Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

suppuration

  • 1 subpuratio

    suppuration/festering; suppurating/festering sore, abcess

    Latin-English dictionary > subpuratio

  • 2 suppuratio

    suppuration/festering; suppurating/festering sore, abcess

    Latin-English dictionary > suppuratio

  • 3 materia

    mātĕrĭa, ae ( gen. materiāi, Lucr. 1, 1051), and mātĕrĭes, ēi (only in nom. and acc. sing., and once gen. plur. materierum, Lact. 2, 12, 1; v. Neue, Formenl. 1, p. 383), f. [from same root with mater, q. v.], stuff, matter, materials of which any thing is composed; so the wood of a tree, vine, etc., timber for building (opp. lignum, wood for fuel); nutritive matter or substance for food (class.).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.:

    materia rerum, ex qua et in qua sunt omnia,

    Cic. N. D. 3, 39, 92; cf. id. Ac. 1, 6, 7:

    materiam superabat opus,

    Ov. M. 2, 5:

    materiae apparatio,

    Vitr. 2, 8, 7:

    rudis,

    i. e. chaos, Luc. 2, 8; cf.: omnis fere materia nondum formata rudis appellatur, Cinc. ap. Paul. ex Fest. p. 265 Müll.:

    (arbor) inter corticem et materiem,

    Col. 5, 11, 4:

    crispa,

    Plin. 16, 28, 51, § 119:

    materiae longitudo,

    Col. 4, 24, 3:

    vitis in materiam, frondemque effunditur,

    id. 4, 21, 2:

    si nihil valet materies,

    Cic. de Or. 2, 21, 88:

    in eam insulam materiam, calcem, caementa, atque arma convexit,

    id. Mil. 27, 74:

    caesa,

    Col. 11, 2, 11; cf. Caes. B. G. 4, 17; 5, 39:

    cornus non potest videri materies propter exilitatem, sed lignum,

    Plin. 16, 40, 76, § 206:

    materiae, lignorum aggestus,

    Tac. A. 1, 35:

    videndum est ut materies suppetat scutariis,

    Plaut. Ep. 1, 1, 35:

    proba materies est, si probum adhibes fabrum,

    id. Poen. 4, 2, 93: imprimebatur sculptura materiae anuli, sive ex ferro sive ex auro foret, Macr. S. 7, 13, 11. — Plur.:

    deūm imagines mortalibus materiis in species hominum effingere,

    Tac. H. 5, 5.—Of food:

    imbecillissimam materiam esse omnem caulem oleris,

    Cels. 2, 18, 39 sqq.; cf. of the means of subsistence:

    consumere omnem materiam,

    Ov. M. 8, 876; matter, in gen.:

    materies aliqua mala erat,

    Aug. Conf. 7, 5, 2.—In abstract, matter, the material universe:

    Deus ex materia ortus est, aut materia ex Deo,

    Lact. 2, 8.—
    B.
    Esp., matter of suppuration, pus, Cels. 3, 27, 4.—
    II.
    Transf., a stock, race, breed:

    quod ex vetere materia nascitur, plerumque congeneratum parentis senium refert,

    Col. 7, 3, 15:

    generosa (equorum),

    id. 6, 27 init.
    III.
    Trop.
    A.
    The matter, subjectmatter, subject, topic, ground, theme of any exertion of the mental powers, as of an art or science, an oration, etc.: materiam artis eam dicimus in qua omnis ars et facultas, quae conficitur ex arte, versatur. Ut si medicinae materiam dicamus morbos ac vulnera, quod in his omnis medicina versetur;

    item quibus in rebus versatur ars et facultas oratoria, eas res materiam artis rhetoricae nominamus,

    Cic. Inv. 1, 5, 17:

    quasi materia, quam tractet, et in qua versetur, subjecta est veritas,

    id. Off. 1, 5, 16:

    est enim deformitatis et corporis vitiorum satis bella materies ad jocandum,

    id. de Or. 2, 59, 239; 1, 11, 49; id. Rosc. Com. 32, 89; id. Div. 2, 4, 12:

    sermonum,

    id. Q. Fr 1, 2, 1: materies crescit mihi, my matter (for writing about) increases, id. Att. 2, 12, 3: rei. id. Q. Fr. 2, 1, 1:

    aequa viribus,

    a subject suited to your powers, Hor. A. P. 38:

    infames,

    Gell. 17, 12, 1:

    extra materiam juris,

    the province, Gai. Inst. 2, 191.—
    B.
    A cause, occasion, source, opportunity (cf. mater, II.):

    quid enim odisset Clodium Milo segetem ac materiam suae gloriae?

    Cic. Mil. 13, 35 (for which shortly before:

    fons perennis gloriae suae): materies ingentis decoris,

    Liv. 1, 39, 3:

    non praebiturum se illi eo die materiam,

    id. 3, 46, 3:

    major orationis,

    id. 35, 12, 10:

    criminandi,

    id. 3, 31, 4:

    omnium malorum,

    Sall. C. 10:

    materiam invidiae dare,

    Cic. Phil. 11, 9, 21:

    materiam bonitati dare,

    id. de Or. 2, 84, 342:

    scelerum,

    Just. 3, 2, 12:

    seditionis,

    id. 11, 5, 3:

    laudis,

    Luc. 8, 16:

    benefaciendi,

    Plin. Pan. 38:

    ne quid materiae praeberet Neroni,

    occasion of jealousy, Suet. Galb. 9:

    epistolae, quae materiam sermonibus praebuere,

    Tac. H. 4, 4:

    praebere materiam causasque jocorum,

    Juv. 3, 147:

    materiamque sibi ducis indulgentia quaerit,

    id. 7, 21.—
    C.
    Natural abilities, talents, genius, disposition:

    fac, fuisse in isto C. Laelii, M. Catonis materiem atque indolem,

    Cic. Verr. 2, 3, 68, § 160:

    in animis humanis,

    id. Inv. 1, 2, 2:

    materiam ingentis publice privatimade decoris omni indulgentia nostra nutriamus,

    Liv. 1, 39, 3:

    ad cupiditatem,

    id. 1, 46; Quint. 2, 4, 7.—Hence, one's nature, natural character:

    non sum materia digna perire tua,

    thy unfeeling disposition, Ov. H. 4, 86.—
    D.
    A subject, argument, course of thought, topic (post-Aug.):

    tertium diem esse, quod omni labore materiae ad scribendum destinatae non inveniret exordium,

    Quint. 10, 3, 14:

    argumentum plura significat... omnem ad scribendum destinatam materiam ita appellari,

    id. 5, 10, 9:

    video non futurum finem in ista materia ullum, nisi quem ipse mihi fecero,

    Sen. Ep. 87, 11:

    pulcritudinem materiae considerare,

    Plin. Ep. 3, 13, 2; 2, 5, 5:

    materiam ex titulo cognosces,

    id. ib. 5, 13, 3 al. (materies animi est, materia arboris;

    et materies qualitas ingenii, materia fabris apta,

    Front. II. p. 481 Mai.; but this distinction is not observed by class. writers).

    Lewis & Short latin dictionary > materia

  • 4 subpuratio

    suppūrātĭo ( subp-), ōnis, f. [suppuro], a purulent gathering, an imposthume or abscess, a suppuration, Cels. 2, 8; 3, 27 fin.; 7, 2 fin. al.; Plin. 20, 3, 8, § 16; 23, 1, 16, § 24; 24, 4, 7, § 13; Col. 6, 12, 4; 6, 38, 2; Sen. Ep. 14, 1, 5.

    Lewis & Short latin dictionary > subpuratio

  • 5 subpuro

    sup-pūro ( subp-), āvi, ātum, 1, v. n. and a. [pus].
    I. A.
    Lit.:

    (cancer) fistulosus subtus suppurat sub carne,

    Cato, R. R. 157, 3; Col. 6, 12, 2; Plin. 22, 14, 16, § 38; 22, 25, 70, § 142; 22, 25, 73, § 152.—Also part. as subst.: suppŭ-rantĭa, ĭum, n., gatherings, suppurating sores, Plin. 22, 24, 58, § 122. —
    B.
    Trop. (post-Aug.):

    cum voluptates angusto corpori ingestae suppurare coeperunt,

    Sen. Ep. 59, 17:

    quos hasta praetoris infami lucro et quandoque suppuraturo exercet,

    i. e. to become noxious, id. Brev. Vit. 12, 1. —
    II. A.
    Lit. (only in part. perf.), suppurated, full of matter or sores:

    aures,

    Plin. 29, 2, 9, § 33.— Subst.: suppurāta, ōrum, n., matter, pus, Plin. 21, 19, 76, § 131; 23, 3, 35, § 72; 20, 4, 14, § 29; 22, 25, 58, § 124.—
    B.
    Trop.: magnum de modico malum, scorpium terra suppurat, i. e. brings forth, produces, as if by suppuration, Tert. adv. Gnost. 1:

    aestum,

    Paul. Nol. Carm. 20, 261:

    gravis et suppurata tristitia,

    deepseated, festering, Sen. Ep. 80, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > subpuro

  • 6 suppurantia

    sup-pūro ( subp-), āvi, ātum, 1, v. n. and a. [pus].
    I. A.
    Lit.:

    (cancer) fistulosus subtus suppurat sub carne,

    Cato, R. R. 157, 3; Col. 6, 12, 2; Plin. 22, 14, 16, § 38; 22, 25, 70, § 142; 22, 25, 73, § 152.—Also part. as subst.: suppŭ-rantĭa, ĭum, n., gatherings, suppurating sores, Plin. 22, 24, 58, § 122. —
    B.
    Trop. (post-Aug.):

    cum voluptates angusto corpori ingestae suppurare coeperunt,

    Sen. Ep. 59, 17:

    quos hasta praetoris infami lucro et quandoque suppuraturo exercet,

    i. e. to become noxious, id. Brev. Vit. 12, 1. —
    II. A.
    Lit. (only in part. perf.), suppurated, full of matter or sores:

    aures,

    Plin. 29, 2, 9, § 33.— Subst.: suppurāta, ōrum, n., matter, pus, Plin. 21, 19, 76, § 131; 23, 3, 35, § 72; 20, 4, 14, § 29; 22, 25, 58, § 124.—
    B.
    Trop.: magnum de modico malum, scorpium terra suppurat, i. e. brings forth, produces, as if by suppuration, Tert. adv. Gnost. 1:

    aestum,

    Paul. Nol. Carm. 20, 261:

    gravis et suppurata tristitia,

    deepseated, festering, Sen. Ep. 80, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > suppurantia

  • 7 suppuratio

    suppūrātĭo ( subp-), ōnis, f. [suppuro], a purulent gathering, an imposthume or abscess, a suppuration, Cels. 2, 8; 3, 27 fin.; 7, 2 fin. al.; Plin. 20, 3, 8, § 16; 23, 1, 16, § 24; 24, 4, 7, § 13; Col. 6, 12, 4; 6, 38, 2; Sen. Ep. 14, 1, 5.

    Lewis & Short latin dictionary > suppuratio

  • 8 suppuro

    sup-pūro ( subp-), āvi, ātum, 1, v. n. and a. [pus].
    I. A.
    Lit.:

    (cancer) fistulosus subtus suppurat sub carne,

    Cato, R. R. 157, 3; Col. 6, 12, 2; Plin. 22, 14, 16, § 38; 22, 25, 70, § 142; 22, 25, 73, § 152.—Also part. as subst.: suppŭ-rantĭa, ĭum, n., gatherings, suppurating sores, Plin. 22, 24, 58, § 122. —
    B.
    Trop. (post-Aug.):

    cum voluptates angusto corpori ingestae suppurare coeperunt,

    Sen. Ep. 59, 17:

    quos hasta praetoris infami lucro et quandoque suppuraturo exercet,

    i. e. to become noxious, id. Brev. Vit. 12, 1. —
    II. A.
    Lit. (only in part. perf.), suppurated, full of matter or sores:

    aures,

    Plin. 29, 2, 9, § 33.— Subst.: suppurāta, ōrum, n., matter, pus, Plin. 21, 19, 76, § 131; 23, 3, 35, § 72; 20, 4, 14, § 29; 22, 25, 58, § 124.—
    B.
    Trop.: magnum de modico malum, scorpium terra suppurat, i. e. brings forth, produces, as if by suppuration, Tert. adv. Gnost. 1:

    aestum,

    Paul. Nol. Carm. 20, 261:

    gravis et suppurata tristitia,

    deepseated, festering, Sen. Ep. 80, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > suppuro

См. также в других словарях:

  • suppuration — [ sypyrasjɔ̃ ] n. f. • 1363; lat. suppuratio, de suppurare ♦ Production et écoulement de pus. ⇒ pyorrhée. ● suppuration nom féminin (latin suppuratio) Production et écoulement de pus. suppuration n. f. Formation et écoulement de pus. ⇒SUPPURATION …   Encyclopédie Universelle

  • Suppuration — Sup pu*ra tion, n. [L. suppuratio: cf. F. suppuration.] 1. The act or process of suppurating. [1913 Webster] 2. The matter produced by suppuration; pus. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • suppuration — Suppuration. s. f. L escoulement du pus qui s est formé dans une playe. Si sa playe vient à suppuration, il est gueri. la suppuration se fait bien …   Dictionnaire de l'Académie française

  • Suppuration — (lat.), Eiterung; Suppurantia, Eiterung erregende Mittel; suppurativ, eiterig …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • suppuration — 1540s, from L. suppurationem (nom. suppuratio), noun of action from pp. stem of suppurare form or discharge pus, from sub under (see SUB (Cf. sub )) + stem of pus (see PUS (Cf. pus)) …   Etymology dictionary

  • SUPPURATION — s. f. T. de Chirur. et de Médec. La formation, l écoulement du pus. Si sa plaie vient à suppuration. La suppuration se fait bien. La suppuration est abondante, louable …   Dictionnaire de l'Academie Francaise, 7eme edition (1835)

  • suppuration — /sup yeuh ray sheuhn/, n. 1. the process of suppurating. 2. the matter produced by suppuration; pus. [1535 45; < L suppuration (s. of suppuratio) a forming of pus. See SUPPURATE, ION] * * * …   Universalium

  • suppuration — The formation of pus. SYN: pyesis, pyogenesis, pyopoiesis, pyosis. [L. suppuratio (see suppurate)] * * * sup·pu·ra·tion .səp yə rā shən n the formation of, conversion into, or process of discharging pus <an abscess is a localized area of… …   Medical dictionary

  • suppuration — (su pu ra sion ; en vers, de cinq syllabes) s. f. Terme de pathologie. La formation, l écoulement du pus. La plaie vient à suppuration. HISTORIQUE    XVIe s. •   Suppuration est meilleure termination que scirrhosité, PARÉ V, 3. ÉTYMOLOGIE    Lat …   Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré

  • SUPPURATION — n. f. T. de Médecine Formation, écoulement du pus. Sa plaie vient à suppuration …   Dictionnaire de l'Academie Francaise, 8eme edition (1935)

  • Suppuration — La suppuration désigne la création de pus, le plus souvent due à une infection. Portail de la médecine Catégories : Infection en dermatologieInfection bactérienne …   Wikipédia en Français

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»