-
1 stup
stup [stʉːp] (-et; -) Felswand f, Steilhang m, Absturz m -
2 stup
mSäule f -
3 stup
Säule f (-, -n), Pfeiler m (-s, -), Pfahl m (-s, "-e); potporni s. Strebepfeiler m; s. uza zid Wandpfeiler m, Pila'ster m; mosni s. Rammpfeiler m, Pilo'te f -
4 prozorski stup
mFenstersäule f -
5 rasvjetni stup
I.mStraßenlampe fII.mStraßenlaterne f -
6 sramotište
(stup sramote) Schandpfahl m (-s, "-e), Schandsäule f (-, -n), Pranger m (-s, -) -
7 stupeo
stupeo, uī, ēre (zu Wz. *stup-, schlagen, stoßen in stuprum usw.), I) betäubt sein, A) physisch betäubt-, erstarrt sein, Partiz. stupēns, betäubt, erstarrt, starr, cum semisomnus stuperet, sich nicht recht besinnen konnte, Cic.: animo relictos (Ohnmächtige) stupentesque (u. Besinnungslose) frigidā aquā spargere, Sen.: torpescunt stupentque pallentes, Plin.: stupentia (steife, starre) membra, Curt.: oculi, Sen. rhet. u.a. – m. ad u. Akk., vini natura non gelascit; alias ad frigus stupet tantum, ist nur erstarrt (dick), Plin. 14, 132. – B) geistig: 1) lahm sein, quantum stupere atque frigere Caecilius visus est, Gell. 2, 23, 7. – 2) starr-, verdutzt-, verblüfft-, betreten sein, stutzen, staunen, haec cum loqueris, nos stupemus, Cic.: animus lassus curā confectus stupet, Ter. – mit Abl. (durch = über), gaudio, Cael. bei Quint.: illis carminibus, Hor.: aere, Hor.: novitate, Quint.: tam saevā dominatione, Iustin. – m. in u. Abl., in Turno, Verg.: in ducibus, Val. Flacc.: in titulis et imaginibus, Hor. – m. ad u. Akk., ad auditas voces, Ov.: ad raptus tuos, Mart.: ad supervacua, Sen. ep. 87, 5. – m. Acc., donum exitiale Minervae, anstaunen, erstaunen über usw., Verg.: plena horrea, Plin. pan.: superbi regis delicias, Mart.: omnia (v. einer Pers.), Val. Flacc.: stupent omnia, stutzen vor allem (v. Hirschen), Solin.: mirantur haec homines et stupent qui nesciunt ea, Augustin. – m. folg. Acc. u. Infin., Verg. ecl. 6, 37; Aen. 12, 707. Mart. 4, 35, 3. Prud. dittoch. 184. Corp. inscr. Lat. 8, 212. v. 15 u. 48. – Partiz. adj., a) stupēns, stutzend, stutzig, verdutzt, quae cum tuerer stupens, Cic.: attoniti et stupentibus similes, Curt.: m. Genet. loc., capti et stupentes animi, Liv. 6, 38, 8. – b) stupendus, a, um, erstaunenswert, bewunderswert, erstaunlich, virtutibus et vitae meritis stupendus, Val. Max. 5, 7, 1: Porus stupendus satis supra hominum magnitudines, Itin. Alex. 48 (111): venire ad ingentium virtutum stupenda penetralia, Nazar. pan. 6, 1. – II) übtr., von lebl. Subjj., die keine od. eine schwere Bewegung haben, die ermattet zu sein, zu ruhen scheinen, stocken, stillstehen, stupuit Ixionis orbis, Ov.: unda, quae stupet pigro lacu, stehendes Wasser, Mart.: stupente seditione, Liv.: stupuerunt verba palato, erstarben, Ov.
-
8 stuprum
stuprum, ī, n. (zu Wz. *stup-, schlagen, stoßen, altind. (s)tupáti, er stößt; griech. τύπτω, schlagen, τόπος, Schlag; nhd. Staupe, stäupen), I) die Schande, cum stupro redire suos ad populares, Naev. b. Punic. fr. 37 Vahlen: magnum stuprum populo fieri per gentes, ibid. 39. Vgl. Fest. 317 (a), 21. – II) insbes., die Entehrung durch Unzucht aller Art, die Schändung, Hurerei, der uneheliche Beischlaf (Ggstz. pudicitia), a) eig.: auctor stupri, Ov.: homo plenus stupri, flagitii, sceleris, ein Hurer, schandbarer u. lasterhafter Mensch, Cic.: stupra virginum matronarumque, Liv.: puerorum stupra, Arnob.: raptus ac stupra, Sen.: stuprum alci offerre od. inferre, schänden, Cic.: inicere stupra puberibus, Aur. Vict.: nefarium stuprum facere cum alqa, Cic.: stuprum admittere cum alqo, Tac.: virgines ad stuprum rapere, Sall. fr., diripere, Iustin.: plura virorum inter sese quam feminarum esse stupra, Liv.: alqam cogere pati stuprum (notzüchtigen), Sen. rhet.: uxor stuprum pati coacta, Val. Max.: stuprum pati nolle, Liv.: stuprum saevi passa tyranni, Sen. poët.: erat ei cum Fulvia stupri vetus consuetudo, Sall.: stupri consuetudinem facere cum sororibus, Suet.: in domesticis germanitatis stupris volutatum esse, Cic.: sumptus stupro corporis tolerare, Sall. – v. Tieren, caper stupro matrem supervenit, Colum. 7, 6, 3. – b) meton. = die Buhlerin, Prop. 4, 7, 57.
-
9 stupeo
stupeo, uī, ēre (zu Wz. *stup-, schlagen, stoßen in stuprum usw.), I) betäubt sein, A) physisch betäubt-, erstarrt sein, Partiz. stupēns, betäubt, erstarrt, starr, cum semisomnus stuperet, sich nicht recht besinnen konnte, Cic.: animo relictos (Ohnmächtige) stupentesque (u. Besinnungslose) frigidā aquā spargere, Sen.: torpescunt stupentque pallentes, Plin.: stupentia (steife, starre) membra, Curt.: oculi, Sen. rhet. u.a. – m. ad u. Akk., vini natura non gelascit; alias ad frigus stupet tantum, ist nur erstarrt (dick), Plin. 14, 132. – B) geistig: 1) lahm sein, quantum stupere atque frigere Caecilius visus est, Gell. 2, 23, 7. – 2) starr-, verdutzt-, verblüfft-, betreten sein, stutzen, staunen, haec cum loqueris, nos stupemus, Cic.: animus lassus curā confectus stupet, Ter. – mit Abl. (durch = über), gaudio, Cael. bei Quint.: illis carminibus, Hor.: aere, Hor.: novitate, Quint.: tam saevā dominatione, Iustin. – m. in u. Abl., in Turno, Verg.: in ducibus, Val. Flacc.: in titulis et imaginibus, Hor. – m. ad u. Akk., ad auditas voces, Ov.: ad raptus tuos, Mart.: ad supervacua, Sen. ep. 87, 5. – m. Acc., donum exitiale Minervae, anstaunen, erstaunen über usw., Verg.: plena horrea, Plin. pan.: superbi regis delicias, Mart.: omnia (v. einer Pers.), Val. Flacc.: stupent omnia, stutzen vor allem (v. Hirschen), Solin.: mirantur haec homines et stupent qui nesciunt ea, Au-————gustin. – m. folg. Acc. u. Infin., Verg. ecl. 6, 37; Aen. 12, 707. Mart. 4, 35, 3. Prud. dittoch. 184. Corp. inscr. Lat. 8, 212. v. 15 u. 48. – Partiz. adj., a) stupēns, stutzend, stutzig, verdutzt, quae cum tuerer stupens, Cic.: attoniti et stupentibus similes, Curt.: m. Genet. loc., capti et stupentes animi, Liv. 6, 38, 8. – b) stupendus, a, um, erstaunenswert, bewunderswert, erstaunlich, virtutibus et vitae meritis stupendus, Val. Max. 5, 7, 1: Porus stupendus satis supra hominum magnitudines, Itin. Alex. 48 (111): venire ad ingentium virtutum stupenda penetralia, Nazar. pan. 6, 1. – II) übtr., von lebl. Subjj., die keine od. eine schwere Bewegung haben, die ermattet zu sein, zu ruhen scheinen, stocken, stillstehen, stupuit Ixionis orbis, Ov.: unda, quae stupet pigro lacu, stehendes Wasser, Mart.: stupente seditione, Liv.: stupuerunt verba palato, erstarben, Ov. -
10 stuprum
stuprum, ī, n. (zu Wz. *stup-, schlagen, stoßen, altind. (s)tupáti, er stößt; griech. τύπτω, schlagen, τόπος, Schlag; nhd. Staupe, stäupen), I) die Schande, cum stupro redire suos ad populares, Naev. b. Punic. fr. 37 Vahlen: magnum stuprum populo fieri per gentes, ibid. 39. Vgl. Fest. 317 (a), 21. – II) insbes., die Entehrung durch Unzucht aller Art, die Schändung, Hurerei, der uneheliche Beischlaf (Ggstz. pudicitia), a) eig.: auctor stupri, Ov.: homo plenus stupri, flagitii, sceleris, ein Hurer, schandbarer u. lasterhafter Mensch, Cic.: stupra virginum matronarumque, Liv.: puerorum stupra, Arnob.: raptus ac stupra, Sen.: stuprum alci offerre od. inferre, schänden, Cic.: inicere stupra puberibus, Aur. Vict.: nefarium stuprum facere cum alqa, Cic.: stuprum admittere cum alqo, Tac.: virgines ad stuprum rapere, Sall. fr., diripere, Iustin.: plura virorum inter sese quam feminarum esse stupra, Liv.: alqam cogere pati stuprum (notzüchtigen), Sen. rhet.: uxor stuprum pati coacta, Val. Max.: stuprum pati nolle, Liv.: stuprum saevi passa tyranni, Sen. poët.: erat ei cum Fulvia stupri vetus consuetudo, Sall.: stupri consuetudinem facere cum sororibus, Suet.: in domesticis germanitatis stupris volutatum esse, Cic.: sumptus stupro corporis tolerare, Sall. – v. Tieren, caper stupro matrem supervenit, Colum. 7, 6, 3. – b) meton. = die Buhlerin,————Prop. 4, 7, 57. -
11 Schieß- und Truppenübungsplatz
milit. STÜPУниверсальный русско-немецкий словарь > Schieß- und Truppenübungsplatz
-
12 graničan
Grenz-; g-ni prijelaz Grenzübertritt m (-s, -e); g-ni slučaj Grenzfall m (-s, "-e); g-no područje Mark f (-, -en), Grenzgebiet n, Grenzland n; g-ni stup Grenzpfahl m (-s, "-e) -
13 most
Brücke f (-, -n); m. (za dizanje) Zugbrücke f: m. (skela na uzetu) fliegende Brücke f; lančani m. Kettenbrücke f; luk (stup) na m-u Brücken-bogen m (-pfeiler m); graditi m. eine Brücke schlagen (bauen); porušiti m. eine Brücke abbrechen; m. vodi preko rijeke die Brücke überspannt den Strom (führt über den Strom) -
14 mramor
(mermer) Marmor m (-s,-e); (poet.) Marmelstein m (-s); m-ni kip Marmorbild n; m-ni stup Marmorsäule f -
15 mramoran
-
16 mučenički
Marter-, Märtyrer-: m. stup Marterpfahl m (-s, "-e); m-a smrt Märtyrertod m (-[e]s), Opfertod m (-[e]s); pretrpjeti m-u smrt den Märtyrertod (Opfertod) erleiden -
17 oglasnik
Anzeiger m (-s, -), Anzeigeblatt n (-[e]s, "-er); o-a ploča Anzeigetafel f; o-i stup Anschlagsäule f, Litfaßsäule f -
18 oslanjati
(-oniti) se sich stützen (auf), sich lehnen (an|lehnen); auf etwas rechnen, sich auf etwas ver-la'ssen (84), beru'hen, sich gründen auf; o. se na svoje pravo sich auf sein (gutes) Recht stützen; o. se na stup (zid) sich an (gegen) eine Stütze (Wand) lehnen; na nje-ga se ne možemo o. auf ihn können wir uns nicht verlassen (auf ihn ist kein Verlaß, mit ihm ist nicht zu rechnen, auf ihn können wir nicht rechnen) -
19 plamen
Flamme f (-, -n); Lohe f (-, -n); podjarivati p. die Flamme schüren (an|fachen); stup p-a Flammensäule f (-, -n) -
20 prevaliti
(-ljivati) um|werfen (197), um|kippen, um|stoßen (170); um|legen, um|wälzen; (put) zurü'cklegen; p. se um|fallen (38), um|stürzen; p. vrč (posudu) den Krug (ein Gefäß) umwerfen (umstoßen); p. dug put einen langen Weg zurücklegen; telegrafski stup se prevalio eine Telegraphenstange ist umgestürzt
См. также в других словарях:
stup — STUP, stupi, s.m. 1. Adăpost natural sau special confecţionat pentru albine, unde acestea trăiesc în familii, formează fagurii şi depun mierea; p. ext. adăpostul împreună cu albinele şi cu fagurii; ştiubei. ♢ expr. A fi (bogat) ca un stup sau a… … Dicționar Român
stup — stȗp m <G stúpa, N mn stȕpovi> DEFINICIJA 1. a. arhit. samostojan okomit potporanj od različitih materijala i presjeka koji teret prenosi na čvrstu podlogu (sastoji se od temelja, stupa i glavice); kolona, stub b. drveni, metalni ili… … Hrvatski jezični portal
stȗp — m 〈G stúpa, N mn st‹povi〉 1. {{001f}}a. {{001f}}arhit. samostojan okomit potporanj od različitih materijala i presjeka koji teret prenosi na čvrstu podlogu (sastoji se od temelja, stupa i glavice) kolona b. {{001f}}drveni, metalni ili betonski… … Veliki rječnik hrvatskoga jezika
stup — sb., pen, per, perne (et tegneredskab) … Dansk ordbog
Stup — Pour le village kosovar, voir Stup (Klina). Stup Ступ Administration Pays … Wikipédia en Français
stup — I s ( et, stup) II adv fullkomligt, alldeles, stup i kvarten stup i ett ideligen … Clue 9 Svensk Ordbok
stup — stupéfiant, iante [ stypefjɑ̃, jɑ̃t ] adj. et n. m. • v. 1600; de stupéfier 1 ♦ Qui stupéfie (1o ). « une poudre stupéfiante qui passait pour magique et qui supprimait la douleur » (Hugo). ♢ N. m. (1824) Substance toxique agissant sur le système… … Encyclopédie Universelle
stup — • brant, bråddjup, stup, stalp … Svensk synonymlexikon
Stup Religion — Stupeflip Fichier:Stupéflip logo.jpg Stupéflip, bannière du forum, avec (de g. à d.) MC Salò, Pop Hip, Brain, King Ju et Cadillac. Pays d’origine France … Wikipédia en Français
stup — s. m., pl. stupi … Romanian orthography
STUP — stupendiorum … Abbreviations in Latin Inscriptions