2, 4, 7.—Hence, one's nature, natural character:non sum materia digna perire tua,
thy unfeeling disposition, Ov. H. 4, 86.—A subject, argument, course of thought, topic (post-Aug.):tertium diem esse, quod omni labore materiae ad scribendum destinatae non inveniret exordium,
Quint. 10, 3, 14:argumentum plura significat... omnem ad scribendum destinatam materiam ita appellari,
id. 5, 10, 9:video non futurum finem in ista materia ullum, nisi quem ipse mihi fecero,
Sen. Ep. 87, 11:pulcritudinem materiae considerare,
Plin. Ep. 3, 13, 2; 2, 5, 5:materiam ex titulo cognosces,
id. ib. 5, 13, 3 al. (materies animi est, materia arboris;et materies qualitas ingenii, materia fabris apta,
Front. II. p. 481 Mai.; but this distinction is not observed by class. writers). -
4 subpuratio
suppūrātĭo ( subp-), ōnis, f. [suppuro], a purulent gathering, an imposthume or abscess, a suppuration, Cels. 2, 8; 3, 27 fin.; 7, 2 fin. al.; Plin. 20, 3, 8, § 16; 23, 1, 16, § 24; 24, 4, 7, § 13; Col. 6, 12, 4; 6, 38, 2; Sen. Ep. 14, 1, 5. -
5 subpuro
I. A.Lit.:B.(cancer) fistulosus subtus suppurat sub carne,
Cato, R. R. 157, 3; Col. 6, 12, 2; Plin. 22, 14, 16, § 38; 22, 25, 70, § 142; 22, 25, 73, § 152.—Also part. as subst.: suppŭ-rantĭa, ĭum, n., gatherings, suppurating sores, Plin. 22, 24, 58, § 122. —Trop. (post-Aug.):II. A.cum voluptates angusto corpori ingestae suppurare coeperunt,
Sen. Ep. 59, 17:quos hasta praetoris infami lucro et quandoque suppuraturo exercet,
i. e. to become noxious, id. Brev. Vit. 12, 1. —Lit. (only in part. perf.), suppurated, full of matter or sores:B.aures,
Plin. 29, 2, 9, § 33.— Subst.: suppurāta, ōrum, n., matter, pus, Plin. 21, 19, 76, § 131; 23, 3, 35, § 72; 20, 4, 14, § 29; 22, 25, 58, § 124.—Trop.: magnum de modico malum, scorpium terra suppurat, i. e. brings forth, produces, as if by suppuration, Tert. adv. Gnost. 1:aestum,
Paul. Nol. Carm. 20, 261:gravis et suppurata tristitia,
deepseated, festering, Sen. Ep. 80, 6. -
6 suppurantia
I. A.Lit.:B.(cancer) fistulosus subtus suppurat sub carne,
Cato, R. R. 157, 3; Col. 6, 12, 2; Plin. 22, 14, 16, § 38; 22, 25, 70, § 142; 22, 25, 73, § 152.—Also part. as subst.: suppŭ-rantĭa, ĭum, n., gatherings, suppurating sores, Plin. 22, 24, 58, § 122. —Trop. (post-Aug.):II. A.cum voluptates angusto corpori ingestae suppurare coeperunt,
Sen. Ep. 59, 17:quos hasta praetoris infami lucro et quandoque suppuraturo exercet,
i. e. to become noxious, id. Brev. Vit. 12, 1. —Lit. (only in part. perf.), suppurated, full of matter or sores:B.aures,
Plin. 29, 2, 9, § 33.— Subst.: suppurāta, ōrum, n., matter, pus, Plin. 21, 19, 76, § 131; 23, 3, 35, § 72; 20, 4, 14, § 29; 22, 25, 58, § 124.—Trop.: magnum de modico malum, scorpium terra suppurat, i. e. brings forth, produces, as if by suppuration, Tert. adv. Gnost. 1:aestum,
Paul. Nol. Carm. 20, 261:gravis et suppurata tristitia,
deepseated, festering, Sen. Ep. 80, 6. -
7 suppuratio
suppūrātĭo ( subp-), ōnis, f. [suppuro], a purulent gathering, an imposthume or abscess, a suppuration, Cels. 2, 8; 3, 27 fin.; 7, 2 fin. al.; Plin. 20, 3, 8, § 16; 23, 1, 16, § 24; 24, 4, 7, § 13; Col. 6, 12, 4; 6, 38, 2; Sen. Ep. 14, 1, 5. -
8 suppuro
I. A.Lit.:B.(cancer) fistulosus subtus suppurat sub carne,
Cato, R. R. 157, 3; Col. 6, 12, 2; Plin. 22, 14, 16, § 38; 22, 25, 70, § 142; 22, 25, 73, § 152.—Also part. as subst.: suppŭ-rantĭa, ĭum, n., gatherings, suppurating sores, Plin. 22, 24, 58, § 122. —Trop. (post-Aug.):II. A.cum voluptates angusto corpori ingestae suppurare coeperunt,
Sen. Ep. 59, 17:quos hasta praetoris infami lucro et quandoque suppuraturo exercet,
i. e. to become noxious, id. Brev. Vit. 12, 1. —Lit. (only in part. perf.), suppurated, full of matter or sores:B.aures,
Plin. 29, 2, 9, § 33.— Subst.: suppurāta, ōrum, n., matter, pus, Plin. 21, 19, 76, § 131; 23, 3, 35, § 72; 20, 4, 14, § 29; 22, 25, 58, § 124.—Trop.: magnum de modico malum, scorpium terra suppurat, i. e. brings forth, produces, as if by suppuration, Tert. adv. Gnost. 1:aestum,
Paul. Nol. Carm. 20, 261:gravis et suppurata tristitia,
deepseated, festering, Sen. Ep. 80, 6.
См. также в других словарях:
suppuration — [ sypyrasjɔ̃ ] n. f. • 1363; lat. suppuratio, de suppurare ♦ Production et écoulement de pus. ⇒ pyorrhée. ● suppuration nom féminin (latin suppuratio) Production et écoulement de pus. suppuration n. f. Formation et écoulement de pus. ⇒SUPPURATION … Encyclopédie Universelle
Suppuration — Sup pu*ra tion, n. [L. suppuratio: cf. F. suppuration.] 1. The act or process of suppurating. [1913 Webster] 2. The matter produced by suppuration; pus. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
suppuration — Suppuration. s. f. L escoulement du pus qui s est formé dans une playe. Si sa playe vient à suppuration, il est gueri. la suppuration se fait bien … Dictionnaire de l'Académie française
Suppuration — (lat.), Eiterung; Suppurantia, Eiterung erregende Mittel; suppurativ, eiterig … Meyers Großes Konversations-Lexikon
suppuration — 1540s, from L. suppurationem (nom. suppuratio), noun of action from pp. stem of suppurare form or discharge pus, from sub under (see SUB (Cf. sub )) + stem of pus (see PUS (Cf. pus)) … Etymology dictionary
SUPPURATION — s. f. T. de Chirur. et de Médec. La formation, l écoulement du pus. Si sa plaie vient à suppuration. La suppuration se fait bien. La suppuration est abondante, louable … Dictionnaire de l'Academie Francaise, 7eme edition (1835)
suppuration — /sup yeuh ray sheuhn/, n. 1. the process of suppurating. 2. the matter produced by suppuration; pus. [1535 45; < L suppuration (s. of suppuratio) a forming of pus. See SUPPURATE, ION] * * * … Universalium
suppuration — The formation of pus. SYN: pyesis, pyogenesis, pyopoiesis, pyosis. [L. suppuratio (see suppurate)] * * * sup·pu·ra·tion .səp yə rā shən n the formation of, conversion into, or process of discharging pus <an abscess is a localized area of… … Medical dictionary
suppuration — (su pu ra sion ; en vers, de cinq syllabes) s. f. Terme de pathologie. La formation, l écoulement du pus. La plaie vient à suppuration. HISTORIQUE XVIe s. • Suppuration est meilleure termination que scirrhosité, PARÉ V, 3. ÉTYMOLOGIE Lat … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
SUPPURATION — n. f. T. de Médecine Formation, écoulement du pus. Sa plaie vient à suppuration … Dictionnaire de l'Academie Francaise, 8eme edition (1935)
Suppuration — La suppuration désigne la création de pus, le plus souvent due à une infection. Portail de la médecine Catégories : Infection en dermatologieInfection bactérienne … Wikipédia en Français