-
1 repudio
repudio, āvī, ātum, āre (repudium), zurückweisen, von sich weisen, von der Hand weisen, verwerfen, verschmähen (Ggstz. assumere, accipere, recipere), I) im allg.: consilium, Ter.: cuius vota et preces a vestris mentibus repudiare debetis, Cic.: pacem, Cic. u. Liv.: condicionem aequissimam, Cic.: decretum sibi (honorem triumphi) sprevit ac repudiavit, Val. Max.: officium, hintansetzen, Cic.: consilium senatus a re publica, entfernt halten, dem St entziehen, Cic. – II) insbes.: a) eine Erbschaft, ein Legat usw. zurückweisen, ablehnen, ICt. – b) v. Verlobten u. Ehegatten, den anderen Teil verstoßen, sich scheiden, sich trennen von usw., uxorem, Suet.: sponsum, sponsam, Suet.: repudiatus repetor, erst weist man mich ab, dann sucht man mich wieder, Ter.
-
2 repudio
repudio, āvī, ātum, āre (repudium), zurückweisen, von sich weisen, von der Hand weisen, verwerfen, verschmähen (Ggstz. assumere, accipere, recipere), I) im allg.: consilium, Ter.: cuius vota et preces a vestris mentibus repudiare debetis, Cic.: pacem, Cic. u. Liv.: condicionem aequissimam, Cic.: decretum sibi (honorem triumphi) sprevit ac repudiavit, Val. Max.: officium, hintansetzen, Cic.: consilium senatus a re publica, entfernt halten, dem St entziehen, Cic. – II) insbes.: a) eine Erbschaft, ein Legat usw. zurückweisen, ablehnen, ICt. – b) v. Verlobten u. Ehegatten, den anderen Teil verstoßen, sich scheiden, sich trennen von usw., uxorem, Suet.: sponsum, sponsam, Suet.: repudiatus repetor, erst weist man mich ab, dann sucht man mich wieder, Ter. -
3 repudiatio
repudiātio, ōnis, f. (repudio), die Abweisung, Verschmähung, supplicum, Cic. Mur. 9: absol., Cic. ad Att. 12, 51, 2.
-
4 repudiator
repudiātor, ōris, m. (repudio), der Verschmäher, Tert. adv. Marc. 1, 14 u.a. Eccl.
-
5 repudium
repudium, iī, n. (re u. pes, wie tripudium v. terra u. pes), das Zurücktreten, bildl., der Rücktritt, die Verstoßung, bes. von Verlobten od. Verheirateten, die Auflösung, Trennung der Verlobung, der Ehe (vgl. Modestin. dig. 50, 16, 101), alci repudium remittere od. renuntiare, die Verlobung oder Ehe aufkündigen, aufsagen, den Scheidebrief schicken, rep. rem. b. Plaut. aul. 799. Ter. Phorm. 928. Lucil. 849. Sen. contr. 7, 6 (21), 13. Suet. Tib. 11, 4. Modestin. dig. 50, 16, 101. Liv. epit. 132; rep. ren. bei Plaut. aul. 784. Ter. Phorm. 677. Fronto ad amic. 1, 15 extr.: so auch (alci) r. mittere, Paul. dig. 24, 2, 3. Modestin. dig. 24, 3, 38: repudium dicere, die Scheidung aussprechen, Tac. ann. 3, 22; u. so scribere, schriftlich aussprechen, Tert. apol. 6: Olympiada repudio dimittere, sich von der Ol. trennen, Iustin. 11, 11, 5. – repudium inter uxorem et virum intercessit, Ehescheidung, Val. Max. 2, 1, 4: causam repudii dare (vom Manne u. v. der Frau), Papin. dig. 24, 3, 39.
-
6 repudiatio
repudiātio, ōnis, f. (repudio), die Abweisung, Verschmähung, supplicum, Cic. Mur. 9: absol., Cic. ad Att. 12, 51, 2.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > repudiatio
-
7 repudiator
repudiātor, ōris, m. (repudio), der Verschmäher, Tert. adv. Marc. 1, 14 u.a. Eccl.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > repudiator
-
8 repudium
repudium, iī, n. (re u. pes, wie tripudium v. terra u. pes), das Zurücktreten, bildl., der Rücktritt, die Verstoßung, bes. von Verlobten od. Verheirateten, die Auflösung, Trennung der Verlobung, der Ehe (vgl. Modestin. dig. 50, 16, 101), alci repudium remittere od. renuntiare, die Verlobung oder Ehe aufkündigen, aufsagen, den Scheidebrief schicken, rep. rem. b. Plaut. aul. 799. Ter. Phorm. 928. Lucil. 849. Sen. contr. 7, 6 (21), 13. Suet. Tib. 11, 4. Modestin. dig. 50, 16, 101. Liv. epit. 132; rep. ren. bei Plaut. aul. 784. Ter. Phorm. 677. Fronto ad amic. 1, 15 extr.: so auch (alci) r. mittere, Paul. dig. 24, 2, 3. Modestin. dig. 24, 3, 38: repudium dicere, die Scheidung aussprechen, Tac. ann. 3, 22; u. so scribere, schriftlich aussprechen, Tert. apol. 6: Olympiada repudio dimittere, sich von der Ol. trennen, Iustin. 11, 11, 5. – repudium inter uxorem et virum intercessit, Ehescheidung, Val. Max. 2, 1, 4: causam repudii dare (vom Manne u. v. der Frau), Papin. dig. 24, 3, 39.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > repudium
См. также в других словарях:
Repudio — Saltar a navegación, búsqueda Repudio País … Wikipedia Español
repudio — (Del lat. repudĭum). 1. m. Acción y efecto de repudiar. 2. renuncia. Repudio del mundo, de los hábitos. ☛ V. carta de repudio, libelo de repudio … Diccionario de la lengua española
repúdio — s. m. 1. Ato ou efeito de repudiar. 2. [Jurídico, Jurisprudência] Renúncia voluntária (a uma herança, a um legado). = REJEIÇÃO ‣ Etimologia: latim repudium, ii, repúdio da esposa, divórcio, recusa … Dicionário da Língua Portuguesa
repudio — (Del lat. repudium.) ► sustantivo masculino DERECHO Acción y resultado de rechazar legalmente el marido a su mujer, en algunas sociedades. SINÓNIMO repudiación * * * repudio m. Acción de repudiar. * * * repudio. (Del lat. repudĭum). m. Acción y… … Enciclopedia Universal
repudio — {{#}}{{LM R33899}}{{〓}} {{SynR34733}} {{[}}repudio{{]}} ‹re·pu·dio› {{《}}▍ s.m.{{》}} {{<}}1{{>}} Rechazo legal de una esposa por parte de su marido. {{<}}2{{>}} Condena, rechazo o no aceptación. {{#}}{{LM SynR34733}}{{〓}} {{CLAVE… … Diccionario de uso del español actual con sinónimos y antónimos
repudio — re·pù·dio s.m. LE var. → ripudio … Dizionario italiano
repudio — Sinónimos: ■ rechazo, desprecio, desdén, repulsa, aborrecimiento, abandono, dejación, divorcio, separación Antónimos: ■ aceptaci … Diccionario de sinónimos y antónimos
Acto de Repudio — Als Acto de Repudio (Spanisch, wörtliche Bedeutung: „Ablehnungsaktion“, seltener Mitin de Repudio) wird in Kuba eine Form der politischen Demonstration bezeichnet, die sich gegen einzelne, als Gegner der Regierung identifizierte Bürger richtet.… … Deutsch Wikipedia
dar libelo de repudio a algo — ► locución Renunciar a ello: ■ dio libelo de repudio a sus ambiciones … Enciclopedia Universal
libelo de repudio — ► locución HISTORIA Documento con el que el marido repudiaba a la mujer y disolvía el matrimonio … Enciclopedia Universal
libelo de repudio — Derecho. Escritura con que el marido antiguamente repudiaba a la mujer y dirimía el matrimonio … Diccionario de Economía Alkona