-
1 schoss
I. der....sses....sse издънка, младок. II. der, e 1. скут; пола; пеш (на дреха); 2. утроба; лоно, недра; im = der Erde в недрата на земята. -
2 schießen
schießen I. (schoss, geschossen) unr.V. hb itr.V. стрелям (mit etw. (Dat) auf jmdn./etw. (Akk) с нещо по някого); itr.V./tr.V. изстрелвам (топка при футбол); tr.V. 1. изстрелвам (ракета, космическа станция); 2. убивам (с огнестрелно оръжие); mit einem Gewehr schießen стрелям с пушка; das Gewehr schießt gut пушката стреля добре; den Ball ins Aus schießen изкарвам топката в аут; umg ein Foto schießen снимам, правя снимка, фотографирам. II. unr.V. sn itr.V. 1. umg стрелвам се, спускам се; 2. бликва, руква (вода, кръв); 3. umg избуява (растение), пораствам; mit seinem Auto um die Kurve schießen вземам стремително завоя с колата си; wasser schoss aus dem Rohr вода бликна от тръбата; ihr Sohn ist in die Höhe geschossen синът ѝ израсна на височина; nach dem Regen schießt der Salat салатата избуява след дъжда. -
3 zuschießen
zú|schießen unr.V. hb tr.V. 1. хвърлям стремително към някого, изстрелвам към някого (топка); 2. добавям, отпускам (сума); sn itr.V. стрелвам се, втурвам се (auf etw. (Akk) към нещо); връхлитам, карам право към нещо; jmdm. einen wütenden Blick zuschießen стрелвам някого с гневен поглед; die Regierung schoss dem Projekt weitere Millionen zu правителството отпусна допълнителни милиони за проекта; das Auto schoss auf den Baum zu колата караше стремглаво към дървото. -
4 aufschießen
auf|schießen unr.V. sn itr.V. 1. литвам, хвръквам нагоре; 2. избуявам, израствам на височина; eine Fontäne schießt auf бликва фонтан; Angst schoss in ihm auf надигна се страх у него; ein lang aufgeschossener Junge високо израснал юноша. -
5 hinausschießen
hinaus|schießen unr.V. hb itr.V. 1. стрелям (от крепост, прозорец и др.); 2. sn излизам бързо навън; er schießt zur Tür hinaus той се втурва навън; übertr übers Ziel hinausschießen прехвърлям мярката, прекалявам; das Auto schoss über die Markierung колата излетя от маркировката на пътя.
См. также в других словарях:
Schoss — steht für: eine mittelalterliche Abgabe oder Steuer, siehe Schoss (Steuer) Sämling, auch Schössling, in der Botanik eine aus dem Samen entstandene Pflanze Spross, auch Schössling, in der Botanik der frische Trieb einer Pflanze ein… … Deutsch Wikipedia
Schoss — Schoss,der:⇨Schössling … Das Wörterbuch der Synonyme
Schoss — Schọss I 〈m. 1〉 Ausläufer, junger Trieb (einer Pflanze); Sy Schössling ● der Baum treibt einen neuen Schoss; Schosse treiben üppig wachsen II 〈m. 1, m. 1u, m. 2u oder m. 23; veraltet〉 Zoll, Steuer, Abgabe [<ahd … Universal-Lexikon
schoss — schọss → schießen * * * schọss: ↑ schießen. * * * Schoss [mittelhochdeutsch schoz, zu althochdeutsch sciozan »schießen«, in der Bedeutung »(Geld) zuschießen«], 1) Botanik: der … Universal-Lexikon
Schoss (Steuer) — Beim Schoss handelt es sich um die niederdeutsch und mitteldeutsche Bezeichnung für direkte Steuern; das mhd. schoz, mnd., mndl. schot geht auf das germanische Wort sceutan („schießen“) zurück. In den Wörtern „Vorschuss“, „Zuschuss“ oder „etwas… … Deutsch Wikipedia
schoss — schọss Imperfekt, 1. und 3. Person Sg; ↑schießen … Langenscheidt Großwörterbuch Deutsch als Fremdsprache
Schoss — Broteinschieber … Hunsrückisch-Hochdeutsch
Schoss — 1Schoss »junger Trieb«: Mhd. schoz̧, ahd. scoz̧, scoz̧z̧a ist eine Substantivbildung zu dem unter ↑ schießen behandelten Verb. Dazu gehört gleichbedeutend Schössling (im 15. Jh. für mhd. schüz̧‹z̧e›linc). 2Schoss »Zoll, Steuer, Abgabe« (veraltet) … Das Herkunftswörterbuch
schoss — schọss vgl. schießen … Die deutsche Rechtschreibung
Schoss — 1Schọss, der; Schosses, Plural Schosse[n] und Schösse[r] (veraltet für Zoll, Steuer, Abgabe) 2Schọss, der; Schosses, Schosse (junger Trieb) … Die deutsche Rechtschreibung
Schoss — Viel Schosse und wenig Trauben. In dem Sinne: Viel Geschrei und wenig Wolle … Deutsches Sprichwörter-Lexikon