-
1 pfui
pfui pfui! interj фуй! пфу! ух! срамота! (израз на възмущение, отвращение). -
2 teufel
Teufel m, - 1. дявол, сатана; 2. зъл дух, демон; 3. umg човечец, клетник; 4. umg дяволче (за палаво дете); ein armer Teufel клетник, нещастник; umg geh doch zum Teufel! върви по дяволите!; umg Pfui Teufel! Пфу, че гадост!; man soll den Teufel nicht an die Wand malen дяволът си няма друга работа, само това чака; да не чуе дяволът; umg der Teufel ist in ihn gefahren прихванали са го дяволите; umg in Teufels Küche geraten/ kommen виждам дявол по пладне; umg hier ist der Teufel los тук е голяма олелия.* * *der, - - 1. дявол, сатана; 2. чепкало, дарак; <> der arme =! бедният! hol'dich der =! дявол да те вземе! zum =! по дяволите! da ist der = los! там става нещо! има скандал!
См. также в других словарях:
Pfui — ist ein Ausruf des Abscheues, der lautmalend das Geräusch des Ausspeiens wiedergibt. Pfu dich! ist die ältere Form, die dann zu ›pfui‹ kontrahiert wurde. Das Mißfallen oder der Ekel wird verstärkt durch PfuiTeufel! und ähnliches ausgedrückt: Da… … Das Wörterbuch der Idiome
pfui! — Interjektion; verwendet, um auszudrücken, dass man etwas als schmutzig, unmoralisch oder ekelig empfindet <Pfui! / pfui! rufen, sagen>: Pfui!, fass dieses dreckige Ding nicht an!; Pfui! Teufel!; Das Publikum hat lautstark Pfui! / pfui!… … Langenscheidt Großwörterbuch Deutsch als Fremdsprache
pfui! — pfui!; pfui, pfui!; pfui Teufel!; pfui, schäm dich!; pfui gack (österreichische Kindersprache) … Die deutsche Rechtschreibung
pfui! — 〈Int.〉 (Ausdruck des Ekels, Abscheus, der Missbilligung, Empörung, Ausruf des Hindernwollens) ● pfui!, das ist gemein!; pfui!, wie schmutzig!; pfui! Teufel! 〈verstärkend〉; pfui! über ihn! er soll sich schämen [lautmalende Nachahmung des… … Universal-Lexikon
pfui — interj. (reg.) Cuvânt care sugerează acţiunea de a scuipa şi care exprimă dispreţ, dezgust sau mirare în faţa unui lucru sau a unui fapt neaşteptat, nepotrivit, nelalocul său. – Din germ. pfui. Trimis de oprocopiuc, 15.03.2004. Sursa: DEX 98 … … Dicționar Român
Pfui — Pfui, das; s, s; D✓Pfui oder pfui rufen; ein verächtliches Pfui ertönte … Die deutsche Rechtschreibung
pfui — Interj std. (13. Jh.) Stammwort. Lautgebärde zum Ausdruck des Abscheus (= Wegblasen von etwas, Ausstoßen des Atems). Ähnlich l. fū, nfrz. fi, ne. fie, nndl. foei. Hd. pfui, ndd. pfui sind seit etwa 1200 bezeugt, daneben mhd. fī(a), pfī, pfiu. ✎… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
pfui! — pfui!: Die Interjektion (mhd. pfui, pfiu), mit dem man Missfallen, Abscheu, Ekel o. Ä. ausdrückt, ist lautmalenden Ursprungs und ahmt wohl das Geräusch des Ausspuckens (als Zeichen der Verachtung) nach … Das Herkunftswörterbuch
pfui — inter. CO esprime ironia, disprezzo, scarsa considerazione; anche s.m.inv. {{line}} {{/line}} DATA: 1921. ETIMO: voce onom., grafia per evocare un suono di non univoca e difficile trascrizione … Dizionario italiano
pfui — [fo͞o′ē] interj. [Ger] PHOOEY … English World dictionary
pfui — igitt (umgangssprachlich) * * * pfui [pf̮ui̮] <Interjektion>: Ausruf des Missfallens, Ekels, der moralischen Entrüstung: pfui, fass das nicht an!; pfui, schäm dich! Syn.: ↑ bah, ↑ bäh. * * * pfui <Interj.> [mhd. pfui, phiu, wohl nach… … Universal-Lexikon