-
61 obsolidatus
obsŏlĭdo, āvi, 1, v. a. [ob-solido], to make firm or fast, to harden, consolidate, only in part. pass.: obsŏlĭdātus, made solid, firm:tectorio rigide obsolidato,
Vitr. 2, 3, 2. -
62 obsolido
obsŏlĭdo, āvi, 1, v. a. [ob-solido], to make firm or fast, to harden, consolidate, only in part. pass.: obsŏlĭdātus, made solid, firm:tectorio rigide obsolidato,
Vitr. 2, 3, 2. -
63 offendo
1.offendo, di, sum, 3, v. a. and n. [obfendo]. to hit, thrust, strike, or dash against something (syn.: illido, impingo; class.).I.Lit.:B.offendere caput ad fornicem,
Quint. 6, 3, 67:latus vehementer,
Cic. Clu. 62, 175:coxam,
to hurt himself in the haunch, Col. 5, 9, 1: pedem, Auct. B. Hisp. 23; Ov. F. 2, 720:solido,
against something solid, Hor. S. 2, 1, 78:in scopulis offendit puppis,
strikes on, Ov. P. 4, 14, 22:in redeundo offenderunt,
ran aground, Caes. B. C. 3, 8:in cornua,
Sol. 40:ne quem in cursu capite, aut cubito, aut pectore offendam, aut genu,
Plaut. Curc. 2, 3, 2:visco,
id. Poen. 2, 37.—Transf., to hit upon, light upon a person or thing, i. e. to come upon, meet with, find (syn.: deprehendo, invenio): si te hic offendero, moriere, Enn. ap. Cic. Rab. Post. 11, 29 (Trag. v. 301 Vahl.); cf. Cic. Att. 7, 26, 1:II.haec, cum ego a foro revortar, facite ut offendam parata,
Plaut. Ps. 1, 2, 30:paululum si cessassem, Domi non offendissem,
Ter. Eun. 4, 4, 5:si te in plateā offendero hac post umquam, periisti,
id. ib. 5, 8, 34; id. Phorm. 5, 1, 31:imparatum te offendam,
will come upon you unawares, will surprise you, Cic. Fam. 2, 3:eundem bonorum sensum,
id. ib. 1, 9, 17:nondum perfectum templum offendere,
id. Verr. 2, 4, 28, § 64:omnia aliter ac jusserat offendit,
id. Rep. 1, 38, 59.—Trop.A.In gen., to suffer damage, receive an injury:B.quis est tam Lynceus, qui in tantis tenebris nihil offendat, nusquam incurrat?
Cic. Fam. 9, 2, 2:in causis,
id. de Or. 2, 74, 301:ad fortunam,
Phaedr. 4, 14, 6.—In partic., to stumble, blunder, make a mistake, commit a fault; to commit an offence, to be offensive (syn.:C.pecco, delinquo): in quo ipsi offendissent, alios reprehendissent,
Cic. Clu. 36, 98:sin quid offenderit, sibi totum, tibi nihil offenderit,
id. Fam. 2, 18, 3:offendebant illi quidem apud gravīs et honestos homines, sed populi judiciis florebant,
gave offence to, id. Sest. 49, 105:se apud plebem offendisse de aerario,
id. Att. 10, 4, 8:neque in eo solum offenderat, quod,
Nep. Phoc. 2, 2: legi, to offend against or violate the law, Dig. 22, 1, 1.—Hence (eccl. Lat.), to offend, commit a sin:in multis enim offendimus omnes,
Vulg. Jac. 3, 2.— Of things, to be offensive:cum nihil aliud offenderit,
Liv. 2, 2, 2; cf. id. 4, 42, 2.—To find fault with, be displeased with, take offence at any thing:D.at credo, in Caesarem probatis, in me offenditis,
Caes. B. C. 2, 32:si in me aliquid offendistis,
have taken any offence at me, Cic. Mil. 36, 99.—To fail in any thing, i. e. to have a misfortune, to be unfortunate, meet with ill success:E.apud judices offendere, opp. causam iis probare,
Cic. Clu. 23, 63:cum multi viri fortes offenderint,
id. Verr. 2, 5, 50, § 131:tamquam M. Atilius primo accessu ad Africam offenderit,
i. e. met with a calamity, Liv. 28, 43, 17; cf. I. A. supra.— Impers. pass.:sin aliquid esset offensum,
Cic. Fam. 1, 7:quoties culpā ducis esset offensum,
might have met with a defeat, Caes. B. C. 3, 72; cf.:nullum ejusmodi casum exspectans, quo... in milibus passuum tribus offendi posset,
id. B. G. 6, 36 Kraner ad loc.:at si valetudo ejus offendissit,
failed, Gell. 4, 2, 10.—To shock, offend, mortify, vex, displease one:A.me exquisisse aliquid, in quo te offenderem,
Cic. Fam. 3, 8, 4:tuam existimationem,
id. ib. 3, 8, 7:neminem umquam non re, non verbo, non vultu denique offendit,
id. Balb. 26, 59:offensus nemo contumeliā,
id. Att. 6, 3, 3:ne offendam patrem,
id. ib. 6, 3, 9:ut eos splendor offendat,
id. Fam. 1, 7, 7:extinctum lumen recens offendit nares,
Lucr. 6, 791:offendere tot caligas, tot Milia clavorum,
provoke, Juv. 16, 24:polypodion offendit stomachum,
disagrees with, Plin. 26, 8, 37, § 58:ne colorum claritas aciem oculorum offenderet,
id. 35, 10, 36, § 97.— Pass., to be displeased, feel hurt:multis rebus meus offendebatur animus,
Cic. Fam. 1, 9, 10.— With inf.:ut non offendar subripi (ista munera),
so that I am not offended at their being taken from me, Phaedr. 4, 11, 6: componi aliquid de se, offendebatur, he took it ill, if, etc., Suet. Aug. 8, 9 fin. —Hence, of-fensus, a, um, P. a.Offensive, odious (cf.:B.invisus, odiosus, infensus): miserum atque invidiosum offensumque ordinem senatorium!
Cic. Verr. 2, 3, 62, § 145:offensum et invisum esse alicui,
id. Sest. 58, 125.—As subst.: offensum, i, n., the offence:offensum est quod eorum, qui audiunt, voluntatem laedit,
Cic. Inv. 1, 49, 92.—Offended, displeased, vexed, incensed, imbittered:2.offensus et alienatus animus,
Cic. Att. 1, 17, 7:aliena et offensa populi voluntas,
id. Tusc. 5, 37, 106: offensos merere [p. 1259] deos, Ov. H. 21, 48: offensi animi regum, Auct. B. Alex. 32.— Comp.:quem cum esse offensiorem arbitrarer,
Cic. Att. 1, 5, 2:quem sibi offensiorem sciebat esse,
id. Clu. 62, 172; id. Att. 1, 5, 5.offendo, ĭnis, f. [1. offendo], an offence, Afran. ap. Non. 146, 32 (offendo, offensio, Non.). -
64 offensum
1.offendo, di, sum, 3, v. a. and n. [obfendo]. to hit, thrust, strike, or dash against something (syn.: illido, impingo; class.).I.Lit.:B.offendere caput ad fornicem,
Quint. 6, 3, 67:latus vehementer,
Cic. Clu. 62, 175:coxam,
to hurt himself in the haunch, Col. 5, 9, 1: pedem, Auct. B. Hisp. 23; Ov. F. 2, 720:solido,
against something solid, Hor. S. 2, 1, 78:in scopulis offendit puppis,
strikes on, Ov. P. 4, 14, 22:in redeundo offenderunt,
ran aground, Caes. B. C. 3, 8:in cornua,
Sol. 40:ne quem in cursu capite, aut cubito, aut pectore offendam, aut genu,
Plaut. Curc. 2, 3, 2:visco,
id. Poen. 2, 37.—Transf., to hit upon, light upon a person or thing, i. e. to come upon, meet with, find (syn.: deprehendo, invenio): si te hic offendero, moriere, Enn. ap. Cic. Rab. Post. 11, 29 (Trag. v. 301 Vahl.); cf. Cic. Att. 7, 26, 1:II.haec, cum ego a foro revortar, facite ut offendam parata,
Plaut. Ps. 1, 2, 30:paululum si cessassem, Domi non offendissem,
Ter. Eun. 4, 4, 5:si te in plateā offendero hac post umquam, periisti,
id. ib. 5, 8, 34; id. Phorm. 5, 1, 31:imparatum te offendam,
will come upon you unawares, will surprise you, Cic. Fam. 2, 3:eundem bonorum sensum,
id. ib. 1, 9, 17:nondum perfectum templum offendere,
id. Verr. 2, 4, 28, § 64:omnia aliter ac jusserat offendit,
id. Rep. 1, 38, 59.—Trop.A.In gen., to suffer damage, receive an injury:B.quis est tam Lynceus, qui in tantis tenebris nihil offendat, nusquam incurrat?
Cic. Fam. 9, 2, 2:in causis,
id. de Or. 2, 74, 301:ad fortunam,
Phaedr. 4, 14, 6.—In partic., to stumble, blunder, make a mistake, commit a fault; to commit an offence, to be offensive (syn.:C.pecco, delinquo): in quo ipsi offendissent, alios reprehendissent,
Cic. Clu. 36, 98:sin quid offenderit, sibi totum, tibi nihil offenderit,
id. Fam. 2, 18, 3:offendebant illi quidem apud gravīs et honestos homines, sed populi judiciis florebant,
gave offence to, id. Sest. 49, 105:se apud plebem offendisse de aerario,
id. Att. 10, 4, 8:neque in eo solum offenderat, quod,
Nep. Phoc. 2, 2: legi, to offend against or violate the law, Dig. 22, 1, 1.—Hence (eccl. Lat.), to offend, commit a sin:in multis enim offendimus omnes,
Vulg. Jac. 3, 2.— Of things, to be offensive:cum nihil aliud offenderit,
Liv. 2, 2, 2; cf. id. 4, 42, 2.—To find fault with, be displeased with, take offence at any thing:D.at credo, in Caesarem probatis, in me offenditis,
Caes. B. C. 2, 32:si in me aliquid offendistis,
have taken any offence at me, Cic. Mil. 36, 99.—To fail in any thing, i. e. to have a misfortune, to be unfortunate, meet with ill success:E.apud judices offendere, opp. causam iis probare,
Cic. Clu. 23, 63:cum multi viri fortes offenderint,
id. Verr. 2, 5, 50, § 131:tamquam M. Atilius primo accessu ad Africam offenderit,
i. e. met with a calamity, Liv. 28, 43, 17; cf. I. A. supra.— Impers. pass.:sin aliquid esset offensum,
Cic. Fam. 1, 7:quoties culpā ducis esset offensum,
might have met with a defeat, Caes. B. C. 3, 72; cf.:nullum ejusmodi casum exspectans, quo... in milibus passuum tribus offendi posset,
id. B. G. 6, 36 Kraner ad loc.:at si valetudo ejus offendissit,
failed, Gell. 4, 2, 10.—To shock, offend, mortify, vex, displease one:A.me exquisisse aliquid, in quo te offenderem,
Cic. Fam. 3, 8, 4:tuam existimationem,
id. ib. 3, 8, 7:neminem umquam non re, non verbo, non vultu denique offendit,
id. Balb. 26, 59:offensus nemo contumeliā,
id. Att. 6, 3, 3:ne offendam patrem,
id. ib. 6, 3, 9:ut eos splendor offendat,
id. Fam. 1, 7, 7:extinctum lumen recens offendit nares,
Lucr. 6, 791:offendere tot caligas, tot Milia clavorum,
provoke, Juv. 16, 24:polypodion offendit stomachum,
disagrees with, Plin. 26, 8, 37, § 58:ne colorum claritas aciem oculorum offenderet,
id. 35, 10, 36, § 97.— Pass., to be displeased, feel hurt:multis rebus meus offendebatur animus,
Cic. Fam. 1, 9, 10.— With inf.:ut non offendar subripi (ista munera),
so that I am not offended at their being taken from me, Phaedr. 4, 11, 6: componi aliquid de se, offendebatur, he took it ill, if, etc., Suet. Aug. 8, 9 fin. —Hence, of-fensus, a, um, P. a.Offensive, odious (cf.:B.invisus, odiosus, infensus): miserum atque invidiosum offensumque ordinem senatorium!
Cic. Verr. 2, 3, 62, § 145:offensum et invisum esse alicui,
id. Sest. 58, 125.—As subst.: offensum, i, n., the offence:offensum est quod eorum, qui audiunt, voluntatem laedit,
Cic. Inv. 1, 49, 92.—Offended, displeased, vexed, incensed, imbittered:2.offensus et alienatus animus,
Cic. Att. 1, 17, 7:aliena et offensa populi voluntas,
id. Tusc. 5, 37, 106: offensos merere [p. 1259] deos, Ov. H. 21, 48: offensi animi regum, Auct. B. Alex. 32.— Comp.:quem cum esse offensiorem arbitrarer,
Cic. Att. 1, 5, 2:quem sibi offensiorem sciebat esse,
id. Clu. 62, 172; id. Att. 1, 5, 5.offendo, ĭnis, f. [1. offendo], an offence, Afran. ap. Non. 146, 32 (offendo, offensio, Non.). -
65 os
1.ōs, ōris (no gen. plur.), n. [kindr. with Sanscr. āsya, os, vultus, facies], the mouth (syn. bucca): quam tibi ex ore orationem duriter dictis dedit, Enn. ap. Non. p. 512, 8:B.ex ore in ejus os inflato aquam dato palumbo,
Cato, R. R. 90:ad haec omnia percipienda os est aptissimum,
Cic. N. D. 2, 54, 184:oris hiatus,
id. ib. 2, 47, 122:os tenerum pueri,
Hor. Ep. 2, 1, 126:fetidum,
Cic. Pis. 7, 13:trilingue,
Hor. C. 2, 19, 31:os loquentis Opprimere,
Ov. M. 3, 296: in ore omnium esse, to be in everybody's mouth, to be the common talk:in ore est omni populo,
Ter. Ad. 1, 2, 13:istius nequitiam in ore vulgi atque in communibus proverbiis esse versatam,
Cic. Verr. 2, 1, 46, § 121:Harmodius in ore est,
id. Tusc. 1, 49, 116:in ore omnium,
id. Verr. 2, 2, 23, § 56:habere aliquid in ore,
to have a thing in one's mouth, be constantly talking of it, id. Fam. 6, 18, 6; id. ib. 5, 16, 2; id. Fin. 3, 11, 37; id. Att. 14, 22, 2:poscebatur ore vulgi dux Agricola,
with one voice, one consent, unanimously, Tac. Agr. 41.—So, uno ore, unanimously, Ter. Phorm. 4, 3, 20; id. And. 1, 1, 69; Curt. 10, 2, 18; Cic. Lael. 23, 86; Sen. Ep. 81, 31:uno omnes eadem ore fremebant,
Verg. A. 11, 132: volito vivus per ora virūm, soon become famous, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 15, 34 (Epigr. v. 4 Vahl.):virūm volitare per ora,
Verg. G 3, 9:in ora vulgi, or hominum pervenire, or abire,
to get into people's mouths, become the common talk, Cat. 40, 5; Liv. 2, 36, 3:ire per ora Nomen,
Sil. 3, 135:hic Graecā doctrinā ore tenus exercitus animum bonis artibus non induerat,
i. e. only as far as his tongue, only so as to talk, Tac. A. 15, 45.—Hence, os suum aperire (eccl. Lat.), to begin to speak, Vulg. Job, 33, 2; id. Ecclus. 51, 33 et saep.:os alicujus aperire,
to cause to speak, id. Ezech. 33, 22; cf. id. ib. 24, 27;3, 27.—But: aperuerunt super me os suum, sicut leo,
threatened, Vulg. Psa. 21, 13: os sublinere alicui, to cheat, befool, v. sublino.—Esp.: pleno ore, i. e. heartily, zealously:II.ea nescio quomodo quasi pleniore ore laudamus,
Cic. Off. 1, 18, 61.—Transf.A.In gen.: the face, countenance (syn.:B.vultus, facies), acutis oculis, ore rubicundo,
Plaut. Ps. 4, 7, 118:figura oris,
Ter. Eun. 2, 3, 26: iratorum, [p. 1282] Cic. Off. 1, 29, 102:in ore sunt omhia, in eo autem ipso dominatus est omnis oculorum,
i. e. every thing depends on the countenance, id. de Or. 3, 59, 221:in tuo ore vultuque acquiesco,
id. Deiot. 2, 5:concedas hinc aliquo ab ore eorum aliquantisper,
come out from them, out from their presence, leave them alone, Ter. Heaut. 3, 3, 11. —So of lower animals:insignis et ore Et rutilis clarus squamis,
Verg. G. 4, 92:ore rubicundo (gallina),
Plin. 10, 56, 77, § 156:ales cristati cantibus oris,
Ov. M. 11, 597:coram in os aliquem laudare,
to praise one to his face, Ter. Ad. 2, 4, 5:alicui laedere os,
to insult one to his face, id. ib. 5, 4, 10:praebere os,
to expose one's self to personal insults, id. ib. 2, 2, 7; so,os praebere ad contumeliam,
Liv. 4, 35:in ore parentum liberos jugulat,
before their parents' eyes, Sen. Ben. 7, 19, 8:quae in ore atque in oculis provinciae gesta sunt,
Cic. Verr. 2, 2, 33, § 81:in ore omnium cotidie versari,
id. Rosc. Am. 6, 16:ut esset posteris ante os documentum Persarum sceleris sempiternum,
id. Rep. 3, 9, 15:illos aiunt epulis ante ora positis excruciari fame,
Macr. Somn. Scip. 1, 10, 13:ante ora conjugum omnia pati,
Liv. 28, 19, 12.—So of the face, front, as indicative of modesty or impudence: os habet, linguam, perfidiam, = Engl. cheek, Plaut. Mil. 2, 2, 33:os durum!
you brazen face! Ter. Eun. 4, 7, 36:os durissimum,
very bold, Cic. Quint. 24, 77:impudens,
Ter. Eun. 3, 5, 49:quo redibo ore ad eam, quam contempserim?
with what face? id. Phorm. 5, 7, 24; cf. id. ib. 5, 9, 53; id. Heaut. 4, 3, 22; Liv. 26, 32.—Hence, transf., boldness, effrontery, impudence:quod tandem os est illius patroni, qui, etc.,
Cic. de Or. 1, 38, 175:nostis os hominis, nostis audaciam,
id. Verr. 2, 2, 20, § 48; id. Rab. Post. 12, 34:non, si Appii os haberem,
id. Fam. 5, 10, a, 2; id. ib. 9, 8, 1.—On the contrary: os molle, modest, bashful:nihil erat mollius ore Pompeii,
Sen. Ep. 11, 3.—The head:C.Gorgonis os pulcherrimum, cinctum anguibus,
Cic. Verr. 2, 4, 56, § 124:truncis arborum antefixa ora,
Tac. A. 1, 61. —Speech ( poet.):D.ora sono discordia signant,
Verg. A. 2, 423.—A mouth, opening, entrance, aperture, orifice:E.os lenonis aedium,
Plaut. Ps. 4, 1, 41:porta velut in ore urbis,
Liv. 25, 11 fin.:ingentem lato dedit ore fenestram,
Verg. A. 2, 482:Ponti,
Cic. Verr. 2, 4, 58, § 129:os atque aditus portus,
id. ib. 2, 5, 12, §30: specūs,
entrance, Tac. A. 4, 59:vascula oris angusti,
Quint. 1, 2, 28:ulceris,
Verg. G. 3, 454:Tiberis,
Liv. 1, 33:venarum,
Cels. 2, 7.— Also of the sources of a stream:fontem superare Timavi, Unde per ora novem, etc.,
Verg. A. 1, 245.—The beak of a ship:F.ora navium Rostrata,
Hor. Epod. 4, 17.—Os leonis, lion's-mouth, a plant, Col. 10, 98.—G.The edge of a sword:2.interfecit in ore gladii,
Vulg. 1 Reg. 15, 8; id. 4 Reg. 10, 25 et saep.ŏs, ossis (collat. form ossum, i, Varr. ap. Charis. p. 112 P.; Att. ap. Prisc. p. 750 ib.; Tert. Carm. adv. Marc. 2, 196: ossu, u, Charis. p. 12 P.—In plur.:I.OSSVA for OSSA, freq. in inscrr.,
Inscr. Orell. 2906; 4361; 4806; Inscr. Osann. Syll. p. 497, 1; Cardin. Dipl. Imp. 2, 11: ossuum for ossium, Prud. steph. 5, 111), n. [prop. ossis for ostis, kindred with Sanscr. asthi, os; Gr. osteon; Slav. kostj], a bone (class.).Lit.:B.quid dicam de ossibus?
Cic. N. D. 2, 55, 139:cur hunc dolorem cineri ejus atque ossibus inussisti? (i. e. mortuo),
id. Verr. 2, 1, 44, § 113; id. ib. 2, 5, 49, § 128: ossa legere, to gather up the bones that remain after burning a corpse, Verg. A. 6, 228; Sen. Ira, 2, 33, 6:condere,
to bury, Verg. A. 5, 47: ossa legere, to extract fragments of bone from a wound, Sen. Ben. 5, 24, 3; id. Prov. 3; Quint. 6, 1, 30: tum vero exarsit juveni dolor ossibus ingens, in his bones, i. e. in his inmost part, in his soul, Verg. A. 5, 172:cui versat in ossibus Durus amor,
id. G. 3, 258; id. A. 6, 55; cf. Vulg. Job, 4, 14.—Transf., the hard or innermost part of trees or fruits:II.arborum ossa,
i. e. the inside wood, the heart, Plin. 17, 27, 43, § 252:olearum ac palmularum,
i. e. the stones, Suet. Claud. 8.—Trop., the bones, the solid parts or outlines of a discourse:utinam imitarentur (Atticos dicendo), nec ossa solum, sed etiam sanguinem,
Cic. Brut. 17, 68; cf. id. Fin. 4, 3, 6; Quint. 1, p. 34. -
66 Ossipaga
Ossĭpāga ( Ossĭpanga, Ossĭpāgĭna), ae, f. [2. os-pango], bone-fastener, the goddess who caused the bones of children to become firm and solid, Arn. 4, 1131. -
67 Ossipagina
Ossĭpāga ( Ossĭpanga, Ossĭpāgĭna), ae, f. [2. os-pango], bone-fastener, the goddess who caused the bones of children to become firm and solid, Arn. 4, 1131. -
68 Ossipanga
Ossĭpāga ( Ossĭpanga, Ossĭpāgĭna), ae, f. [2. os-pango], bone-fastener, the goddess who caused the bones of children to become firm and solid, Arn. 4, 1131. -
69 ossu
1.ōs, ōris (no gen. plur.), n. [kindr. with Sanscr. āsya, os, vultus, facies], the mouth (syn. bucca): quam tibi ex ore orationem duriter dictis dedit, Enn. ap. Non. p. 512, 8:B.ex ore in ejus os inflato aquam dato palumbo,
Cato, R. R. 90:ad haec omnia percipienda os est aptissimum,
Cic. N. D. 2, 54, 184:oris hiatus,
id. ib. 2, 47, 122:os tenerum pueri,
Hor. Ep. 2, 1, 126:fetidum,
Cic. Pis. 7, 13:trilingue,
Hor. C. 2, 19, 31:os loquentis Opprimere,
Ov. M. 3, 296: in ore omnium esse, to be in everybody's mouth, to be the common talk:in ore est omni populo,
Ter. Ad. 1, 2, 13:istius nequitiam in ore vulgi atque in communibus proverbiis esse versatam,
Cic. Verr. 2, 1, 46, § 121:Harmodius in ore est,
id. Tusc. 1, 49, 116:in ore omnium,
id. Verr. 2, 2, 23, § 56:habere aliquid in ore,
to have a thing in one's mouth, be constantly talking of it, id. Fam. 6, 18, 6; id. ib. 5, 16, 2; id. Fin. 3, 11, 37; id. Att. 14, 22, 2:poscebatur ore vulgi dux Agricola,
with one voice, one consent, unanimously, Tac. Agr. 41.—So, uno ore, unanimously, Ter. Phorm. 4, 3, 20; id. And. 1, 1, 69; Curt. 10, 2, 18; Cic. Lael. 23, 86; Sen. Ep. 81, 31:uno omnes eadem ore fremebant,
Verg. A. 11, 132: volito vivus per ora virūm, soon become famous, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 15, 34 (Epigr. v. 4 Vahl.):virūm volitare per ora,
Verg. G 3, 9:in ora vulgi, or hominum pervenire, or abire,
to get into people's mouths, become the common talk, Cat. 40, 5; Liv. 2, 36, 3:ire per ora Nomen,
Sil. 3, 135:hic Graecā doctrinā ore tenus exercitus animum bonis artibus non induerat,
i. e. only as far as his tongue, only so as to talk, Tac. A. 15, 45.—Hence, os suum aperire (eccl. Lat.), to begin to speak, Vulg. Job, 33, 2; id. Ecclus. 51, 33 et saep.:os alicujus aperire,
to cause to speak, id. Ezech. 33, 22; cf. id. ib. 24, 27;3, 27.—But: aperuerunt super me os suum, sicut leo,
threatened, Vulg. Psa. 21, 13: os sublinere alicui, to cheat, befool, v. sublino.—Esp.: pleno ore, i. e. heartily, zealously:II.ea nescio quomodo quasi pleniore ore laudamus,
Cic. Off. 1, 18, 61.—Transf.A.In gen.: the face, countenance (syn.:B.vultus, facies), acutis oculis, ore rubicundo,
Plaut. Ps. 4, 7, 118:figura oris,
Ter. Eun. 2, 3, 26: iratorum, [p. 1282] Cic. Off. 1, 29, 102:in ore sunt omhia, in eo autem ipso dominatus est omnis oculorum,
i. e. every thing depends on the countenance, id. de Or. 3, 59, 221:in tuo ore vultuque acquiesco,
id. Deiot. 2, 5:concedas hinc aliquo ab ore eorum aliquantisper,
come out from them, out from their presence, leave them alone, Ter. Heaut. 3, 3, 11. —So of lower animals:insignis et ore Et rutilis clarus squamis,
Verg. G. 4, 92:ore rubicundo (gallina),
Plin. 10, 56, 77, § 156:ales cristati cantibus oris,
Ov. M. 11, 597:coram in os aliquem laudare,
to praise one to his face, Ter. Ad. 2, 4, 5:alicui laedere os,
to insult one to his face, id. ib. 5, 4, 10:praebere os,
to expose one's self to personal insults, id. ib. 2, 2, 7; so,os praebere ad contumeliam,
Liv. 4, 35:in ore parentum liberos jugulat,
before their parents' eyes, Sen. Ben. 7, 19, 8:quae in ore atque in oculis provinciae gesta sunt,
Cic. Verr. 2, 2, 33, § 81:in ore omnium cotidie versari,
id. Rosc. Am. 6, 16:ut esset posteris ante os documentum Persarum sceleris sempiternum,
id. Rep. 3, 9, 15:illos aiunt epulis ante ora positis excruciari fame,
Macr. Somn. Scip. 1, 10, 13:ante ora conjugum omnia pati,
Liv. 28, 19, 12.—So of the face, front, as indicative of modesty or impudence: os habet, linguam, perfidiam, = Engl. cheek, Plaut. Mil. 2, 2, 33:os durum!
you brazen face! Ter. Eun. 4, 7, 36:os durissimum,
very bold, Cic. Quint. 24, 77:impudens,
Ter. Eun. 3, 5, 49:quo redibo ore ad eam, quam contempserim?
with what face? id. Phorm. 5, 7, 24; cf. id. ib. 5, 9, 53; id. Heaut. 4, 3, 22; Liv. 26, 32.—Hence, transf., boldness, effrontery, impudence:quod tandem os est illius patroni, qui, etc.,
Cic. de Or. 1, 38, 175:nostis os hominis, nostis audaciam,
id. Verr. 2, 2, 20, § 48; id. Rab. Post. 12, 34:non, si Appii os haberem,
id. Fam. 5, 10, a, 2; id. ib. 9, 8, 1.—On the contrary: os molle, modest, bashful:nihil erat mollius ore Pompeii,
Sen. Ep. 11, 3.—The head:C.Gorgonis os pulcherrimum, cinctum anguibus,
Cic. Verr. 2, 4, 56, § 124:truncis arborum antefixa ora,
Tac. A. 1, 61. —Speech ( poet.):D.ora sono discordia signant,
Verg. A. 2, 423.—A mouth, opening, entrance, aperture, orifice:E.os lenonis aedium,
Plaut. Ps. 4, 1, 41:porta velut in ore urbis,
Liv. 25, 11 fin.:ingentem lato dedit ore fenestram,
Verg. A. 2, 482:Ponti,
Cic. Verr. 2, 4, 58, § 129:os atque aditus portus,
id. ib. 2, 5, 12, §30: specūs,
entrance, Tac. A. 4, 59:vascula oris angusti,
Quint. 1, 2, 28:ulceris,
Verg. G. 3, 454:Tiberis,
Liv. 1, 33:venarum,
Cels. 2, 7.— Also of the sources of a stream:fontem superare Timavi, Unde per ora novem, etc.,
Verg. A. 1, 245.—The beak of a ship:F.ora navium Rostrata,
Hor. Epod. 4, 17.—Os leonis, lion's-mouth, a plant, Col. 10, 98.—G.The edge of a sword:2.interfecit in ore gladii,
Vulg. 1 Reg. 15, 8; id. 4 Reg. 10, 25 et saep.ŏs, ossis (collat. form ossum, i, Varr. ap. Charis. p. 112 P.; Att. ap. Prisc. p. 750 ib.; Tert. Carm. adv. Marc. 2, 196: ossu, u, Charis. p. 12 P.—In plur.:I.OSSVA for OSSA, freq. in inscrr.,
Inscr. Orell. 2906; 4361; 4806; Inscr. Osann. Syll. p. 497, 1; Cardin. Dipl. Imp. 2, 11: ossuum for ossium, Prud. steph. 5, 111), n. [prop. ossis for ostis, kindred with Sanscr. asthi, os; Gr. osteon; Slav. kostj], a bone (class.).Lit.:B.quid dicam de ossibus?
Cic. N. D. 2, 55, 139:cur hunc dolorem cineri ejus atque ossibus inussisti? (i. e. mortuo),
id. Verr. 2, 1, 44, § 113; id. ib. 2, 5, 49, § 128: ossa legere, to gather up the bones that remain after burning a corpse, Verg. A. 6, 228; Sen. Ira, 2, 33, 6:condere,
to bury, Verg. A. 5, 47: ossa legere, to extract fragments of bone from a wound, Sen. Ben. 5, 24, 3; id. Prov. 3; Quint. 6, 1, 30: tum vero exarsit juveni dolor ossibus ingens, in his bones, i. e. in his inmost part, in his soul, Verg. A. 5, 172:cui versat in ossibus Durus amor,
id. G. 3, 258; id. A. 6, 55; cf. Vulg. Job, 4, 14.—Transf., the hard or innermost part of trees or fruits:II.arborum ossa,
i. e. the inside wood, the heart, Plin. 17, 27, 43, § 252:olearum ac palmularum,
i. e. the stones, Suet. Claud. 8.—Trop., the bones, the solid parts or outlines of a discourse:utinam imitarentur (Atticos dicendo), nec ossa solum, sed etiam sanguinem,
Cic. Brut. 17, 68; cf. id. Fin. 4, 3, 6; Quint. 1, p. 34. -
70 persolido
per-sŏlĭdo, āre, v. a., to make quite solid, Stat. Th. 1, 352. -
71 pilatim
I.Lit.:II.pilatim aedificia agere,
Vitr. 6, 11, 4.—Transf., in milit. lang., in close bodies, in solid columns: sive pilatim, sive passim iter facere volebat, Asellio ap. Serv. ad Verg. A. 12, 121: pilatim exercitum duxi, Scaur. ib.; cf. 1. pilo, and, under it, pilatus. -
72 praesolidus
prae-sŏlĭdus, a, um, adj., very solid (late Lat.).I.Lit., Coripp. Laud. Just. 3, 291.—II.Trop., very firm, very constant, or steadfast:praesolidum Simonem dignum cognomine Petri,
Juvenc. 1, 436. -
73 pulpa
pulpa, ae, f.I.Lit., the fleshy portion of animal bodies, solid flesh:II.spiritus non inter nervos et pulpas, sed in visceribus,
Sen. Q. N. 6, 24, 1; Cato, R. R. 83:pulpam voras,
Mart. 3, 77, 6; cf. App. M. 2, p. 117, 30:pulpa est caro sine pinguedine,
Isid. Orig. 11, 1.—Transf.A.(Cf. Gr. sarx, of sensuality.) Scelerata, i. e. corrupt human nature, Pers. 2, 62; cf. Aus. Ep. 4, 95.—B.Of persons:C. D.plebeiam numeros docere pulpam,
common people, Aus. Ep. 4, 94.—The pith of wood, Plin. 16, 38, 73, § 184. -
74 pyramis
pyrămis, ĭdis, f., = puramis (prob. Egyptian), a pyramid, Cic. N. D. 2, 18, 47; Prop. 3 1, 55; Mart. Spect. 1, 1; Tac. A. 2, 61; Plin. 36, 12, 16, § 75:II.pyramidas regum miramur,
id. 36, 15, 24, § 103; Mel. 1, 9; Luc. 9, 155; Tac. A. 2, 61.—Transf., a geometrical solid figure, a pyramid, Boëth. Arith. 2, 21 sqq. -
75 salubris
sălūbris, e ( masc. collat. form sălū-ber, Varr. R. R. 1, 2, 8; Ov. R. Am. 704; but salubris, m., Cic. Div. 1, 57, 130; Cels. 1, 3; 2, 1; 3, 6; abl. salubri, v. Neue, Formenl. 2, p. 30), adj. [salus], health-giving, promoting health, healthful, wholesome, salubrious; salutary, serviceable, advantageous, beneficial (v. salutaris init.).I.Lit. (freq. and class.)(α).Absol.:(β).saluber locus,
Varr. R. R. 1, 2, 8; so Cic. Fat. 4, 7 (opp. pestilens); id. Rep. 2, 6, 11 (opp. pestilens regio); 1, 1, 1; id. de Or. 2, 71, 290; Cels. 1, 3 (opp. gravis); cf.:sunt partes agrorum aliae pestilentes, aliae salubres,
Cic. Div. 1, 36, 79.— Comp.:salubrior ager,
Varr. R. R. 1, 4, 3.— Sup.: saluberrimae regiones, * Caes. B. C. 3, 2 fin.:Apennino saluberrimo montium,
Plin. Ep. 1, 6, 2:Esquiliae,
Hor. S. 1, 8, 14:silvae,
id. Ep. 1, 4, 4:aquae,
id. C. S. 31:irriguis ora salubris aquis,
Ov. Am. 2, 16, 2:fluvius,
Verg. G. 1, 272:aura,
Ov. A. A. 3, 693:caelum,
Col. 1, 2:si Baiae salubres repente factae sunt,
Cic. Fam. 9, 12, 1:salubrisne an pestilens annus futurus sit,
id. Div. 1, 57, 130; cf.:saluberrimum (tempus) ver est... saluberrimi sunt sereni dies... salubriores septentrionales quam subsolani, etc.... nam fere ventus ubique a mediterraneis regionibus veniens salubris, a mari gravis est,
Cels. 2, 1:aestates,
Hor. S. 2, 4, 21:stellae,
id. ib. 1, 7, 24:sidus,
Luc. 1, 661:afflatus ex Apenninis,
Plin. Ep. 5, 6, 29:cultus atque victus,
strengthening, nourishing, Cic. Div. 1, 29, 61; id. Or. 26, 90 infra; cf.:suci Ambrosiae,
Verg. A. 12, 418:saluberrimum acetum,
Plin. 21, 14, 48, § 82:saluberrimi potus,
id. 31, 2, 19, § 28:somnus,
Verg. G. 3, 530:in medicinā alia salubria alia insalubria,
Quint. 3, 2, 3:princeps,
i. e. mindful of the good of others, Suet. Aug. 42:Phoebe saluber, ades,
Ov. R. Am. 704:o salute meā salus salubrior!
Plaut. Cist. 3, 13:quicquid est salsum aut salubre in oratione,
sound, solid, Cic. Or. 26, 90:sententiae exemplo haud salubres,
Liv. 2, 30; cf.:(factum) severitate exempli salubre,
Plin. Ep. 2, 11, 1:consilia,
Cic. Att. 8, 12, 5; cf.:hiems saluberrimis consiliis absumpta,
Tac. Agr. 21:mendacium,
Liv. 2, 64:justitia legesque,
Hor. A. P. 198:verba,
Ov. F. 6, 753:factum,
Ov. R. Am. 316:pretium,
advantageous, profitable, Col. 7, 3, 22; Mart. 10, 104, 14:exempla,
Gell. 6, 10, 1; cf. infra, adv.—With dat., ad aliquid, contra (cf. salutaris):II.(sententiam) dixi rei publicae saluberrimam,
Cic. Dom. 7, 16:vinum firmum, corpori salubre,
Col. 12, 27; so,et gravi Malvae salubres corpori,
Hor. Epod. 2, 58; Cato, R. R. 157, 12; cf.:salubris parum urbs valetudini suae,
Suet. Aug. 72:liber salubrior studiis quam dulcior,
Quint. 3, 1, 5:leges rem salubriorem inopi quam potenti (esse),
Liv. 2, 3, 4:saluberrima Romano imperio juga Alpium,
Plin. 3, 4, 5, § 31:ad omnes res salubre est,
Cato, R. R. 156, 1:icterias existimatur salubris contra regios morbos,
Plin. 37, 10, 61, § 470.—Transf., in a neutr. sense, of the human body, healthy, sound, well, vigorous (very rare, and for the most part not till after the Aug. per.;not in Cic.): genus hominum salubri corpore,
Sall. J. 17, 6:salubriora etiam credente corpora esse,
Liv. 1, 31; 3, 8:(exercitum) mutatione locorum salubriorem esse,
id. 10, 28; Tac. H. 5, 6:ut salubri sint corpore pecora,
Col. 6, 4, 1; Mart. 10, 47, 6; cf. Liv. 10, 25.— Sup.:gentes quae saluberrimis corporibus utuntur,
Tac. Or. 41.—Hence, adv.: sălūbrĭ-ter, healthfully, wholesomely, salubriously; profitably, advantageously:ubi potest illa aetas aut calescere... aut vicissim umbris aquisve refrigerari salubrius?
Cic. Sen. 16, 57; Col. 1, 8, 12; 2, 9, 14:ut salubrius litigantes consisterent,
Plin. 19, 1, 6, § 24:nasci,
Gell. 3, 10, 8.— Sup.:saluberrime,
Plin. 22, 12, 14, § 29:bellum trahi salubriter,
beneficially, advantageously, Liv. 3, 62: leges emendatae utiliter, latae salubriter, Vell. 2, 89, 4; Gell. 2, 29, 1 al.; cf.emere,
i. e. at a cheap rate, Plin. Ep. 1, 24, 4:ut (laesa) quam saluberrime reficiantur,
id. ib. 6, 30, 3. -
76 solidamen
sŏlĭdāmen, ĭnis, n. [solido], that which makes firm or solid, a strengthener (late Lat.), Ven. Carm. 6, 2, 115. -
77 solidamentum
sŏlĭdāmentum, i, n. [id.], that which makes firm or solid, a strengthener (late Lat.): corporis (ossa), Lact. Opif. Dei, 7 init. -
78 solidatio
sŏlĭdātĭo, ōnis, f. [id.], a making firm or solid; a fastening, strengthening, Vitr. 5, 3, 3; 7, 1, 7. -
79 solidatrix
sŏlĭdātrix, īcis, f. [solidator], she that makes firm or solid, a strengthener:ossium,
Arn. 4, 131. -
80 solidesco
sŏlĭdesco, ĕre, v. inch. n. [solidus], to become firm, solid, whole (post - Aug. and very rare):moles sub aquā,
Vitr. 2, 6, 1:rupta cartilago,
to unite, grow together, Plin. 11, 37, 87, § 216.
См. также в других словарях:
Solid — Sol id (s[o^]l [i^]d), a. [L. solidus, probably akin to sollus whole, entire, Gr. ???: cf. F. solide. Cf. {Consolidate},{Soda}, {Solder}, {Soldier}, {Solemn}.] 1. Having the constituent parts so compact, or so firmly adhering, as to resist the… … The Collaborative International Dictionary of English
solid — [säl′id] adj. [ME solide < MFr < L solidus < sollus, whole: see SOLEMN] 1. tending to keep its form rather than to flow or spread out like a liquid or gas; relatively firm or compact 2. filled with matter throughout; not hollow 3. a)… … English World dictionary
Solid — bezeichnet: Linksjugend solid, einen parteinahen Jugendverband der Partei Die Linke solid – die sozialistische Jugend, einen ehemaligen Jugendverband, der der PDS nahe stand Solid (Fürth), das Solarenergie Informations und Demonstrationszentrum… … Deutsch Wikipedia
Solid — Solid: Solid фреймворк интеграции оборудования в KDE 4. SOLID аббревиатура пяти основных принципов дизайна классов в объектно ориентированном проектировании. Solid студийный альбом группы U.D.O. (1997) … Википедия
solid — (adj.) late 14c., from O.Fr. solide firm, dense, compact, from L. solidus firm, whole, entire (related to salvus safe ), from PIE root *sol whole (Cf. Gk. holos whole, L. salus health; see SAFE (Cf. safe) (adj.)). Slang … Etymology dictionary
solid — [adj1] hard, dimensional brick wall*, close, compact, compacted, concentrated, concrete, consolidated, dense, firm, fixed, heavy, hefty, hulk, hunk, husky, massed, material, physical, rock, rocklike, rooted, secure, set, sound, stable, strong,… … New thesaurus
Solid — Sol id, n. 1. A substance that is held in a fixed form by cohesion among its particles; a substance not fluid. [1913 Webster] 2. (Geom.) A magnitude which has length, breadth, and thickness; a part of space bounded on all sides. [1913 Webster]… … The Collaborative International Dictionary of English
solid — UK US /ˈsɒlɪd/ adjective ► of a good standard: »The bank has reported solid earnings for the year … Financial and business terms
solid — solid[e]:1.⇨gediegen(1)–2.⇨haltbar(1)–3.⇨rechtschaffen–4.⇨anständig(1) solid 1.→fest 2.→gediegen 3.→rechtschaffen … Das Wörterbuch der Synonyme
solid — ► ADJECTIVE (solider, solidest) 1) firm and stable in shape; not liquid or fluid. 2) strongly built or made. 3) not hollow or having spaces or gaps. 4) consisting of the same substance throughout. 5) (of time) continuous. 6) … English terms dictionary
Solid — (v. lat.), 1) fest, im Gegensatz vom Flüssigen; 2) gediegen, gründlich, echt, zuverlässig, wahr, gültig; 3) rechtschaffen in der Denkungsart; 4) streng sittlich lebend; 5) in Handelsverhältnissen reell, bes. zu Lösung von Schuldverbindlichkeiten… … Pierer's Universal-Lexikon