-
1 de mond vertrekken
de mond vertrekken -
2 grijns
grijns, grijnslach♦voorbeelden:hij keek ernaar met een grijns • il le regarda, un rictus aux lèvres -
3 hij keek ernaar met een grijns
hij keek ernaar met een grijnsil le regarda, un rictus aux lèvres -
4 mond
♦voorbeelden:ik heb het uit zijn eigen mond • je le tiens de sa propre bouche〈 figuurlijk〉 hij heeft een grote monddat is een hele mond vol • on en a plein la bouche〈 figuurlijk〉 met open mond naar iets kijken • regarder qc. bouche béeeen scheve mond • une bouche torduezijn mond nog vol hebben • avoir encore la bouche pleinemet een volle mond praten • parler la bouche pleinedoe je mond dan open! • mais il faut te faire entendre!dat gaat je mond voorbij • ça te passe sous le nezzijn mond houden • tenir sa languezijn mond opendoen • élever sa voixiemand de mond snoeren • imposer (le) silence à qn.de oppositie de mond snoeren • bâillonner l'opposition〈 figuurlijk〉 ga je mond maar spoelen! • quel langage ordurier!zijn mond staat geen ogenblik stil • c'est un moulin à parolesde mond vertrekken • faire un rictusbij monde van • par la bouche debepaalde woorden in de mond nemen • prononcer certaines paroleswat los in de mond zijn • 〈 lichtzinnig〉 parler sans réfléchir; 〈 onfatsoenlijk〉 avoir un langage peu soignédat woord ligt hem in de mond bestorven • il n'a que ce mot à la boucheiemand woorden in de mond leggen • faire dire qc. à qn.〈 figuurlijk〉 iemand iets in de mond geven • mettre les mots dans la bouche de qn.iemand naar de mond praten • caresser qn. dans le sens du poiliets uit zijn mond sparen • s'enlever les morceaux de la bouche(als) uit één mond spreken • tenir le même langage (que qn.)het gerucht ging van mond tot mond • la rumeur se répandit de bouche à oreilleheb je geen mond? • tu as avalé ta langue?zij heeft er geen mond over open gedaan • elle n'en a pas soufflé motzeven monden te voeden hebben • avoir sept bouches à nourrireen mond als een hooischuur • une bouche fendue jusqu'aux oreillesmet de mond vol tanden staan • en être (tout) interdit〈 spreekwoord〉 bitter in de mond maakt het hart gezond • ce qui est amer à la bouche, est doux au coeur
См. также в других словарях:
rictus — [ riktys ] n. m. • 1821; mot lat. « ouverture de la bouche », de ringi « grogner en montrant les dents » 1 ♦ Didact. (Pathol.) Spasme des muscles dilatateurs de la bouche donnant l aspect de rire forcé. ♢ (En parlant d animaux) « Son rictus [du… … Encyclopédie Universelle
rictus — RÍCTUS, rictusuri, s.n. Contracţie a muşchilor feţei, care dă figurii expresia de râs crispat; strâmbătură a gurii provocată de această contracţie, care apare în unele boli ale sistemului nervos şi dă impresia de râs forţat. – Din fr., lat.… … Dicționar Român
rictus — (plural rictus) sustantivo masculino 1. Uso/registro: elevado. Contracción de los labios que deja al descubierto los dientes y da al rostro la expresión de una risa forzada: La víctima quedó muerta con un rictus casi cómico. 2. Uso/registro:… … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
rictus — m. neurol. Contractura de los labios de la boca de tal forma que produce un aspecto de risa forzada. Se observa en ciertos espasmos nerviosos. Medical Dictionary. 2011. rictus … Diccionario médico
RICTUS (J.) — RICTUS GABRIEL RANDON DE SAINT AMAND dit JEHAN (1867 1933) Beaucoup de mystère entoure l’origine de Jehan Rictus, écrivain populaire français. Sans doute fils naturel d’un noble anglais et d’une marquise française, il passe des années d’enfance… … Encyclopédie Universelle
rictus — s.m., lat. scient. [dal lat. class. rictus us apertura della bocca ]. 1. (med.) [contrazione spasmodica dei muscoli facciali intorno alla bocca, simile al riso]. 2. (estens.) [deformazione dei lineamenti della bocca prodotta contraendo… … Enciclopedia Italiana
rictus — (Del lat. rictus, boca entreabierta). 1. m. Aspecto fijo o transitorio del rostro al que se atribuye la manifestación de un determinado estado de ánimo. 2. Med. Contracción de los labios que deja al descubierto los dientes y da a la boca el… … Diccionario de la lengua española
Rictus — Ric tus, n. [L., the aperture of the mouth.] The gape of the mouth, as of birds; often resricted to the corners of the mouth. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Rictus — (lat.), Rachen … Pierer's Universal-Lexikon
rictus — ► NOUN ▪ a fixed grimace or grin. DERIVATIVES rictal adjective. ORIGIN Latin, open mouth , from ringi to gape … English terms dictionary
rictus — [rik′təs] n. [ModL < L, open mouth < pp. of ringi, to gape] 1. a sustained gaping, as of a bird s beak or an animal s mouth 2. the opening so produced 3. a fixed, gaping grin rictal adj … English World dictionary
