Перевод: с французского на болгарский

с болгарского на французский

repousser

  • 1 repousser

    v. (de re- et pousser) I. v.tr. 1. блъскам, отблъсквам, тласкам, връщам чрез блъскане; repousser une chaise отблъсквам назад стол; 2. прен. отхвърлям, отблъсквам; repousser qqn. qui me dégoûte отблъсквам някого, който ме отвращава; repousser les conseils отхвърлям съветите; 3. отклонявам, отблъсквам, отхвърлям; repousser l'ennemi отблъсквам неприятеля; repousser les attaques отблъсквам атаките; 4. отблъсквам, будя отвращение; 5. пускам отново корени или клони (за растение); 6. обработвам с чук (за метални изделия); 7. отлагам; elle repousse ce rendez-vous тя отлага тази среща; II. v.intr. 1. блъскам, ритам, давам откат (за оръжие); 2. покарвам, пониквам отново (за брада, коса, трева, растения); se repousser отблъскваме се взаимно. Ќ Ant. attirer; accepter, admettre; céder; attaquer.

    Dictionnaire français-bulgare > repousser

  • 2 accepter

    v.tr. (lat. acceptare, de accipere "recevoir, accueillir") 1. приемам; accepter un cadeau приемам подарък; 2. давам съгласието си; accepter une lettre de change приемам да изплатя полица на падежа Ј; accepter pour époux приемам, вземам за съпруг; accepter le combat приемам битката; 3. v.intr. accepter de (+ inf.) съгласявам се да; il accepte de venir той се съгласява да дойде; 4. accepter que понасям да; il accepte qu'on lui flanque des gifles той понася да му удрят плесници. Ќ j'en accepte l'augure! дано това да стане! Ќ Ant. décliner, récuser, refuser, rejeter, repousser.

    Dictionnaire français-bulgare > accepter

  • 3 accueillir

    v.tr. (lat. pop. °accoligere, de colligere "cueillir") 1. приемам, посрещам; accueillir qqn. aimablement приемам някого любезно; il nous a accueilli chez lui прие ни у тях; 2. възприемам (идеи, чувства); accueillir une demande удовлетворявам молба. Ќ Ant. repousser.

    Dictionnaire français-bulgare > accueillir

  • 4 allécher

    v.tr. (lat. pop. °allecticare) 1. примамвам, привличам; 2. съблазнявам. Ќ Ant. repousser.

    Dictionnaire français-bulgare > allécher

  • 5 approcher

    v. (bas lat. appropiare, rac. prope "prés."; d'apr. proche) I. v.tr.dir. 1. приближавам, доближавам; approcher un fauteuil de la table приближавам фотьойл до масата; 2. имам достъп до, доближавам се до; II. v.tr.indir. et intr. 1. наближавам, приближавам; 2. докосвам; 3. достигам до (цел и др.); 4. доближавам се до, приличам си; approcher de la vérité доближавам се до истината; s'approcher de приближавам се, наближавам. Ќ Ant. éloigner, écarter, séparer, éviter, repousser.

    Dictionnaire français-bulgare > approcher

  • 6 attirer

    v.tr. (de a- et tirer) 1. притеглям, привличам; attirer un fluide изпомпвам течност; l'aimant attire le fer магнитът привлича желязото; attirer des recrues привличам, набирам членове; attirer le regard привличам погледа; 2. очаровам, съблазнявам; son charme attire tout le monde чарът Ј привлича всички; s'attirer навличам си (беда и др.). Ќ Ant. éloigner, repousser, rebuter, chasser, détourner.

    Dictionnaire français-bulgare > attirer

  • 7 convoiter

    v.tr. (lat. pop. °cupidietare, de cupiditas "cupidité") силно желая, ламтя за нещо; convoiter le bien d'autrui ламтя за чужд имот. Ќ Ant. dédaigner, mépriser, refuser, repousser.

    Dictionnaire français-bulgare > convoiter

  • 8 débouter

    v.tr. (deboter "repousser") юр. отхвърлям иск.

    Dictionnaire français-bulgare > débouter

  • 9 évoquer

    v.tr. (lat. evocare, de vocare "appeler") 1. призовавам; évoquer les esprits призовавам духове; 2. припомням, констатирам, отбелязвам, напомням; 3. юр. призовавам в съд, апелирам; évoquer une affaire апелирам дело. Ќ Ant. conjurer, chasser, écarter, éloigner, repousser.

    Dictionnaire français-bulgare > évoquer

  • 10 rebuter

    v.tr. (de re- et but, proprem. "repousser, écarter du but") 1. ост., лит. отблъсквам грубо, рязко; 2. бракувам; 3. обезкуражавам; 4. не се харесвам, предизвиквам отвращение; 5. ост. отхвърлям, отблъсквам; se rebuter 1. разг. падам духом; 2. чувствам отвращение към някого.

    Dictionnaire français-bulgare > rebuter

  • 11 repoussage

    m. (de repousser) 1. отблъскване; 2. техн. студено моделиране на метален лист ( с чук), металопластика.

    Dictionnaire français-bulgare > repoussage

  • 12 repoussant,

    e adj. (de repousser) отблъскващ, отвратителен, противен. Ќ Ant. affriolant, alléchant, appétissant, attirant, engageant.

    Dictionnaire français-bulgare > repoussant,

  • 13 repousse

    f. (de repousser) покарване, поникване отново (за растения, коса).

    Dictionnaire français-bulgare > repousse

  • 14 repoussé,

    e adj. et m. (de repousser) 1. техн. моделиран на студено с чук, изработен с чук; 2. m. металопластика, релеф на метален предмет, получен чрез обработка с чук и секачи.

    Dictionnaire français-bulgare > repoussé,

  • 15 repoussement

    m. (de repousser) 1. блъскане; 2. отблъскване, отхвърляне.

    Dictionnaire français-bulgare > repoussement

  • 16 repoussoir

    m. (de repousser) 1. техн. пробой (за избиване на клинове и др.); 2. длето (на ваятел, на каменоделец); 3. елемент от картина, който подчертава друг елемент или подсилва предния план (за създаване на пространствен ефект); 4. разг. човек, който със своята грозота изтъква красотата на другиго; 5. шпатулка за премахване на кожички около нокти; 6. грозен човек ( най-вече за жена).

    Dictionnaire français-bulgare > repoussoir

  • 17 répulsif,

    ve adj. et m. (d'apr. le rad. de repulsus, lat. repellere "repousser") 1. физ. отблъскващ; 2. прен. противен, отблъскващ, неприятен, отвратителен; 3. m. продукт за отблъскване на насекоми. Ќ Ant. attirant, attractif.

    Dictionnaire français-bulgare > répulsif,

  • 18 répulsion

    f. (lat. tardif. repulsio, de repellere "repousser") 1. физ. отблъскване; 2. прен. отвращение, отблъскване; avoir de la répulsion pour, а l'égard de qqn. изпитвам отвращение към някого. Ќ Ant. attirance, attraction, désir, envie, goût.

    Dictionnaire français-bulgare > répulsion

  • 19 réverbérer

    v.tr. (lat. reverberare "repousser") 1. отразявам (светлина, топлина); 2. физ. отразявам звукова вълна.

    Dictionnaire français-bulgare > réverbérer

  • 20 tirer

    v. (p.-к. réduction de l'a. fr. martirier "torturer") I. v.tr. 1. тегля, дърпам; tirer les cheveux дърпам косите; tirer les rideaux дърпам пердетата; tirer une remorque тегля ремарке; 2. изваждам, изтеглям; tirer l'épée du fourreau изваждам сабята от калъфа; tirer un numéro de loterie изтеглям номер от лотария; tirer du métal en fils изтеглям метал на нишки; 3. опъвам, дърпам; издърпвам; tirer ses chaussettes опъвам чорапите си (нагоре); tirer une corde опъвам въже; 4. освобождавам, измъквам; tirer qqn. du lit измъквам някого от леглото; 5. изтръгвам; tirer une plante de terre изтръгвам растение от земята; 6. чертая; tirer une perpendiculaire чертая перпендикуляр; tirer une ligne чертая линия; 7. печатам, отпечатвам; tirer un livre а tant d'exemplaires отпечатвам книга в определен брой екземпляри; 8. стрелям, изстрелвам, застрелвам; tirer une flèche, une balle изстрелвам стрела, куршум; tirer un feu d'artifice изстрелвам заря; tirer un oiseau au vol застрелвам птица по време на полет; 9. добивам, доставям си; 10. прен. изваждам, измъквам, извличам; tirer qqn. d'embarras измъквам някого от затруднение; tirer une conclusion извличам (вадя) заключение; 11. ритам, стрелям; tirer la boule ритам топката; 12. прен. привличам; tirer l'attention, le regard привличам вниманието, погледа; II. v.intr. 1. дърпам, тегля; tirer de toutes ses forces дърпам с всичките си сили; 2. тегля (за комин); poêle qui tire bien печка, която тегли добре; 3. стрелям; tirer bien, mal стрелям добре, зле; 4. търг. издавам (полица, менителница); 5. опъвам; la peau lui tire кожата му опъва; 6. tirer sur дърпам (се); бия на (за цвят); наближавам (за възраст); 7. tirer а тегля на; водя към; приближавам се до, отивам към; tirer au sort тегля на жребий; le spectacle tire а sa fin спектакълът наближава края си; tirer en longueur протакам се; 8. стрелям, ритам; tirer au but стрелям във вратата (при футбол); se tirer 1. измъквам се; je me suis tiré en douce измъкнах се незабелязано; 2. избягвам, офейквам; s'en tirer измъквам се, отървавам се (от затруднено положение); преодолявам (трудност, болест). Ќ être а couteaux tirés (avec qqn.) на нож сме (с някого); le vin est tiré, il faut le boire хванали сме се на хорото, трябва да го играем; tirer la carote разг. върша мошеничества; tirer le diable par la queue влача тежък живот (едва свързвам двата края); tirer les vers du nez разпитвам ловко, за да узная нещо; tirer sa flemme арго лентяйствам; tirer son épingle du jeu измъквам се ловко от затруднено положение; tirer une épine du pied измъквам от голямо затруднение; tirer des plans съставям планове; tirer l'aiguille шия; tirer l'њil привличам вниманието; tirer la langue плезя се, изплезвам се; tirer satisfaction получавам удовлетворение за; tirer vanité de гордея се с. Ќ Ant. détendre, relâcher; pousser; éloigner, repousser; enfoncer.

    Dictionnaire français-bulgare > tirer

См. также в других словарях:

  • repousser — Repousser. v. a. Rejetter, renvoyer. Le bouclier repousse les traits des ennemis. cette muraille repousse les rayons du soleil. il m a poussé un coup de bale, je l ay repoussé avec la mesme force. Il signifie aussi Rejetter en arriere. Comme il… …   Dictionnaire de l'Académie française

  • repousser — 1. repousser [ r(ə)puse ] v. tr. <conjug. : 1> • v. 1382; de re « en arrière » et pousser 1 ♦ Pousser (qqn) en arrière, faire reculer loin de soi. ⇒ 1. écarter, éloigner. « Loin de répondre à ses caresses, je la repoussai avec dédain. »… …   Encyclopédie Universelle

  • repousser — (re pou sé) v. a. 1°   Pousser de nouveau, rejeter, renvoyer. On lui avait poussé la balle, il la repoussa avec la même force.    Absolument. •   Il [un corps] est poussé sans repousser, puisque le repos n a point de force pour résister au… …   Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré

  • REPOUSSER — v. a. Rejeter, renvoyer. On lui avait poussé la balle, il la repoussa avec la même force.   Il signifie aussi, Pousser quelqu un en le faisant reculer avec quelque effort. Il le repoussa de la main. Il voulut entrer, on le repoussa. Repousser les …   Dictionnaire de l'Academie Francaise, 7eme edition (1835)

  • REPOUSSER — v. tr. Pousser de nouveau. Pousser et repousser un objet. Il est rare en ce sens. Il signifie surtout Pousser en arrière, rejeter; faire reculer quelqu’un, écarter de soi quelque chose. Il le repoussa de la main. Il voulut entrer, on le repoussa …   Dictionnaire de l'Academie Francaise, 8eme edition (1935)

  • repousser — vt. , écarter, rejeter ; refuser, (une demande, un projet) ; renvoyer (une balle) : (a)rpeussâ (Albanais.001, Thônes.004, Villards Thônes.028), C./E. => Pousser. A1) repousser, rejeter durement ou avec dédain, rebuter : remonyé vt. , C. i… …   Dictionnaire Français-Savoyard

  • Repousser du goulot — ● Repousser du goulot avoir mauvaise haleine …   Encyclopédie Universelle

  • repousser — v.i. Sentir mauvais de la bouche, refouler …   Dictionnaire du Français argotique et populaire

  • repousser du goulot — loc. Sentir mauvais de la bouche, refouler …   Dictionnaire du Français argotique et populaire

  • Édit pour repousser les navires étrangers — L Édit pour repousser les navires étrangers (異国船打払令, Ikokusen Uchiharairei?) était une loi du Shogunat Tokugawa adoptée en 1825. Elle faisait en sorte que tous les navires étrangers devaient être chassés des eaux japonaises. Un exemple de la mise …   Wikipédia en Français

  • rebrouer —    Repousser avec rudesse et mépris; dites, rabrouer , v.: je l ai rabroué de la belle maniere …   Dictionnaire grammatical du mauvais langage

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»