Перевод: с исландского на английский

с английского на исландский

scratch+

  • 1 hætta í keppni

    Íslensk-ensk orðabók > hætta í keppni

  • 2 klóra (út úr)

    Íslensk-ensk orðabók > klóra (út úr)

  • 3 ráslína

    Íslensk-ensk orðabók > ráslína

  • 4 rispa, klóra, skráma

    Íslensk-ensk orðabók > rispa, klóra, skráma

  • 5 skráma, rispa

    Íslensk-ensk orðabók > skráma, rispa

  • 6 rispa

    * * *
    I)
    (að), v. to scratch.
    * * *
    1.
    að, [Scot. resp or risp; Engl. rasp], to scratch; klóra ok r., Stj. 77 (v. l.), freq. in mod. usage.
    2.
    u, f. a slight scratch, Nj. (Lat. Ed.) 163 (v. l.), freq. in mod. usage.

    Íslensk-ensk orðabók > rispa

  • 7 klóra

    * * *
    (að), v. to scratch (like a cat).
    * * *
    að, to scratch like a cat, Stj. 77. 80, Fas. ii. 370: to scrawl, write badly, klóra bréf.

    Íslensk-ensk orðabók > klóra

  • 8 tæpa á, fara lauslega í

    Íslensk-ensk orðabók > tæpa á, fara lauslega í

  • 9 SKEINA

    I)
    (-da, -dr), v. to scratch, wound slightly (hefir þú skeint þik? hann svarar: ekki em ek skeindr);
    refl., skeinast, to get a scratch, a slight wound.
    f. scratch, slight wound (kalla ek þetta skeinu ok ekki sár).
    * * *
    d, [provinc. Swed. skeina = to cut with a scythe], to scratch, wound slightly; hefir þú skeint þik? Ó. H. 72; ef maðr höggr til manns ok skeinir klæði hans, N. G. L. i. 164; nú hyggr hann at, hvar hann væri skeindr, Rd. 240.
    2. reflex. to get a scratch, a slight wound, Grág. ii. 65, Korm. 62, Fms. ii. 82, Sturl. i. 148, Ísl. ii. 258, Fas. ii. 407; skeindusk iðrin, Bs. i. 330.

    Íslensk-ensk orðabók > SKEINA

  • 10 skeina

    I)
    (-da, -dr), v. to scratch, wound slightly (hefir þú skeint þik? hann svarar: ekki em ek skeindr);
    refl., skeinast, to get a scratch, a slight wound.
    f. scratch, slight wound (kalla ek þetta skeinu ok ekki sár).
    * * *
    1.
    u, f. a scratch, slight wound; kalla ek þetta skeinu en ekki sár, Nj. 205, Háv. 50, Fms. ix. 497, Róm. 239; var skeinan saman hlaupin, Grett. 152.
    COMPDS: skeinuhættr, skeinusamr, skeinisamt.
    2.
    d, [skeini, skán, skæni], to wipe, tergere foramen.

    Íslensk-ensk orðabók > skeina

  • 11 ERJA

    (er, arða, arinn), v.
    1) to plough (erja jörð sína);
    2) to scratch, scrape (hann lætr erja skóinn um legginn).
    * * *
    arði, pres. er, sup. arit: mod. pres. erjar, erjaði, 2 Tim. ii. 6; [A. S. erjan; Old Engl. to ear; cp. Lat. arare, Gr. ἀρουν]:—to plough; prælarnir skyldi erja, Landn. 35, v. l., cp. Fms. i. 240; eitt nes þat fyrírbauð hann at e., löngum tíma eptir örðu menn hlut af nesinu, Bs. i. 293; þér hafit arit með minni kvígu, Stj. 412: in the saying, seint sá man erja, he will be slow to put his hand to the plough, will be good for nothing, Glúm. 341.
    β. metaph. to scratch; hann lætr e. skóinn um legginn útan, O. H. L. 45; kom blóðrefillinn í enni Ketils ok arði niðr um nefit, Fas. ii. 126.

    Íslensk-ensk orðabók > ERJA

  • 12 hrufla

    (að), v. to scratch.
    * * *
    að, to scratch, Karl. 202, Mar.: reflex. to be scratched, of the skin, þar hefði hann hruflast og beinbrotnað, … eins hrufluðust hans áræðnu hendr á klettunum, Od. v. 426, 435.

    Íslensk-ensk orðabók > hrufla

  • 13 KLÁ

    (klæ; kló, klógum; kleginn), v. to claw, scratch, rub (hann bað mik klá fót sinn).
    * * *
    pres. klái, pret. kló, klótt, kló, pret. kleginn, [Scot. claw]:— to scratch or rub an itching spot; var fengin kona at klá honum fót sinn, Sturl. i. 189; hann kallaði á mik ok bað mik klá fótinn, Fms. ii. 187; síðan gekk konungr til svefns, ok kló ek fótinn, x. 331; ok vænti ek at nokkurir klái sárt síður, áðr vit Aron látimk báðir, Bs. i. 538; var þar fengin til kona um aptaninn er hann var kominn í rekkju, at klá fót hans, en er honum þótti of kyrt klegit, 462; ok þá er fótr minn hafði kleginn verit, Fb. i. 400,—the ancients seem to have had their feet rubbed in bed in order to bring on sleep.
    II. reflex., þar mundi eigi þykkja við kollóttan at klásk, Sturl. iii. 238, v. l.

    Íslensk-ensk orðabók > KLÁ

  • 14 krafsa

    * * *
    (að), v. to paw, scrape, or scratch with the feet (uxinn krafsaði sem hross).
    * * *
    að, to paw or scratch with the feet, as horses or sheep when grazing on a snow field; hann krafsaði sem hross, Ld. 120; hundrinn krafsar sundr hrúguna, Fas. iii. 547; ekki þarf at k. af því ofan, er oss er í hug, Nj. 224; hann kvaðsk eigi mundu k. um þat at segja honum sannindi, Sturl. iii. 313.

    Íslensk-ensk orðabók > krafsa

  • 15 rista

    * * *
    I)
    (-sta, -str), v. to cut, = rísta.
    f. scratch, slash.
    * * *
    1.
    t, to slice; see rista.
    2.
    u, f. a scratch, slash, Nj. 82. ristu-bragð, n. a (Runic) character Edda 58.

    Íslensk-ensk orðabók > rista

  • 16 RÍFA

    * * *
    I)
    f. rent, rift, chink, fissure.
    (að), v. to sew up loosely (Styrr var rifaðr í hóð).
    * * *
    ríf, reif, reift, reif, pl. rifu; subj. rifi; part. rifinn; imperat. ríf, rífðu; when in the sense to pick, scratch, it is also spelt and sounded hrífa, q. v.: [Engl. rive; Dan. rive]:—to rive, tear; þeir létu dýr ok hrafna rífa hræin, Hkr. i. 39; vætt klæði mín, rifit ok únýtt með öllu, Fms. i. 264; var þar hverr fiskr ór roði rifinn, Eb. 276; þeir reyttu ok rifu, Fms. ii. 161; rífa hold af beinum, Magn. 531; þeir rifu af ræfrit af selinu, Ld. 280; rífa klæði af sér, Ó. H. 236: rífa ofan, to pull down, Nj. 279; rífa niðr, id., Grett. 50 new Ed.; rífa í sundr, to rive asunder, Boll. 350, Nj. 279; rífa e-n kvikan í sundr, to tear asunder alive, Fms. ix. 261; at sól rifi í sundr ( rived) nýja timbr-veggi, i. 291.
    2. to rend; klukka rifin, a cracked bell, Pm. 81:—impers. to be rent, ok reif seglit (acc.), Fms. ix. 387; ok reif ór æsunum, Edda 71:—rífa aptr, to rip up; Þórólfr vildi eigi at aptr væri rifit sárit, Eb. 244.
    B. usually spelt hrífa, to pick; fóru ungmenni tvau at hrífa mosa, to pick moss, Bs. i. 329: rífa upp, to pull up (a thing by the roots), pick up; rífa upp hrís (also rífa hrís), to pull up shrubs for fuel, Grág. ii. 263, 288.
    2. to scratch; þeir hrífa upp í höfuð sér ok reyta sik, scratched their heads, Fms. v. 161; bíta mann eðr hrífa, Grág. ii. 133: hann lét hrífa sér með kömbum, Fb. i. 212; hann vaknar ok hrífr í augun, rubs his eyes, Fb. ii. 96.
    3. to grasp; akkerin hrífa við, Ld. 76; þá hrífu við akkerin, Fms. x. 136, v. l.; ok hreif þegar við, it took effect, Bs. i. 197; hann brýtr upp gólfit ok hrífr þar ok rannsakar snæblandna mold, 198; see the references under hrífa.

    Íslensk-ensk orðabók > RÍFA

  • 17 RÍSTA

    * * *
    I)
    (-sta, -str), v. to cut, = rísta.
    f. scratch, slash.
    * * *
    pres. ríst; pret. reist, reist, reist, pl. ristu; part, ristinn; in mod. usage weak, pres. risti, Skíða R. 27; pret. risti, ristir, risti; part, ristr, which forms freq. occur on the Swed. Runic stones, e. g. rúnar þær er Bali risti, Baut. passim: [Dan. riste]:—to cut, slash; tak ál kvikan ok ríst hann, Pr. 471; hón reist á mér kviðinn, Ld. 214; ok reist rifin öll ofan allt á lendar, Hkr. i. 108; þá reist hann frá höfuðsmátt brynjuna í gögnum niðr, Sæm. 139, Skv. 1. 15; torfa var ristin ór velli, Ld. 58; kesjan reist ór skildinum, Eg. 378; Þormóðr reist í sundr línbrók sína, Fbr. 60; Trausti reist af skyrtu sinni, Vígl. 68 new Ed.; ristu þeir sundr í strengi feldi sína, Ó. H. 152; þeir létu rísta árar á útborða, Fms. viii. 417; þat skyldi engan krók rísta, make no circuit, Ld. 96; Maríu-súðin (the ship) reist langan krók, cut a great curve, Fms. viii. 222.
    II. to carve; Rafn lá í bekk ok reist spán, þvíat hann var hagr ( carving spoons), Sturl. i. 140; ek hefi ristið ( I have carved her image) á hepti mínu, Landn. 248 (in a verse); ristin röng, the carved ribs in a ship, Fms. vi. (in a verse); ríkula ristin rít, the richly-carved shield, vii. (in a verse).
    2. to slice; rísta tvá reitu, Grág. i. 65; hann setr sporann við eyra Gunnari ok rístr mikla ristu, Nj. 82; r. sjá kili, Ht. 101; r. báru hlýri, Mork. 228 (in a verse).
    3. to carve, scratch, of characters, Hm. 143, 144, Sdm. 6, 9–11, 15, 18; þurs ríst ek þér ok þrjá stafi … svá ek þat af ríst sem ek þat á reist, Skm. 36; r. rúnar, staf, rístum rún á horni, Eg. (in a verse); skal-at maðr rúnar rísta … tíu launstafi ristna, … Egill reist rúnar ok lagði undir hægindit, Eg. 566; Egill brá þá knífi sínum ok stakk í lófa sér, hann tók við horninu ok reist á rúnar, ok reið á blóðinu, ok kvað, 211; rísta tréníð, Grág.; þvíat allan þeirra kveðskap ok sameign höfðu þau ristið á speldi, Fas. ii. 551; hann reist með fingri sínum krossmark, 645. 69; at þú mættir yrkja erti-kvæði eptir Böðvar, en ek man r. á kefli, Eg. 605, Fb. i. 251; Gísli hafði kefli ok reist á rúnar, ok falla niðr spænirnir, Gísl. 67; tekr Gisli kefli, rístr á rúnar ok kastar inn, 45; mun ek kveða þar um kvæði, en þú skalt r. eptir á kefli, Grett. 144; eptir þat tekr hann at yrkja kvæðit, en þeir r. eptir á speldi, Fas. ii. 558; Íslendingr sá rúnar ristnar á kistunni, Fms. vi. 271; rúnar er ristið hafa Njarðar-dætr níu, Sól.: also passim on the Dan. and Swed. Runic stones.

    Íslensk-ensk orðabók > RÍSTA

  • 18 RÍTA

    (að), v. to write, = ríta.
    * * *
    pres. rít, rítr, rítr; pret. reit, the 2nd pers. does not occur; pl. ritu; subj. riti; imperat. rít; part, ritinn; the earliest writers use the strong conjugation; thus in the treatise of Thorodd, ek rít, 165, l. 26, 166, ll. 22–24, 168, l. 10; rít’k = rít ek, 166, 1. 36; þú rítr, 161, l. 2 from the bottom, 168, l. 19; ek reit, 168, l. 4: part, ritnir, ritin, ritnum,161, 168–168: in the other instances the weak form seems merely due to the transcriber of the Cod. Worm, of the 14th century, and the old forms ought to be restored; thus, pres. ritar, 160, l. 3 from the bottom,165, l. 1; pret. ritaða, ritaðir, 164, l. 31; part, ritað, ll. 3, 32, etc.; intin. rita for ríta, l. 3: Ari also uses the strong form, Íb. 4, Hkr. i. 48: in the pref. to Landn. for ritað read ritið (?); reit, Hkr. iii. 347. In writers of later times, as also in later transcripts of old writers, the weak form (ek rita, ritar, ritar, ritaða, ritað) prevails; thus in the pref. to Ó. H., pres. rita (once), pret. ritaða (five times), ritaði, 248; ritaðar and rituðu, Sturl. i. 107, Fms. x. 371; ritað, Knytl. S. ch. 1, 21, 95, Hungrv, ch. 1; and so on: the part, ritinn remained longest, thus, eptir sögu Þjóðólfs var fyrst ritin æli Ynglinga, Hkr. Frissb. (pref.), Fms. vii. 156, Grág. i. 76, Symb. (fine). The Norse vellums seem to know the weak form only, e. g. ritaði, Sks. 563 B. The root to this word is well known in the Scandin. languages in derived words, as reitr, reita, rít (q. v.), yet the verb itself, at least in the sense ‘to write,’ seems to have been adopted from the A. S., as it nowhere occurs on the Runic stones or in old poets, and always means writing on parchment, rísta being used of writing on stone; the original form is vríta: [A. S. wrítan; Engl. to write; Germ. reissen; O. H. G. rízan = to scratch; Scot. rit or ret; cp. also Ulf. writs = κεραία, Luke xvi. 17.]
    B. Prop. to scratch, cut, sketch, draw an outline; hér eru ritaðir þrír hringar, Rb. 476.
    2. to write, of penmanship, spelling (thus mostly used in Thorodd), as also composition, for illustrations see the references above (A).

    Íslensk-ensk orðabók > RÍTA

  • 19 skrapa

    * * *
    (að), v.
    * * *
    að, [Engl. scrape], to scrape, clatter; beinin skrapa í skinuinu, Fas. ii. 252; skrapanda hagl, Sks. 229; öxin skrapaði við, Grett. 88 A; járnit skrapar við tennr, Mar.; penningar skrapa lítt í pungi, Bs. ii. 223.
    2. to scratch; ú-skrapat bréf, D. N. iv. 304; upp gefa, né af sínum skrám skrapa, Thom. 192.

    Íslensk-ensk orðabók > skrapa

  • 20 ELTA

    * * *
    (elta, eltr), v.
    1) to knead (e. leir); ek skal yðra búð e. (belabour) með klungrum;
    2) to chase, pursue; e. óxn með vendi, to drive cattle with a goad; e. sauði, to run after sheep;
    refl., eltast eptir e-m, to pursue eagerly.
    * * *
    t, to chase, with acc.; þeir eltu einn hjört, Flóv. 27 ; elta dýr á spori, Barl. 199; e. sauði, to run after sheep, in order to fetch them back, Nj. 27, Korm. 28 (in a verse); eltu Þjálfa, Hbl. 39; þeir höfðu elt af skipum Tryggva konung, they had driven king T. from his ships, Fms. i. 37; Styrkárr elti þá suðr í Karmsund, ix. 54; hljópu á land upp ok eltu þá, iv. 304, Gullþ. 21; e. öxn með vendi, to drive cattle with a goad, Karl. 471.
    β. reflex. to pursue one eagerly; eltask eptir e-m, … Fms. ix. 305: Icel. now say, eltask við e-n, e. g. of catching a horse, sheep, when grazing wild in an open field.
    II. to knead, work; elta leir, to mix lime, Stj. 247, cp. Exod. i. 14.
    2. a tanner’s term; e. skinn, to tan a hide, i. e. rub, scratch it, so as to make it soft; ek skal yðra húð elta með klungrum, Stj. 395. Judges viii. 7; elt skinn, tanned hide; óelt skinn, rough hide, (freq.)
    3. = velta, to overthrow, in the Runic phrase, at rita sa varþi es ailti stain þansi eþa heþan dragi, Rafn 188, 194.

    Íslensk-ensk orðabók > ELTA

Страницы
  • 1
  • 2

См. также в других словарях:

  • scratch — [ skratʃ ] adj. inv. • 1854; mot angl. « rail, ligne de départ » ♦ Anglic. Autom. Temps, classement scratch : meilleur temps ou classement toutes catégories. ● scratch adjectif invariable (anglais scratch, marque) Au golf, se dit d un joueur qui… …   Encyclopédie Universelle

  • Scratch — may refer to:MusicRecordings* Scratch (album), by Kaela Kimura * Scratch (soundtrack), the soundtrack to the film Scratch * Peter Gabriel (1978 album), a self titled album often referred to as Scratch * Scratch, a song by Morphine on the album… …   Wikipedia

  • Scratch — Scratch, скретч: Скретч  звуковой эффект, получаемый ручным продёргиванием звуковой дорожки грампластинки или магнитной ленты при воспроизведении; также, звуковой эффект при игре на гитаре, получаемый при скольжении по обмотке струн пальцев… …   Википедия

  • scratch — ► VERB 1) make a long mark or wound on (a surface) with something sharp or pointed. 2) rub (a part of one s body) with one s fingernails to relieve itching. 3) (of a bird or mammal) rake the ground with the beak or claws in search of food. 4)… …   English terms dictionary

  • scratch — [skrach] vt. [LME scracchen, prob. altered < scratten, to scratch, based on cracchen < or akin to MDu cratsen, to scratch < IE base * gred > Alb gërüj, (I) scratch] 1. to mark, break, or cut the surface of slightly with something… …   English World dictionary

  • Scratch — Scratch, v. t. [imp. & p. p. {Scratched}; p. pr. & vb. n. {Scratching}.] [OE. cracchen (perhaps influenced by OE. scratten to scratch); cf. OHG. chrazz[=o]n, G. kratzen, OD. kratsen, kretsen, D. krassen, Sw. kratsa to scrape, kratta to rake, to… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Scratch — Scratch, n. 1. A break in the surface of a thing made by scratching, or by rubbing with anything pointed or rough; a slight wound, mark, furrow, or incision. [1913 Webster] The coarse file . . . makes deep scratches in the work. Moxon. [1913… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Scratch — (engl.: Kratzer, Schramme) bezeichnet: Scratchen oder Scratching, das bewegen einer Schallplatte durch einen DJ Scratch (Bahnradsport), eine Disziplin im Bahnradsport Scratch (Programmiersprache), eine visuelle Programmiersprache Scratch building …   Deutsch Wikipedia

  • scratch — scratch; scratch·able; scratch·brush·er; scratch·er; scratch·i·ly; scratch·i·ness; scratch·ings; scratch·less; …   English syllables

  • Scratch — Scratch, a. Made, done, or happening by chance; arranged with little or no preparation; determined by circumstances; haphazard; as, a scratch team; a scratch crew for a boat race; a scratch shot in billiards. [Slang] [1913 Webster] {Scratch race} …   The Collaborative International Dictionary of English

  • scratch — [skrætʃ] <Adv.> [engl., zu scratch = hinterste Startlinie bei Handicaprennen] (Golf): ohne Vorgabe: er spielt s. * * * Scratch   [englisch/amerikanisch, skrætʃ; wörtlich »zerkratzen, streichen«], 1) kurzer, sofort abgedämpfter… …   Universal-Lexikon

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
… Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»