Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

rotundo

  • 1 rotundō

        rotundō āvī, ātus, āre    [rotundus], to make round, round off, round: eum ad volubilitatem.— Fig., of a sum of money, to make up, complete: Mille talenta rotundentur, H.
    * * *
    rotundare, rotundavi, rotundatus V TRANS
    make round, givecircular/spherical shape to; round off (sum)

    Latin-English dictionary > rotundō

  • 2 rotundo

    rŏtundo, āvi, ātum, 1, v. a. [rotundus], to make round, to round off, round (syn. torno).
    I.
    Lit. (class.):

    cum similem universitatis naturae efficere vellet, ad volubilitatem rotundavit,

    Cic. Univ. 10:

    tignum ad circinum,

    Vitr. 10, 11, 1:

    vasculum in modum papillae,

    App. M. 11, p. 262, 9:

    orbem solis (with curvare aequaliter),

    Vell. 2, 59, 6:

    se (flamma),

    Mel. 1, 18, 4.—Mid.:

    herbae in caulem rotundantur,

    Plin. 21, 17, 66, § 106.—
    II.
    Trop., of style, etc., to round off, elaborate, (very rare): elegos acutos ac rotundatos hendecasyllabos elucubrare, rounded, i. e. smooth, polished, Sid. Ep. 8, 4. —Of a sum of money, to make up, complete (cf. corrotundo):

    mille talenta rotundentur,

    Hor. Ep. 1, 6, 34.

    Lewis & Short latin dictionary > rotundo

  • 3 Ore rotundo

    Latin Quotes (Latin to English) > Ore rotundo

  • 4 conrotundo

    cor-rŏtundo ( conr-), āvi, ātum, 1, v. a., to make round, to round off (postAug.).
    I.
    Prop.:

    cometarum corpus,

    Sen. Q. N. 7, 26, 2; 4, 3, 5; Petr. 39, 15.—
    B.
    Trop.:

    enthymemata sua gestu velut corrotundant,

    Quint. 11, 3, 102.—
    * II.
    Transf., of money (cf. rotundo, and our phrase, a round sum), to make up a sum of money:

    centies sestertium,

    Petr. 76, 8.

    Lewis & Short latin dictionary > conrotundo

  • 5 corrotundo

    cor-rŏtundo ( conr-), āvi, ātum, 1, v. a., to make round, to round off (postAug.).
    I.
    Prop.:

    cometarum corpus,

    Sen. Q. N. 7, 26, 2; 4, 3, 5; Petr. 39, 15.—
    B.
    Trop.:

    enthymemata sua gestu velut corrotundant,

    Quint. 11, 3, 102.—
    * II.
    Transf., of money (cf. rotundo, and our phrase, a round sum), to make up a sum of money:

    centies sestertium,

    Petr. 76, 8.

    Lewis & Short latin dictionary > corrotundo

  • 6 rotundus

    rŏtundus ( rŭt-), a, um, adj. [rota], wheel-shaped, i. e. round, circular, spherical, rotund (very freq. and class.; cf. teres).
    I.
    Lit.:

    cur ea, quae fuerint juxtim quadrata, procul sint Visa rotunda,

    Lucr. 4, 502; cf. Cic. Fin. 2, 12, 36:

    stellae globosae et rotundae,

    id. Rep. 6, 15, 15:

    mundum rotundum esse volunt,

    id. N. D. 1, 10, 24.— Comp.:

    mundum ita tornavit, ut nihil effici possit rotundius,

    Cic. Univ. 6; so,

    bacae,

    Hor. Epod. 8, 13; cf.:

    capita rotundiora... rotundissima,

    Cels. 8, 1 fin.:

    locus infimus in rotundo,

    Cic. Tusc. 5, 24, 69:

    togae,

    hanging evenly all round, Quint. 11, 3, 139.—

    Prov.: diruit, aedificat, mutat quadrata rotundis,

    i. e. turns every thing upside down, Hor. Ep. 1, 1, 100.—
    II.
    Trop., round, rounded.
    A.
    In gen.:

    sapiens Fortis et in se ipse totus, teres atque rotundus,

    Hor. S. 2, 7, 86:

    illa rotunda et undique circumcisa,

    Quint. 8, 5, 27.—
    B.
    In partic., of speech (opp. rough, unpolished), round, well turned, smooth, polished, elegant (in Cic. with quasi or ut ita dicam added; but v. infra, adv. b.):

    erat verborum et delectus elegans et apta et quasi rotunda constructio,

    Cic. Brut. 78, 272; cf.:

    Thucydides praefractior nec satis, ut ita dicam, rotundus,

    id. Or. 13, 40:

    Graiis dedit ore rotundo Musa loqui,

    Hor. A. P. 323;

    celeris ac rotunda distributio,

    Quint. 3, 4, 16:

    rotunda volubilisque sententia,

    Gell. 11, 13, 4:

    rotundi numeri (with brevis),

    id. 17, 20, 4:

    verba,

    id. 16, 1, 1.—Hence, adv.: rŏtun-dē.
    * a.
    (Acc. to I.) Roundly:

    ut in orbem quam rotundissime formetur,

    Col. Arb. 5, 2.—
    * b.
    (Acc. to II.) Roundly, smoothly, elegantly:

    a te quidem apte ac rotunde,

    Cic. Fin. 4, 3, 7.

    Lewis & Short latin dictionary > rotundus

  • 7 rutundus

    rŏtundus ( rŭt-), a, um, adj. [rota], wheel-shaped, i. e. round, circular, spherical, rotund (very freq. and class.; cf. teres).
    I.
    Lit.:

    cur ea, quae fuerint juxtim quadrata, procul sint Visa rotunda,

    Lucr. 4, 502; cf. Cic. Fin. 2, 12, 36:

    stellae globosae et rotundae,

    id. Rep. 6, 15, 15:

    mundum rotundum esse volunt,

    id. N. D. 1, 10, 24.— Comp.:

    mundum ita tornavit, ut nihil effici possit rotundius,

    Cic. Univ. 6; so,

    bacae,

    Hor. Epod. 8, 13; cf.:

    capita rotundiora... rotundissima,

    Cels. 8, 1 fin.:

    locus infimus in rotundo,

    Cic. Tusc. 5, 24, 69:

    togae,

    hanging evenly all round, Quint. 11, 3, 139.—

    Prov.: diruit, aedificat, mutat quadrata rotundis,

    i. e. turns every thing upside down, Hor. Ep. 1, 1, 100.—
    II.
    Trop., round, rounded.
    A.
    In gen.:

    sapiens Fortis et in se ipse totus, teres atque rotundus,

    Hor. S. 2, 7, 86:

    illa rotunda et undique circumcisa,

    Quint. 8, 5, 27.—
    B.
    In partic., of speech (opp. rough, unpolished), round, well turned, smooth, polished, elegant (in Cic. with quasi or ut ita dicam added; but v. infra, adv. b.):

    erat verborum et delectus elegans et apta et quasi rotunda constructio,

    Cic. Brut. 78, 272; cf.:

    Thucydides praefractior nec satis, ut ita dicam, rotundus,

    id. Or. 13, 40:

    Graiis dedit ore rotundo Musa loqui,

    Hor. A. P. 323;

    celeris ac rotunda distributio,

    Quint. 3, 4, 16:

    rotunda volubilisque sententia,

    Gell. 11, 13, 4:

    rotundi numeri (with brevis),

    id. 17, 20, 4:

    verba,

    id. 16, 1, 1.—Hence, adv.: rŏtun-dē.
    * a.
    (Acc. to I.) Roundly:

    ut in orbem quam rotundissime formetur,

    Col. Arb. 5, 2.—
    * b.
    (Acc. to II.) Roundly, smoothly, elegantly:

    a te quidem apte ac rotunde,

    Cic. Fin. 4, 3, 7.

    Lewis & Short latin dictionary > rutundus

  • 8 circumiciō or -iiciō

        circumiciō or -iiciō iēcī, iectus, ere    [circum + iacio], to throw around, cast about: vallum, L.: fossam verticibus iis, L.: circumiectā multitudine hominum moenibus, Cs.: quod anguis vectem circumiectus fuisset, had wound itself around: extremitatem caeli rotundo ambitu.

    Latin-English dictionary > circumiciō or -iiciō

  • 9 rotundus (rut-)

        rotundus (rut-) adj. with comp.    [roto], rolling, round, circular, spherical, rotund: stellae: mundum rotundum esse volunt: ut nihil efficere posset rotundius: bacae, H.—As subst n.: locus infimus in rutundo, a sphere.—Prov.: mutat quadrata rotundis, i. e. turns everything upside down, H.—Fig., round, rounded, perfect: sapiens in se ipso totus, teres atque rotundus, H.—Of speech, round, well turned, smooth, polished, elegant: verborum constructio: ore rotundo loqui, H.

    Latin-English dictionary > rotundus (rut-)

  • 10 circumicio

    circum-ĭcĭo or circum-jĭcĭo (access. form circum-jăcĭo, Liv 33, 18, 17, where more recent editt. read circumagere), jēci, jectum, 3, v. a.
    I.
    To cast, throw, or place around (in good class. prose)' amic tum, Varr. L. L. 5, § 132:

    vallum, Liv 35, 4, 6: fossam quoque et alia munimenta verticibus iis... circumjecere,

    id. 38, 19, 5:

    pars urbis, cui brevior orbis munitionis circumjectus erat,

    id. 36, 9, 12 miles moenibus Cremonensium castra sua, castris vallum circumjecerat, Tac H. 3, 26 vehicula, id. A. 14, 37' multitudinem hominum totis moenibus, Caes. B. G. 2, 6 equites levisque armaturae quod erat cornibus circumjectum, Liv. 33, 18, 11 custodes, Tac. A. 6, 19 al.—In pass. with acc. (depending on circum):

    quod anguis vectem circumjectus fuisset,

    had wound itself around, Cic. Div. 2, 28, 62.—Hence, circumjec-tus, a, um, of localities, lying around, surrounding ' aedificia muris, Liv. 9, 28, 5:

    silvae itineri,

    id. 35, 30, 6:

    moenia regiae,

    Tac. H. 5, 11 fin.Absol.:

    lucus, Liv 31, 24, 17: silvae,

    Suet. Aug. 100:

    campi,

    Curt. 3, 1, 3:

    nemora,

    id. 3, 10, 2 oppida, Tac. A. 4, 27:

    nationes,

    id. ib. 6, 31;

    12, 31: civitates,

    id. H. 3, 43 fin.. tecta, id A 15, 37.— Subst.' circumjecta, ōrum, n. (sc. loca), the neighborhood:

    vagi circumjecta populabantur,

    Tac. A. 1, 21.— Trop., of discourse (cf. circumjaceo, II.): circumjectae orationis copia, standing by, * Quint. 4, 2, 117.—
    II.
    Aliquid aliquā re, to encompass or environ, to surround: extremitatem caeli rotundo ambitu, Cic. Univ. 8, 23:

    planities saltibus circumjecta,

    surrounded, Tac. A. 2, 11.

    Lewis & Short latin dictionary > circumicio

  • 11 circumjecta

    circum-ĭcĭo or circum-jĭcĭo (access. form circum-jăcĭo, Liv 33, 18, 17, where more recent editt. read circumagere), jēci, jectum, 3, v. a.
    I.
    To cast, throw, or place around (in good class. prose)' amic tum, Varr. L. L. 5, § 132:

    vallum, Liv 35, 4, 6: fossam quoque et alia munimenta verticibus iis... circumjecere,

    id. 38, 19, 5:

    pars urbis, cui brevior orbis munitionis circumjectus erat,

    id. 36, 9, 12 miles moenibus Cremonensium castra sua, castris vallum circumjecerat, Tac H. 3, 26 vehicula, id. A. 14, 37' multitudinem hominum totis moenibus, Caes. B. G. 2, 6 equites levisque armaturae quod erat cornibus circumjectum, Liv. 33, 18, 11 custodes, Tac. A. 6, 19 al.—In pass. with acc. (depending on circum):

    quod anguis vectem circumjectus fuisset,

    had wound itself around, Cic. Div. 2, 28, 62.—Hence, circumjec-tus, a, um, of localities, lying around, surrounding ' aedificia muris, Liv. 9, 28, 5:

    silvae itineri,

    id. 35, 30, 6:

    moenia regiae,

    Tac. H. 5, 11 fin.Absol.:

    lucus, Liv 31, 24, 17: silvae,

    Suet. Aug. 100:

    campi,

    Curt. 3, 1, 3:

    nemora,

    id. 3, 10, 2 oppida, Tac. A. 4, 27:

    nationes,

    id. ib. 6, 31;

    12, 31: civitates,

    id. H. 3, 43 fin.. tecta, id A 15, 37.— Subst.' circumjecta, ōrum, n. (sc. loca), the neighborhood:

    vagi circumjecta populabantur,

    Tac. A. 1, 21.— Trop., of discourse (cf. circumjaceo, II.): circumjectae orationis copia, standing by, * Quint. 4, 2, 117.—
    II.
    Aliquid aliquā re, to encompass or environ, to surround: extremitatem caeli rotundo ambitu, Cic. Univ. 8, 23:

    planities saltibus circumjecta,

    surrounded, Tac. A. 2, 11.

    Lewis & Short latin dictionary > circumjecta

  • 12 circumjicio

    circum-ĭcĭo or circum-jĭcĭo (access. form circum-jăcĭo, Liv 33, 18, 17, where more recent editt. read circumagere), jēci, jectum, 3, v. a.
    I.
    To cast, throw, or place around (in good class. prose)' amic tum, Varr. L. L. 5, § 132:

    vallum, Liv 35, 4, 6: fossam quoque et alia munimenta verticibus iis... circumjecere,

    id. 38, 19, 5:

    pars urbis, cui brevior orbis munitionis circumjectus erat,

    id. 36, 9, 12 miles moenibus Cremonensium castra sua, castris vallum circumjecerat, Tac H. 3, 26 vehicula, id. A. 14, 37' multitudinem hominum totis moenibus, Caes. B. G. 2, 6 equites levisque armaturae quod erat cornibus circumjectum, Liv. 33, 18, 11 custodes, Tac. A. 6, 19 al.—In pass. with acc. (depending on circum):

    quod anguis vectem circumjectus fuisset,

    had wound itself around, Cic. Div. 2, 28, 62.—Hence, circumjec-tus, a, um, of localities, lying around, surrounding ' aedificia muris, Liv. 9, 28, 5:

    silvae itineri,

    id. 35, 30, 6:

    moenia regiae,

    Tac. H. 5, 11 fin.Absol.:

    lucus, Liv 31, 24, 17: silvae,

    Suet. Aug. 100:

    campi,

    Curt. 3, 1, 3:

    nemora,

    id. 3, 10, 2 oppida, Tac. A. 4, 27:

    nationes,

    id. ib. 6, 31;

    12, 31: civitates,

    id. H. 3, 43 fin.. tecta, id A 15, 37.— Subst.' circumjecta, ōrum, n. (sc. loca), the neighborhood:

    vagi circumjecta populabantur,

    Tac. A. 1, 21.— Trop., of discourse (cf. circumjaceo, II.): circumjectae orationis copia, standing by, * Quint. 4, 2, 117.—
    II.
    Aliquid aliquā re, to encompass or environ, to surround: extremitatem caeli rotundo ambitu, Cic. Univ. 8, 23:

    planities saltibus circumjecta,

    surrounded, Tac. A. 2, 11.

    Lewis & Short latin dictionary > circumjicio

  • 13 erotundatus

    ē-rŏtundātus, a, um, Part. [rotundo], rounded off, polished. — Trop.:

    structura verborum (with levis),

    Sid. Ep. 9, 7.

    Lewis & Short latin dictionary > erotundatus

  • 14 rotundatio

    rŏtundātĭo, ōnis, f. [rotundo], a making round, a rounding:

    linea rotundationis,

    i. e. the circumference, Vitr. 1, 6 fin.; 3, 1; 10, 11.

    Lewis & Short latin dictionary > rotundatio

  • 15 torno

    torno, āvi, ātum, 1, v. a. [tornus], to turn in a lathe, to round off.
    I.
    Lit. (class.;

    syn. rotundo): idque ita tornavit (deus), ut nihil effici possit rotundius,

    Cic. Univ. 6:

    sphaeram,

    id. Rep. 1, 14, 22:

    hastas,

    Plin. 11, 39, 93, § 227:

    lapis qui tornatur in vasa,

    id. 36, 22, 44, § 159:

    turbines columnarum,

    id. 36, 13, 19, § 90.—
    II.
    Transf., to turn, fashion, smooth (very rare):

    male tornati versus, Hor.A.P. 441: barbam,

    i.e. to stroke, Hier. Ep. 50, 2. — P. a. comp.:

    tornatioris eloquii,

    Aug. de Catechiz. 8.

    Lewis & Short latin dictionary > torno

См. также в других словарях:

  • rotundo — rotundo, da adjetivo 1. (ser / estar; antepuesto / pospuesto) Uso/registro: elevado. Que no admite duda o discusión: Sus palabras fueron rotundas. Estuviste muy rotundo en tus declaraciones. Es pero que mis rotundas conclusiones no dejen dudas. 2 …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • rotundo — rotundo, da adjetivo 1) preciso, terminante, claro, concluyente, decisivo, definitivo. ≠ impreciso. Ejemplos: sus palabras fueron rotundas; fue muy rotundo en sus declaraciones …   Diccionario de sinónimos y antónimos

  • Rotundo — Ro*tun do, n. See {Rotunda}. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • rotundo — adj. 1. Redondo. 2.  [Figurado] Obeso, gordo …   Dicionário da Língua Portuguesa

  • rotundo — rotundo, da (Del lat. rotundus, de rota, rueda). 1. adj. redondo. 2. Dicho del lenguaje: Lleno y sonoro. 3. Completo, preciso y terminante. Negativa rotunda. 4. f. Templo, edificio o sala de planta circular …   Diccionario de la lengua española

  • rotundo — (Del lat. rotundus .) ► adjetivo 1 Que no admite dudas y es terminante: ■ hizo una afirmación rotunda; me contestó con un no rotundo. SINÓNIMO categórico tajante 2 Se aplica al lenguaje que es preciso y expresivo. 3 Que tiene forma redonda: ■… …   Enciclopedia Universal

  • rotundo — {{#}}{{LM R34616}}{{〓}} {{SynR35476}} {{[}}rotundo{{]}}, {{[}}rotunda{{]}} ‹ro·tun·do, da› {{《}}▍ adj.{{》}} {{<}}1{{>}} Muy claro y terminante o que no admite ninguna duda: • una negativa rotunda.{{○}} {{<}}2{{>}} {{♂}}Referido especialmente al… …   Diccionario de uso del español actual con sinónimos y antónimos

  • rotundo — (adj) (Intermedio) fácil de comprender y contundente Ejemplos: Rechazaron la propuesta de modo tan rotundo que no nos atrevimos a repetirla. El presidente habló de forma rotunda y sin vacilación. Sinónimos: claro, decidido, preciso, definitivo,… …   Español Extremo Basic and Intermediate

  • rotundo — adj Que es absoluto o completo; que se logra o se completa en su mayor expresión: negación rotunda, contracción rotunda, unas aseveraciones rotundas, afirmaciones rotundas, La franqueza abierta y rotunda hiere los tímpanos de ciertos espíritus …   Español en México

  • rotundo — da adj. Redondo. fig. Dícese del lenguaje lleno y sonoro. Terminante …   Diccionario Castellano

  • rotundo — ro·tun·do …   English syllables

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»