Перевод: с исландского на все языки

со всех языков на исландский

request

  • 1 beiîni

    Íslensk-ensk orðabók > beiîni

  • 2 biîja um (e-î)

    Íslensk-ensk orðabók > biîja um (e-î)

  • 3 óska(lag)

    Íslensk-ensk orðabók > óska(lag)

  • 4 BEIÐA

    (-dda, -ddr), v. to ask, beg, request;
    beiða e-n e-s, or beiða e-m (for one) e-s;
    beiða e-n máls, orða, to address one;
    with acc., beiða lögbeiðing, to make a lawful request;
    refl., beiðast, to request on one’s own behalf (beiða laga, griða).
    * * *
    dd, [cp. A. S. beade; Old Engl. bead-roll, bidding-prayer, bedes-man; biðja, bað, beðið, Lat. orare, and bíða, beið, beðit, Lat. expectare.]
    I. to ask, beg, with the notion of right; almost as a law term, to request [but biðja, orare]; b. e-n e-s, or b. e-m ( for one) e-s; beiða griða Baldri, Edda 36, Gs. verse 2; beiða sér bjargkviðar búa sína fimm, Grág. i. 113, 275; b. sonar bóta, Nj. 21; b. e-s af e-m, Fms. i. 47: with acc., in the law term, b. lögbeiðing, to make a lawful request, Grág. (freq.); ef hann vill eigi eið vinna þá er hann er beiddr ( requested) þá verðr hann sekr um þat tólf mörkurn, þá er hann beiddr ( requested) er hann er beðinn (asked), K. Þ. K. 146: adding út, b. e-s út, to request the payment of a right, etc., Gþl. 375; b. til e-s, to request, 656 B.
    β. reflex., beiðast, to request on one’s own behalf; b. laga, Ld. 76; fars, Grág. i. 90; griða, Fms. viii. 423, x. 172, Nj. 10, 76, Eg. 239, Fms. i. 11: in active sense, Land. 293; beiðast út réttar sins, to claim as one’s right, Gþl. 187: with infin., Grág. i. 489: with ‘at’ and a subj., Fms. i. 12, Grág. i. 7.
    II. [Dan. bede], as a hunting term, to hunt, chase; b. björnu, to hunt bears: part. beiddr and beiðr, hunted about, Gísl. 112; hann kvað sveininn hafa verið illa beiddan, Fs. 69, Mirm. 39: the phrase by Kormak, sá er bindr beiðan (i. e. beiddan) hún, seems to mean one who pinions the young hunted bear, viz. as if it were sheep or cattle, Edda 96 (in a verse), symbolical of the earl Sigurd, a mighty Nimrod, who surpassed the wild deer in strength and swiftness; beiðr (= beiddr) for ek heiman at biðja þín Guðrún, Am. 90, seems to mean hunted by love, amore captus: the verse of Kormak,—bands man ek beiða rindi, fascinating, charming woman (?), by whom the poet is made prisoner in love; cp. the poët. compds beiði-hlökk, beiði-sif, beiði-rindr, all epithets of women, Lex. Poët., v. beita.

    Íslensk-ensk orðabók > BEIÐA

  • 5 KVEÐJA

    I)
    (kveð, kvaddi, kvaddr), v.
    1) to call on, summon (Þórvaldr kvaddi húskarla sína);
    kveðja e-n e-s, to request (demand) of one;
    kveðja matar, svefns, to call for food, sleep;
    kveðja sér hljóðs, to call for a hearing;
    kveðja þings, to convoke a meeting;
    kveðja e-n e-s, to call on, summon, one to do something (vóru vér kvaddir at bera vitni þat);
    2) to welcome, greet (þeir kvöddu konung);
    of one departing, to bid farewell, take leave of (hann gengr nú í brott ok kveðr engan mann);
    refl., kveðjast, to greet one another (þeir kvöddust vel);
    3) with preps.:
    kveðja e-n at e-u, to call on a person to do a thing, call his attention to (þik kveð ek at þessu);
    kveðja e-n frá e-u, to exclude from, deprive of (ek hefi opt menn frá æfi kvadda, er eigi vildu hlýða mínum boðum);
    kveðja e-n til e-s, to call on one for a thing (kveðja menn til ferðar);
    kveðja e-n upp, to call on one to rise (síðan vaknaði Haraldr ok kvaddi upp menn sína); to summon to arms;
    síðan safnaði hann liði ok kveðr upp almenning, after that he gathered men and roused the whole country;
    kveðja e-n út, to call one out of the house (hann kvaddi út Höskuld ok Hrút).
    f. welcome, greeting, salutation (konungr tók kveðju hans).
    * * *
    pres. kveð; pret. kvaddi; imperat. kveð, kveðþú, kveþþu, Hm. 127 (Bugge); part. kvaddr: with neg. suff., pres. indic. kveð-ka, Ls. 10: [see kveða]:—to call on, address, request, summon; Þorvaldr kvaddi húskarla sína, Nj. 18, Eb. 314: with gen. of the thing, acc. of the person, k. e-n e-s, ok er þess mest ván at ek kveðja þik þess eigi optar, Fms. iv. 38; k. dura, to call at the door, Skálda 163, Fms. ii. 194, vi. 21; k. matar, svefns, to call for food, sleep, Bs. i. 366; k. sér hljóðs, to call for a hearing, Nj. 105, Ísl. ii. 255, Rekst. 1; k. e-n at óði, to call one to listen to one’s song, Jd. 1, Leiðarv. 2.
    2. with prepp.; k. e-n at e-u, to call on a person to do a thing, call his attention to; þik kveð ek at þessu, Nj. 150; hann vildi, jafnan at Ólafr væri at kvaddr öllum stórmælum, Ld. 94; kvaddi hann at því Gregorium Dagsson, Fms. vii. 256; kvaddi hann þar at Erling Skakka, 257; Björn kveð ek at þessu, Ld. 14:—k. e-n brott af, frá, to call on one to go; eigi hefir ek yðr … brott kvatt af mínum garði, Fas. i. 71:—k. e-n frá, Nj. 170; ek hefi menn optlega kvadda frá erfðum, Fms. i. 305:—k. e-n til e-s, to call on one for a thing; kveð ek hann til farar með þér, … hann skaltú k. til föruneytis með þér … ekki skaltú hann k. til þessar ferðar, Ísl. ii. 322, 323; þá skaltú k. menn til ferðar með þér, Nj. 14:—k. upp, to call up; k. upp alla þá menn er mikils eru virðir, Fms. xi. 120; samnaði liði ok kvaddi upp almenning, Nj. 107, Fms. vi. 179:—hann kvaddi út Höskuld ok Rút, Nj. 21:—with dat., eigi kann ek þat at mínu ráði sjá, at kveðja í burtu mönnum Þorgils, ok förunautum, Sturl. i. 22.
    II. in law, a general term, to request, demand, summon, call on one to perform any legal duty, as also to challenge, appeal to, and the like, according to the context; svá skal mann kveðja, nemna mann þann á nafn, ok kveði hann gripar þess er hann á at honum, ok nemni gripinn, ok kveði hann laga kvöð ok lyritar, N. G. L. i. 218, 219; kvaddi hann svá at vér heyrðum á, kvaddi hann um handselt mál Þorgeirs, Nj. 238; gögn þau öll er áðr var til kvatt, Grág. i. 106; kveð ek yðr lögkvöð, Nj. 218; berum vér svá skapaðan kvið fram, sem Mörðr kvaddi oss, 238; þeir kvöddu fjóra búa ór kviðinum, they challenged four neighbours, 110; kveð ek yðr svá at þér heyrit á sjálfir, 218; stefna, ok kveðja til tólptar-kviðar, Grág. i. 213, 214;—kveðja búa heiman, to summon neighbours ( jurors) at their home (heiman-kvöð), a law phrase, opp. to kveðja búa á þingi, to summon them in parliament (þinga-kvöð), passim in Grág. and the Sagas, see kvöð; hann kvaddi búa til máls, Nj. 36; þú kvaddir Keisarann til þíns máls, they appealed to Caesar, Post.; kveð ek yðr um handselt mál N. M., Nj. 218.
    2. with gen. of the thing, to call, summon; kveðja þings, to convoke a meeting, Fms. i. 149, vi. 12 (acc., Fb. i. 565, wrongly); k. móts, Fms. vii. 60; k. tólptar-kviðar, Grág. i. 34; k. laga, D. N.; k. féránsdóms, 81; k. fjár, 402, N. G. L. i. 23; k. sér griða, Bs. i. 544:—k. e-n e-s, to summon, call on a person to perform a duty; k. goða tólptar-kviðar, Grág. i. 105; k. búa bjargkviðar, Nj. 110; kveð ek yðr þeirra orða allra er yðr skylda lög til um at bera, 218, 238; vóru vér kvaddir at bera vitni þat, 238.
    III. to welcome, greet; þeir kvöddu konung. Am. 6, Eg. 28, Nj. 3; hann var svá kátr at hvert barn kvaddi hann hlæjandi, Fms. vii. 172; kyssa ok kveðja, Hkv. 13: of one departing, hann gengr nú í brott ok kveðr engan mann, Band. 4 new Ed.
    2. recipr. to greet one another; þeir kvöddusk vel, Ísl. ii. 355, passim, see heilsa and the remarks there made: k. e-n heipta, to lay imprecations on one, Hm. 152, cp. 138.

    Íslensk-ensk orðabók > KVEÐJA

  • 6 ÆSTA

    (æsta, æstr), v. to ask, demand, request (æsta e-n e-s); æsta sór griða, to ask for a truce.
    * * *
    t, [ást], to ask or ask for, demand, request; æ. e-n e-s, æsta e-n taks, Gþl. 122, N. G. L. i. 47, passim; æsta rannsaks, Gþl. 540 (see tak); æsta e-n vistar, to ask for harbour, Sighvat; æstanda þykkir e-m þess er vant er, a saying, one who asks for what he wants, Sól. (cp. kveðr hverr sinnar þurftar); æstu sér griða, to ask for a truce, safe-conduct, Js. 39; svá sem Norðlendingar æstu hann til, as they asked him to do, at their request, Íb. 16; þeir æstu Goð gjafar við sik, Clem. 149; sem þeir höfðu æst, Íb. 11; svá sem pávinn æsti, Hom. (St.)

    Íslensk-ensk orðabók > ÆSTA

  • 7 bœn

    (pl. -ir), f. request, prayer;
    er sú bœn allra vár, at, we all beg, that;
    skaltu veita mér bœn þá (grant me the request), er ek mun biðja þik;
    fella bœn at e-m, til e-s, to entreat one;
    gera e-t at bœn e-s, at his entreaty or prayer;
    vera (liggja) í bœnum, to be at prayers;
    biðja bœn sinni, bœnar sinnar til guðs, to pray to God;
    góðr bœna, ready or willing to grant a request (konungr var góðr bœna).

    Íslensk-ensk orðabók > bœn

  • 8 beiðing

    f. request, demand.
    * * *
    and beiðning (Mar. Fr.), f. request, demand, El. II: waiting, Fms. viii. 151 (dub. reading).

    Íslensk-ensk orðabók > beiðing

  • 9 beiðni

    f. request, demand.
    * * *
    f. a request, demand, Fms. i. 208; pl., 655 iii. 4; holds b., carnal lust, Hom. 17, 25 (Lat. petulantia).

    Íslensk-ensk orðabók > beiðni

  • 10 beiðsla

    f. request, demand.
    * * *
    u, f. a request, demand, Sturl. iii. 231, Sks. 772. beiðslu-maðr, m. a person asking, Sks. 776, Anecd. 88.

    Íslensk-ensk orðabók > beiðsla

  • 11 BÆN

    * * *
    and bón, f. [biðja], prayer, request, boon; these two words are nearly identical in form, and sometimes used indiscriminately as to sense; but in most cases they are different, bæn having a deeper sense, prayer, bón, request, boon; we may say biðja e-n bónar, and biðja e-n bænar, but the sense is different; only bæn can be used of prayer to God; göra e-t at bæn e-s, Fs. 38; er su bæn allra var, at …, we all beg, that…, Eg. 28; skaltú veita mér bæn þó er ek mun biðja þik, Nj. 26; fella bæn at e-m, to pray one earnestly, Ísl. ii. 305.
    β. prayer to God, often in plur.; vera á bænum, to be at prayers; hon var löngum um nætr at kirkju á bæuum sínum, Ld. 328; hann hellir út bænir fyrir dómstól Krists, Hom. 13, 156; bæn ok ölmusugjafir, Bs. i. 370, Pass. 4. 22, 44. 17: the phrase, vera e-m góðr (illr) bæna (gen. pl.), to turn the ear (or a deaf ear) to one’s prayers, Hom. (St.) 95; ver mér nú svá bæna, sem þú vilt at Guð sé þér á dómsdegi, Orkn. 174; Drottinleg bæn, the Lord’s Prayer; kveld-bæn, evening prayer; morgun-bæn, morning prayer; lesa bænir sínar. to say one’s prayers, etc.
    COMPDS: bænafullting, bænahald, bænahús, bænastaðr, bænarbréf, bænarorð.

    Íslensk-ensk orðabók > BÆN

  • 12 kvaða

    f. request, claim, demand.
    * * *
    u, f. [kveða, kveðja], a request, claim, demand, esp. as a law term, Gþl. 481.
    COMPDS: kvöðudómr, kvöðuváttr, kvöðuvitni.

    Íslensk-ensk orðabók > kvaða

  • 13 til-mæli

    n. a claim (= tilkall), Fms. ix. 327; Knúti þótti sem hann ætti rétt t. til Noregs, x. 402: a request, Sks. 78; veita t., to answer to one’s request, 101, 656 C. 12; tilmælis-orð, Stj. 199: a wish, verða við tilmælum e-s = veita e-m t.

    Íslensk-ensk orðabók > til-mæli

  • 14 VEITA

    * * *
    I)
    (-tta, -ttr), v.
    1) to grant, give (v. e-m líð, hjálp, huggun, grið, trygðir);
    2) to help, assist, stand by one (þeir veittu Gizuri hvíta í hverju máli);
    3) to grant, permit (Þ. beiddist at sjá gripina, ok þat veitti hón henni); v. e-m bœn, to grant one a request;
    4) v. veizlu, to give a feast; v. brúðkaup e-s, to hold a wedding; v. útferð e-s, to hold a funeral feast; also absol. to give a feast or entertainment (v. stórmannliga, með inni mestu rausn);
    5) to entertain, treat (konungr veitti sveitungum sínum);
    6) to sustain, support an indigent person (síra Hafliði veitti þessi góðu konu allt til dauðadags);
    7) of a performance; v. e-u áhald, to lay hold on; v. atfór, heimferð at e-m, to make an expedition against one; v. e-m atsókn, to allack; v. e-m áverka, to inflict a wound on; v. e-m eptirför, to pursue one;
    8) e-t veitir e-m þungt, erfitt, it proves hard, difficult for one (Dönum veitti þungt atsóknin); impers., keisaranum veitti þungt, the emperor had the luck against him; e-t veitir erfitt, it is hard work; Geirmundi veitti betr, G. got the better of it, carried the day;
    9) to happen (þat veitir sjaldan, optliga, stundum);
    10) recipr., veitast at, to back one another (vit Egill munum nú v. at); þeir veittust at öllum málum, they stood by one another in all suits.
    (-tta, -ttr), v. to convey, lead (water), with acc. or dat. (v. vatn or vatni); v. ánni ór enum forna farveg, to divert the river from its old course; impers., veitir vatn til sjóvar, the rivers trend towards the sea.
    f.
    3) = veitiengi.
    * * *
    1.
    t, [Dan. yde], to grant, give; veita far, to give a man a passage, Grág. ii. 268; veita e-m lið, to give one help, assist (lið-veizla), Fms. xi. 27, 121; veita hjálp, aðstoð, huggun, to give help, comfort; veita grið, trygðir, várar, etc., passim; veita manni fyrir Guðs sakir, to give alms, Gþl. 274; konungr veitti honum skatta alla, condoned, remitted, Fms. i. 120: absol. to help, assist, þeir veittu Giziri hvíta at hverju máli, Nj. 86; veita frændum þínum ok mágum, 226; hann veitti þeim Ingólfi (in a battle), Landn. 32.
    2. veita veizlu, to give a feast, Nj. 6, Fb. ii. 177, 301; veita brúðkaup e-s, to hold a wedding; veitti hann brúðkaup þeirra um vetrinn þar at Helga-felli, Eb. 142, Fms. x. 47; veita útferð e-s, to hold an ‘arvel,’ funeral feast. Fas. i. 387; konungr veitti Jól í Björgyn, Fms.; veita Jól sín, Fb. iii. 274: also absol. to give a feast or entertainment, konungr veitti sveitungum sínum, Fms. ix. 340; veita stórmannliga, Eg. 62; konungr skyldi veita í þeim tveim tréhöllum … lét konungr þar veita í, Fms. x. 13.
    3. to give a grant, grant a fief; Sveinn veitti Eireki Raum-ríki, Fms. iii. 15.
    4. to grant a request, allow, permit; þat munu vér nú veita þér, Ld. 218; veita e-m eina bæn, Fms. i. 12; eigi mun ek þat veita ykkr, Eg. 95; konungr kvaðsk veita mundu, 86; veitti hann þeim at vígja Jón, Fms. vii. 240.
    5. of a performance; veita e-m þjónustu, Eg. 112; veita e-m nábjargir (q. v.), Nj. 154; veita tíðir, to perform the service, 195; veita sér afskipti, to take part in, Grág. ii. 241; veita e-u áhald, to lay hold on, Fms. x. 393; veita umbúð, to manage, Nj. 115; veita formála (= mæla fyrir), Eg. 389; veita órskurð, to give a decision, 281; veita tilkall, to claim, Grett. 88; veita þögn, to be silent, Fms. x. 401; veita e-m atför, heimferð, to make an expedition against one, i. 54, Eg. 73; veita atsókn, to attack, Nj. 124; veita áverka, to inflict a wound, 98; veita áþján, to tyrannise, Eg. 47; veita e-m vegskarð, Nj. 118.
    II. spec. usages; e-t veitir so and so, a thing turns, proves (hard, easy); veitti þat flestum þungt, it proved hard, difficult, Eg 754; keisaranum veitti þungt, the emperor had the luck against him, Fms. i. 121; e-t veitir ervitt, Nj. 171; ok hefir oss ervitt veitt, it has been hard work indeed, 117; ervitt hafa draumar veitt, dreams have been hard, Ld. 270; þeir börðusk, veitti Geirmundi betr, G. carried the day, Landn. 125: the phrase, honum veitir ekki af, he has nothing to spare.
    2. to happen; þat verðr ok veitir optliga, it often happens and comes to pass, Stj. 38; veitir þat jafnan, at þeir fá …, Js. 53; nú kann veita þat stundum, at bændr fá eigi vinnu-menn, Jb. 373; því veitir þat allopt, at þeir fá fyrst mann-skaðann, Gþl. 169; ef honum veitir þat optarr, N. G. L. i. 11.
    III. recipr. to give, grant to one another; þeir veittusk at öllum málum, backed one another, Lv. 36; vit Egill munum nú veitask at, Eg. 425.
    IV. pass., a Latinism, to be given, 623. 20, H. E. i. 514; yðr skal fyrr veitast öll þjónusta, Fms. vi. 48, 94, xi. 309.
    2.
    t, qs. vreita, probably different from the preceding word, [see the following]:—to make a trench, make an aqueduct, lead water, with acc. and dat.; hann veitti sjáinn í gögnum háva hálsa, Al. 93; veita vatn, göra stíflur, grafa engi sitt, veita svá vatn á engit, Grág. ii. 281; grafa mikit díkit ok veita vatni í á eptir, Fb. ii. 124; veita vötnum, Grág. (Kb.) ii. 97; but a few lines below, ok skal eigi þá (acc.) veita, ef menn veita merki-vötn; so also, Grímr veitti honum (the brook) á eng sína ok gróf land Ljóts, Landn. 145; hann veitti vatnið (þau vötn veitti hann, v. l.) með fjölkyngi austr fyrir Sólheima … síðan veitti hvárr þeirra vötnin frá sér, 250, 251, freq. in mod. usage, but then always with dat.
    II. reflex., in the following passages the word may be vita …, q. v.; einn stjörnu-veg, hverr upp ríss af sjó Frisiæ, ok veittist ( trends) meðal Teuthoniam ok Galliam, Karl. 129; ok hefir hann (acc.) undan veitt, turned him to flight (?), Bret. 66; veitir vatn til sjóvar, rivers trend towards the sea, Grág.

    Íslensk-ensk orðabók > VEITA

  • 15 at-kall

    n. demand, call, request, solicitation, Bs. i. 735, Al. 64, Ver. 48.

    Íslensk-ensk orðabók > at-kall

  • 16 at-staða

    u, f., now aðstoð, n. a standing by, backing, support, Bs. i. 846.
    β. earnest request, Mar. (Fr.)

    Íslensk-ensk orðabók > at-staða

  • 17 á-kals

    n. an importunate, urgent request, Fms. ii. 268, vi. 239.

    Íslensk-ensk orðabók > á-kals

  • 18 á-skoran

    f. (áskora, u, f., Fagrsk. 171, bad reading?), an earnest request, challenge, Nj. 258, Fs. 22, Boll. 342.

    Íslensk-ensk orðabók > á-skoran

  • 19 BIÐJA

    (bið; bað, báðum; beðinn), v.
    1) to ask, beg a thing of one (biðja e-n e-s);
    inn bið þú hann ganga, ask him to step in;
    with the infin. sign ‘at’, to beg leave;
    biðr hann at fara norðr á Hálogaland, asked for furlough to go to H.;
    with ‘at’ and a subj. (biðja viljum vér, at þú sér í liðsbóninni með oss);
    biðja e-s, to beg for a thing (biðja miskunnar, matar);
    biðja e-m lífs, griða, to beg for one’s life, to sue for quarter for another;
    biðja sér ölmusu, to ask for alms;
    biðja (sér) konu, to ask in marriage;
    biðja fyrir e-m, to intercede (pray) for one;
    2) to pray to God (biðja til guðs);
    biðja bœn sína (bœnar sinnar, bœn sinni), to say one’s prayer;
    3) refl., biðjast fyrir, to say one’s prayers;
    biðjast undan, to excuse oneself (from doing a thing).
    * * *
    bað, báðu, beðit; pres. bið; imperat. bið and biddu; poët. forms with suff. neg. 1st pers. pres. biðkat ek, Gísl. (in a verse): [Ulf. bidian = αιτειν, ερωταν; A. S. biddian; Old Engl. bid, bede (in bedes-man), and ‘ to bid one’s beads;Germ. bitten, beten; cp. Lat. petere]:—to beg; with gen. of the thing, dat. of the person; or in old writers with infin. without the particle ‘at;’ or ‘at’ with a subj.:
    α. with infin., Jarl bað þá drepa hann, … bað hann gefa Hallfreði grið, Fms. iii. 25; hann bað alla bíða, Nj. 196; bað þá heila hittast, Eg. 22, Fms. vii. 351; Skapti bað Gizur (acc.) sitja, Nj. 226; Flosi bað alla menn koma, Nj. 196, Hdl. 2; inn bið þú hann ganga, Skm. 16, Ls. 16; b. e-n vera heilan, valere jubere, Gm. 3, Hkv. 1, 2: still so in the Ór. 65 (biðr ek Ólaf bjarga mér) of the end of the 14th century; mod. usage prefers to add the ‘at,’ yet Hallgrímr uses both, e. g. hann bað Pétr með hryggri lund, hjá sér vaka um eina stund, Pass. 4. 6; but, Guð bið eg nú að gefa mér náð, id.
    β. with ‘at’ and a subj., b. viljum vér þik, at þú sér, Nj. 226, Jb. 17: without ‘at,’ Pass. 6. 13, 3. 12.
    γ. with gen., b. matar, Grág. i. 261; er þér þess ekki biðjanda. Eg. 423; b. liðs, liðveizlu, föruneytis, brautargengis, Nj. 226, 223, Ísl. ii. 322; bænar, Fms. iv. 12; b. e-m lífs, griða, góðs, böls, to beg for the life … of one, Háv. 39, Fms. iii. 25, Edda 38, Hm. 127; b. fyrir e-m, to beg, pray for one, Nj. 55; b. e-n til e-s, to request one to do a thing, Grág. i. 450, Fms. v. 34: spec. to court (a lady), propose, with gen. as object of the thing and person here coincide, b. konu, b. sér konu, Eg. 5, Nj. 2, Rm. 37.
    2. to pray (to God), absol., hann bað á þessa lund, Blas. 41; b. til Guðs, Sks. 308, Fms. iii. 48; b. bæn sinni (dat.), to pray one’s prayer, 655 xvi, Hom. 114; b. bæn sína, id., Blas. 50.
    β. reflex., biðjask fyrir, to say one’s prayers, Nj. 196; er svá baðst fyrir at krossi, Landn. 45, 623. 34, Orkn. 51; biðjast undan, to excuse oneself, beg pardon, Fms. vii. 351: the reflex. may resume the infin. sign ‘at,’ and even an active may do so, if used as a substitute for a reflex., e. g. biðr Þórólfr at fara norðr á Hálogaland, Th. asked for furlough to go to H., Eg. 35.

    Íslensk-ensk orðabók > BIÐJA

  • 20 BÓN

    f. request, petition = bœn.
    * * *
    f. [A. S. bene; Engl. boon, in Chaucer bone], a petition, Fas. i. 408, Ann. 1418; cp. bæn.
    COMPDS: bónarmaðr, bónavetr.

    Íslensk-ensk orðabók > BÓN

См. также в других словарях:

  • request — I noun appeal, application, asking, begging, behest, beseechment, bid, call, claim, demand, desideratum, entreaty, exaction, expressed desire, impetration, imploration, importunity, insistence, invitation, invocation, motion, obsecration, order,… …   Law dictionary

  • request — [ri kwest′] n. [ME < OFr requeste < ML requesta < fem. pp. of VL * requaerere: see REQUIRE] 1. the act of asking, or expressing a desire, for something; solicitation or petition 2. something asked for [to grant a request] 3. the state of …   English World dictionary

  • Request — Re*quest (r[ e]*kw[hand]st ), n. [OE. requeste, OF. requeste, F. requ[^e]te, LL. requesta, for requisita, fr. L. requirere, requisitum, to seek again, ask for. See {Require}, and cf. {Quest}.] 1. The act of asking for anything desired; expression …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Request — Re*quest (r? kw?st ), v. t. [imp. & p. p. {Requested}; p. pr. & vb. n. {Requesting}.] [Cf. OF. requester, F. requ[^e]ter.] 1. To ask for (something); to express desire ffor; to solicit; as, to request his presence, or a favor. [1913 Webster] 2.… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Request — may refer to: *a question *in computer science, a message sent between objects *Request TV, a defunct pay per view service …   Wikipedia

  • Request — (englisch für Anfrage) steht für einen US amerikanischen Hersteller, siehe ReQuest Inc. die Anfrage eines Clients an einen Server im Client Server Modell Diese Seite ist eine Begriffsklärung …   Deutsch Wikipedia

  • request — The noun is commonly followed by for (a request for more time). The verb, unlike ask, cannot be used in constructions of the type ☒ We requested them for more time; the correct sequence is either We requested more time from them or We requested… …   Modern English usage

  • request — [n] question or petition appeal, application, asking, begging, call, commercial, demand, desire, entreaty, inquiry, invitation, offer, prayer, recourse, requisition, solicitation, suit, supplication; concept 662 Ant. answer, reply request [v] ask …   New thesaurus

  • request — vb *ask, solicit Analogous words: *beg, entreat, beseech, implore, supplicate, importune: appeal, petition, sue, pray (see under PRAYER) …   New Dictionary of Synonyms

  • request — ► NOUN 1) an act of asking politely or formally for something. 2) a thing that is asked for in such a way. ► VERB 1) politely or formally ask for. 2) politely or formally ask (someone) to do something. DERIVATIVES requester noun …   English terms dictionary

  • request — I n. 1) to file, make, submit a request (to file a request with the appropriate authorities; she has a request to make of us; to submit a request to the mayor s office) 2) to act on; honor a request 3) to deny, reject a request 4) a desperate,… …   Combinatory dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»