-
1 onus
,gris nбремя -
2 Груз
- onus, oneris n; pondus, ponderis n; aerumna; sarcina; -
3 Нагрузка
- onus, oneris, n; -
4 Бремя
- gravamen (imponere); onus, oneris, n; pondus, ponderis, n; sarcina;• взвалить на свои плечи, взять на себя бремя - onera umeris accipere; tollere onus;
-
5 Нести,
носить - ferre; gerere; gestare (puerum in manibus); vehere; vectare (aliquem dorso); tolerare (mulier parvulum sinu tolerans); facere (detrimentum, damnum); sustinere (onus; aliquid dentibus; vestes; sumptum litis); subire (dorso onus; aliquem umeris);• нести на себе - tolerare (unam contignationem);
• носить живого быка на спине - bovem vivum umeris sustinere;
• нести расходы - sumptus tolerare; sumptum sustinere;
• нести повинность - servire;
-
6 носить
ferre [fero, tuli, latum]; gerere [o, gessi, gestum]; gestare [1] (puerum in manibus; arma umeris; gemmam digito); vehere [o, xi, ctum] (aliquid umero); vectare [1] (aliquem dorso); tolerare [1] (mulier parvulum sinu tolerans); facere [io, feci, factum] (detrimentum, damnum); sustinere [eo, ui, tentum] (onus; aliquid dentibus; vestes; sumptum litis); subire [4] (dorso onus; aliquem umeris); habere [eo, ui, itum] (anulum in digito; tunicam; mitram; gladium); bajulare [1] (тяжести); vectitare [1] (aliquid secum); portare [1]• нести на себе tolerare (unam contignationem)
• носить живого быка на спине bovem vivum umeris sustinere
• нести расходы sumptus tolerare; sumptum sustinere
• нести повинность servire
-
7 Взвалить
- aliquo jacere, volvere, supervolvere, involvere;• взвалить бревно на телегу - trabem carro involvere; onerare, onus alicui imponere; rei negotium dare;
• я на тебя этого не взваливаю - tibi hoc oneris non impono;
• взвалить все тяготы государства на вельмож - omnia onera in primores civitatis imponere;
• взвалить на кого вину - culpam in alium derivare, transferre;
-
8 Выдерживать
- ferre; sufferre (laborem; solem); pati; durare; perdurare; tolerare (hiemem; labores; pondus; sitim); sustinere (ignem satis violentum; onus); sustentare (belli difficultates; maerorem; vitia alicujus); capere (magnitudinem fortunae; dolorem ex aliqua re); excipere (vim fluminis; impetum hostium; aliquid aequo animo); transire (ea quae premunt); sufficere; subsistere (ancorae funesque non substiterunt);• выдерживать несколько изданий - aliquoties editum esse;
• галлы не смогли дольше выдержать боя и обратились в бегство - nec ultra sustinuere (= sustinuerunt) certamen Galli, quin terga verterent;
• участок, способный выдержать тяжёлую постройку - solum sufficiens operi firmo;
• боюсь, выдержит ли он (что он не выдержит) - metuo, ut substat;
• выдержать такие опасности - subsistere tantis periclis;
• выдержать подобные расходы - subsistere sumptui;
-
9 Задача
- problema,atis,n; quaestio; pensum; opus propositum; munus, eris n; onus, eris n; -
10 Неравный
- iniquus (distributio; pugna); impar; dispar; inaequalis (triangula inaequalibus lateribus); inaequabilis (greges); dissimilis; inaequatus (inaequatum onus); -
11 Обуза
- gravamen (imponere); onus; pondus, -eris n; sarcina; -
12 Оплодотворять
- gravare (membra gravabat furtivum onus); fecundare; fecundum reddere; fecunditatem dare; -
13 Пошлина
(с товаров) - deportatorium onus; portorium (portoria et vectigalia); teloneum; vectigal; -
14 Тягость
- molestia; onus, -eris n; -
15 Тяжесть
- gravitas; gravamen (imponere); onus, -eris n; pondus, -eris n; libramentum; moles, -is f; -
16 поднимать
levare [1]; allevare [1]; elevare [1]; relevare [1]; sublevare [1] (aliquem ad pedes stratum); tollere [o, sustuli, sublatum] (jacentem; aliquid terrā, de terra, a terra); sustollere (vultus ad aethera; onus; vela); extollere; attollere; suscipere [io, cepi, ceptum]; suscitare [1] (aliquem e subselliis); subrigere [surrigere, surgere]; arrigere [o, rrexi, rrectum]; sublimare [1]; efferre [effero, extuli, elatum]; suspendere [o, ndi, nsum]• кто поднимал теленка, тот поднимет и быка potest taurum tollere qui vitulum sustulerit
• машина поднимает множество больших тяжестей machina sustollit multa magno pondere
См. также в других словарях:
Onus — Onus, from Latin, indicates accountability/responsibility Onus may also refer to: Blame Burden (disambiguation) Burden of proof (disambiguation) (onus probandi) As a surname Lin Onus This disambiguation page lists articles associated w … Wikipedia
ônus — s. m. 2 núm. 1. Aquilo que pesa ou que carrega. = CARGA, PESO 2. Encargo, obrigação, gravame. 3. Imposto gravoso. 4. ônus da prova: responsabilidade de provar determinado fato ou determinada afirmação. ‣ Etimologia: latim onus, eris ♦ Grafia… … Dicionário da Língua Portuguesa
ónus — s. m. 2 núm. 1. Aquilo que pesa ou que carrega. = CARGA, PESO 2. Encargo, obrigação, gravame. 3. Imposto gravoso. 4. ônus da prova: responsabilidade de provar determinado fato ou determinada afirmação. ‣ Etimologia: latim onus, eris ♦ Grafia… … Dicionário da Língua Portuguesa
onus — (n.) 1640s, from L. onus (gen. oneris) load, burden, from PIE *en es burden. Hence legal L. onus probandi (1722), lit. burden of proving … Etymology dictionary
Onus — O nus, n. [L.] A burden; an obligation. [1913 Webster] {Onus probandi}[L.], obligation to furnish evidence to prove a thing; the burden of proof. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
onus — I (blame) noun accusation, blameworthiness, charge, culpability, error, fault, flaw, guiltiness, misdeed, reprehension, responsibility, shortcoming, transgression II (burden) noun affliction, burdensome requirement, charge, drawback, encumbrance … Law dictionary
Onus — Onus, das; , Onera [lat. onus] (Rechtsspr. veraltet): Last, Bürde, Auflage, Verbindlichkeit … Universal-Lexikon
Onus — das; , Ōnera <aus gleichbed. lat. onus> (veraltet) Last, Bürde, Auflage, Verbindlichkeit (Rechtsw.) … Das große Fremdwörterbuch
onus — [ō′nəs] n. [L, a load, burden < IE base * enos or * onos > Sans ánaḥ, freight cart] 1. a difficult or unpleasant task, duty, etc.; burden 2. responsibility for a wrong; blame 3. [clip of L onus probandi, burden of proving] BURDEN OF PROOF … English World dictionary
Onus — (lat.), Last, Beschwerde, Abgabe, s. Onera … Pierer's Universal-Lexikon
Önus — (a. Geogr.), 1) Nebenfluß des Eurotas in Lakonika; entsprang auf dem Olympos, vereinigte sich bei Sellasia mit dem Gorgylos u. mündete oberhalb Sparta; j. Kelefina; 2) Fluß zwischen Noricum u. Vindelicien od. Rhätien; j. Inn … Pierer's Universal-Lexikon