podbity

См. также в других словарях:

• delia — ż I, DCMs. delialii; lm D. delialii (delialij) «długi, lekko dopasowany wierzchni ubiór męski, podbity futrem, z szerokimi nie zszytymi rękawami i futrzanym kołnierzem; noszony w Polsce głównie w XVI XVIII w.» ‹tur.› …   Słownik języka polskiego

• demilitaryzować — ndk IV, demilitaryzowaćzuję, demilitaryzowaćzujesz, demilitaryzowaćzuj, demilitaryzowaćował, demilitaryzowaćowany «przeprowadzać demilitaryzację, rozbrajać» Demilitaryzować podbity kraj. ‹fr.› …   Słownik języka polskiego

• gnieść — ndk XI, gniotę, gnieciesz, gnieć, gniótł, gniotła, gnietli, gnieciony 1. «przyciskać kogoś, coś mocno; miażdżyć, zgniatać, ugniatać» Gnieść kartofle tłuczkiem. Gnieść maliny, porzeczki, winogrona w prasie. ∆ Gnieść ciasto «wyrabiać, miesić… …   Słownik języka polskiego

• haracz — m II, D. u; lm M. e, D. ów a. y hist. «podatek nałożony na podbitą niemuzułmańską ludność imperium osmańskiego; także opłata nakładana przez jakiegokolwiek władcę na kraj podbity» Nałożyć na kraj haracz. Płacić, zapłacić haracz sułtanowi. Ściągać …   Słownik języka polskiego

• kiereja — ż I, DCMs. kierejaei; lm D. kierejaei daw. «długi obszerny płaszcz męski, najczęściej podbity futrem, o kroju zbliżonym do delii, pochodzenia wschodniego; w Polsce noszony w XVI XVIII w. przez szlachtę» ‹tur.› …   Słownik języka polskiego

• kolonizować — ndk IV, kolonizowaćzuję, kolonizowaćzujesz, kolonizowaćzuj, kolonizowaćował, kolonizowaćowany 1. «przekształcać podbity kraj w kolonię; zasiedlać kolonie emigrantami z metropolii» 2. «zasiedlać obszary nie zagospodarowane» …   Słownik języka polskiego

• rysi — 1. «dotyczący rysia, należący do rysia» Skóra rysia. 2. «zrobiony z futra rysia, podbity futrem rysia» Rysia szuba. Rysi kołpak. rysią przestarz. «kłusem, biegiem pośrednim między stępem a galopem» …   Słownik języka polskiego

• skolonizować — dk IV, skolonizowaćzuję, skolonizowaćzujesz, skolonizowaćzuj, skolonizowaćował, skolonizowaćowany 1. «przekształcić podbity kraj w kolonię; zasiedlić kolonie emigrantami z metropolii» 2. «zasiedlić obszary nie zagospodarowane» …   Słownik języka polskiego

• ubożyć — ndk VIb, ubożyćżę, ubożyćżysz, uboż, ubożyćżył, ubożyćżony 1. rzad. «czynić ubogim, uboższym, biedniejszym, mniej zamożnym; prowadzić kogoś lub coś do ubóstwa» Ubożyć podbity kraj. Ubożył własny dom przez swoje lenistwo. 2. «czynić mniej obfitym …   Słownik języka polskiego

• waciany — «wykonany z waty; podbity watą» Waciana kołdra …   Słownik języka polskiego

• danina — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. daninanie {{/stl 8}}{{stl 7}} dawniej: obowiązkowy podatek pieniężny lub w naturze, składany przez poddanych panującemu albo instytucji lub też przekazywany jako haracz przez kraj podbity krajowi zwycięskiemu :… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień