-
101 colloquium
colloquium, ī, n. (colloquor), die Unterredung, das Gespräch, Geplauder, colloquii dies, Nep.: colloquii tempus, Caes.: colloquia nocturna, Liv. u. Tac.: c. Nasonis, Ov.: colloquia amicorum absentium, briefliche Unterredung, brieflicher Verkehr, Cic.: colloquia deûm, Ov.: colloquia alitum, Plin.: colloquia cum hostibus, cum civibus, Cic.: clandestina colloquia cum hostibus, Cic.: colloquium petere, Caes.: colloquium alcis petere, Nep.: c. expetere, Caes.: c. dare, Liv.: c. denegare, Caes.: c. tollere, Caes.: colloquio alterius non egēre, Cic.: c. vitare, Caes.: cum rege c. constituere, Liv.: colloquio diem constituere, Caes.: tempus locumque colloquio statuere, Liv.: diem colloquio decernere, Sall.: is datus est locus colloquio, das war der für die U. bestimmte Ort, Liv.: occulta colloquia habere cum alqo, Liv.: crebra colloquia inter se habere, Caes.: colloquia facere, Planc. in Cic. ep.: colloquia serere cum alqo od. per propinquos popularium, Liv.: per colloquia de pace agere, Caes. – alqm ad colloquium evocare, Caes.: alqm ad colloquium adducere (mitbringen), Caes.: alqm ad colloquium suum pellicere, Suet.: ad colloquium congredi, Liv.: in colloquium convenire, Nep.: in od. ad colloquium venire, Nep. u. Caes.: in colloquium de pace venire, Sall.: alqm mittere ad alqm colloquii causā, Caes.: colloquium differre in posterum diem, Liv.: c. dirimere (von einem Umstand), Caes.: colloquia militum interrumpere, Caes.: se immiscere colloquiis montanorum, Liv.: colloquio adesse, Liv.: colloquio excludi, Liv.: ex colloquio se proripere, Liv. – verb. in alcis congressum colloquiumque pervenire, Cic.
-
102 condicio
condicio, ōnis f. (condīco), A) im weitern Sinne = die Bestimmung einer Pers. od. Sache = die Stellung, der Stand, die Lage, das Los, der Beruf, die Aufgabe, das Verhältnis, die Beschaffenheit, der Zustand, sofern sie von Natur, durch Geburt, Staatsverfassung, Umstände gegeben sind, humana, Cic.: mortalis, Cic.: communis, Hor.: incerta, Suet.: homines miserrimae condicionis, Vell.: c. servilis, Iustin.: condiciones Attalicae, Hor. – c. omnium civium, Cic.: liberorum populorum, Cic.: infimi generis hominum c. atque fortuna, Cic.: c. od. condiciones vitae, Cic.: c. haec vivendi, Hor.: c. servitutis, serviendi, Cic.: c. nascendi, der durch die Geburt gegebene Zustand, das Los der Geburt, Cic. Cat. 3, 2. Sen. de otio sap. 31, 1. Ps. Quint. decl. 308. Lact. 3, 28, 5. – c. imperii et status provinciae, Cic.: certa c. iuris, Cic.: legum, iudiciorum, temporom c., Cic.: c. vel temporum vel locorum, Quint.: c. loci, Ov.: c. agri, Cic.: c. frumenti, Plin.: praedia optimā condicione, Cic. – pro cuiusque condicione, Suet.: pro regionum condicione, Iustin. – longe aliā condicione ego sum ac ceteri imperatores, Vatin. in Cic. ep.: non afflictiore condicione quam ceteri, Cic.: est (senex) eo meliore condicione, quam adulescens, cum etc., Cic.: ut optumā condicione sit is (daß der ein Vorrecht habe), cuia res (sit), cuium periculum, Cic.: hoc ipso melior est tua quam nostra condicio, quod etc., Cic.: tolerabili esse condicione servitutis (v. Sklaven), Cic.: nasci eādem condicione, Cic.: generari mortali condicione, Cic.: mortalis condicio alqd recipit od. non recipit, Vell.: eā condicione nati sumus, ut etc., Cic. – est enim infima fortuna et condicio servorum, Cic.: eos in parem iuris libertatisque condicionem atque ipsi sumus recipere, Caes.: quo (otio) iam ipso frui non est condicio, seid ihr jetzt nicht mehr in der Lage, Sall. fr.: quae condicio belli foret, Sall.: miseriore ac duriore condicione postea cum alqo decertare cogi, Caes.: pari condicione ex muro ac turribus bellandi datā, Caes.: cum esset haec illi proposita condicio, ut aut... aut etc., da ihm die Alternative gestellt war, daß er entweder... oder usw., Cic.: u. so eā od. tali condicione propositā, unter diesen Verhältnissen, Cic. u. Caes. – est uno loco condicio melior externae victoriae quam domesticae, die durch einen auswärtigen od. einheimischen Sieg verliehene Stellung, d.i. die Folgen des usw. Sieges, Cic.: sed tamen ea vicisti, quae et naturam et condicionem, ut vinci possent, habebant, in deren Natur u. Verhältnis die Möglichkeit, besiegt zu werden, lag, Cic.: qui suo iudicio essent illam condicionem vitae (Lebensberuf) secuti, Cic.: parem cum ceteris fortunae condicionem subire, Cic. – eius (morbi) haec condicio est, Cels.: cum ante misera condicio vulneris sit, Cels.
B) im engern Sinne, die Bestimmung = die aufgestellte Bedingung, der Vorschlag, Antrag, das Anerbieten, die Forderung, Zumutung, u. prägn. (bes. im Plur.) der durch Aufstellung von Bedingungen gemachte Vertrag, Vergleich, die unter Festsetzung von Bedingungen zustande gekommene Übereinkunft, 1) übh., aequa, iniqua, Cic.: tolerabilis, Cic.: certa iuris, Cic.: condiciones tortae (spitzfindige, verfängliche), confragosae (auf Schrauben gestellte), Plaut. – c. deditionis, Liv.: c. od. condiciones pacis, Liv. (s. unten). – aequā lege et condicione venire (verkauft werden), Cic.: optimā condicione locare alci statuas faciendas, Cic.: si condicio valde bona fuerit, fortassis non omittam, Cic. – duas condiciones ponere (aufstellen), Liv.: si condicio ponatur, utrius vitae sortem legant, hesterni laboris an praesentium epularum? Iustin.: ferre condiciones, Cic., pacis condiciones, Liv.: ferre condiciones aequissimas, Cic., tristes (harte), Liv.: ad alcis condiciones pactionesque accedere, Cic.: condicionem accipere, Cic.: condiciones pacis recipere, Vell.: descendere ad alterutram condicionem, Cael. in Cic. ep.: ad alcis venire condicionem, sich fügen in usw., Cic.: alcis condicione uti, Cic.: tam bonā condicione (Anerbieten) uti non posse, Val. Max. – perducere alqm ad condiciones suas, Cic.: condicionem aequissimam repudiare, Cic.: istam condicionem respuere, Cic.: nullas recusare condiciones pacis, Liv.: pacis condiciones dimittere, Caes.: a suis condicionibus fugere (wieder abgehen), Cic.: suis condicionibus stare nolle, Cic.: manere in condicione (v. einer Pers.), Cic.: manere in condicione atque pacto, bleibe in Kraft unter den festgestellten Bedingungen (von einer redemptio), Cic.: ea mihi condicio maneat (verbleibe), quā profectus sum, Cic. – duriorem alci condicionem statuere quam ferre possit, Cic.: aliam condicionem tantummodo aequam petere, Sall. – condiciones pacis postulare, Vell.: condiciones pacis alci dicere, Liv.: legatos cum condicionibus pacis Athenas mittere, Iustin.: pacem nolle nisi durissimis condicionibus dare, Eutr.: condiciones pacis conveniunt, non conveniunt, Caes., Liv. u. Nep. – sub condicione, bedingungsweise, Liv. 6, 40, 8. – hāc od. eā (istā) condicione, his condicionibus, unter der B., unter diesen B., auch m. folg. ut od. ne u. Konj. (s. Stürenb. Cic. Arch. 25. p. 147 sqq.), Cic. u.a.: hāc condicione acceperas, Cic.: his condicionibus compositā pace, Liv. (aber nur Liv. 21, 12, 4 sub condicionibus iis de pace agere: u. Ov. fast. 4, 320 accipe sub certa condicione preces). – erst nachaug., sub hac condicione, ut etc., Eutr.: sub (ea) condicione, ne etc., Plin. ep. u. Suet.: sub condicione, ut etc., Phaedr. – ferner eā condicione, si etc., Caecin. in Cic. ep.: erst nachaug. sub condicione, si etc., Suet. – quā lege et quā condicione pereat, Cic. – u. nullā od. non (nec) ullā condicione, unter keiner B., Cic. – ex qua condicione, infolge welcher B., Liv. 23, 35, 9. – u. in quas condiciones pax fieret, Liv. – u. condicione od. condicionibus, per condicionem, per condiciones, unter Bedingungen, durch einen Vertrag, auf dem Wege des V. (vgl. [über condicionibus] Fabri u. Weißenb. Liv. 23, 7, 1), armis condicione positis, Cic.: cum alqo de ponendis per condicionem armis agitare, Tac.: condicionibus discordiae sedatae sunt, Liv.: posse condicionibus bellum poni, Sall.: per condiciones ad supplicium tradi, Sall.
2) insbes., in Liebesangelegenheiten: a) im guten Sinne, die Heiratspartie, die Partie (meton. auch v. der Pers., s. Ruhnken u. Spengel Ter. Andr. 79. Drak. Liv. 3, 45, 11. Seyffert Cic. de amic. 34. Benecke Iustin. 11, 7, 8), vollst. condicio uxoria (Cic. de amic. 34), gew. bl. condicio, zB. alqam in dignam se condicionem collocare, Plaut.: condicionem filiae (für die T.) quaerere, Liv.: aliam condicionem quaerere et ante perspicere (sich schon vorher danach umsehen), Cic.: multas ac diu condiciones circumspicere, sich viel und lange nach einer passenden P. (für seine Tochter) umsehen, Suet.: inter altissimas condiciones generum eligere, Plin. ep.: alci condicionem ferre od. deferre, jmdm. ein Mädchen als P. antragen, Ter. u. Suet.: nullius condicionis non habere potestatem, auf jede P. Anspruch machen können, Nep.: in caelibatu remanere neque sollicitari ullā condicione amplius posse, Suet.: inter matronas abominanda condicio est, si quis etc., jemand gilt für eine Partie, die jedes alte Weib verschmähen würde, wenn er usw., Sen. – b) im üblen Sinne, Antrag, Gelegenheit zur Buhlschaft, Verhältnis (meton. auch von Buhlen selbst; vgl. Lorenz Plaut. mil. 944), condicionem accipere, Komik.: hinc condiciones legere cotidie, Cic.: quaerere condiciones per amicos, Suet.
-
103 consultatio
cōnsultātio, ōnis, f. (2. consulto), die Begutachtung, I) die begutachtende Beratung, Beratschlagung, a) übh. (auch verb. deliberatio et c.): nulla tibi hic iam c. est, hast jetzt gar nicht mit zu beraten (mit zu sprechen), Ter.: circa hanc consultationem disceptatio omnis verteretur, Liv.: consultationem raptim transigere, Liv.: consultationes prolatare, Sall.: coetus et concilia et secretas consultationes esse sinere, Liv.: venit alqd in consultationem, Cic., in deliberationem et consultationem, Cornif. rhet.: nec rei publicae ad consultationem defuit, Capit. – m. Ang. worüber? durch de u. Abl., de tribus (consulibus) consultatione datā, Liv.: de pace dilata consultatio est in concilium Achaeorum, Liv.: consultatio de Macedonico bello integra ad consules... reiecta est, Liv. – od. durch folg. indir. Fragesatz, reliqua consultatio est, quonam modo perpetuā pace quietos obtineamus, Liv.: ea modo, quā irent, consultatio fuit, Liv.: utra societas sit utilior, eam longe minorem ac levioris momenti consultationem esse, Liv.: an omnino mittendus esset consultatio mota est, Liv. – u. mit prägn. Kürze durch folg. Finalsatz m. ne u. Konj., per aliquot dies ea consultatio tenuit (dauerte), ne non reddita bona belli causa... essent, darüber, daß nicht usw., Liv. 2, 3, 5. – b) insbes., als rhet. u. philos. t. t., die Konsultation, Untersuchungsfrage = ein Satz in ab strakto, ein Gemeinplatz als zu erörterndes Thema (als Übersetzungsversuch des griech. θέσις neben propositum, quaestio infinita; Ggstz. causa, quaestio finita, ein Satz in konkreto, ein bestimmter Fall), im Sing. u. Plur., s. Cic. de or. 3, 109 u. 111; part. or. 4; de off. 3, 33; ad Att. 9, 4, 3 (Plur.): consultationem proponere, Quint. 3, 8, 59: cum apud C. Caesarem consultatio de poena Theodoti ponitur, Quint. 3, 8, 55. – II) die an jmd. gestellte Anfrage, a) übh.: consultationi alcis respondere, Cic. ad Att. 8, 4, 3: ventitare ad eum nuntios et consultationes, Tac. ann. 16, 14. – b) die Anfrage bei einer höheren Behörde, zB. des Prätors beim Kaiser, Plin. ep. 10, 96 (97), 9. Ulp. dig. 4, 4, 11 u.a. – c) die an einen Rechtsgelehrten gestellte Anfrage, im Sing. u. Plur., honesta consultatio, non expedita sententia, Plin. ep. 7, 18, 1: illae consultationes, Plin. ep. 8, 23, 6: licebit... iuris peritis copiose de consultationibus suis disputare, über die an sie gestellten Anfragen (= Rechtsfälle, über die sie befragt worden, Cic. top. 66. – d) die an ein Orakel gestellte Anfrage, oraculorum (als Übersetzung von πεῦσις), Macr. sat. 1, 17, 50: Plur. bei Suet. Tib. 14, 3.
-
104 requiesco
re-quiēsco, quiēvī, quiētum, ere, ruhen, ausruhen, rasten, I) eig.: 1) im allg.: a) v. Pers.: legiones requiescere iussit, Caes.: paulisper in eius sella, Cic.: sub umbra, Verg. super pilum, Tert.: nullam partem noctis, Cic.: a muneribus rei publicae, Cic.: quo requiesceret animus a domesticis malis, Tac.: satis diu requiesse, Cic.: quamvis ille suā lassus requiescat avenā, Prop. 2, 34, 75 H. – b) übtr., v. Lebl ruhen, ausruhen, sich erholen, requiescat humus, Tibull.: vixdum requiesse aures a strepitu et tumultu hostili, Liv.: requiescit vitis in ulmo (= stützt sich auf usw.), Ov.: requiescit stilus lectione, Quint. – m. Acc., mutata suos requierunt flumina cursus, die Fl. standen nach Veränderung ihres natürlichen Laufes still, Verg. ecl. 8, 4: rapidos etiam requiescunt flumina cursus, Ps. Verg. Cir. 232: sol quoque perpetuos meminit requiescere cursus, Calvus fr. 13 M. (b. Serv. Verg. ecl. 8, 4). – 2) insbes.: a) ruhen, schlafen, lecto, Tibull. u. Prop.: Iuppiter Alcmenae geminas requieverat Arctos, zwei Nächte der Alk. wegen, Prop. – b) im Grabe ruhen, ausruhen, in sepulcro requiescere mortuum, Cic.: Fabricio iunctus fido requiescit Aquinus, Mart.: ossa requiescite in urna, Ov.: auf Grabschriften, C. Pompeius hic requiescit, Petron. 71, 12: requiescit in pace domini, Orell. inscr. 962: baptidiata (= baptizata) requiescit in pace, de Rossi, inscr. Christ. Vol. I. no. 805: hic mea ferali requiescunt ossa sepulcro, Corp. inscr. Lat. 6, 11407 = Buecheler Carm. epig. 1222. – II) übtr., ausruhen, zur Ruhe kommen, sich beruhigen, animus ex multis miseriis atque periculis requievit, Sall.: ubi primum a luctu requiesset animus, Tac.: in spe huius, Cic.: in hac lectione, Quint.: eorum exitio, Cic. – / Synkop. Perf.-Formen, requierunt, Verg. ecl. 8, 4: requierant, Catull. 84, 7: requiesset, Catull. 64, 176. Tac. ann. 1, 25: requiesse, Cic. de or. 2, 290; ad Att. 14, 8, 2. Liv. 26, 22, 8. – Vulg. synk. Perf. requevit, de Rossi inscr. Christ. Vol. I. no. 161.
-
105 scio
scio, īvī u. iī, ītum, īre, wissen, in Erfahrung gebracht haben, erfahren, I) im allg. (Ggstz. opinari, arbitrari): a) m. Acc.: unde id scis? Ter.: haec sci visti et me cela visti? Plaut.: id equidem ego certo scio, Plaut.: scire istarum rerum nihil, Cic.: nemo omnia potest scire, Varro: quam (rem) triduo sciturus es, wissen (erfahren) wirst, Cic.: ebenso scituros id hostes ratus, Liv. – quod sciam, was ich wüßte, soviel ich weiß, Komik, u. Cic.: ebenso quantum ego quidem sciam, Quint. – quod scio, omne ex hoc scio, Plaut.: quasi, si quid aliquando scio, non ex isto soleam scire, Cic. – im Passiv, an vero nihil certum sciri possit, Cic.: id de Marcello aut certe de Postumia sciri potest, kann von M., oder wenigstens von P. erfahren werden, Cic. – b) m. Infin. od. Acc. u. Infin.: scio tibi ita placere, Cic.: quas scitis exstare, Cic.: scimus Atilium appellatum esse sapientem, Cic.: non se tam barbarum neque tam imperitum esse, ut non sciret (= nesciret) neque bello Allobrogum proximo Aeduos Romanis auxilium tulisse neque etc., Caes. – licet scire (man muß wissen) hunc (puerum) lumen futurum, Liv.: proinde sciatis licet (laßt euch gesagt sein) aut intraturum me urbem aut oppugnaturum, Curt. – scires (man sollte meinen) a Pallade doctam, Ov.: ebenso scires non ibi genitum Manium Curium, Plin. – impers., hoc scitis omnes, usque adeo hominem in periculo fuisse, quoad scitum sit Sestium vivere, Cic. – im Passiv m. Nom. u. Infin., Christus scitur (man weiß von Chr.) vocis simplicis iussione ambulatum dedisse contractis, Arnob. 1, 48. – c) mit indir. Fragesatz, quae accommodata regno suo sint, ipsum optime scire, Liv.: neque sciebatur, quae senatus Romani de bello et pace sententia esset, Liv.: nec quā primum aut potissimum parte ferrent opem satis scire poterant, Liv.: cum sciatis, quo quaeque res inclinet, Cic.: ex tribus istis modis rerum publicarum velim scire quod optimum iudices, Cic.: ut quis et unde sit scire possimus, Cic.: quid rei esset, nemo satis pro certo scire, Liv.: avere te certo scire (zu erfahren), quid hic agatur, tum a me scire, non quo certiora sint ea, quae etc.,... quam etc., Cic.: cui vis facile scitu est, quam fuerim miser, Ter.: scire velis, cur etc., Hor.: scin tu ut tibi res se habeat? Ter.: u. so scientem te faciam (ich will dir zu wissen tun), quidquid egero, Plaut.: haud scio an, s. anno. I, 2, a. – bl. vorklass. scio mit dem Indikativ im indir. Fragesatz, Plaut. Bacch. 78 u.a. – elliptisch: at scin quo modo? weißt du, wie ich dich (traktieren werde)? eine Drohformel, Plaut. Amph. 356 u.a. (s. Weise Plaut. Poen. 1, 2, 165). – d) absol.: me sciente, Plaut.: scies, du sollst es erfahren, so wisse! Ter.: scio, ironisch = natürlich, Ter.: quem (Catonem), ut scitis, unice dilexi, Cic. – statim fac, ut sciam, Cic.: nemo ex me scibit, Ter.: nihil facilius scitu est, Liv.: scito huic opus est, Ter. – m. de u. Abl., cum is, qui de omnibus scierit, de Sulla se scire negarit, Cic. Sull. 39. – II) insbes.: A) wissen, a) = verstehen, gelernt haben, können, α) m. Acc.: omnes linguas, Plaut.: litteras, Cic. (vgl. littera no. I. u. no. II, B, 2, c. Bd. 2. S. 679 u. 684): musicam, Vitr. – im Passiv, ars earum rerum est, quae sciuntur, Cic. – β) m. Infin.: scisti uti foro, du hast gelernt, dich in die Welt zu schicken, Ter.: quae (lex naturae) vetat ullam rem esse cuiusquam nisi eius, qui tractare et uti sciat, Cic.: vincere scis, Liv. (mehr Beisp. s. bei Fabri Liv. 22, 51, 4). – γ) absol.: scire Graece, Latine, Cic. – scire fidibus, des Saitenspieles kundig sein, Ter. eun. 133. Solin. 9, 14 (vgl. docere fidibus, Cic. ep. 9, 22, 3, discere fidibus, Cic. de sen. 26). – mit de u. Abl., de legibus instituendis, de bello, de pace... Lycurgum aut Solonem scisse melius quam Hyperidem aut Demosthenem, Cic. de or. 1, 58. – b) = einsehen, sich bewußt werden, merken, cor dolet, quom scio, ut nunc sum atque ut fui, Plaut. most. 149: m. folg. Acc. u. Infin., scivi extemplo rem de compecto geri, Plaut, capt. 484: eum vos esse meum servom scitis? Plaut. Poen. 724. – B) scire alqm, a) jmd. kennen, alqm, Tert. apol. 5 u. 21. Spart. Hadr. 21, 2. Apul. met. 6, 23: alqm bene, Capit. Anton. phil. 10, 5: mit dopp. Acc., alqm puerum scisse, Spart. Car. 2, 1. – b) euphemist., vom Manne etwas wissen wollen, ihn im Beischlaf erkennen, virum suum, von der Frau, Treb. Poll. trig. tyr. 30, 12. – / Archaist. Imperf. scibam, scibas etc., Komik. u. Lucr.: Fut. scibo, scibis etc., Komik. u. Cato. – scin für scisne, Komik. – Synk. Perf. scisti, Ter. u. Ov.: regelm. Infin. Perf. scisse, Cic. u.a. (vgl. Quint. 1, 6, 17). Vgl. übh. Georges Lexik. der lat. Wortf. S. 623.
-
106 с миром
prepos.lat. in pace, pace -
107 blistering
adjectiveätzend [Kritik]* * *blis·ter·ing[ˈblɪstərɪŋ, AM -ɚ-]\blistering attack massiver Angriff\blistering heat brütende Hitzeto set a \blistering pace ein mörderisches Tempo vorlegen fam2. (scathing) verletzend, scharf\blistering remarks kränkende Bemerkungen\blistering sarcasm beißender Sarkasmus* * *['blIstərIŋ]adj1) heat, sun glühend; pace mörderisch2) (= scathing) attack, criticism vernichtend, ätzend* * *blistering adj (adv blisteringly)1. MED Blasen ziehendblisteringly hot glühend heiß3. fig scharf (Kritik etc)* * *adjectiveätzend [Kritik]* * *adj.glühend adj. -
108 briskness
brisk·ness[ˈbrɪsknəs]* * *['brIsknɪs]n1) (of person, way of speaking) Forschheit f; (of sales assistant, service) Flottheit f, Flinkheit f; (of walk, pace) flottes Tempofeeling warmed by the briskness of their walk, they... — durch den flotten Spaziergang aufgewärmt,... sie...
* * *1. Lebhaftigkeit f, Munterkeit f, Flottheit f2. Frische f* * *n.Munterkeit f. -
109 cracking
crack·ing[ˈkrækɪŋ]to be in \cracking form in Topform sein2. (very fast)at a \cracking pace in einem atemberaubenden Tempo, mit einem Affenzahn fam* * *['krkɪŋ]adj (inf)pace scharf; (dated = good) novel klasse inv (inf), fantastisch, phantastisch* * *cracking [ˈkrækıŋ]A s1. TECH Cracking n, Krackverfahren n (für Öl)2. TECH Haarrissbildung fB adj & adv umg prima, fabelhaft:cracking good fantastisch* * *n.Brennriss m. -
110 double-quick
1.['] adjective1)2) (fig.) ganz schnell2.['] adverb (Mil.) im Laufschritt; (fig.) ganz schnell* * *adjective, adverb (very quick(ly): Get here double-quick / in double-quick time!) schnellstens* * *dou·ble-ˈquickI. adv sehr schnell, blitzschnellI'll be there \double-quick bin ich in null Komma nichts da famII. adj sofortige(r, s)\double-quick response blitzschnelle Antwort* * *A s → academic.ru/22001/double_time">double time 1B adj:C adv umg im Eiltempo, fix* * *1.['] adjective1)in double-quick time/at a double-quick pace — im Laufschritt
2) (fig.) ganz schnell2.['] adverb (Mil.) im Laufschritt; (fig.) ganz schnell -
111 easy
1. adjective1) (not difficult) leichteasy to clean/see — etc. leicht zu reinigen/sehen usw.
it's as easy as anything — (coll.) es ist kinderleicht
it is easy for him to talk — er hat leicht od. gut reden
on easy terms — auf Raten [kaufen]
2) (free from pain, anxiety, etc.) sorglos, angenehm [Leben, Zeit]make it or things easy for somebody — es jemandem leicht machen
3) (free from constraint, strictness, etc.) ungezwungen; unbefangen [Art]he is easy to get on with/work with — mit ihm kann man gut auskommen / zusammenarbeiten
2. adverbI'm easy — (coll.) es ist mir egal
easier said than done — leichter gesagt als getan
easy does it — immer langsam od. sachte
go easy on or with — sparsam umgehen mit
go easy on or with somebody — mit jemandem nachsichtig sein
take it easy! — (calm down!) beruhige dich!
* * *2) (free from pain, trouble, anxiety etc: He had an easy day at the office.) behaglich3) (friendly: an easy manner/smile.) ungezwungen4) (relaxed; leisurely: The farmer walked with an easy stride.) natürlich* * *<-ier, -iest or more \easy, most \easy>[ˈi:zi]I. adj1. (not difficult) leicht, einfachwould a ten o'clock appointment be easier for you? würde Ihnen ein Termin für 10 Uhr besser passen?the house is \easy to find das Haus ist leicht zu findenhe is \easy to get on with mit ihm kann man gut auskommenit's \easy for you to laugh du hast gut lachen\easy access leichter Zugangto be within \easy reach leicht erreichbar sein\easy solution einfache Lösungto be an \easy touch ( fam) leichtgläubig seinto be far from \easy alles andere als leicht seinto be \easy to annoy [or upset] /please leicht erregbar/zufrieden zu stellen seinto be easier said than done ( fam) leichter gesagt als getan seinit is \easy to see that... es ist offensichtlich, dass...; ECON, FINthe loan is repayable in \easy payments das Darlehen ist unter erleichterten Bedingungen zurückzuzahlen2. (effortless) leicht, mühelos\easy walk bequemer Spaziergang\easy life sorgloses [o unbeschwertes] Leben4. (not worried)\easy conscience [or mind] ruhiges Gewissento be \easy in one's mind beruhigt seinI'm \easy mir ist es egal fam6. (relaxed) entspannt▪ to be \easy about sth etw leichtnehmen\easy charm ungezwungener Charmeat an \easy pace in gemütlichem Tempoon \easy terms ECON zu günstigen Bedingungen7. (pleasing) angenehmto be \easy on the ear/eye angenehm für das Ohr/Auge seinshare prices are easier die Aktienpreise sind günstiger; COMM\easy market Käufermarkt m10.II. adv1. (cautiously) vorsichtig, sachtego \easy on the cream nimm nicht so viel Sahne2. (in a relaxed manner)take it \easy! nur keine Aufregung!, immer mit der Ruhe!to take things [or it] \easy ( fam: for one's health) sich akk schonen; (rest) sich dat keinen Stress machen fam3.my car can do 250 kph, \easy! mein Auto fährt locker 250 km/h! sl* * *['iːzɪ]1. adj (+er)finding somewhere to eat is an easy task — es ist leicht or einfach, ein Restaurant zu finden
it's easy to forget that... — man vergisst leicht, dass...
to be far from easy or none too easy — alles andere als leicht sein, nicht gerade leicht sein
it's an easy ( enough) mistake to make — den Fehler kann man leicht machen, das kann einem leicht passieren
to go for the easy option, to take the easy way out — es sich (dat) leicht machen
she is easy to work with/get on with — mit ihr kann man gut arbeiten/auskommen
she opted for the easy life — sie machte sich (dat) das Leben leicht
to have it easy, to have an easy time (of it) — es leicht haben
2)(= not harsh)
to be easy on the eye/ear —he/she is easy on the eye (inf) — er/sie sieht gut aus
3) (= relaxed) temperament, conversation, laugh, smile, voice ungezwungen; relationship unbefangen; tone lässigat an easy pace —
stand easy! ( Brit Mil ) — rührt euch!
4) (pej inf= promiscuous)
she's easy —she wasn't like the easy girls he had known — sie war anders als die leichten Mädchen, die er gekannt hatte
woman of easy virtue ( dated euph = prostitute ) —, = prostitute ) Freudenmädchen nt
2. adv (inf)to go easy on sb — nicht so streng mit jdm sein
to go easy on the brakes/one's liver — die Bremsen/seine Leber schonen
* * *easy [ˈiːzı]A adj (adv → academic.ru/23170/easily">easily)1. leicht, mühelos (Sieg etc):a) eine leichte Beute,b) ein leichtgläubiger Mensch;be easy meat Br umga) eine leichte Beute sein,b) ein leichtgläubiger Mensch sein,c) ein Kinderspiel sein,d) leicht ins Bett zu kriegen sein (Frau);easy of access leicht zugänglich oder erreichbar;it is easy for him to talk er hat gut reden;an easy 200 pounds glatt oder gut 200 Pfundeasy money leicht verdientes Geld ( → A 12 c);easy reading leicht verständliche Lektüre;be easy for sb jemandem leichtfallen;it was not easy for me to ignore his rudeness es fiel mir schwer, seine Unverschämtheit zu ignorieren;4. bequem, leicht, behaglich, angenehm (Leben etc):be easy on the ear (eye) umg nett anzuhören (anzusehen) sein;be easy on the eyes (nerves) die Augen (Nerven) schonen5. beschwerdefrei, schmerzfrei:feel easier sich besser fühlen7. nachsichtig (on mit)8. günstig, erträglich, leicht, mäßig:an easy penalty eine leichte Strafe;on easy terms zu günstigen Bedingungen;be easy on the pocket den Geldbeutel nicht belasten9. nachgiebig, gefügig:I’m easy bes Br umg ich bin mit allem einverstanden, mir ist alles recht10. a) leichtfertig11. ungezwungen, natürlich, frei, unbefangen (Benehmen etc):free and easy (ganz) zwanglos, ohne Formalitäten;he is free and easy er benimmt sich ganz ungezwungen;an easy style ein leichter oder flüssiger Stil12. WIRTSCHa) flau, lustlos (Markt)b) wenig gefragt (Ware)c) billig (Geld)B adv leicht, bequem:easy to dispose of leicht verkäuflich;easy to follow leicht verständlich;easy to use leicht zu handhaben(d), pflegeleicht;a) sich Zeit lassen, langsam tun,b) sich nicht aufregen;a) immer mit der Ruhe!,b) keine Bange!;a) jemanden od etwas sachte anfassen,b) schonen oder sparsam umgehen mit;go easy on the mustard (im Restaurant etc) (bitte) nicht zu viel Senf;go easy on the pocket den Geldbeutel nicht belasten;easy all! (Rudern) halt!;stand easy! MIL rührt euch!;easier said than done leichter gesagt als getan;* * *1. adjective1) (not difficult) leichteasy to clean/see — etc. leicht zu reinigen/sehen usw.
it is easy to see that... — es ist offensichtlich, dass...; man sieht sofort, dass...
it's as easy as anything — (coll.) es ist kinderleicht
it is easy for him to talk — er hat leicht od. gut reden
on easy terms — auf Raten [kaufen]
2) (free from pain, anxiety, etc.) sorglos, angenehm [Leben, Zeit]make it or things easy for somebody — es jemandem leicht machen
3) (free from constraint, strictness, etc.) ungezwungen; unbefangen [Art]he is easy to get on with/work with — mit ihm kann man gut auskommen / zusammenarbeiten
2. adverbI'm easy — (coll.) es ist mir egal
easy does it — immer langsam od. sachte
go easy on or with — sparsam umgehen mit
go easy on or with somebody — mit jemandem nachsichtig sein
take it easy! — (calm down!) beruhige dich!
take it or things or life easy — sich nicht übernehmen
* * *adj.bequem adj.leicht adj.ungezwungen adj.unschwer adj. -
112 feverish
adjective1) (Med.) fiebrig; Fieber[zustand, -traum]be feverish — fiebern; Fieber haben
2) fiebrig [Erwartung]; fieberhaft [Aufregung, Eifer, Kampf, Eile]* * *2) (restlessly excited: a feverish air.) fieberhaft* * *fe·ver·ish[ˈfi:vərɪʃ]1. (ill) fiebrig2. (frantic) fieberhaft* * *['fiːvərIS]adj1) (= frenzied, frantic) excitement, activity, haste, pace, effort fieberhaft; speculation wild; atmosphere, expectation fiebrigto work at a feverish pace — in fieberhafter Eile arbeiten
* * *feverish [ˈfiːvərıʃ] adj (adv feverishly)1. a) fieberkrank:be feverish Fieber habenb) fieb(e)rig, Fieber…:feverish cold fieberhafte oder fiebrige Erkältung;feverish dream Fiebertraum m;feverish eyes fieberglänzende Augen2. Fieber hervorrufend3. fig fieberhaft, aufgeregt:feverish activity fieberhafte Betriebsamkeit;be feverish with excitement vor Aufregung fiebern;await sth feverishly einer Sache entgegenfiebern* * *adjective1) (Med.) fiebrig; Fieber[zustand, -traum]be feverish — fiebern; Fieber haben
2) fiebrig [Erwartung]; fieberhaft [Aufregung, Eifer, Kampf, Eile]* * *adj.fieberhaft adj.fiebrig adj. -
113 force
1.[fɔːs]noun1) no pl. (strength, power) Stärke, die; (of bomb, explosion, attack, storm) Wucht, die; (physical strength) Kraft, dieachieve something by brute force — etwas mit roher Gewalt erreichen
by force of — auf Grund (+ Gen.)
come into force — [Gesetz usw.:] in Kraft treten
put in[to] force — in Kraft setzen
use or employ force [against somebody] — Gewalt [gegen jemanden] anwenden
by force — gewaltsam; mit Gewalt
4) (organized group) (of workers) Kolonne, die; Trupp, der; (of police) Einheit, die; (Mil.) Armee, diethe forces — die Armee
there are forces in action/at work here... — hier walten Kräfte/sind Kräfte am Werk...
he is a force in the land (fig.)/a force to be reckoned with — er ist ein einflussreicher Mann im Land/eine Macht, die nicht zu unterschätzen ist
6) (meaning) Bedeutung, die7) (Phys.) Kraft, die2. transitive verb1) zwingenforce somebody/oneself [to do something] — jemanden/sich zwingen[, etwas zu tun]
be forced to do something — gezwungen sein od. sich gezwungen sehen, etwas zu tun
I was forced to accept/into accepting the offer — (felt obliged) ich fühlte mich verpflichtet, das Angebot anzunehmen
force somebody's hand — (fig.) jemanden zwingen zu handeln
2) (take by force)he forced it out of her hands — er riss es ihr aus der Hand
force a confession from somebody — (fig.) jemanden zu einem Geständnis zwingen
3) (push)force something into something — etwas in etwas (Akk.) [hinein]zwängen
force something [up]on somebody — jemandem etwas aufzwingen od. aufnötigen
5) (break open)force [open] — aufbrechen
6) (effect by violent means) sich (Dat.) erzwingen [Zutritt]force one's way in[to a building] — sich (Dat.) mit Gewalt Zutritt [zu einem Gebäude] verschaffen
7) (produce with effort) sich zwingen zuPhrasal Verbs:- force up* * *[fo:s] 1. noun1) (strength or power that can be felt: the force of the wind.) die Kraft2) (a person or thing that has great power: the forces of Nature.) die Kraft3) ((sometimes with capital) a group of men prepared for action: the police force; the Royal Air Force.) die Truppe2. verb1) (to make (someone or something) do something, go somewhere etc, often against his etc will: He forced me to give him money.) zwingen2) (to achieve by strength or effort: He forced a smile despite his grief.) erzwingen•- forced- forceful
- forcefully
- forces
- in
- into force* * *[fɔ:s, AM fɔ:rs]I. nshe slapped his face with unexpected \force sie versetzte ihm eine unerwartet kräftige Ohrfeigeby \force of arms mit Waffengewaltthe \force of an earthquake/a hurricane die Stärke eines Erdbebens/Wirbelsturmswith full \force mit voller Wuchtto use \force Gewalt anwendenby \force gewaltsam, mit Gewaltunder the \force of circumstances unter dem Zwang der Verhältnisse\force of attraction Anziehungsvermögen nt\force of current Stromstärke f\force of gravity Schwerkraft f, Erdanziehungskraft f\force of inertia Trägheitskraft f▪ in \force in großer Zahlthe \force of sb's arguments jds Überzeugungskraft f\force of habit die Macht der Gewohnheitfrom \force of habit aus reiner Gewohnheithe was a powerful \force in politics er war ein einflussreicher Mann in der Politikthe \forces of evil die Mächte des Bösento have the \force of law rechtsverbindlich seinto be in/come [or be brought] into \force in Kraft sein/tretento put sth in[to] \force etw in Kraft setzenpolice \force Polizei fair \force Luftwaffe flabour \force Arbeitskräfte plarmed \forces Streitkräfte pl10.▶ to combine [or join] \forces zusammenhelfenwith combined \forces mit vereinten Kräften▶ by sheer \force of numbers aufgrund zahlenmäßiger ÜberlegenheitII. vt1. (compel)▪ to \force sb/oneself [to do sth] jdn/sich zwingen [etw zu tun]to \force sb out of the car jdn zwingen auszusteigento \force sb out of the house jdn zwingen das Haus zu verlassento \force sb to the floor jdn zu Boden zwingen▪ to be \forced to do sth gezwungen werden etw zu tun; (feel the necessity) gezwungen sein etw zu tun; (feel obliged) sich akk gezwungen sehen etw zu tun▪ to \force sb into doing sth jdn [dazu] zwingen, etw zu tunthe \forced us into the cellar sie zwangen uns in den Keller [zu gehen]to \force sb into the car jdn [dazu] zwingen, einzusteigen [o in den Wagen zu steigen]to \force sb into prostitution/resignation jdn zur Prostitution/zum Rücktritt zwingen2.▪ to \force sth etw erzwingenthe burglar \forced an entry der Einbrecher verschaffte sich mit Gewalt Zutrittto \force a confession out of sb jdn zu einem Geständnis zwingen, ein Geständnis von jdm erzwingento \force a smile gezwungen lächeln, sich akk zu einem Lächeln zwingento \force one's way into/through/out of sth sich dat seinen Weg in/durch etw akk /aus etw dat bahnento \force words out of sb jdm die Worte aus der Nase ziehen fam4. (make accept)▪ to \force sth on sb jdm etw aufzwingen5. (push, squeeze)to \force a nail into a wall einen Nagel in eine Wand treiben6. LAW7. (open)to \force a door/a lock eine Tür/ein Schloss aufbrechento \force a zip einen Reißverschluss mit Gewalt öffnen8. (make grow faster)to \force fruits/vegetables Früchte/Gemüse treiben fachspr\forced salad getriebener Salat fachspr9.▶ to \force sb's hand jdn zum Handeln zwingen▶ to \force an issue eine Entscheidung erzwingen▶ to \force the pace das Tempo forcieren* * *[fɔːs]1. n1) no pl (= physical strength, power) Kraft f; (of blow, impact, collision) Wucht f; (= physical coercion) Gewalt f; (PHYS) Kraft fthe force of the wind was so great he could hardly stand — der Wind war so stark, dass er kaum stehen konnte
they were there in force —
2) no pl (fig) (of argument) Überzeugungskraft f; (of music, phrase) Eindringlichkeit f; (of character) Stärke f; (of words) Macht fthe force of circumstances —
I see the force of what he is saying — ich sehe ein, was er sagt, ist zwingend
3) (= powerful thing, person) Macht fhe is a powerful force in the reform movement — er ist ein einflussreicher Mann in der Reformbewegung
See:→ life force4)See:5)to come into/be in force — in Kraft treten/sein
2. vt1) (= compel) zwingento force sb/oneself to do sth — jdn/sich zwingen, etw zu tun
he was forced to conclude that... — er sah sich zu der Folgerung gezwungen or gedrängt, dass...
2) (= extort, obtain by force) erzwingento force an error (Sport) — einen Fehler erzwingen, den Gegner ausspielen
3)to force sth ( up)on sb (present, one's company) — jdm etw aufdrängen; conditions, obedience jdm etw auferlegen; conditions, decision, war jdm etw aufzwingen
he forced himself on her (sexually) — er tat ihr Gewalt an
4) (= break open) aufbrechento force (an) entry — sich (dat) gewaltsam Zugang or Zutritt verschaffen
5)(= push, squeeze)
to force books into a box — Bücher in eine Kiste zwängenthe liquid is forced up the tube by a pump — die Flüssigkeit wird von einer Pumpe durch das Rohr nach oben gepresst
if it won't open/go in, don't force it — wenn es nicht aufgeht/passt, wende keine Gewalt an
to force one's way into sth — sich (dat) gewaltsam Zugang zu etw or in etw (acc)
to force one's way through — sich (dat) gewaltsam einen Weg bahnen
6) plants treiben7)(= produce with effort)
to force a smile — gezwungen lächeln* * *A s1. Stärke f, Kraft f, Wucht f (auch fig):force of gravity PHYS Schwerkraft;by force of arms mit Waffengewalt;a) sich zusammentun ( with mit),2. fig (auch politische etc) Kraft:forces of nature Naturkräfte, -gewalten3. Gewalt f:by force gewaltsam, mit Gewalt ( → A 4)by force zwangsweise ( → A 3);the force of circumstances der Zwang der Verhältnissebe in force in Kraft sein, gelten;6. Einfluss m, Macht f, Wirkung f, (Durchschlags-, Überzeugungs)Kraft f, Nachdruck m:lend force to Nachdruck verleihen (dat);the force of habit die Macht der Gewohnheit;from force of habit aus Gewohnheit7. (geistige oder moralische) Kraft9. umg Menge f:10. MILa) oft pl Streit-, Kriegsmacht fb) pl (Gesamt)Streitkräfte plc) pl Truppe f, Verband m11. Truppe f, Mannschaft f:a strong force of police ein starkes Polizeiaufgebot;B v/t1. zwingen, nötigen:force sb to resign jemanden zum Rücktritt zwingen;force sb’s hand jemanden zu handeln zwingen;we were forced to listen to their argument wir mussten uns (notgedrungen) ihren Streit mit anhören2. etwas erzwingen, durchsetzen, -drücken:force a smile gezwungen oder gequält lächeln, sich zu einem Lächeln zwingen, sich ein Lächeln abquälen;force sth from sb etwas von jemandem erzwingen;3. zwängen, drängen, drücken, pressen:force back (out, together) zurücktreiben (herausdrücken, zusammenpressen);she forced back her tears sie unterdrückte die Tränen;force down sein Essen hinunterwürgen;force one’s way into sich gewaltsam Zutritt verschaffen zu;force sb to the left jemanden nach links abdrängen;an idea forced itself into my mind ein Gedanke drängte sich mir auf6. aufzwingen, -drängen, -nötigen ( alle:sth [up]on sb jemandem etwas):force o.s. on sb sich jemandem aufdrängen7. überwältigen8. MIL erstürmen, erobern10. jemandem, auch einer Frau, auch fig dem Sinn etc Gewalt antun11. fig einen Ausdruck etc zu Tode reiten, zerreden12. das Tempo beschleunigen, forcieren14. (an)treibenF abk1. Fahrenheit3. French* * *1.[fɔːs]noun1) no pl. (strength, power) Stärke, die; (of bomb, explosion, attack, storm) Wucht, die; (physical strength) Kraft, diein force — (in large numbers) mit einem großen Aufgebot (see also b)
by force of — auf Grund (+ Gen.)
in force — (in effect) in Kraft
come into force — [Gesetz usw.:] in Kraft treten
put in[to] force — in Kraft setzen
3) (coercion, violence) Gewalt, dieuse or employ force [against somebody] — Gewalt [gegen jemanden] anwenden
by force — gewaltsam; mit Gewalt
4) (organized group) (of workers) Kolonne, die; Trupp, der; (of police) Einheit, die; (Mil.) Armee, diethere are forces in action/at work here... — hier walten Kräfte/sind Kräfte am Werk...
he is a force in the land (fig.)/a force to be reckoned with — er ist ein einflussreicher Mann im Land/eine Macht, die nicht zu unterschätzen ist
6) (meaning) Bedeutung, die7) (Phys.) Kraft, die2. transitive verb1) zwingenforce somebody/oneself [to do something] — jemanden/sich zwingen[, etwas zu tun]
be forced to do something — gezwungen sein od. sich gezwungen sehen, etwas zu tun
I was forced to accept/into accepting the offer — (felt obliged) ich fühlte mich verpflichtet, das Angebot anzunehmen
force somebody's hand — (fig.) jemanden zwingen zu handeln
force a confession from somebody — (fig.) jemanden zu einem Geständnis zwingen
3) (push)force something into something — etwas in etwas (Akk.) [hinein]zwängen
4) (impose, inflict)force something [up]on somebody — jemandem etwas aufzwingen od. aufnötigen
5) (break open)force [open] — aufbrechen
6) (effect by violent means) sich (Dat.) erzwingen [Zutritt]force one's way in[to a building] — sich (Dat.) mit Gewalt Zutritt [zu einem Gebäude] verschaffen
7) (produce with effort) sich zwingen zuPhrasal Verbs:- force up* * *n.Gewalt -en f.Kraft ¨-e f.Macht ¨-e f.Stärke -n f.Wirkung -en f.Zwang ¨-e m. v.erzwingen v.forcieren v.zwingen v.(§ p.,pp.: zwang, gezwungen) -
114 glacial
adjective1) (icy) eisig; (fig.) eiskalt2) (Geol.) Gletscher-* * *['ɡleiʃəl]1) (of glaciers; formed by ice: a glacial valley; glacial deposits.)2) (extremely cold: a glacial wind.)* * *gla·cial[ˈgleɪsiəl, AM ˈgleɪʃəl]adj inv1. (left by glacier)\glacial deposits glaziale Ablagerungen\glacial lake Gletschersee m2. (freezing) eisig\glacial wind eiskalter Wind3. (hostile) feindlichshe gave me a \glacial stare sie warf mir einen eisigen Blick zu* * *['gleIsɪəl]adjat a glacial pace (fig) — im Schneckentempo
* * *glacial detritus Glazialschutt m2. eiszeitlich:glacial boulder Findling m;glacial man Eiszeitmensch m3. CHEM Eis…:glacial acetic acid Eisessig m4. eisig (auch fig):* * *adjective1) (icy) eisig; (fig.) eiskalt2) (Geol.) Gletscher-* * *adj.eisig adj. -
115 hot
adjective1) heiß; (cooked) warm [Mahlzeit, Essen]; (fig.): (potentially dangerous, difficult) heiß (ugs.) [Thema, Geschichte]; ungemütlich, gefährlich [Lage]be too hot to handle — (fig.) eine zu heiße Angelegenheit sein (ugs.)
make it or things [too] hot for somebody — (fig.) jemandem die Hölle heiß machen (ugs.)
2) (feeling heat)I am/feel hot — mir ist heiß
3) (pungent) scharf [Gewürz, Senf usw.]4) (passionate, lustful) heiß [Küsse, Tränen, Umarmung]be hot for something — heiß auf etwas (Akk.) sein (ugs.)
he's really hot on her — (sexually) er ist richtig scharf auf sie (ugs.)
get [all] hot and bothered — sich [fürchterlich (ugs.)] aufregen
be hot at something — in etwas (Dat.) [ganz] groß sein (ugs.)
I'm not too hot at that — darin bin ich nicht besonders umwerfend (ugs.)
be hot on something — (knowledgeable) sich in od. mit etwas (Dat.) gut auskennen
7) (recent) noch warm [Nachrichten]this is really hot [news] — das ist wirklich das Neueste vom Neuen
8) (close)you are getting hot/are hot — (in children's games) es wird schon wärmer/[jetzt ist es] heiß
follow hot on somebody's heels — jemandem dicht auf den Fersen folgen (ugs.)
9) (coll.): (in demand) zugkräftiga hot property — (singer, actress, etc.) eine ertragreiche Zugnummer; (company, invention, etc.) eine ertragreiche Geldanlage
10) (Sport; also fig.) heiß (ugs.) [Tipp, Favorit]11) (sl.): (illegally obtained) heiß [Ware, Geld]. See also academic.ru/7680/blow">blow I 1. 2); cake 1. 1); collar 1. 1); potatoPhrasal Verbs:- hot up* * *[hot]2) (very warm: a hot day; Running makes me feel hot.) heiß3) ((of food) having a sharp, burning taste: a hot curry.) scharf4) (easily made angry: a hot temper.) hitzig5) (recent; fresh: hot news.) frisch•- hotly- hot air
- hot-blooded
- hot dog
- hotfoot
- hothead
- hotheaded
- hothouse
- hot-plate
- be in
- get into hot water
- hot up
- in hot pursuit
- like hot cakes* * *[hɒt, AM hɑ:t]I. adj<- tt->1. (temperature) heißshe was \hot ihr war heiß2. (spicy) food scharfto be \hot with rage vor Wut kochento have a \hot temper leicht erregbar sein4. (close)the gang drove off with the police in \hot pursuit die Bande fuhr davon mit der Polizei dicht auf den Fersenyou're getting \hot (in guessing game) wärmermy Spanish is not all that \hot mein Spanisch ist nicht gerade umwerfend famhe's Hollywood's \hottest actor er ist Hollywoods begehrtester SchauspielerI don't feel so \hot mir geht es nicht so besonders famto be \hot stuff absolute Spitze sein fam\hot tip heißer Tipp famto be \hot on punctuality übertrieben großen Wert auf Pünktlichkeit legento be \hot for travel/skiing leidenschaftlich gern reisen/Ski fahrenthe mafia were making it too \hot for them die Mafia machte ihnen die Hölle heiß fam\hot romance leidenschaftliche Liebesaffäre\hot gossip das Allerneueste11.▶ sb goes \hot and cold jdn überläuft es heiß und kalt▶ \hot off the presses druckfrischII. vt<- tt->to \hot up a car's engine hochschaltento \hot up a party eine Party in Schwung bringento \hot up the speed das Tempo steigernIII. vi<- tt->IV. n▶ to have the \hots for sb scharf auf jdn sein sl* * *[hɒt]1. adj (+er)1) heiß; meal, tap, drink warmin the hot weather — bei dem heißen Wetter, wenn es so heiß ist
the room was hot — in dem Zimmer war es heiß
5) (inf: in demand) product zugkräftig... are totally hot this season —... sind momentan total in (inf)
6) (inf: good, competent) stark (inf)7) (fig)or favorite (US) — hoch favorisiert sein, der große Favorit sein
the latest designs hot from Milan — die neuesten Entwürfe, gerade aus Mailand eingetroffen
she has a hot temper — sie braust leicht auf, sie hat ein hitziges Wesen
it's too hot to handle (political issue, in journalism) — das ist ein heißes Eisen
that's a hot button, that hits a hot button (US) — das ist ein heißes Eisen
to get into hot water — in Schwulitäten kommen (inf), in (des) Teufels Küche kommen (inf)
to feel hot and bothered (inf) — ins Schwitzen kommen (inf)
I went hot and cold all over ( inf, with emotion ) — mir wurde es ganz anders
things started getting hot in the tenth round (inf) — in der zehnten Runde wurde es langsam spannend or gings los (inf)
to make things too hot for sb (inf) — jdm die Hölle heißmachen (inf), jdm einheizen (inf)
that girl's smoking hot ( US sl ) — die Frau ist voll scharf (inf)
See:→ trail2. adv (+er)3. n* * *A adj (adv hotly)2. warm, heiß (Speisen):hot meal warme Mahlzeit;hot and hot ganz heiß, direkt vom Feuer3. erhitzt, heiß:I am hot mir ist heiß;I went hot and cold es überlief mich heiß und kalt4. a) scharf (Gewürze)b) scharf gewürzt (Gericht etc)5. heiß, hitzig, heftig, erbittert (Kampf etc):hot words heftige Worte;6. leidenschaftlich, feurig:a hot temper ein hitziges Temperament;a hot patriot ein glühender Patriot;7. a) wütend, erbostb) aufgeregt:get hot and bothered sich aufregen8. heiß umg:a) ZOOL brünstigb) umg spitz, geil9. heiß (im Suchspiel):you’re getting hot(ter)!a) es wird schon heißer!,b) fig du kommst der Sache schon näher!10. ganz neu oder frisch, noch warm:11. umga) toll, großartig:it (he) is not so hot es (er) ist nicht so toll;b) heiß, vielversprechend (Tipp):13. umg ungemütlich, gefährlich:make it hot for sb jemandem die Hölle heißmachen, jemandem gründlich einheizen (beide umg);the place was getting too hot for him ihm wurde der Boden zu heiß (unter den Füßen);be in hot water in Schwulitäten sein umg, Ärger oder Schwierigkeiten haben (besonders mit einer Behörde);a) jemanden in Schwulitäten bringen,b) in Schwulitäten kommen, Ärger oder Schwierigkeiten kriegen;get into hot water with sb es mit jemandem zu tun kriegen;a) wütend, erbost,b) aufgeregt,c) verlegen14. umga) heiß (gestohlen, geschmuggelt etc):b) (von der Polizei) gesucht17. TECH, ELEK Heiß…, Warm…, Glüh…B adv heiß:get it hot (and strong) umg eins auf den Deckel kriegen;give it hot (and strong) to sb umg jemandem gründlich einheizen, jemandem die Hölle heißmachen; → blow1 B 1, run C 17, track A 1, trail C 4C v/ta) fig an-, aufheizen:hot up the pace SPORT aufs Tempo drücken; aufdrehenb) Schwung bringen in (akk)c) ein Auto, einen Motor frisieren, aufmotzenD v/ib) schwungvoller werden:things hotted up es kam Schwung in die Sache* * *adjective1) heiß; (cooked) warm [Mahlzeit, Essen]; (fig.): (potentially dangerous, difficult) heiß (ugs.) [Thema, Geschichte]; ungemütlich, gefährlich [Lage]be too hot to handle — (fig.) eine zu heiße Angelegenheit sein (ugs.)
make it or things [too] hot for somebody — (fig.) jemandem die Hölle heiß machen (ugs.)
I am/feel hot — mir ist heiß
3) (pungent) scharf [Gewürz, Senf usw.]4) (passionate, lustful) heiß [Küsse, Tränen, Umarmung]be hot for something — heiß auf etwas (Akk.) sein (ugs.)
he's really hot on her — (sexually) er ist richtig scharf auf sie (ugs.)
5) (agitated, angry) hitzigget [all] hot and bothered — sich [fürchterlich (ugs.)] aufregen
be hot at something — in etwas (Dat.) [ganz] groß sein (ugs.)
be hot on something — (knowledgeable) sich in od. mit etwas (Dat.) gut auskennen
7) (recent) noch warm [Nachrichten]this is really hot [news] — das ist wirklich das Neueste vom Neuen
8) (close)you are getting hot/are hot — (in children's games) es wird schon wärmer/[jetzt ist es] heiß
9) (coll.): (in demand) zugkräftiga hot property — (singer, actress, etc.) eine ertragreiche Zugnummer; (company, invention, etc.) eine ertragreiche Geldanlage
10) (Sport; also fig.) heiß (ugs.) [Tipp, Favorit]11) (sl.): (illegally obtained) heiß [Ware, Geld]. See also blow I 1. 2); cake 1. 1); collar 1. 1); potatoPhrasal Verbs:- hot up* * *adj.heiß adj.scharf adj.scharf gewürzt adj.warm adj. expr.echt geil* ausdr. -
116 bonus
bonus (arch. duonus, s. S. 852), a, um, Compar. melior, -ius, Genet. -ōris, Superl. optimus (v. opto), a, um, gut seiner Natur u. seinem Wesen nach (Ggstz. malus), fast in allen Beziehungen entsprechend dem griech. ἀγαθός (Ggstz. κακός), I) adi.: A) gut sowohl in physischer als auch in geistiger Hinsicht, trefflich, tüchtig, brav u. dgl., 1) an sich gut, bonae aedes, boni postes, Plaut.: nummi boni (Ggstz. nummi adulterini), Cic.: calamus, Cic.: agrum meliorem in his regionibus habet nemo, Ter.: optimum argentum, vortrefflich gearbeitetes, Cic. – vox, Quint.: bonā esse voce, Plaut. – memoria (Gedächtnis) b., Cic.: si meliore memoriā es, velim scire, ecquid de te recordere, Ter. – bona carmina (Ggstz. mala c.), Hor.: verba suā naturā bona aut mala (versch. v. bona verba unten no. I, A, 2, l), Cic.: verba valde bona, Cic.: bona dicta, Witze, Enn. fr.: scripta optima Graecorum, Hor.: omnia meliora facere, vervollkommnen, Cic. Tusc. 1, 1. – ars b., artes b., lobenswerte-, edle Eigenschaft, -Eigenschaften, Sing. b. Quint., Plur. b. Sall. u. Tac. (vgl. Spalding Quint. 12, 1, 7). – bonae res, das Gute (Ggstz. aliena ac nihil profutura), Sall. Iug. 1, 5. – adulescentes bonā indole praediti, Cic.: vir egregio ingenio bonisque omnibus disciplinis, Gell. – optimum est! vortrefflich! Plaut. (s. Brix Plaut. capt. 696).————Insbes.: a) = καλός der äußern Erscheinung nach gut, hübsch, schön, forma bona, Ter. u. Varr., melior, Hor.: cervix b., Suet.: M. Lepidus iuvenis formā, quam mente melior, Vell.: mulier bona aspectu, Ambros. ep. 27. no. 16. – b) von Geburt gut, von guter Abkunft, vornehm, angesehen, auch mit ethischem Nebenbegr. des Rechtlichen, Achtungswerten, wie honett, bono genere natus, Plaut. u. Cic. u. (Ggstz. malo genere natus) Cornif. rhet.: illam civem esse Atticam, bonis prognatam, honetter Leute Kind, Ter. – c) zum Geschäft gut, tüchtig, geschickt, brav, wacker, α) übh.: gubernator, gladiator, imperator, Cic.: dux, Ov.: poëta, Cic.: non boni, sed imperiti medici, Cels.: übtr., stilus optimus et praestantissimus dicendi magister, Cic. – m. Abl., hic iaculo bonus, hic longe fallente sagittā, Verg.: et proelio strenuus erat et consilio bonus, Sall. (vgl. im folg. pace belloque b.). – u. bonus (geschickt, kundig) m. Infin., Verg. ecl. 5, 1. Val. Flacc. 1, 438. Sil. 14, 453: u. so so melior (geeigneter, brauchbarer, tüchtiger) m. Infin., Pers. 4, 16. Lucan. 8, 381. Sil. 1, 681. Val. Flacc. 1, 424. Claud. IV. cons. Hon. 541; de nupt. Hon. et Mar. 314: u. optimus m. Infin., Stat. silv. 2, 3, 70. – subst., boni, tüchtige Männer, Cic. Tusc. 1, 110. – β) zum Kampfe, im Kriege tüchtig, wacker, brav (Ggstz. malus, ignavus, s. Dietsch Sall. Iug. 86, 3), meist subst., iuxta boni malique, strenui et imbelles————inulti obtruncari, Sall.: pari periculo, sed famā impari boni atque ignavi erant, Sall.: optimus quisque cadere aut sauciari, Sall. – m. Abl., vir pace belloque b., Liv.: bonus militiā, Tac.: bello meliores (Ggstz. rudes), Sall.: Pisidae optimi bello, Liv. Vgl. Fabri Sall. Iug. 13, 1. Drak. Liv. 4, 2, 2. Kießl. Tac. ann. 1, 3.2) in bezug auf die Empfindung, das Befinden, die Lage jmds., gut, trefflich, frisch, gesund, angenehm, günstig, glücklich, a) v. phys.. u. geistigen Befinden, gut, trefflich, gesund, valetudo bona, Cic., optima, Caes. – mens b., vernünftiger, gesunder Verstand (Ggstz. furor), Liv. u.a.: numquid vis? D. mentem vobis meliorem dari, Ter. – animus b., ein ruhiger, gelassener Sinn, Plaut.: bono animo esse, guten Mutes sein, Cic. u.a. (bes. oft es bono animo u. bono animo es, sei guten Muts, Komik., Varr. u. Apul.; s. Hildebr. Apul. met. 7, 12. p. 567): bonum animum (Mut) habere, Liv., de Numidia, Sall. – b) v. phys. Eigenschaften u. Zuständen, gut, frisch, gesund, color (Gesichtsfarbe), Lucr. u. (Ggstz. malus) Ov.: melior sanguis (Jugendblut) dabat, Verg.: aetas bona, das frische Alter = die Jugend (Ggstz. aetas mala), Cic. u. (der Tiere) Varr. – v. Lust u. Witterung, caelum b., Cato: bona et certa tempestas, Cic.: tempestas melior, via peior, Hor. – c) v. Örtl.: Th. Non in loco emit perbono has (aedes)? Tr. Immo optimo. Plaut.: amnis————doctus iter melius, Hor. – d) v. unschädlichen Dingen, gesund, heilsam, unschädlich, vinum, Cels.: aquae, Prop. – e) v. den Sinnen angenehmen Dingen, gut, köstlich, edel, regio rebus opima bonis, Lucr.: bonis rebus explere, Lucr.: optimis rebus uti, in jeder Hinsicht auf das beste (feinste) eingerichtet sein, Nep. – grandi pecuniā et re bonā multā (mit vielen Kostbarkeiten) copiosus, Gell. – optima quaedam (Ggstz. vilia et minuta), Plin. ep. 2, 6, 2. – insbes., bonae res, wie τὰ ἀγαθά, köstliche Sachen, d.i. köstliche Salben, Leckerbissen, Delikatessen, Nep.: cena b., Catull.: cenarum bonarum assectator, Sen. – f) v. Nachrichten u. Gerüchten, gut, angenehm, günstig, nuntii b., Plaut.: bona de Domitio, praeclara de Afranio fama est, Cic. – g) v. Gesinnung u. Denkart, et quorum melior sententia menti, Verg. – h) v. Lebens- u. Gemütszuständen, fama b. (ευδοξία), guter Ruf, Cic. (vgl. fama): optimae opinionis vir, ICt. – cum bona gratia, s. gratia. – cum b. venia, u. bl. bonā veniā, s. venia. – spes b., Cic. u.a. (vgl. spes). – i) v. menschl. Handlungen, Verhältnissen u. Lagen, gut = nützlich, verdienstlich, bona facta, Tac.: exemplum b., Tac.: alcis operā optimā fortissimāque usum esse, Caes.: bonā fortique operā eorum se ad eam diem usum, Liv.: bonam operam navare adversus alqm, Aur. Vict. – od. gut = gedeihlich, günstig, glücklich, bona initia (Ggstz. mali eventus), Sall.:————bonus eventus, Varr.: exitus boni, Hor.: haec omnia meliores habebunt exitus, Cic.: fata b., Hor.: fatis melioribus uti, Verg.: salutis bonae si quid, Cic.: raro simul hominibus bonam fortunam bonamque mentem dari, Liv.: b. mors, ein glücklicher, leichter Tod, Plin. ep.: b. navigatio, Cic. u. Val. Max. – bonae res, günstige, glückliche Umstände od. Lage, Glück (Ggstz. malae), Plaut., Cic. u. Liv.: res et fortunae tuae... quae quidem cotidie faciliores mihi et meliores videntur, Cic. – in bonam partem, in optimam partem accipere (vgl. accipio), Cic. – k) v. der Zeit, gut = günstig, glücklich, froh, heiter, dies b., Ov., Sen. u. Petr.: optima quaeque dies miseris mortalibus aevi prima fugit, Verg.: bona hora, Petr.: bonas horas male collocare, Mart. – endlich l) v. Vorbedeutungen u. allem, was dazu gehört, gut = Glück bringend, günstig, von guter Vorbedeutung, auspicium b., Cic.: meliore opus est auspicio, Plaut.: omine cum bono, Catull.: bona cum alite, Catull.: ite bonis avibus, Ov. – v. der Rede, dicamus bona verba, Tibull.: linguis animisque favete; nunc dicenda bono sunt bona verba die, Ov.: dah. übtr., bona verba quaeso, nur gemach! Ter. Andr. 204. – u. die Eingangsformeln: quod bonum faustum felix fortunatumque sit, Cic.: quod bonum atque fortunatum sit, Plaut.: quod bonum faustumque sit tibi domuique tuae, Caesar Auguste, Suet.: venerare, ut nobis haec habitatio bona————fausta felix fortunataque evenat, Plaut. trin. 40 sq. – u. vor Edikten: bonum factum, Heil u. Glück! Suet. (vgl. die Auslgg. zu Suet. Caes. 80, 2): bonum factum, ut edicta mea servetis, wohlan denn, nehmt in Obacht usw., Plaut.3) in bezug auf Zweck u. Gebrauch gut, d.i. tauglich, geeignet, zweckmäßig, bequem, aetas tironum plerumque melior, taugt besser, Cic. Tusc. 2, 38. – mit ad u. Akk.: terra cuiusmodi sit refert, et ad quam rem bona aut non bona sit, Varr.: campi militi Romano ad proelium boni, Tac. – m. Dat., ager frugum fertilis, bonus pecori, Sall.: quia mons pecori bonus alendo erat, Liv.: civitatibus suis quidem non boni (für ihre St. nicht von Segen), sed etc., Cic. de or. 3, 139. – dah. bonum est, es hilft, Cato. – quod mihi erit bonum atque commodum, bequem u. leicht für mich, Ter. – melius est m. 2. Sup., vitatu quidque petitu sit melius, Hor. sat. 1, 4, 116. – optimus est m. 2. Sup., quist amor cultu optumus, Plaut. mil. 101: bes. optimum factu esse, Cic. ep. 7, 3, 1. Cic. II. Verr. 1, 67 u. 136; Cat. 1, 29. Caes. b.G. 4, 30, 2. Liv. 38, 22, 2. – u. bonum est (es ist gut, ersprießlich, geraten, heilsam) m. Infin., Plaut. Curc. 176. Publ. Syr. sent. 47 R2: bonum atque utile est m. Acc. u. Infin., Dict. Cret. 2, 22: u. bonum videtur m. Infin., Augustin. conf. 8, 1: u. melius est m. Infin., Cic. ep. 9, 18, 2; de legg. 3, 54: u. erit melius m. Infin. perf. act.,————Liv. 3, 41, 3; 3, 48, 2: u. optimum est m. Infin., Caes. b.G. 2, 10, 4: u. optimum factu videtur m. Infin., Sall. Iug. 107, 5: u. optimum videtur m. Acc. u. Infin., Liv. 3, 4, 10 u. 27, 4, 3: u. optimum factu credens od. ratus m. Infin., Sall. Cat. 32, 1; 55, 1; 57, 5: u. (id) optimum est (ist am geratensten) m. folg. ut u. Konj., Plaut. trin. 486. Callistr. dig. 4, 2, 13: u. hoc mihi factu est optimum m. folg. ut u. Konj., Plaut. aul. 582: u. optimum est m. bl. Konj., Plaut. Men. 947 (dazu Brix mehr Belege).4) übtr. auf den Grad einer Menge, gut = ziemlich, nicht unbeträchtlich, ansehnlich, bona pars hominum, Hor.: bonam partem sermonis in hunc diem differre, Cic.: u. verb. bonam magnamque partem ad se attulit, Ter.: sit bona librorum copia, Hor.B) in moral. Hinsicht gut, 1) im allg., gutartig, brav, bieder, redlich, rechtschaffen, zuverlässig, ehrenhaft, treu, ehrlich (s. Dietsch u. Fabri Sall. Iug. 5, 5), a) v. Gesinnung u. Handlungsweise, ingenio bono esse, Ter.: ob mores bonos, Cels.: bono animo in populum Rom. esse, Caes.: consilio bono, in guter Absicht, Cic.: fides b., bonā fide, s. fides. – conscientia b., Quint., conscientia optima, Plin. ep. – bona atque honesta amicitia, Sall.: societas b., Tac.: – causa b., Cic.: ratio bona cum perdita confligit, Cic. – bona pars tui, v. Geist (Ggstz. corpus), Sen.: u. so optima pars hominis, Cic.: u. quod est optimum in————nobis, Lact., u. quod in homine praestantissimum et optimum est, Cic. Vgl. Bünem. Lact. 1, 7, 13. p. 49 sq. – b) v. Pers., bonus auctor, Cic.: u. so auctor valde bonus, auctor optimus, Cic.: M. Lepidus iuvenis formā quam mente melior, Vell.: boni fidelesque socii, Liv.: in foro infimo boni homines et dites ambulant, in medio, ibi ostentatores meri, Plaut.: naturā optimus, Sen.: fecit (homines) ex malis bonos, ex bonis optimos, Capitol. – bes. oft vir bonus u. subst. bl. bonus, der brave, biedere, rechtliche, wohlgesinnte, honette Mann, der Biedermann, Ehrenmann, auch ironisch (s. Sorof Cic. de or. 2, 85. Jordan Cic. Caecin. 16. p. 171), negant quemquam esse bonum virum nisi sapientem, Cic.: hoc autem celandi genus quale sit et cuius hominis, quis non videt? certe non aperti, non simplicis, non ingenui, non iusti, non viri boni; versuti potius, obscuri, astuti, fallacis etc., Cic.: pessimus atque optimus vir, Quint.: iustis autem et fidis hominibus, id est bonis viris, ita fides habetur, ut etc., Sall.: vir gratus bonusque, Liv., od. gratus homo et vir bonus, Cic.: ipso homo melior non est, es gibt keinen braveren Mann als ihn, Petr.: tanto melior! (Ggstz. tanto nequior), wir »desto besser!« (s. Wagner Ter. heaut. 549): homines optimi, die guten (lieben) Leutchen (iron.), Cic.: viri boni est misereri, Cic. – subst. (vgl. Dietsch Sall. Iug. 42, 3), proprium est boni recte facere, Quint. 5, 10, 64: bonus tantum-————modo segnior fit, ubi neglegas, malus improbior, Sall.: Plur., minor vis bonis quam malis inest, Plin. ep.: boni, Ggstz. nefandi (die Ruchlosen), Ov. – u. im Voc. in der Anrede, mein guter, braver, wackerer, wie ὠγαθέ, ὠγαθοί, α) in freundlicher Anrede: dux bone, Hor.: optimi viri, Cic.: o bone, Hor. u. Pers.: bone, Hor.: boni, Hor. – β) mit Ironie: bone vir, sauberer Bursche, Plaut, u. Ter.: quid ais, bone (du sauberer) custos defensorque provinciae? Cic.: boni, ihr lieben Leutchen, Hor. Vgl. Brix Plaut. capt. 951. Spengel Ter. Andr. 616. Fritzsche u. Heindorf Hor. sat. 2, 2, 1. Drak. Sil. 2, 240. – u. Bonus = Χρηστός, der »Redliche«, als Beiname des Phocion, Nep. Phoc. 1, 1.2) insbes.: a) politisch gut-, wohlgesinnt, patriotisch gesinnt, loyal, gemeinsinnig, d.i. in Rom = aristokratisch gesinnt, in Athen usw. = demokratisch gesinnt, ut eum, quem bonum civem semper habuisset, bonum virum (rechtl. M.) esse pateretur, Cic.: bonus et fortis civis (Ggstz. aut timidus aut sibi potius consulens), Cic.: boni cives, boni viri (Ggstz. seditiosus civis), Cic.: qui ita suum consulem observavit, ut et illi quaestor bonus et vobis omnibus optimus civis videretur, Cic.: pars (Partei) melior (Ggstz. pars deterior), Liv. – subst., ein Gutgesinnter, ein Patriot, loyaler Bürger, Sing. u. Plur. b. Cic. u.a.: omnes boni, Cic.: boni complures, Sall.: fautor et cultor bo-————norum, Liv.: so auch optimi viri, achtbare Patrioten, Cic.: u. ironisch, etsi propediem video bonorum (Patrioten), id est lautorum et lo upletium (Leuten, die gern gut leben u. volle Beutel haben) urbem refertam fore, Cic. ad Att. 8, 1, 3. – b) sittlich gut = sittsam, keusch, tugendhaft, quid dicas, nullam mulierem bonam esse, Plaut.: femina, Cic.: virgo, coniunx, Catull.: pueri boni malique, Catull. – amor, Catull. – c) gutmütig, uneigennützig, von Hetären, die kein Geld nehmen, expedit bonas esse vobis, Ter.: at bona, quae nec avara fuit, Tibull. – d) gütig = gnädig, gewogen, gefällig, des bonus veniam, Hor.: vos Manes este boni, Verg.: di boni! als Ausruf, Komik, u. Cic. (s. Spengel Ter. Andr. 338): bone deus, Augustin. conf. 2, 6, 12. – hic si, quā modeste munifico esse licet, vellet bonus atque benignus esse, Hor. – m. Dat., vicinis bonus esto, Cato: sis bonus o felixque tuis, Verg. – m. in u. Akk., eo velim uti possem bono in me, Cic. – dah. als Beiname des Jupiter, Iuppiter Optimus Maximus, abgekürzt OM. ( nicht Maximus Optimus, s. Cic. de nat. deor. 2, 64), Cic. u.a. – u. Bona Dea, s. bes. S. 846. – optimus zuw. noch durch Advv. gesteigert, wie: satis opt., Aur. Vict. Caes. 39, 26: valde opt., Plin. Val. 3, 3: plane opt., Apul. de dogm. Plat. 2, 19: perquam optimus, Itala psalm. 22, 5 (b. Cypr. ep. 63, 12). – ⇒ vulg. Genet. Sing. Femin. bone, Corp. inscr. Lat. 10, 1231 (a 490 p.————Chr.): arch. Dat. Sing. Femin. bonai, Corp. inscr. Lat. 6, 54: arch. Nomin. Plur. bonei, Catull. 61, 232 Schw.: arch. Dat. Plur. boneis, Corp. inscr. Lat. 1, 1194 u. 10, 600. Plaut. Poen. 1216 cod. Ambr. – Kompar. arch. Akk. meliosem, Varr. LL. 7, 27. Paul. ex Fest. 122, 2 = 87, 25 Thewr. (nach Bugges Vorschlag): Abl. Sing. gew. meliore, doch auch meliori, Act. fr. Arv. aus dem J. 101. I. lin. 73. Corp. inscr. Lat. 8, 1183 (aber Cic. Quinct. 4 Kayser und Müller meliore): arch. Dat. od. Abl. Plur. meliosibus, Paul. ex Fest. 264, 6. – Superl. auch gedehnt opitumus, Corp. inscr. Lat. 1, 1016: opitimus, Corp. inscr. Lat. 6, 2440. – Superl. bonissimus od. melissimus ungebr. nach Varr. LL. 8, 75 u. 76; doch bonissima femina, Corp. inscr. Lat. 5, 342*. – arch. Nbf. duōnus, Paul. ex Fest. 67, 1. Cn. Marc. carm. bei Fest. 165 (a), 30; vgl. Gloss. II, 56, 56 ›duonus, ἀγαθός‹: Genet. Plur. duonoro(m), Corp. inscr. Lat. 1, 32.II) subst., bonum, ī, n., Kompar. melius, n., 1) das Gute = die gute Beschaffenheit, der gute Zustand usw., ni vis boni in ipsa inesset forma, Ter.: in bonum vertere, sich zum Guten wenden, zum Guten ausschlagen, Caes.u. Liv.: mutare in deterius aut in melius, Sen.: mutari in melius (von Pers.), Tac.: perniciosa illorum consilia fortuna deflexit in melius, Sen.: pleraque ab saevis adulationibus aliorum in melius flexit, wußte die bessere Seite herauszukehren, Tac.:————reficere in melius et in maius, verbessern u. vergrößern, Plin. ep.: it in melius valetudo principis, es geht besser mit der G. des F., Tac. – 2) wie το ἀγαθόν, bonum, ī, n., u. wie τὰ ἀγαθά, Plur. bona, ōrum, n., das Gut, das Gute, a) übh. jedes phys., geistige u. moralische Gut, Glücksgut, Glück, körperl., geist. u. moral. Vorzug, Talent, Tugend, übh. alles, was gut, recht u. löblich ist (Ggstz. malum), α) Sing.: bonum breve est, Nov. fr.: sapiens et bonum ferre potest modice et malum fortiter aut leviter, Varr. fr.: aut honoribus aucti aut re familiari, aut si aliud quippiam nacti sumus fortuiti boni aut depulimus mali etc., Cic.: forma bonum fragile est, Ov.: summum bonum erae esse putabam hunc Pamphilum, Ter.: bonum tuum concoquas, genieße dein Glück, Petr.: nihil melius homini sit a dis immortalibus datum, kein größeres Gut, Cic. – bonum naturale, angeborenes Talent, Nep. – bonum mentis est virtus, Cic.: bonum tuum auge et exorna, dein Gutes (deine Vorzüge, deine Tugenden), Sen. – ius bonumque, was recht u. gut ist, Sall.: aequum et bonum u. dgl., s. aequus (oben S. 194). – summum bonum, das höchste Gut (im philosoph. Sinne), Cic.: a bono honestoque in pravum abstrahi, Sall.: boni honestique sectator, Dict. – bonum! als Ausruf, etwa »du meine Güte!« Apul. met. 10, 16. – β) Plur.: tria genera bonorum: maxima animi, secunda corporis, externa tertia, Cic.: bona malaque————corporis, Suet.: bona animi, Cic., Sen. u.a. (Ggstz. bona corporis et externa, Sall.): bona aut mala, Vorzüge oder Fehler, Sall.: aber bona malaque vestra, euer Wohl und Wehe, Tac.: acer bonorum et vitiorum suorum iudex, Cic.: ingenii multa bona, Sall.: eloquentiae, ingenii studiique bona, Quint.: bona pacis, Tac. – mala fugere, sequi bona, Cic. – dividere bona diversis, Gutes vom Schädlichen trennen, Hor.: omnes omnia bona dicere, sie sagten alles Gute von mir, Ter. Andr. 97: bona omnia optare od. precari alci, lauter Heil u. Segen, Plaud. rud. 639. Liv. 24, 16, 10: meliora praetervolant, deteriora succedunt, Sen. ep. 108, 25. – di melius duint, di meliora velint od. ferant u. dgl., s. deus. – b) Gut, Güter, Vermögen, Reichtum, -tümer, nur im Plur. (vgl. Cic. parad. 1, 7), bona fortunaeque, Cic.: omnium fortunae et bona, Cic.: bona, fortunae, possessiones omnium, Cic.: b. patria, Cic.: b. paterna et avita, Cic.: bona aliena, Cic.: bona privata, Cic.: bona caduca, Stat.: bonorum omnium heres, Universalerbe, Liv.: divisa inter creditores bona, Tac.: haec Heraclii bona verbo redigere (einziehen), re dissipare, Cic.: alqm patriis bonis evertere od. exturbare, Cic.: ea bona huic Heraclio utenda ac possidenda tradere, Cic. – dah. esse in bonis, im Besitz der Güter (einer Erbschaft) sein, Cic. ep. 13, 30, 1 (dagegen Cic. Tusc. 5, 28: qui sint in bonis, nullo adiuncto malo, d.i. die im Besitze u.————Genusse von [phys.- u. moral.] Gütern aller Art sind): u. in dieser Bedtg. habere in bonis, ICt.: dagegen esse in bonis alcis, im Besitze jmds. sein, jmdm. angehören, ICt. – c) bonum, das Gute = der Nutzen, Vorteil, die Belohnung u. dgl., nullā boni spe, ohne sich etwas Gutes zu versehen, Tac.: quis enim ullam ullius boni spem haberet in eo? sollte sich von ihm etw. G. versehen? Cic.: quid mihi sit boni (was sollte es mir helfen), si mentiar, Plaut.: cui bono fuisset, wenn es zum Nutzen gereicht hätte, zugute gekommen wäre, Cic.: quibus occidi patrem bono fuit, Cic. – bonum publicum, der Staatsvorteil, das Staatswohl, das allgemeine Beste (Ggstz. malum publicum), hoc ita si fiat, publico fiat bono, Plaut.: bene gerere rem bono publico, Plaut.: bonum publicum simulantes, Sall.: ne ira obstaret bono publico, Liv.: privato usui bonum publicum postponitur, Tac. – so auch commune bonum, das gemeine Wohl (Beste), non desinemus communi bono operam dare, Sen. de otio 1 (28), 4. -
117 colloquium
colloquium, ī, n. (colloquor), die Unterredung, das Gespräch, Geplauder, colloquii dies, Nep.: colloquii tempus, Caes.: colloquia nocturna, Liv. u. Tac.: c. Nasonis, Ov.: colloquia amicorum absentium, briefliche Unterredung, brieflicher Verkehr, Cic.: colloquia deûm, Ov.: colloquia alitum, Plin.: colloquia cum hostibus, cum civibus, Cic.: clandestina colloquia cum hostibus, Cic.: colloquium petere, Caes.: colloquium alcis petere, Nep.: c. expetere, Caes.: c. dare, Liv.: c. denegare, Caes.: c. tollere, Caes.: colloquio alterius non egēre, Cic.: c. vitare, Caes.: cum rege c. constituere, Liv.: colloquio diem constituere, Caes.: tempus locumque colloquio statuere, Liv.: diem colloquio decernere, Sall.: is datus est locus colloquio, das war der für die U. bestimmte Ort, Liv.: occulta colloquia habere cum alqo, Liv.: crebra colloquia inter se habere, Caes.: colloquia facere, Planc. in Cic. ep.: colloquia serere cum alqo od. per propinquos popularium, Liv.: per colloquia de pace agere, Caes. – alqm ad colloquium evocare, Caes.: alqm ad colloquium adducere (mitbringen), Caes.: alqm ad colloquium suum pellicere, Suet.: ad colloquium congredi, Liv.: in colloquium convenire, Nep.: in od. ad colloquium venire, Nep. u. Caes.: in colloquium de pace venire, Sall.: alqm mittere ad alqm colloquii causā, Caes.: colloquium differre in posterum diem,————Liv.: c. dirimere (von einem Umstand), Caes.: colloquia militum interrumpere, Caes.: se immiscere colloquiis montanorum, Liv.: colloquio adesse, Liv.: colloquio excludi, Liv.: ex colloquio se proripere, Liv. – verb. in alcis congressum colloquiumque pervenire, Cic.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > colloquium
-
118 condicio
condicio, ōnis f. (condīco), A) im weitern Sinne = die Bestimmung einer Pers. od. Sache = die Stellung, der Stand, die Lage, das Los, der Beruf, die Aufgabe, das Verhältnis, die Beschaffenheit, der Zustand, sofern sie von Natur, durch Geburt, Staatsverfassung, Umstände gegeben sind, humana, Cic.: mortalis, Cic.: communis, Hor.: incerta, Suet.: homines miserrimae condicionis, Vell.: c. servilis, Iustin.: condiciones Attalicae, Hor. – c. omnium civium, Cic.: liberorum populorum, Cic.: infimi generis hominum c. atque fortuna, Cic.: c. od. condiciones vitae, Cic.: c. haec vivendi, Hor.: c. servitutis, serviendi, Cic.: c. nascendi, der durch die Geburt gegebene Zustand, das Los der Geburt, Cic. Cat. 3, 2. Sen. de otio sap. 31, 1. Ps. Quint. decl. 308. Lact. 3, 28, 5. – c. imperii et status provinciae, Cic.: certa c. iuris, Cic.: legum, iudiciorum, temporom c., Cic.: c. vel temporum vel locorum, Quint.: c. loci, Ov.: c. agri, Cic.: c. frumenti, Plin.: praedia optimā condicione, Cic. – pro cuiusque condicione, Suet.: pro regionum condicione, Iustin. – longe aliā condicione ego sum ac ceteri imperatores, Vatin. in Cic. ep.: non afflictiore condicione quam ceteri, Cic.: est (senex) eo meliore condicione, quam adulescens, cum etc., Cic.: ut optumā condicione sit is (daß der ein Vorrecht habe), cuia res (sit), cuium periculum, Cic.: hoc ipso melior————est tua quam nostra condicio, quod etc., Cic.: tolerabili esse condicione servitutis (v. Sklaven), Cic.: nasci eādem condicione, Cic.: generari mortali condicione, Cic.: mortalis condicio alqd recipit od. non recipit, Vell.: eā condicione nati sumus, ut etc., Cic. – est enim infima fortuna et condicio servorum, Cic.: eos in parem iuris libertatisque condicionem atque ipsi sumus recipere, Caes.: quo (otio) iam ipso frui non est condicio, seid ihr jetzt nicht mehr in der Lage, Sall. fr.: quae condicio belli foret, Sall.: miseriore ac duriore condicione postea cum alqo decertare cogi, Caes.: pari condicione ex muro ac turribus bellandi datā, Caes.: cum esset haec illi proposita condicio, ut aut... aut etc., da ihm die Alternative gestellt war, daß er entweder... oder usw., Cic.: u. so eā od. tali condicione propositā, unter diesen Verhältnissen, Cic. u. Caes. – est uno loco condicio melior externae victoriae quam domesticae, die durch einen auswärtigen od. einheimischen Sieg verliehene Stellung, d.i. die Folgen des usw. Sieges, Cic.: sed tamen ea vicisti, quae et naturam et condicionem, ut vinci possent, habebant, in deren Natur u. Verhältnis die Möglichkeit, besiegt zu werden, lag, Cic.: qui suo iudicio essent illam condicionem vitae (Lebensberuf) secuti, Cic.: parem cum ceteris fortunae condicionem subire, Cic. – eius (morbi) haec condicio est, Cels.: cum ante misera condicio vulneris sit, Cels.————B) im engern Sinne, die Bestimmung = die aufgestellte Bedingung, der Vorschlag, Antrag, das Anerbieten, die Forderung, Zumutung, u. prägn. (bes. im Plur.) der durch Aufstellung von Bedingungen gemachte Vertrag, Vergleich, die unter Festsetzung von Bedingungen zustande gekommene Übereinkunft, 1) übh., aequa, iniqua, Cic.: tolerabilis, Cic.: certa iuris, Cic.: condiciones tortae (spitzfindige, verfängliche), confragosae (auf Schrauben gestellte), Plaut. – c. deditionis, Liv.: c. od. condiciones pacis, Liv. (s. unten). – aequā lege et condicione venire (verkauft werden), Cic.: optimā condicione locare alci statuas faciendas, Cic.: si condicio valde bona fuerit, fortassis non omittam, Cic. – duas condiciones ponere (aufstellen), Liv.: si condicio ponatur, utrius vitae sortem legant, hesterni laboris an praesentium epularum? Iustin.: ferre condiciones, Cic., pacis condiciones, Liv.: ferre condiciones aequissimas, Cic., tristes (harte), Liv.: ad alcis condiciones pactionesque accedere, Cic.: condicionem accipere, Cic.: condiciones pacis recipere, Vell.: descendere ad alterutram condicionem, Cael. in Cic. ep.: ad alcis venire condicionem, sich fügen in usw., Cic.: alcis condicione uti, Cic.: tam bonā condicione (Anerbieten) uti non posse, Val. Max. – perducere alqm ad condiciones suas, Cic.: condicionem aequissimam repudiare, Cic.: istam condicionem respuere, Cic.: nullas recusare————condiciones pacis, Liv.: pacis condiciones dimittere, Caes.: a suis condicionibus fugere (wieder abgehen), Cic.: suis condicionibus stare nolle, Cic.: manere in condicione (v. einer Pers.), Cic.: manere in condicione atque pacto, bleibe in Kraft unter den festgestellten Bedingungen (von einer redemptio), Cic.: ea mihi condicio maneat (verbleibe), quā profectus sum, Cic. – duriorem alci condicionem statuere quam ferre possit, Cic.: aliam condicionem tantummodo aequam petere, Sall. – condiciones pacis postulare, Vell.: condiciones pacis alci dicere, Liv.: legatos cum condicionibus pacis Athenas mittere, Iustin.: pacem nolle nisi durissimis condicionibus dare, Eutr.: condiciones pacis conveniunt, non conveniunt, Caes., Liv. u. Nep. – sub condicione, bedingungsweise, Liv. 6, 40, 8. – hāc od. eā (istā) condicione, his condicionibus, unter der B., unter diesen B., auch m. folg. ut od. ne u. Konj. (s. Stürenb. Cic. Arch. 25. p. 147 sqq.), Cic. u.a.: hāc condicione acceperas, Cic.: his condicionibus compositā pace, Liv. (aber nur Liv. 21, 12, 4 sub condicionibus iis de pace agere: u. Ov. fast. 4, 320 accipe sub certa condicione preces). – erst nachaug., sub hac condicione, ut etc., Eutr.: sub (ea) condicione, ne etc., Plin. ep. u. Suet.: sub condicione, ut etc., Phaedr. – ferner eā condicione, si etc., Caecin. in Cic. ep.: erst nachaug. sub condicione, si etc., Suet. – quā lege et quā condicione pereat, Cic. – u. nullā od. non————(nec) ullā condicione, unter keiner B., Cic. – ex qua condicione, infolge welcher B., Liv. 23, 35, 9. – u. in quas condiciones pax fieret, Liv. – u. condicione od. condicionibus, per condicionem, per condiciones, unter Bedingungen, durch einen Vertrag, auf dem Wege des V. (vgl. [über condicionibus] Fabri u. Weißenb. Liv. 23, 7, 1), armis condicione positis, Cic.: cum alqo de ponendis per condicionem armis agitare, Tac.: condicionibus discordiae sedatae sunt, Liv.: posse condicionibus bellum poni, Sall.: per condiciones ad supplicium tradi, Sall.2) insbes., in Liebesangelegenheiten: a) im guten Sinne, die Heiratspartie, die Partie (meton. auch v. der Pers., s. Ruhnken u. Spengel Ter. Andr. 79. Drak. Liv. 3, 45, 11. Seyffert Cic. de amic. 34. Benecke Iustin. 11, 7, 8), vollst. condicio uxoria (Cic. de amic. 34), gew. bl. condicio, zB. alqam in dignam se condicionem collocare, Plaut.: condicionem filiae (für die T.) quaerere, Liv.: aliam condicionem quaerere et ante perspicere (sich schon vorher danach umsehen), Cic.: multas ac diu condiciones circumspicere, sich viel und lange nach einer passenden P. (für seine Tochter) umsehen, Suet.: inter altissimas condiciones generum eligere, Plin. ep.: alci condicionem ferre od. deferre, jmdm. ein Mädchen als P. antragen, Ter. u. Suet.: nullius condicionis non habere potestatem, auf jede P. Anspruch machen können, Nep.: in caelibatu————remanere neque sollicitari ullā condicione amplius posse, Suet.: inter matronas abominanda condicio est, si quis etc., jemand gilt für eine Partie, die jedes alte Weib verschmähen würde, wenn er usw., Sen. – b) im üblen Sinne, Antrag, Gelegenheit zur Buhlschaft, Verhältnis (meton. auch von Buhlen selbst; vgl. Lorenz Plaut. mil. 944), condicionem accipere, Komik.: hinc condiciones legere cotidie, Cic.: quaerere condiciones per amicos, Suet.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > condicio
-
119 consultatio
cōnsultātio, ōnis, f. (2. consulto), die Begutachtung, I) die begutachtende Beratung, Beratschlagung, a) übh. (auch verb. deliberatio et c.): nulla tibi hic iam c. est, hast jetzt gar nicht mit zu beraten (mit zu sprechen), Ter.: circa hanc consultationem disceptatio omnis verteretur, Liv.: consultationem raptim transigere, Liv.: consultationes prolatare, Sall.: coetus et concilia et secretas consultationes esse sinere, Liv.: venit alqd in consultationem, Cic., in deliberationem et consultationem, Cornif. rhet.: nec rei publicae ad consultationem defuit, Capit. – m. Ang. worüber? durch de u. Abl., de tribus (consulibus) consultatione datā, Liv.: de pace dilata consultatio est in concilium Achaeorum, Liv.: consultatio de Macedonico bello integra ad consules... reiecta est, Liv. – od. durch folg. indir. Fragesatz, reliqua consultatio est, quonam modo perpetuā pace quietos obtineamus, Liv.: ea modo, quā irent, consultatio fuit, Liv.: utra societas sit utilior, eam longe minorem ac levioris momenti consultationem esse, Liv.: an omnino mittendus esset consultatio mota est, Liv. – u. mit prägn. Kürze durch folg. Finalsatz m. ne u. Konj., per aliquot dies ea consultatio tenuit (dauerte), ne non reddita bona belli causa... essent, darüber, daß nicht usw., Liv. 2, 3, 5. – b) insbes., als rhet. u. philos. t. t., die Konsultation, Untersuchungsfrage = ein Satz in ab-————strakto, ein Gemeinplatz als zu erörterndes Thema (als Übersetzungsversuch des griech. θέσις neben propositum, quaestio infinita; Ggstz. causa, quaestio finita, ein Satz in konkreto, ein bestimmter Fall), im Sing. u. Plur., s. Cic. de or. 3, 109 u. 111; part. or. 4; de off. 3, 33; ad Att. 9, 4, 3 (Plur.): consultationem proponere, Quint. 3, 8, 59: cum apud C. Caesarem consultatio de poena Theodoti ponitur, Quint. 3, 8, 55. – II) die an jmd. gestellte Anfrage, a) übh.: consultationi alcis respondere, Cic. ad Att. 8, 4, 3: ventitare ad eum nuntios et consultationes, Tac. ann. 16, 14. – b) die Anfrage bei einer höheren Behörde, zB. des Prätors beim Kaiser, Plin. ep. 10, 96 (97), 9. Ulp. dig. 4, 4, 11 u.a. – c) die an einen Rechtsgelehrten gestellte Anfrage, im Sing. u. Plur., honesta consultatio, non expedita sententia, Plin. ep. 7, 18, 1: illae consultationes, Plin. ep. 8, 23, 6: licebit... iuris peritis copiose de consultationibus suis disputare, über die an sie gestellten Anfragen (= Rechtsfälle, über die sie befragt worden, Cic. top. 66. – d) die an ein Orakel gestellte Anfrage, oraculorum (als Übersetzung von πεῦσις), Macr. sat. 1, 17, 50: Plur. bei Suet. Tib. 14, 3.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > consultatio
-
120 requiesco
re-quiēsco, quiēvī, quiētum, ere, ruhen, ausruhen, rasten, I) eig.: 1) im allg.: a) v. Pers.: legiones requiescere iussit, Caes.: paulisper in eius sella, Cic.: sub umbra, Verg. super pilum, Tert.: nullam partem noctis, Cic.: a muneribus rei publicae, Cic.: quo requiesceret animus a domesticis malis, Tac.: satis diu requiesse, Cic.: quamvis ille suā lassus requiescat avenā, Prop. 2, 34, 75 H. – b) übtr., v. Lebl ruhen, ausruhen, sich erholen, requiescat humus, Tibull.: vixdum requiesse aures a strepitu et tumultu hostili, Liv.: requiescit vitis in ulmo (= stützt sich auf usw.), Ov.: requiescit stilus lectione, Quint. – m. Acc., mutata suos requierunt flumina cursus, die Fl. standen nach Veränderung ihres natürlichen Laufes still, Verg. ecl. 8, 4: rapidos etiam requiescunt flumina cursus, Ps. Verg. Cir. 232: sol quoque perpetuos meminit requiescere cursus, Calvus fr. 13 M. (b. Serv. Verg. ecl. 8, 4). – 2) insbes.: a) ruhen, schlafen, lecto, Tibull. u. Prop.: Iuppiter Alcmenae geminas requieverat Arctos, zwei Nächte der Alk. wegen, Prop. – b) im Grabe ruhen, ausruhen, in sepulcro requiescere mortuum, Cic.: Fabricio iunctus fido requiescit Aquinus, Mart.: ossa requiescite in urna, Ov.: auf Grabschriften, C. Pompeius hic requiescit, Petron. 71, 12: requiescit in pace domini, Orell. inscr. 962: baptidiata (= baptizata) requiescit in pace, de————Rossi, inscr. Christ. Vol. I. no. 805: hic mea ferali requiescunt ossa sepulcro, Corp. inscr. Lat. 6, 11407 = Buecheler Carm. epig. 1222. – II) übtr., ausruhen, zur Ruhe kommen, sich beruhigen, animus ex multis miseriis atque periculis requievit, Sall.: ubi primum a luctu requiesset animus, Tac.: in spe huius, Cic.: in hac lectione, Quint.: eorum exitio, Cic. – ⇒ Synkop. Perf.-Formen, requierunt, Verg. ecl. 8, 4: requierant, Catull. 84, 7: requiesset, Catull. 64, 176. Tac. ann. 1, 25: requiesse, Cic. de or. 2, 290; ad Att. 14, 8, 2. Liv. 26, 22, 8. – Vulg. synk. Perf. requevit, de Rossi inscr. Christ. Vol. I. no. 161.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > requiesco
См. также в других словарях:
pace — pace … Dictionnaire des rimes
Pace — may refer to: *Pace (speed), the speed at which movement occurs *Pace (length), a unit of length * Peace in Italian, sometimes written on a rainbow flag * With peace in Latin (ablative case of pax ), sometimes used in formal writing to indicate… … Wikipedia
PACE — steht für: PACE Bewegung, eine internationale Friedensbewegung, deren Name sich vom italienischen Wort pace für „Frieden“ ableitet Partnership for Advanced Computing in Europe, Initiative zur Bündelung der Rechenleistung von Hochleistungsrechnern … Deutsch Wikipedia
Pace — steht für: die Parlamentarische Versammlung des Europarates (Parliamentary Assembly of the Council of Europe) PACE Bewegung, eine internationale Friedensbewegung, deren Name sich vom italienischen Wort pace für „Frieden“ ableitet, siehe… … Deutsch Wikipedia
pace — PÁCE s.f. 1. Stare de bună înţelegere între popoare, situaţie în care nu există conflicte armate sau război între state, popoare, populaţii. 2. Acord al părţilor beligerante asupra încetării războiului, tratat de încheiere a unui conflict armat.… … Dicționar Român
pace — [peɪs] noun [singular] 1. the rate or speed at which something happens: • The average price of a new car began to soar at a faster pace than household incomes. 2. keep pace (with) to change at the same rate as someone or something else: • Next… … Financial and business terms
pace — (p[=a]s), n. [OE. pas, F. pas, from L. passus a step, pace, orig., a stretching out of the feet in walking; cf. pandere, passum, to spread, stretch; perh. akin to E. patent. Cf. {Pas}, {Pass}.] 1. A single movement from one foot to the other in… … The Collaborative International Dictionary of English
pace — s.f. [lat. pax pacis ]. 1. (polit.) a. [condizione di assenza di conflitti, sia all interno di un popolo, di uno stato, ecc., sia all esterno, con altri popoli, altri stati, ecc.: tempo di p. ] ◀▶ conflitto, guerra. b. (estens.) [atto che… … Enciclopedia Italiana
pace — pace1 [pās] n. [ME pas < OFr < L passus, a step, lit., a stretching out of the leg < pp. of pandere, to stretch out < IE base * pet , to stretch out > FATHOM] 1. a step in walking, running, etc.; stride 2. a unit of linear measure … English World dictionary
PACE — may refer to: Contents 1 Associations 2 Biology 3 Cardiology … Wikipedia
pace — Ⅰ. pace [1] ► NOUN 1) a single step taken when walking or running. 2) a gait of a horse, especially one of the recognized trained gaits. 3) speed or rate of motion, development, or change. ► VERB 1) walk at a steady speed, especially without a… … English terms dictionary