-
1 stagger
n. wankeling; duizeligheid--------v. waggelen, wankelen, suizebollen; versteld doen staan; zigzag of trapsgewijze plaatsen; spreidenstagger1[ stægə] 〈 zelfstandig naamwoord〉————————stagger21 wankelen♦voorbeelden:II 〈 overgankelijk werkwoord〉♦voorbeelden:3 staggered office hours • glijdende werk/openingstijden
См. также в других словарях:
stagger — stag|ger1 [ˈstægə US ər] v [Date: 1500 1600; Origin: stacker to stagger (13 19 centuries), from Old Norse stakra, from staka to push ] 1.) [I always + adverb/preposition] to walk or move unsteadily, almost falling over = ↑stumble ▪ He managed to… … Dictionary of contemporary English
