-
1 Ad praesens ova cras pullis sunt meliora
• Eggs today are better than chickens tomorrow (a bird in the hand is worth two in the bush)Latin Quotes (Latin to English) > Ad praesens ova cras pullis sunt meliora
-
2 Pulli
m; -s, -s; umg. sweater, pullover, Brit. auch jumper* * *der Pullipullover sweater* * *Pụl|li ['pʊli]1. m -s, -s (inf) Pul|lo|ver[pʊ'loːvɐ]2. m -s, -jumper (Brit), pullover, sweater, jersey* * *Pul·li<-s, -s>[ˈpʊli]* * *der; Pullis, Pullis (ugs.), Pullover der; Pullis, Pulli: pullover; sweater* * ** * *der; Pullis, Pullis (ugs.), Pullover der; Pullis, Pulli: pullover; sweater -
3 adsideō (ass-)
adsideō (ass-) ēdī, —, ēre [ad + sedeo], to sit by, sit near: ibi, L.: nobis: huic: pullis (avis), H.: valetudini, attend, Ta.: habes qui Adsideat, H.: insano, i. e. is to be classed with, H.: in carcere. — To sit with (in counsel or office): Lentulo: in tribunali, Ta.—To settle, remain: in Tiburti: rure, Ta.—To invest, lay siege to: muris, L.: adsidendo artiorem annonam faciebat, L.: muros, V. -
4 pullus
pullus ī, m [3 PV-], a young animal, foal, young, offspring: ranae, H.: columbini: gallinacei, L.: ciconiae, Iu.: ex ovis pulli orti, chicks.—A young fowl, chicken: mea pullis in parte catini, H.: caveā liberati pulli, the sacred fowls: Appellat pater pullum, male parvus Si cui filius est, chick, H.: milvinus, young kite (of a grasping person).* * *Ipulla, pullum ADJblackish, dark colored, of undyed wool as worn in morningIIchicken, young hen -
5 pullus
pullus adj. [2 PAL-], dark-colored, blackish-gray, dusky, blackish: ne maculis infuscet vellera pullis, V.: capilli, O.: myrtus, dusky, H.: praetor cum tunicā pullā, i. e. dressed like a common workman: toga, mourning cloak: pullo amictu, L.—As subst n., dark-gray stuff: obstrusa carbasa pullo, i. e. with a dark border, O.: nere stamina pulla, i. e. woful threads (of fate), O.* * *Ipulla, pullum ADJblackish, dark colored, of undyed wool as worn in morningIIchicken, young hen -
6 adsideo
as-sĭdĕo ( ads-, Fleck., Kayser, Rib., Merk., Halm, Weissenb.; both, K. and H.), sēdi, sessum, 2, v. n. [sedeo], to sit by or near a person or thing (syn. assido).I.Lit.A.In gen.:B.qui apud carbones adsident,
Plaut. Rud. 2, 6, 48:in Tiburti forte adsedimus ego et Marcus filius,
Cic. de Or. 2, 55, 224:non adsidens et attente audiens,
id. Brut. 55, 200.—Esp.1.To sit, stand, or be at one's side, as attendant, aid, protector; absol. or with dat.:2.cum lacrimans in carcere mater noctes diesque adsideret,
Cic. Verr. 2, 5, 43:principes Macedoniae hujus (Plancii) periculo commoti huic adsident, pro hoc laborant,
id. Planc. 11 fin.:cum Pompeius P. Lentulo consuli frequens adsideret,
id. Pis. 32, 80:qui (nobilium adulescentes) ibi adsidebant,
Liv. 9, 46, 9:Ut assidens inplumibus pullis avis Serpentium adlapsus timet,
Hor. Epod. 1, 19:adsidens foribus,
Vulg. Sap. 6, 15; ib. 1 Macc. 11, 40; ib. Act. 26, 30.—Hence, in judic. lang., t. t., to aid, assist one in the office of judge, to be an assessor (cf. assessor):rarus in tribunali Caesaris Piso, et si quando adsideret, atrox ac dissentire manifestus,
Tac. A. 2, 57; Dig. 1, 22, 2; 1, 22, 3; 1, 22, 6 al.—Of the sick, to attend upon, take care of:3.adsidet aegrae,
Ov. H. 20, 137:Adsidet una soror,
Prop. 5, 3, 41: si alius casus lecto te adflixit, habes qui Adsideat, fomenta paret, medicum roget, etc., Hor. S. 1, 1, 82; Plin. Ep. 7, 19:adsidente amantissimā uxore,
Tac. Agr. 45:adsidere valetudini,
id. ib. —To be busily, assiduously engaged about a thing:II.litteris,
Plin. Ep. 3, 5, 19:gubernaculis,
to attend to, to mind, id. Pan. 81 fin. —Transf.A.Of a place, to station one's self before; and more freq. in a hostile sense, to be encamped before, sit down before, besiege, blockade; constr. with dat. or acc.; also pass.:* B.adsidere sepultae urbis ruinis,
Tac. H. 3, 35:prope moenia Romana adsidere,
Liv. 26, 22:moenibus adsidet hostis,
Verg. Cir. 267; Liv. 23, 19; 21, 25; Curt. 4, 3; Tac. H. 2, 22 al.:cum muros adsidet hostis,
Verg. A. 11, 304:adsidendo castellum,
Tac. A. 6, 43:arces,
Sil. 9, 623:adsidebat oppugnabatque oppidum,
Gell. 7, 1, 8: Amisumque adsideri audiebat, Sall. H. Fragm. ap. Prisc. p. 830 P. (IV. 8 Gerl.):adsessos Capuae muros,
Sil. 12, 453.—Poet., to be near one in qualities, i. e. to be like, to resemble (in prose, instead of it, accedo;opp. dissideo, q. v.): parcus Adsidet insano,
Hor. Ep. 1, 5, 14 (sedet stulto proximus eique simillimus est, Crucq.; cf. in Gr. engus einai tini.—Acc. to Schmid the figure is drawn from the sitting together of similar classes in the theatre). -
7 assideo
as-sĭdĕo ( ads-, Fleck., Kayser, Rib., Merk., Halm, Weissenb.; both, K. and H.), sēdi, sessum, 2, v. n. [sedeo], to sit by or near a person or thing (syn. assido).I.Lit.A.In gen.:B.qui apud carbones adsident,
Plaut. Rud. 2, 6, 48:in Tiburti forte adsedimus ego et Marcus filius,
Cic. de Or. 2, 55, 224:non adsidens et attente audiens,
id. Brut. 55, 200.—Esp.1.To sit, stand, or be at one's side, as attendant, aid, protector; absol. or with dat.:2.cum lacrimans in carcere mater noctes diesque adsideret,
Cic. Verr. 2, 5, 43:principes Macedoniae hujus (Plancii) periculo commoti huic adsident, pro hoc laborant,
id. Planc. 11 fin.:cum Pompeius P. Lentulo consuli frequens adsideret,
id. Pis. 32, 80:qui (nobilium adulescentes) ibi adsidebant,
Liv. 9, 46, 9:Ut assidens inplumibus pullis avis Serpentium adlapsus timet,
Hor. Epod. 1, 19:adsidens foribus,
Vulg. Sap. 6, 15; ib. 1 Macc. 11, 40; ib. Act. 26, 30.—Hence, in judic. lang., t. t., to aid, assist one in the office of judge, to be an assessor (cf. assessor):rarus in tribunali Caesaris Piso, et si quando adsideret, atrox ac dissentire manifestus,
Tac. A. 2, 57; Dig. 1, 22, 2; 1, 22, 3; 1, 22, 6 al.—Of the sick, to attend upon, take care of:3.adsidet aegrae,
Ov. H. 20, 137:Adsidet una soror,
Prop. 5, 3, 41: si alius casus lecto te adflixit, habes qui Adsideat, fomenta paret, medicum roget, etc., Hor. S. 1, 1, 82; Plin. Ep. 7, 19:adsidente amantissimā uxore,
Tac. Agr. 45:adsidere valetudini,
id. ib. —To be busily, assiduously engaged about a thing:II.litteris,
Plin. Ep. 3, 5, 19:gubernaculis,
to attend to, to mind, id. Pan. 81 fin. —Transf.A.Of a place, to station one's self before; and more freq. in a hostile sense, to be encamped before, sit down before, besiege, blockade; constr. with dat. or acc.; also pass.:* B.adsidere sepultae urbis ruinis,
Tac. H. 3, 35:prope moenia Romana adsidere,
Liv. 26, 22:moenibus adsidet hostis,
Verg. Cir. 267; Liv. 23, 19; 21, 25; Curt. 4, 3; Tac. H. 2, 22 al.:cum muros adsidet hostis,
Verg. A. 11, 304:adsidendo castellum,
Tac. A. 6, 43:arces,
Sil. 9, 623:adsidebat oppugnabatque oppidum,
Gell. 7, 1, 8: Amisumque adsideri audiebat, Sall. H. Fragm. ap. Prisc. p. 830 P. (IV. 8 Gerl.):adsessos Capuae muros,
Sil. 12, 453.—Poet., to be near one in qualities, i. e. to be like, to resemble (in prose, instead of it, accedo;opp. dissideo, q. v.): parcus Adsidet insano,
Hor. Ep. 1, 5, 14 (sedet stulto proximus eique simillimus est, Crucq.; cf. in Gr. engus einai tini.—Acc. to Schmid the figure is drawn from the sitting together of similar classes in the theatre). -
8 cibo
cĭbo, no perf., ātum, 1, v. a. [cibus], to give food to animals, to feed or fodder (rare):II.genera avium,
Col. 8, 10 fin.:locustae utiles cibandis pullis,
id. 8, 11, 15:draconem manu suă,
Suet. Tib. 72.—In pass.:cibari,
to take food, Liv. Epit. 19.—With men as objects (late Lat.), Vulg. Prov. 25, 21; id. Rom. 12, 20. -
9 implumis
I.Lit. ( poet. and in post-Aug. prose):* II.assidens implumibus pullis avis,
Hor. Epod. 1, 19:fetus columbarum,
Plin. 11, 37, 64, § 170:coni (galearum),
Sil. 8, 421; Ov. M. 6, 716. — -
10 inplumis
I.Lit. ( poet. and in post-Aug. prose):* II.assidens implumibus pullis avis,
Hor. Epod. 1, 19:fetus columbarum,
Plin. 11, 37, 64, § 170:coni (galearum),
Sil. 8, 421; Ov. M. 6, 716. — -
11 obpono
oppōno ( obp-), pŏsŭi (in Plaut pŏsīvi), sĭtum, 3 ( sync.:I.oppostus for oppositus,
Lucr. 4, 150), v. a. [ob-pono], to set or place against, to set or station before or opposite, to oppose (class., cf.: obicio, offero, adversor).Lit.A.In gen.:B.se venientibus in itinere,
Caes. B. C 3, 30:huic equites,
id. ib. 3, 75:turrim ad introitum portūs,
id. ib. 3, 39: armatos homines ad omnes introitus. Cic. Caecin. 8, 27:Eumenem adversariis,
Nep. Eum. 3, 2: (Hannibali) opposuit natura Alpemque nivemque, Juv 10, 152.— To place or put before, to hold before:ante oculos opposuit manum, Ov F. 4, 178: oculis manūs,
id. ib. 3, 46:manum fronti,
id. M. 2, 276:gallinae se opponant (pullis),
Cic. N. D. 2, 52, 130:foramini oculos,
to keep before the opening, Petr. 96:eos opponi omnibus contionibus auctores ad perniciem meam,
represented, held up as, Cic. Sest. 19, 42:licet antestari? ego vero Oppono auriculam,
offer, present, Hor. S. 1, 9, 76:oppositas habere fores,
i. e. closed, Ov. H. 17, 8. — To apply, as a remedy:brassicam,
Cato, R. R. 157.—In partic., to set against as a pledge, to pledge, wager, mortgage:C.pono pallium: ille suum anulum opposivit,
Plaut. Curc. 2, 3, 77: potes mutuam drachumam me dare? Ps. Vix hercle opino, etsi me opponam pignori, id. Ps. 1, 1, 84: ager oppositus est, pignori ob decem minas, Ter. Phorm. 4, 3, 56; Vulg. 2 Esdr. 5, 3.—So, with a play upon both meanings:villula nostra non ad Austri flatus opposita est, verum ad milia quindecim,
mortgaged, Cat. 26, 1 sq. —To expose, lay bare or open, abandon:II.opponere se periculis pro re publicā,
Cic. Balb. 10, 26:Saguntinis pro nudatā moenibus patriā corpora opponentibus,
Liv. 21, 8:nudatas radices hiberno frigori,
Plin. 17, 28, 47, § 262.—Trop.A.In gen., to set before, bring forward, set before the eyes or mind, to oppose, adduce, allege:B.pericula intendantur, formidines opponantur,
Cic. Quint. 14, 47:ut ante occupet (orator), quod videat opponi,
id. Or. 40, 138; id. Top. 24, 92; 25, 96:auctoritatem suam,
id. Ac. 2, 20, 64:his quattuor causis totidem medicinae opponuntur,
id. de Or. 2, 83, 339:opposuisti semel Ciceronis nostri valetudinem: conticui,
id. Q. Fr. 2, 8 (10), 1:muri causam,
id. Off. 3, 10, 41.—In partic.1.To speak against, oppose, object, reply, adduce in contradiction:2.quid opponas, si negem,
Cic. Phil. 2, 4, 8:non minorem auctoritatem,
id. Ac. 2, 20, 6:iis opposuit sese Socrates,
id. Brut. 8, 31:quid habes quod mihi opponas?
id. Phil. 2, 4, 8 sq.:ut opponeret Stoicis, summum bonum esse frui iis rebus,
id. Ac. 2, 42, 131.—To set against, oppose, by way of comparison:C.multis secundis proeliis unum adversum, et id mediocre, opponerent,
Caes. B. C. 3, 73; Phaedr. Epil. 2:rationibus labores,
Cic. Rep. 1, 3, 4:quotiens quis dixerit, occidit Alexander Persarum multa milia, opponetur et Callisthenem,
Sen. Q. N. 6, 23, 2; id. Ep. 117, 5; 118, 8 sq.; cf.:felicia tempora, quae te Moribus opponunt!
Juv. 2, 39.—Jusjurandum alicui, to impose an oath on one, Dig. 37, 14, 6.—Hence. oppŏsĭtus, a, um, P a., placed or standing against or opposite, lying over against, opposed to, opposite (class.):2.moles oppositae fluctibus,
Cic. Off. 2, 4, 14:luna opposita soli,
id. Div. 2, 6, 17:oppositam petens contra Zancleia saxa Rhegion,
Ov. M. 14, 47.— Trop.:Narbo propugnaculum istis ipsis nationibus oppositum,
Cic. Font. 1, 3.—Subst.: oppŏsĭta, ōrum, n. plur., opposite, i. e. contradictory propositions, opposites (postclass.): opposita (antikeimena Graeci dicunt), Geil. 16, 8, 13. -
12 oppono
oppōno ( obp-), pŏsŭi (in Plaut pŏsīvi), sĭtum, 3 ( sync.:I.oppostus for oppositus,
Lucr. 4, 150), v. a. [ob-pono], to set or place against, to set or station before or opposite, to oppose (class., cf.: obicio, offero, adversor).Lit.A.In gen.:B.se venientibus in itinere,
Caes. B. C 3, 30:huic equites,
id. ib. 3, 75:turrim ad introitum portūs,
id. ib. 3, 39: armatos homines ad omnes introitus. Cic. Caecin. 8, 27:Eumenem adversariis,
Nep. Eum. 3, 2: (Hannibali) opposuit natura Alpemque nivemque, Juv 10, 152.— To place or put before, to hold before:ante oculos opposuit manum, Ov F. 4, 178: oculis manūs,
id. ib. 3, 46:manum fronti,
id. M. 2, 276:gallinae se opponant (pullis),
Cic. N. D. 2, 52, 130:foramini oculos,
to keep before the opening, Petr. 96:eos opponi omnibus contionibus auctores ad perniciem meam,
represented, held up as, Cic. Sest. 19, 42:licet antestari? ego vero Oppono auriculam,
offer, present, Hor. S. 1, 9, 76:oppositas habere fores,
i. e. closed, Ov. H. 17, 8. — To apply, as a remedy:brassicam,
Cato, R. R. 157.—In partic., to set against as a pledge, to pledge, wager, mortgage:C.pono pallium: ille suum anulum opposivit,
Plaut. Curc. 2, 3, 77: potes mutuam drachumam me dare? Ps. Vix hercle opino, etsi me opponam pignori, id. Ps. 1, 1, 84: ager oppositus est, pignori ob decem minas, Ter. Phorm. 4, 3, 56; Vulg. 2 Esdr. 5, 3.—So, with a play upon both meanings:villula nostra non ad Austri flatus opposita est, verum ad milia quindecim,
mortgaged, Cat. 26, 1 sq. —To expose, lay bare or open, abandon:II.opponere se periculis pro re publicā,
Cic. Balb. 10, 26:Saguntinis pro nudatā moenibus patriā corpora opponentibus,
Liv. 21, 8:nudatas radices hiberno frigori,
Plin. 17, 28, 47, § 262.—Trop.A.In gen., to set before, bring forward, set before the eyes or mind, to oppose, adduce, allege:B.pericula intendantur, formidines opponantur,
Cic. Quint. 14, 47:ut ante occupet (orator), quod videat opponi,
id. Or. 40, 138; id. Top. 24, 92; 25, 96:auctoritatem suam,
id. Ac. 2, 20, 64:his quattuor causis totidem medicinae opponuntur,
id. de Or. 2, 83, 339:opposuisti semel Ciceronis nostri valetudinem: conticui,
id. Q. Fr. 2, 8 (10), 1:muri causam,
id. Off. 3, 10, 41.—In partic.1.To speak against, oppose, object, reply, adduce in contradiction:2.quid opponas, si negem,
Cic. Phil. 2, 4, 8:non minorem auctoritatem,
id. Ac. 2, 20, 6:iis opposuit sese Socrates,
id. Brut. 8, 31:quid habes quod mihi opponas?
id. Phil. 2, 4, 8 sq.:ut opponeret Stoicis, summum bonum esse frui iis rebus,
id. Ac. 2, 42, 131.—To set against, oppose, by way of comparison:C.multis secundis proeliis unum adversum, et id mediocre, opponerent,
Caes. B. C. 3, 73; Phaedr. Epil. 2:rationibus labores,
Cic. Rep. 1, 3, 4:quotiens quis dixerit, occidit Alexander Persarum multa milia, opponetur et Callisthenem,
Sen. Q. N. 6, 23, 2; id. Ep. 117, 5; 118, 8 sq.; cf.:felicia tempora, quae te Moribus opponunt!
Juv. 2, 39.—Jusjurandum alicui, to impose an oath on one, Dig. 37, 14, 6.—Hence. oppŏsĭtus, a, um, P a., placed or standing against or opposite, lying over against, opposed to, opposite (class.):2.moles oppositae fluctibus,
Cic. Off. 2, 4, 14:luna opposita soli,
id. Div. 2, 6, 17:oppositam petens contra Zancleia saxa Rhegion,
Ov. M. 14, 47.— Trop.:Narbo propugnaculum istis ipsis nationibus oppositum,
Cic. Font. 1, 3.—Subst.: oppŏsĭta, ōrum, n. plur., opposite, i. e. contradictory propositions, opposites (postclass.): opposita (antikeimena Graeci dicunt), Geil. 16, 8, 13. -
13 opposita
oppōno ( obp-), pŏsŭi (in Plaut pŏsīvi), sĭtum, 3 ( sync.:I.oppostus for oppositus,
Lucr. 4, 150), v. a. [ob-pono], to set or place against, to set or station before or opposite, to oppose (class., cf.: obicio, offero, adversor).Lit.A.In gen.:B.se venientibus in itinere,
Caes. B. C 3, 30:huic equites,
id. ib. 3, 75:turrim ad introitum portūs,
id. ib. 3, 39: armatos homines ad omnes introitus. Cic. Caecin. 8, 27:Eumenem adversariis,
Nep. Eum. 3, 2: (Hannibali) opposuit natura Alpemque nivemque, Juv 10, 152.— To place or put before, to hold before:ante oculos opposuit manum, Ov F. 4, 178: oculis manūs,
id. ib. 3, 46:manum fronti,
id. M. 2, 276:gallinae se opponant (pullis),
Cic. N. D. 2, 52, 130:foramini oculos,
to keep before the opening, Petr. 96:eos opponi omnibus contionibus auctores ad perniciem meam,
represented, held up as, Cic. Sest. 19, 42:licet antestari? ego vero Oppono auriculam,
offer, present, Hor. S. 1, 9, 76:oppositas habere fores,
i. e. closed, Ov. H. 17, 8. — To apply, as a remedy:brassicam,
Cato, R. R. 157.—In partic., to set against as a pledge, to pledge, wager, mortgage:C.pono pallium: ille suum anulum opposivit,
Plaut. Curc. 2, 3, 77: potes mutuam drachumam me dare? Ps. Vix hercle opino, etsi me opponam pignori, id. Ps. 1, 1, 84: ager oppositus est, pignori ob decem minas, Ter. Phorm. 4, 3, 56; Vulg. 2 Esdr. 5, 3.—So, with a play upon both meanings:villula nostra non ad Austri flatus opposita est, verum ad milia quindecim,
mortgaged, Cat. 26, 1 sq. —To expose, lay bare or open, abandon:II.opponere se periculis pro re publicā,
Cic. Balb. 10, 26:Saguntinis pro nudatā moenibus patriā corpora opponentibus,
Liv. 21, 8:nudatas radices hiberno frigori,
Plin. 17, 28, 47, § 262.—Trop.A.In gen., to set before, bring forward, set before the eyes or mind, to oppose, adduce, allege:B.pericula intendantur, formidines opponantur,
Cic. Quint. 14, 47:ut ante occupet (orator), quod videat opponi,
id. Or. 40, 138; id. Top. 24, 92; 25, 96:auctoritatem suam,
id. Ac. 2, 20, 64:his quattuor causis totidem medicinae opponuntur,
id. de Or. 2, 83, 339:opposuisti semel Ciceronis nostri valetudinem: conticui,
id. Q. Fr. 2, 8 (10), 1:muri causam,
id. Off. 3, 10, 41.—In partic.1.To speak against, oppose, object, reply, adduce in contradiction:2.quid opponas, si negem,
Cic. Phil. 2, 4, 8:non minorem auctoritatem,
id. Ac. 2, 20, 6:iis opposuit sese Socrates,
id. Brut. 8, 31:quid habes quod mihi opponas?
id. Phil. 2, 4, 8 sq.:ut opponeret Stoicis, summum bonum esse frui iis rebus,
id. Ac. 2, 42, 131.—To set against, oppose, by way of comparison:C.multis secundis proeliis unum adversum, et id mediocre, opponerent,
Caes. B. C. 3, 73; Phaedr. Epil. 2:rationibus labores,
Cic. Rep. 1, 3, 4:quotiens quis dixerit, occidit Alexander Persarum multa milia, opponetur et Callisthenem,
Sen. Q. N. 6, 23, 2; id. Ep. 117, 5; 118, 8 sq.; cf.:felicia tempora, quae te Moribus opponunt!
Juv. 2, 39.—Jusjurandum alicui, to impose an oath on one, Dig. 37, 14, 6.—Hence. oppŏsĭtus, a, um, P a., placed or standing against or opposite, lying over against, opposed to, opposite (class.):2.moles oppositae fluctibus,
Cic. Off. 2, 4, 14:luna opposita soli,
id. Div. 2, 6, 17:oppositam petens contra Zancleia saxa Rhegion,
Ov. M. 14, 47.— Trop.:Narbo propugnaculum istis ipsis nationibus oppositum,
Cic. Font. 1, 3.—Subst.: oppŏsĭta, ōrum, n. plur., opposite, i. e. contradictory propositions, opposites (postclass.): opposita (antikeimena Graeci dicunt), Geil. 16, 8, 13. -
14 plumo
plūmo, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [pluma].I.Act.A.To cover with feathers, to feather ( poet. and post-Aug.):B.plumato corpore corvus, Cic. poët. N. D. 2, 44, 114: molli plumatā lanugine,
Plin. 8, 32, 50, § 117:plumare se in avem,
i. e. to transform, App. M. 3, p. 138, 18.—To embroider ( poet. and post-class.):C.pars auro plumata nitet, pars ignea cocco,
Luc. 10, 123; Vop. Carin. 20:plumato amictus aureo Babylonico,
Petr. Poet. 55, 6.—To cover with scales (post-class.):II.loricae plumatae,
Just. 41, 2, 15.—Neutr., to put forth or get feathers, to become fledged (postclass.):pullis jam jam plumantibus,
Gell. 2, 29. -
15 pullum
1.pullus, i, m. [root pu-, to beget; cf. puer; Gr. pôlos; Engl. foal].I.A young animal, young, a foal (cf. fetus):B.asininus,
Varr. R. R. 2, 8, 2:equinus,
Col. 6, 29, 1:onagrorum,
Plin. 8, 44, 69, § 171:glirium,
Varr. R. R. 3, 15:ranae,
Hor. S. 2, 3, 314:columbini,
Cic. Fam. 9, 18:gallinacei,
Liv. 32, 1; Col. 8, 5, 7:pavonini,
Varr. R. R. 3, 9:anserum,
id. ib. 3, 10:ciconiae,
Juv. 14, 74:ex ovis pulli orti,
chicks, Cic. N. D. 2, 48, 124:asinam, et pullum filium,
Vulg. Zach. 9, 9.—In partic., a young fowl, a chicken, Hor. S. 1, 3, 92; 2, 2, 121; id. Ep. 2, 2, 163; Sen. Q. N. 4, 6, 2; cf.:II.pulli implumes,
Hor. Epod. 1, 19.—So of the sacred chickens, used in divination:cum cavea liberati pulli non pascerentur,
Cic. N. D. 2, 3, 8.—Transf.A.Of persons.1.As a term of endearment, dove, chick, darling:2.meus pullus passer, mea columba,
Plaut. Cas. 1, 50:strabonem Appellat paetum paeter, et pullum, male parvus Si cui filius est,
Hor. S. 1, 3, 45; Suet. Calig. 13 fin.; M. Aur. ap. Front. Ep. ad Anton. 1, 1 Mai.—Pullus milvinus, qs. young kite, of an avaricious person, Cic. Q. Fr. 1, 2, 2, § 6.—B.Of plants, a sprout, young twig, Cato, R. R. 51; 133; Pall. 4, 9.2.pullus, a, um, adj. dim. [for purulus, from purus], pure: veste pullā candidi, Varr. ap. Non. 368, 28.3.pullus, a, um, adj. [kindr. with pellos].I.Dark-colored, blackish-gray, dusky, blackish:II.lepus superiore parte pulla, ventre albo,
Varr. R. R. 3, 12, 5:nigra terra, quam pullam vocant,
Col. 1, praef. §24: color lanae pullus atque fuscus,
id. 7, 2, 4:ne maculis infuscet vellera pullis,
Verg. G. 3, 389:hostia,
Tib. 1, 2, 62:capilli,
Ov. Am. 2, 4, 41:myrtus,
dusky, dark-green, Hor. C, 1, 25, 18; cf.ficus,
id. Epod. 16, 46.—ESD. freq.: pulla vestis, a dark-gray garment (of dark-gray or undyed wool, the dress of mourners and of the lower orders), of mourners, Varr. ap. Non. 549, 33;also called toga pulla, not worn at funeral repasts,
Cic. Vatin. 12, 30; 13, 31.—Hence, subst.: pullum, i, n., a dark - gray garment, Ov. M. 11, 48:pullo amictus,
Liv. 45, 7; Flor. 4, 2, 45.— Plur.:pulla decent niveas (puellas),
Ov. A. A. 3, 189.—Transf.a.In allusion to the clothing of the poor:b.pulla paupertas,
Calp. Ecl. 7, 26;80: ipse praetor cum tunicā pullā sedere solebat,
Cic. Verr. 2, 4, 24, § 54.—Prov.: non possum togam praetextam sperare, cum exordium pullum videam,
i. e. a bad beginning cannot make a good ending, Quint. 5, 10, 71.—Of language:c.pullus sermo,
the vulgar speech, Varr. L. L. 9, 26, 33.— -
16 pullus
1.pullus, i, m. [root pu-, to beget; cf. puer; Gr. pôlos; Engl. foal].I.A young animal, young, a foal (cf. fetus):B.asininus,
Varr. R. R. 2, 8, 2:equinus,
Col. 6, 29, 1:onagrorum,
Plin. 8, 44, 69, § 171:glirium,
Varr. R. R. 3, 15:ranae,
Hor. S. 2, 3, 314:columbini,
Cic. Fam. 9, 18:gallinacei,
Liv. 32, 1; Col. 8, 5, 7:pavonini,
Varr. R. R. 3, 9:anserum,
id. ib. 3, 10:ciconiae,
Juv. 14, 74:ex ovis pulli orti,
chicks, Cic. N. D. 2, 48, 124:asinam, et pullum filium,
Vulg. Zach. 9, 9.—In partic., a young fowl, a chicken, Hor. S. 1, 3, 92; 2, 2, 121; id. Ep. 2, 2, 163; Sen. Q. N. 4, 6, 2; cf.:II.pulli implumes,
Hor. Epod. 1, 19.—So of the sacred chickens, used in divination:cum cavea liberati pulli non pascerentur,
Cic. N. D. 2, 3, 8.—Transf.A.Of persons.1.As a term of endearment, dove, chick, darling:2.meus pullus passer, mea columba,
Plaut. Cas. 1, 50:strabonem Appellat paetum paeter, et pullum, male parvus Si cui filius est,
Hor. S. 1, 3, 45; Suet. Calig. 13 fin.; M. Aur. ap. Front. Ep. ad Anton. 1, 1 Mai.—Pullus milvinus, qs. young kite, of an avaricious person, Cic. Q. Fr. 1, 2, 2, § 6.—B.Of plants, a sprout, young twig, Cato, R. R. 51; 133; Pall. 4, 9.2.pullus, a, um, adj. dim. [for purulus, from purus], pure: veste pullā candidi, Varr. ap. Non. 368, 28.3.pullus, a, um, adj. [kindr. with pellos].I.Dark-colored, blackish-gray, dusky, blackish:II.lepus superiore parte pulla, ventre albo,
Varr. R. R. 3, 12, 5:nigra terra, quam pullam vocant,
Col. 1, praef. §24: color lanae pullus atque fuscus,
id. 7, 2, 4:ne maculis infuscet vellera pullis,
Verg. G. 3, 389:hostia,
Tib. 1, 2, 62:capilli,
Ov. Am. 2, 4, 41:myrtus,
dusky, dark-green, Hor. C, 1, 25, 18; cf.ficus,
id. Epod. 16, 46.—ESD. freq.: pulla vestis, a dark-gray garment (of dark-gray or undyed wool, the dress of mourners and of the lower orders), of mourners, Varr. ap. Non. 549, 33;also called toga pulla, not worn at funeral repasts,
Cic. Vatin. 12, 30; 13, 31.—Hence, subst.: pullum, i, n., a dark - gray garment, Ov. M. 11, 48:pullo amictus,
Liv. 45, 7; Flor. 4, 2, 45.— Plur.:pulla decent niveas (puellas),
Ov. A. A. 3, 189.—Transf.a.In allusion to the clothing of the poor:b.pulla paupertas,
Calp. Ecl. 7, 26;80: ipse praetor cum tunicā pullā sedere solebat,
Cic. Verr. 2, 4, 24, § 54.—Prov.: non possum togam praetextam sperare, cum exordium pullum videam,
i. e. a bad beginning cannot make a good ending, Quint. 5, 10, 71.—Of language:c.pullus sermo,
the vulgar speech, Varr. L. L. 9, 26, 33.— -
17 satur
I.Lit.:(β).ubi satur sum (opp. quando esurio),
Plaut. Men. 5, 5, 27; so (opp. esurientes) id. Poen. prol. 6 sq.:sopor quem satur aut lassus capias,
Lucr. 4, 957: esurientibus pullis res geri poterit;saturis nihil geretur,
Cic. Div. 1, 35, 77:postquam isti a mensā surgunt saturi, poti,
Plaut. Ps. 1, 3, 62:cum tu satura atque ebria eris, puer ut satur sit facito,
Ter. Hec. 5, 2, 3;so (with ebrius and crudus),
Quint. 11, 3, 27:et exacto contentus tempore vita Cedat, uti conviva satur,
Hor. S. 1, 1, 119:capellae,
Verg. E. 10, 77:colonus,
Tib. 2, 1, 23:histrio,
Mart. 12, 79, 1.—Humorously, of a pregnant woman, Plaut. Am. 2, 2, 35.—With abl.:(γ).qui non edistis, saturi fite fabulis,
Plaut. Poen. prol. 8:quadrupedes suco ambrosiae,
Ov. M. 2, 120:nepos anseris extis,
Pers. 6, 71.—With gen.:B.postquam intus sum omnium rerum satur,
Ter. Ad. 5, 1, 3; so,rerum (with plenus),
Lucr. 3, 960:altilium,
Hor. Ep. 1, 7, 35.— Comp.:agnus saturior lactis,
Col. 7, 4, 3.—Transf., of things ( poet. and in post-Aug. prose).1.Of color, full, deep, strong, rich:2.color,
Plin. 37, 10, 61, § 170:vellera saturo fucata colore,
Verg. G. 4, 335:(purpura) quo melior saturiorque est,
Sen. Q. N. 1, 5, 12:vestes Tyrio saturae ostro,
richly dyed, Sen. Thyest. 956.—In gen., well filled, full; rich, abundant, fertile:* 3. II.praesepia,
Verg. G. 3, 214:Tarentum,
id. ib. 2, 197; cf.rus,
Pers. 1, 71:auctumnus, Col. poët. 10, 43: messes,
Lucil. Aetn. 12:locis ob umidam caeli naturam saturis et redundantibus,
Sen. Q. N. 5, 9, 1.—Trop., rich, fruitful (opp. dry, simple; very rare;A.perh. only in the two foll. passages): nec satura jejune, nec grandia minute (dicet),
Cic. Or. 36, 123:gestus,
i. e. various, Manil. 5, 474.—Hence, sătŭra, ae, f. (sc. lanx), orig., a dish filled with various kinds of fruits, a plate of fruit; hence, also, food composed of various ingredients, a mixture, medley, olio, etc. (both significations, however, rest only on the statements of the grammarians); and hence, transf.,Per saturam, in the gross or in the lump, i. e. without order or distinctness, confusedly:B.lanx plena diversis frugibus in templum Cereris infertur, quae saturae nomine appellatur, Acro,
Hor. S. 1, 1: satura et cibi genus ex variis rebus conditum et lex multis aliis legibus conferta (this latter signif. has perh. arisen from an erroneous explanation of the foll. expression, per saturam). Itaque in sanctione legum ascribitur: neve per saturam abrogato aut derogato. Ti. Annius Luscus in eā, quam dixit adversus Ti. Gracchum: Imperium, quod plebes per saturam dederat, id abrogatum est. Et C. Laelius in eā, quam pro se dixit... (Sall. J. 29, 5) Dein postero die quasi per saturam sententiis exquisitis in deditionem accipitur, Fest. p. 314 Müll.: satira dicta a saturā lance, quae referta variis multisque primitiis in sacro apud priscos diis inferebatur... sive a quodam genere farciminis, quod multis rebus refertum, saturam dicit Varro vocitatum. Est autem hoc positum in II. libro Plautinarum Quaestionum: Satura est uva passa et polenta et nuclei pinei mulso conspersi: ad haec alii addunt et de malo Punico grana. Alii autem dictam putant a lege saturā, quae uno rogatu multa simul comprehendat, quod scilicet et satura carmina multa simul et poëmata comprehenduntur: cujus legis Lucilius meminit in primo: Per saturam aedilem factum qui legibus solvat et Sallustius in Jugurtha: Deinde quasi per saturam sententiis exquisitis in deditionem accipitur, Diom. p. 483 P.:hoc opus legentibus tradebatur non secundum edicti perpetui ordinationem sed passim et quasi per saturam collectum et utile cum inutilibus mixtum, Just. praef. Dig. ad Antecess. § 1: Pescennius Festus in libris historiarum per saturam refert, Carthaginienses, etc.,
Lact. 1, 21, 13.—sătŭra, and after the class. per. sătĭra (erroneously sătyra), ae, f., a satire, a species of poetry, originally dramatic and afterwards didactic, peculiar to the Romans (not connected with the Greek Satyri); it first received a regular poetic form from Ennius, and after him was cultivated by Lucilius, Horace, Persius, and Juvenal; Liv. 7, 2:sunt quibus in saturā videar nimis acer,
Hor. S. 2, 1, 1; Stat. S. 1, 3, 103; Amm. 16, 6, 3.—Personified:Satura jocabunda,
Mart. Cap. 6, § 576. -
18 satyra
I.Lit.:(β).ubi satur sum (opp. quando esurio),
Plaut. Men. 5, 5, 27; so (opp. esurientes) id. Poen. prol. 6 sq.:sopor quem satur aut lassus capias,
Lucr. 4, 957: esurientibus pullis res geri poterit;saturis nihil geretur,
Cic. Div. 1, 35, 77:postquam isti a mensā surgunt saturi, poti,
Plaut. Ps. 1, 3, 62:cum tu satura atque ebria eris, puer ut satur sit facito,
Ter. Hec. 5, 2, 3;so (with ebrius and crudus),
Quint. 11, 3, 27:et exacto contentus tempore vita Cedat, uti conviva satur,
Hor. S. 1, 1, 119:capellae,
Verg. E. 10, 77:colonus,
Tib. 2, 1, 23:histrio,
Mart. 12, 79, 1.—Humorously, of a pregnant woman, Plaut. Am. 2, 2, 35.—With abl.:(γ).qui non edistis, saturi fite fabulis,
Plaut. Poen. prol. 8:quadrupedes suco ambrosiae,
Ov. M. 2, 120:nepos anseris extis,
Pers. 6, 71.—With gen.:B.postquam intus sum omnium rerum satur,
Ter. Ad. 5, 1, 3; so,rerum (with plenus),
Lucr. 3, 960:altilium,
Hor. Ep. 1, 7, 35.— Comp.:agnus saturior lactis,
Col. 7, 4, 3.—Transf., of things ( poet. and in post-Aug. prose).1.Of color, full, deep, strong, rich:2.color,
Plin. 37, 10, 61, § 170:vellera saturo fucata colore,
Verg. G. 4, 335:(purpura) quo melior saturiorque est,
Sen. Q. N. 1, 5, 12:vestes Tyrio saturae ostro,
richly dyed, Sen. Thyest. 956.—In gen., well filled, full; rich, abundant, fertile:* 3. II.praesepia,
Verg. G. 3, 214:Tarentum,
id. ib. 2, 197; cf.rus,
Pers. 1, 71:auctumnus, Col. poët. 10, 43: messes,
Lucil. Aetn. 12:locis ob umidam caeli naturam saturis et redundantibus,
Sen. Q. N. 5, 9, 1.—Trop., rich, fruitful (opp. dry, simple; very rare;A.perh. only in the two foll. passages): nec satura jejune, nec grandia minute (dicet),
Cic. Or. 36, 123:gestus,
i. e. various, Manil. 5, 474.—Hence, sătŭra, ae, f. (sc. lanx), orig., a dish filled with various kinds of fruits, a plate of fruit; hence, also, food composed of various ingredients, a mixture, medley, olio, etc. (both significations, however, rest only on the statements of the grammarians); and hence, transf.,Per saturam, in the gross or in the lump, i. e. without order or distinctness, confusedly:B.lanx plena diversis frugibus in templum Cereris infertur, quae saturae nomine appellatur, Acro,
Hor. S. 1, 1: satura et cibi genus ex variis rebus conditum et lex multis aliis legibus conferta (this latter signif. has perh. arisen from an erroneous explanation of the foll. expression, per saturam). Itaque in sanctione legum ascribitur: neve per saturam abrogato aut derogato. Ti. Annius Luscus in eā, quam dixit adversus Ti. Gracchum: Imperium, quod plebes per saturam dederat, id abrogatum est. Et C. Laelius in eā, quam pro se dixit... (Sall. J. 29, 5) Dein postero die quasi per saturam sententiis exquisitis in deditionem accipitur, Fest. p. 314 Müll.: satira dicta a saturā lance, quae referta variis multisque primitiis in sacro apud priscos diis inferebatur... sive a quodam genere farciminis, quod multis rebus refertum, saturam dicit Varro vocitatum. Est autem hoc positum in II. libro Plautinarum Quaestionum: Satura est uva passa et polenta et nuclei pinei mulso conspersi: ad haec alii addunt et de malo Punico grana. Alii autem dictam putant a lege saturā, quae uno rogatu multa simul comprehendat, quod scilicet et satura carmina multa simul et poëmata comprehenduntur: cujus legis Lucilius meminit in primo: Per saturam aedilem factum qui legibus solvat et Sallustius in Jugurtha: Deinde quasi per saturam sententiis exquisitis in deditionem accipitur, Diom. p. 483 P.:hoc opus legentibus tradebatur non secundum edicti perpetui ordinationem sed passim et quasi per saturam collectum et utile cum inutilibus mixtum, Just. praef. Dig. ad Antecess. § 1: Pescennius Festus in libris historiarum per saturam refert, Carthaginienses, etc.,
Lact. 1, 21, 13.—sătŭra, and after the class. per. sătĭra (erroneously sătyra), ae, f., a satire, a species of poetry, originally dramatic and afterwards didactic, peculiar to the Romans (not connected with the Greek Satyri); it first received a regular poetic form from Ennius, and after him was cultivated by Lucilius, Horace, Persius, and Juvenal; Liv. 7, 2:sunt quibus in saturā videar nimis acer,
Hor. S. 2, 1, 1; Stat. S. 1, 3, 103; Amm. 16, 6, 3.—Personified:Satura jocabunda,
Mart. Cap. 6, § 576. -
19 solemn
sollemnis (less correctly sōlemnis, sollennis, sōlennis, sollempnis), e, adj. [sollus, i. e. totus-annus], prop. that takes place every year; in relig. lang. of solemnities, yearly, annual; hence, in gen.,I.Lit., stated, established, appointed:II.sollemne, quod omnibus annis praestari debet,
Fest. p. 298 Müll. (cf. anniversarius):sollemnia sacra dicuntur, quae certis temporibus annisque fleri solent,
id. p. 344 ib.: sacra stata, sollemnia, Cato ap. Fest. s. v. stata, p. 344 ib.; so,ad sollemne et statum sacrificium curru vehi,
Cic. Tusc. 1, 47, 113 (v. sisto, P. a.):sacra,
id. Leg. 2, 8, 19:sacrificia,
id. N. D. 1, 6, 14; id. Leg. 2, 14, 35; Liv. 1, 31:dies festi atque sollemnes,
Cic. Pis. 22, 51:ab Aequis statum jam ac prope sollemne in singulos annos bellum timebatur,
Liv. 3, 15:Idus Maiae sollemnes ineundis magistratibus erant,
id. 3, 36:sollemnis dapes Libare,
Verg. A. 3, 301:caerimoniae,
Val. Max. 1, 1, 1.—Transf., according as the idea of the religious or that of the established, stated nature of the thing qualified predominates.A.With the idea of its religious character predominating, religious, festive, solemn:b.suscipiendaque curarit sollemnia sacra,
Lucr. 5, 1162:sollemni more sacrorum,
id. 1, 96:religiones,
Cic. Mil. 27, 73:iter ad flaminem,
id. ib. 10, 27:epulae,
id. de Or. 3, 51, 197:ludi,
id. Leg. 3, 3, 7; cf.:coetus ludorum,
id. Verr. 2, 5, 72, § 186:precatio comitiorum,
id. Mur. 1, 1:omnia sollemnibus verbis dicere,
id. Dom. 47, 122:sicuti in sollemnibus sacris fleri consuevit,
Sall. C. 22, 2:sollemnia vota Reddere,
Verg. E. 5, 74:ferre sollemnia dona,
id. A. 9, 626:sollemnis ducere pompas,
id. G. 3, 22:sollemnis mactare ad aras,
id. A. 2, 202:dies jure sollemnis mihi, sanctiorque natali,
Hor. C. 4, 11, 17:fax,
Ov. M. 7, 49:sollemni voce movere preces,
id. F. 6, 622:ignis,
id. Tr. 3, 13, 16:festum sollemne parare,
id. F. 2, 247:sollemnes ludos celebrare,
id. ib. 5, 597:habitus,
Liv. 37, 9:carmen,
id. 33, 31:epulae,
Tac. A. 1, 50:sacramentum,
id. H. 1, 55:nullum esse officium tam sanctum atque sollemne, quod, etc.,
Cic. Quint. 6, 26.— Comp.:dies baptismo sollemnior,
Tert. Bapt. 19.— Sup.:die tibi sollemnissimo natali meo,
Front. Ep. ad Anton. 1, 2:preces,
App. M. 11, p. 264.—As subst.: sollemne, is, n., a religious or solemn rite, ceremony, feast, sacrifice, solemn games, a festival, solemnity, etc. (so perh. not in Cic.); sing.:B.inter publicum sollemne sponsalibus rite factis,
Liv. 38, 57:sollemne clavi figendi,
id. 7, 3 fin.:soli Fidei sollemne instituit,
id. 1, 21; cf. id. 9, 34:sollemne allatum ex Arcadiā,
festal games, id. 1, 5; cf. id. 1, 9:Claudio funeris sollemne perinde ac divo Augusto celebratur,
Tac. A. 12, 69; cf. plur. infra:per sollemne nuptiarum,
Suet. Ner. 28; cf. infra.— Plur.:sollemnia (Isidis),
Prop. 2, 33 (3, 31), 1:ejus sacri,
Liv. 9, 29; cf. id. 2, 27:Quinquatruum,
Suet. Ner. 34:triumphi,
id. ib. 2:nuptiarum,
Tac. A. 11, 26 fin.:funerum,
id. ib. 3, 6:tumulo sollemnia mittent,
Verg. A. 6, 380:referunt,
id. ib. 5, 605; cf. Stat. Th. 8, 208; Juv. 10, 259.—With the idea of stated, regular character predominant, wonted, common, usual, customary, ordinary (syn.: consuetus, solitus;1.freq. only after the Aug. period): prope sollemnis militum lascivia,
Liv. 4, 53, 13:socer arma Latinus habeto, Imperium sollemne socer,
Verg. A. 12, 193:arma,
Stat. Th. 8, 174:cursus bigarum,
Suet. Dom. 4:Romanis sollemne viris opus (venatio),
Hor. Ep. 1, 18, 49:mihi sollemnis debetur gloria,
Phaedr. 3, prol. 61:sufficit sollemnem numerum (testium) exaudire,
Dig. 28, 1, 21:viā sollemni egressi,
the public way, Amm. 20, 4, 9:Romae dulce diu fuit et sollemne, reclusa Mane domo vigilare,
Hor. Ep. 2, 1, 103:spectari sollemne olim erat,
Suet. Aug. 44; Gell. 15, 2, 3:annua complere sollemnia,
tribute, Amm. 22, 7, 10.—As subst.: sollemne, is, n., usage, custom, practice, etc.:nostrum illud sollemne servemus, ut, etc.,
usual custom, practice, Cic. Att. 7, 6, 1:novae nuptae intrantes etiamnum sollemne habent postes adipe attingere,
Plin. 28, 9, 37, § 135.— Plur.:mos traditus ab antiquis inter cetera sollemnia manet, etc.,
Liv. 2, 14:proin repeterent sollemnia,
their customary avocations, Tac. A. 3, 6 fin.:testamentum non jure factum dicitur, ubi sollemnia juris defuerunt,
usages, customary formalities, Dig. 28, 3, 1:testamenti,
ib. 28, 1, 20.—Adverb.:mutat quadrata rotundis: Insanire putas sollemnia me neque rides,
in the common way, Hor. Ep. 1, 1, 101. —Hence, adv.: sollemnĭter ( sollenn-, sōlemn-; very rare; not in Cic.).(Acc. to II. A. supra.) In a religious or solemn manner, solemnly, = rite:2.omnibus (sacris) sollemniter peractis,
Liv. 5, 46: intermissum convivium sollemniter instituit, with pomp or splendor, Just. 12, 13, 6:lusus, quem sollemniter celebramus,
App. M. 3, p. 134, 13.—(Acc. to II. B. supra.) According to custom, in the usual or customary manner, regularly, formally:(greges elephantorum) se purificantes sollemniter aquā circumspergi,
Plin. 8, 1, 1, § 2:praebere hordeum pullis,
Pall. 1, 28 fin.:jurare,
Dig. 12, 2, 3:cavere,
ib. 26, 7, 27:acta omnia,
ib. 45, 1, 30:nullo sollemniter inquirente,
Amm. 14, 7, 21:transmisso sollemniter Tigride,
id. 20, 6, 1.— Comp. and sup. of adj. (late Lat.); v. supra, II. A. No comp. and sup. of adv. -
20 sollemne
sollemnis (less correctly sōlemnis, sollennis, sōlennis, sollempnis), e, adj. [sollus, i. e. totus-annus], prop. that takes place every year; in relig. lang. of solemnities, yearly, annual; hence, in gen.,I.Lit., stated, established, appointed:II.sollemne, quod omnibus annis praestari debet,
Fest. p. 298 Müll. (cf. anniversarius):sollemnia sacra dicuntur, quae certis temporibus annisque fleri solent,
id. p. 344 ib.: sacra stata, sollemnia, Cato ap. Fest. s. v. stata, p. 344 ib.; so,ad sollemne et statum sacrificium curru vehi,
Cic. Tusc. 1, 47, 113 (v. sisto, P. a.):sacra,
id. Leg. 2, 8, 19:sacrificia,
id. N. D. 1, 6, 14; id. Leg. 2, 14, 35; Liv. 1, 31:dies festi atque sollemnes,
Cic. Pis. 22, 51:ab Aequis statum jam ac prope sollemne in singulos annos bellum timebatur,
Liv. 3, 15:Idus Maiae sollemnes ineundis magistratibus erant,
id. 3, 36:sollemnis dapes Libare,
Verg. A. 3, 301:caerimoniae,
Val. Max. 1, 1, 1.—Transf., according as the idea of the religious or that of the established, stated nature of the thing qualified predominates.A.With the idea of its religious character predominating, religious, festive, solemn:b.suscipiendaque curarit sollemnia sacra,
Lucr. 5, 1162:sollemni more sacrorum,
id. 1, 96:religiones,
Cic. Mil. 27, 73:iter ad flaminem,
id. ib. 10, 27:epulae,
id. de Or. 3, 51, 197:ludi,
id. Leg. 3, 3, 7; cf.:coetus ludorum,
id. Verr. 2, 5, 72, § 186:precatio comitiorum,
id. Mur. 1, 1:omnia sollemnibus verbis dicere,
id. Dom. 47, 122:sicuti in sollemnibus sacris fleri consuevit,
Sall. C. 22, 2:sollemnia vota Reddere,
Verg. E. 5, 74:ferre sollemnia dona,
id. A. 9, 626:sollemnis ducere pompas,
id. G. 3, 22:sollemnis mactare ad aras,
id. A. 2, 202:dies jure sollemnis mihi, sanctiorque natali,
Hor. C. 4, 11, 17:fax,
Ov. M. 7, 49:sollemni voce movere preces,
id. F. 6, 622:ignis,
id. Tr. 3, 13, 16:festum sollemne parare,
id. F. 2, 247:sollemnes ludos celebrare,
id. ib. 5, 597:habitus,
Liv. 37, 9:carmen,
id. 33, 31:epulae,
Tac. A. 1, 50:sacramentum,
id. H. 1, 55:nullum esse officium tam sanctum atque sollemne, quod, etc.,
Cic. Quint. 6, 26.— Comp.:dies baptismo sollemnior,
Tert. Bapt. 19.— Sup.:die tibi sollemnissimo natali meo,
Front. Ep. ad Anton. 1, 2:preces,
App. M. 11, p. 264.—As subst.: sollemne, is, n., a religious or solemn rite, ceremony, feast, sacrifice, solemn games, a festival, solemnity, etc. (so perh. not in Cic.); sing.:B.inter publicum sollemne sponsalibus rite factis,
Liv. 38, 57:sollemne clavi figendi,
id. 7, 3 fin.:soli Fidei sollemne instituit,
id. 1, 21; cf. id. 9, 34:sollemne allatum ex Arcadiā,
festal games, id. 1, 5; cf. id. 1, 9:Claudio funeris sollemne perinde ac divo Augusto celebratur,
Tac. A. 12, 69; cf. plur. infra:per sollemne nuptiarum,
Suet. Ner. 28; cf. infra.— Plur.:sollemnia (Isidis),
Prop. 2, 33 (3, 31), 1:ejus sacri,
Liv. 9, 29; cf. id. 2, 27:Quinquatruum,
Suet. Ner. 34:triumphi,
id. ib. 2:nuptiarum,
Tac. A. 11, 26 fin.:funerum,
id. ib. 3, 6:tumulo sollemnia mittent,
Verg. A. 6, 380:referunt,
id. ib. 5, 605; cf. Stat. Th. 8, 208; Juv. 10, 259.—With the idea of stated, regular character predominant, wonted, common, usual, customary, ordinary (syn.: consuetus, solitus;1.freq. only after the Aug. period): prope sollemnis militum lascivia,
Liv. 4, 53, 13:socer arma Latinus habeto, Imperium sollemne socer,
Verg. A. 12, 193:arma,
Stat. Th. 8, 174:cursus bigarum,
Suet. Dom. 4:Romanis sollemne viris opus (venatio),
Hor. Ep. 1, 18, 49:mihi sollemnis debetur gloria,
Phaedr. 3, prol. 61:sufficit sollemnem numerum (testium) exaudire,
Dig. 28, 1, 21:viā sollemni egressi,
the public way, Amm. 20, 4, 9:Romae dulce diu fuit et sollemne, reclusa Mane domo vigilare,
Hor. Ep. 2, 1, 103:spectari sollemne olim erat,
Suet. Aug. 44; Gell. 15, 2, 3:annua complere sollemnia,
tribute, Amm. 22, 7, 10.—As subst.: sollemne, is, n., usage, custom, practice, etc.:nostrum illud sollemne servemus, ut, etc.,
usual custom, practice, Cic. Att. 7, 6, 1:novae nuptae intrantes etiamnum sollemne habent postes adipe attingere,
Plin. 28, 9, 37, § 135.— Plur.:mos traditus ab antiquis inter cetera sollemnia manet, etc.,
Liv. 2, 14:proin repeterent sollemnia,
their customary avocations, Tac. A. 3, 6 fin.:testamentum non jure factum dicitur, ubi sollemnia juris defuerunt,
usages, customary formalities, Dig. 28, 3, 1:testamenti,
ib. 28, 1, 20.—Adverb.:mutat quadrata rotundis: Insanire putas sollemnia me neque rides,
in the common way, Hor. Ep. 1, 1, 101. —Hence, adv.: sollemnĭter ( sollenn-, sōlemn-; very rare; not in Cic.).(Acc. to II. A. supra.) In a religious or solemn manner, solemnly, = rite:2.omnibus (sacris) sollemniter peractis,
Liv. 5, 46: intermissum convivium sollemniter instituit, with pomp or splendor, Just. 12, 13, 6:lusus, quem sollemniter celebramus,
App. M. 3, p. 134, 13.—(Acc. to II. B. supra.) According to custom, in the usual or customary manner, regularly, formally:(greges elephantorum) se purificantes sollemniter aquā circumspergi,
Plin. 8, 1, 1, § 2:praebere hordeum pullis,
Pall. 1, 28 fin.:jurare,
Dig. 12, 2, 3:cavere,
ib. 26, 7, 27:acta omnia,
ib. 45, 1, 30:nullo sollemniter inquirente,
Amm. 14, 7, 21:transmisso sollemniter Tigride,
id. 20, 6, 1.— Comp. and sup. of adj. (late Lat.); v. supra, II. A. No comp. and sup. of adv.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Commonwealth v. Pullis — Commonwealth v. Pullis[1] of 1806, was the first reported case arising from a labor strike in the United States. It decided that striking workers were illegal conspirators. Contents 1 Facts 2 Trial … Wikipedia
PULLARII — a PULLIS dicti, teste Cicerone de divin. l. 2. Attulit in cavea pullos, qui ex eo nominatur Pullarius. Hic caveae pullorum curam agebat, e quorum pastu auguria captarent Augures: quae, quoties offa, quae pullis dabatur, aliquô modô cadebat in… … Hofmann J. Lexicon universale
GALLINA — Graece ὄρνις, quae vox avem in genere significabat, apud Graecos vetustiores, Hom. et Hesiod. Platonis aevo usurpari coepit pro genere gallinaceo et per aliquot saecula tam ad gallum, quam ad gallinam, pertinuit: donec obtinuit usus, ut gallinae… … Hofmann J. Lexicon universale
Bully (film) — Infobox Film name = Bully caption = Theatrical release poster director = Larry Clark producer = Don Murphy writer = Jim Schutze (book) Zachary Long Roger Pullis starring = Brad Renfro Rachel Miner Bijou Phillips Nick Stahl Michael Pitt Leo… … Wikipedia
United States labor law — is a heterogeneous collection of state and federal laws. Federal law not only sets the standards that govern workers rights to organize in the private sector, but overrides most state and local laws that attempt to regulate this area. Federal law … Wikipedia
Timeline of labor issues and events — Timeline of organized labor history NOTOC 1790s 1800s 1810s 1820s 1830s 1840s 1850s 1860s 1870s 1880s 1890s 1900s 1910s 1920s 1930s 1940s 1950s 1960s 1970s 1980s 1790s;1797 (United States):Profit sharing originated at Albert Gallatin s glass… … Wikipedia
Hap Moran — NFL player DateOfBirth=birth date|1901|7|31|mf=y Birthplace=Belle Plaine, Iowa, United States DateOfDeath=December 30 1994 Deathplace=New Milford, Connecticut, United States College=Carnegie Mellon, Grinnell College Position=Halfback years=1926… … Wikipedia
Bully (Film) — Pour les articles homonymes, voir Bully. Bully Réalisation Larry Clark Acteurs principaux Brad Renfro Rachel Miner Bijou Phillips Nick Stahl Michael Pitt … Wikipédia en Français
Bully (film) — Pour les articles homonymes, voir Bully. Bully Données clés Réalisation Larry Clark Scénario Jim Schutze (livre) Zachary Long Roger Pullis Acteurs principaux … Wikipédia en Français
Bully (película) — Saltar a navegación, búsqueda Bully Título Bully Ficha técnica Dirección Larry Clark Producción Chris Hanley Don Murphy Fernando Sulichin David McKenna … Wikipedia Español
Commonwealth v. Hunt — est une décision légale importante rendue par la Cour suprême du Massachusetts sur les syndicats en 1842. Faits Avant cette décision, basée sur le cas Commonwealth v. Pullis, les syndicats qui voulaient créer un lieu de travail syndiqué ou… … Wikipédia en Français