Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

obsequiously

  • 1 grassor

        grassor ātus, ārī, dep. intens.    [gradior], to go, move, go about: recto limite, O.— To loiter, idle, riot: iuventus grassans in Subura, L.: per omnia scelera, L.—Fig., to go, proceed, act, move: ad gloriam virtutis viā, S.: aliā viā, L.: consilio grassandum ratus, L.: cupidine atque irā, be actuated by, S.: obsequio, make approaches obsequiously, H.: crudelitas in captā urbe grassata est, Cu.— To advance, take measures, make an attack: ferro grassatur cupido, Iu.: in te hac viā, L.: in possessionem agri, L.
    * * *
    grassari, grassatus sum V DEP
    march on, advance; roam in search of victims, prowl; proceed; run riot

    Latin-English dictionary > grassor

  • 2 obsequenter

        obsequenter adv.    [obsequens], compliantly, obsequiously: haec a collegā facta, L.
    * * *
    compliantly; obediently; with deference

    Latin-English dictionary > obsequenter

  • 3 vernīliter

        vernīliter adv.    [vernilis], slavishly, servilely: Fungi officiis, H.
    * * *
    obsequiously, fawningly

    Latin-English dictionary > vernīliter

  • 4 grassans

    grassor, ātus, 1 ( inf. pres. grassarier, Prud. Ham. 651; act. collat. form grassabamus, App. M. 7, 7), v. dep. n. and a. [gradior], to go, go about (not in Cic. and Cæs.; cf.: gradior, incedo, vado, pergo).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen. (mostly ante-class.):

    hoc grassari gradu,

    Plaut. Poen. 3, 1, 11:

    siccine hic cum uvida veste grassabimur?

    id. Rud. 1, 4, 31; id. Bacch. 5, 2, 19: sine eam pedibus grassari, Titin. ap. Non. 316, 3:

    recte grassatur via,

    Nov. ib. 5; Ov. Tr. 2, 477:

    certum'st moriri, quam hunc pati grassari lenonem in me,

    come about me, approach me, Plaut. Rud. 3, 3, 22.—
    b.
    Of things:

    (aranĕus) quanta arte celat pedicas scutulato rete grassantes,

    going about, moving around, Plin. 11, 24, 28, § 81:

    per omnes nervos articulosque humore pestifero grassante,

    Just. 23, 2:

    neque avaritia solum, sed etiam crudelitas in capta urbe grassata est,

    Curt. 5, 6, 6.—
    B.
    In partic.
    1.
    To go loitering or rioting about (cf. grassator, I.): se in juventutem grassantem in Subura incidisse, Liv. 3, 13, 2:

    per omnia clandestina grassari scelera latrociniorum, id 42, 18, 1: ubi Caesarem esse qui grassaretur pernotuit,

    Tac. A. 13, 25.—Hence, of parasites, i. q. adulari, to pay one's court to, to flatter, fawn upon: grassari antiqui ponebant pro adulari, Paul. ex Fest. p. 97 Müll.—
    2.
    To go about with thievish designs, to lie in wait: grassari dicuntur latrones vias obsidentes, Paul. ex Fest. p. 97 Müll. (cf. grassator, II.):

    in umbris,

    Anthol. Lat. 2, 186, 42 sq.:

    silurus grassatur, ubicumque est, omne animal appetens,

    Plin. 9, 15, 17, § 45.—Hence,
    b.
    With acc., to fall upon, assault, attack:

    turmas,

    Stat. Th. 8, 571.
    II.
    Trop.
    A.
    In gen., to go, proceed, or act in any manner: saepe hac eadem sum grassatus via, Nov. ap. Non. 316, 7; cf.:

    consimili grassantur via,

    Afran. ib. 9:

    ubi animus ad gloriam virtutis via grassatur,

    Sall. J. 1, 3:

    grassandum ad clara periclis,

    Sil. 1, 570:

    (assertor) ait, se jure grassari, non vi,

    that he was proceeding, Liv. 3, 44, 8:

    longe alia via grassabantur,

    id. 2, 27, 7:

    consilio grassandum, si nihil vires juvarent, ratus,

    id. 10, 14, 13:

    mutua dissimulatione et iisdem, quibus petebatur, artibus grassatur,

    Tac. H. 4, 56:

    cupidine atque irā, pessimis consultoribus,

    Sall. J. 64, 5:

    obsequio,

    to act obsequiously, Hor. S. 2, 5, 93:

    dolo,

    to act cunningly, Tac. H. 4, 16:

    assentando multitudini grassari,

    Liv. 45, 23, 9:

    superbe avareque in provincia grassatos,

    Suet. Aug. 67.—
    B.
    In partic., to attack, proceed against; to proceed with violence, act harshly, rage, rage against. —Constr.: in aliquid and in or adversus aliquem:

    trecenti conjuravimus principes juventutis Romanae, ut in te hac via grassaremur,

    Liv. 2, 12, 15; cf.:

    in possessionem agri publici grassari,

    id. 6, 5, 4:

    in externos grassari,

    Suet. Ner. 36:

    adversus omnis aevi hominum genus grassari,

    id. Calig. 34; cf.:

    qui cum contemptu religionis grassatus etiam adversus deos fuerat,

    Just. 1, 9:

    ita bacchantem atque grassantem adoriri,

    Suet. Calig. 56:

    omni rapinarum genere grassati,

    id. Vesp. 6:

    diverso vitiorum genere,

    id. Galb. 14; cf.:

    placuit veneno grassari,

    Tac. H. 3, 39; id. A. 15, 60.— Absol.:

    Ii (sagitarii) dum eminus grassabantur,

    Tac. A. 4, 47.—

    Of abstract subjects: accusatorum major in dies et infestior vis sine levamento grassabatur,

    Tac. A. 4, 66:

    ut clausis unam intra domum accusatoribus et reis, paucorum potentia grassaretur,

    id. ib. 13, 4:

    dicemus de his (malis), quae totis corporibus grassantur,

    Plin. 26, 11, 67, § 107; cf.:

    haec (vitia) in pueris grassari, illa in adultis,

    id. 26, 1, 3, § 4:

    mala vestra,... alia grassantia extrinsecus, alia in visceribus ipsis ardentia,

    Sen. Vit. B. 27, 6:

    rabidorum more luporum Crimina persultant toto grassantia campo,

    Prud. Psych. 468:

    grassandi in re familiari facultas,

    of wasting, plundering, Dig. 26, 10, 6.—Fig.:

    nec ferro grassatur saepius ullum mentis vitium quam cupido, etc.,

    Juv. 14, 174.—
    b.
    With acc. (cf. above, I. B. 2. b.):

    simulque Romam pestilentia grassabatur,

    Aur. Vict. Caes. 33, 5.— P. a.: grassans, ntis, m., as subst., a robber, thief:

    quicquid Lycurgi villa grassantibus praebuisset,

    Petr. 117, 3; App. M. 8, p. 209, 3:

    sublatis susceptoribus grassantium cupido conquiescit,

    Paul. Sent. 5, 3, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > grassans

  • 5 grassor

    grassor, ātus, 1 ( inf. pres. grassarier, Prud. Ham. 651; act. collat. form grassabamus, App. M. 7, 7), v. dep. n. and a. [gradior], to go, go about (not in Cic. and Cæs.; cf.: gradior, incedo, vado, pergo).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen. (mostly ante-class.):

    hoc grassari gradu,

    Plaut. Poen. 3, 1, 11:

    siccine hic cum uvida veste grassabimur?

    id. Rud. 1, 4, 31; id. Bacch. 5, 2, 19: sine eam pedibus grassari, Titin. ap. Non. 316, 3:

    recte grassatur via,

    Nov. ib. 5; Ov. Tr. 2, 477:

    certum'st moriri, quam hunc pati grassari lenonem in me,

    come about me, approach me, Plaut. Rud. 3, 3, 22.—
    b.
    Of things:

    (aranĕus) quanta arte celat pedicas scutulato rete grassantes,

    going about, moving around, Plin. 11, 24, 28, § 81:

    per omnes nervos articulosque humore pestifero grassante,

    Just. 23, 2:

    neque avaritia solum, sed etiam crudelitas in capta urbe grassata est,

    Curt. 5, 6, 6.—
    B.
    In partic.
    1.
    To go loitering or rioting about (cf. grassator, I.): se in juventutem grassantem in Subura incidisse, Liv. 3, 13, 2:

    per omnia clandestina grassari scelera latrociniorum, id 42, 18, 1: ubi Caesarem esse qui grassaretur pernotuit,

    Tac. A. 13, 25.—Hence, of parasites, i. q. adulari, to pay one's court to, to flatter, fawn upon: grassari antiqui ponebant pro adulari, Paul. ex Fest. p. 97 Müll.—
    2.
    To go about with thievish designs, to lie in wait: grassari dicuntur latrones vias obsidentes, Paul. ex Fest. p. 97 Müll. (cf. grassator, II.):

    in umbris,

    Anthol. Lat. 2, 186, 42 sq.:

    silurus grassatur, ubicumque est, omne animal appetens,

    Plin. 9, 15, 17, § 45.—Hence,
    b.
    With acc., to fall upon, assault, attack:

    turmas,

    Stat. Th. 8, 571.
    II.
    Trop.
    A.
    In gen., to go, proceed, or act in any manner: saepe hac eadem sum grassatus via, Nov. ap. Non. 316, 7; cf.:

    consimili grassantur via,

    Afran. ib. 9:

    ubi animus ad gloriam virtutis via grassatur,

    Sall. J. 1, 3:

    grassandum ad clara periclis,

    Sil. 1, 570:

    (assertor) ait, se jure grassari, non vi,

    that he was proceeding, Liv. 3, 44, 8:

    longe alia via grassabantur,

    id. 2, 27, 7:

    consilio grassandum, si nihil vires juvarent, ratus,

    id. 10, 14, 13:

    mutua dissimulatione et iisdem, quibus petebatur, artibus grassatur,

    Tac. H. 4, 56:

    cupidine atque irā, pessimis consultoribus,

    Sall. J. 64, 5:

    obsequio,

    to act obsequiously, Hor. S. 2, 5, 93:

    dolo,

    to act cunningly, Tac. H. 4, 16:

    assentando multitudini grassari,

    Liv. 45, 23, 9:

    superbe avareque in provincia grassatos,

    Suet. Aug. 67.—
    B.
    In partic., to attack, proceed against; to proceed with violence, act harshly, rage, rage against. —Constr.: in aliquid and in or adversus aliquem:

    trecenti conjuravimus principes juventutis Romanae, ut in te hac via grassaremur,

    Liv. 2, 12, 15; cf.:

    in possessionem agri publici grassari,

    id. 6, 5, 4:

    in externos grassari,

    Suet. Ner. 36:

    adversus omnis aevi hominum genus grassari,

    id. Calig. 34; cf.:

    qui cum contemptu religionis grassatus etiam adversus deos fuerat,

    Just. 1, 9:

    ita bacchantem atque grassantem adoriri,

    Suet. Calig. 56:

    omni rapinarum genere grassati,

    id. Vesp. 6:

    diverso vitiorum genere,

    id. Galb. 14; cf.:

    placuit veneno grassari,

    Tac. H. 3, 39; id. A. 15, 60.— Absol.:

    Ii (sagitarii) dum eminus grassabantur,

    Tac. A. 4, 47.—

    Of abstract subjects: accusatorum major in dies et infestior vis sine levamento grassabatur,

    Tac. A. 4, 66:

    ut clausis unam intra domum accusatoribus et reis, paucorum potentia grassaretur,

    id. ib. 13, 4:

    dicemus de his (malis), quae totis corporibus grassantur,

    Plin. 26, 11, 67, § 107; cf.:

    haec (vitia) in pueris grassari, illa in adultis,

    id. 26, 1, 3, § 4:

    mala vestra,... alia grassantia extrinsecus, alia in visceribus ipsis ardentia,

    Sen. Vit. B. 27, 6:

    rabidorum more luporum Crimina persultant toto grassantia campo,

    Prud. Psych. 468:

    grassandi in re familiari facultas,

    of wasting, plundering, Dig. 26, 10, 6.—Fig.:

    nec ferro grassatur saepius ullum mentis vitium quam cupido, etc.,

    Juv. 14, 174.—
    b.
    With acc. (cf. above, I. B. 2. b.):

    simulque Romam pestilentia grassabatur,

    Aur. Vict. Caes. 33, 5.— P. a.: grassans, ntis, m., as subst., a robber, thief:

    quicquid Lycurgi villa grassantibus praebuisset,

    Petr. 117, 3; App. M. 8, p. 209, 3:

    sublatis susceptoribus grassantium cupido conquiescit,

    Paul. Sent. 5, 3, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > grassor

  • 6 obsequor

    ob-sĕquor, cūtus (quutus), 3, v. dep.
    I.
    Lit., to accommodate one's self to the will of a person; to comply with, yield to, gratify, humor, submit to; with dat. of the pers. or thing (freq. and class.;

    syn.: morigeror, obtempero, pareo, oboedio),

    Cato, R. R. 5:

    cum huic obsecutus sis, illi est repugnandum,

    Cic. Tusc. 5, 20, 60; id. Clu. 54, 149; id. Q. Fr. 1, 1, 11, § 32:

    voluntati alicujus,

    id. Fin. 2, 6, 17:

    imperio,

    Juv. 10, 343. —
    (β).
    With acc. of the thing (ante- and post-class.):

    et id ego percupio obsequi gnato meo,

    in this, Plaut. As. 1, 1, 61:

    ea,

    Gell. 2, 7, 13.—
    II.
    Transf.
    A.
    To yield to, give one's self up to, indulge in a thing:

    amori,

    Plaut. Trin. 2, 1, 8:

    studiis suis,

    Nep. Att. 2: fortunae, Caes. ap. Cic. Att. 10, 8, 1:

    pudori,

    Cic. Fam. 16, 9:

    tempestati,

    id. ib. 1, 9, 21:

    est lubido homini suo animo opsequi,

    Plaut. Bacch. 3, 3, 12:

    animo,

    to follow one's inclinations, id. Mil. 3, 1, 83; id. Ps. 5, 1, 26:

    irae,

    Curt. 5, 8, 12.—
    B.
    Of inanimate things, to be yielding, pliant, ductile:

    aes regulare malleis obsequitur,

    Plin. 34, 8, 20, § 94.— Impers. pass.:

    volo amori obsecutum illius,

    Plaut. As. 1, 1, 62 (v. Lachm. Lucr. p. 304).—Hence, obsĕ-quens, entis, P. a. (separate, vin' tu te mihi ob esse sequentem an nevis? Plaut. Merc. 1, 2, 39).
    A.
    In gen., yielding, compliant, obsequious:

    opsequens oboediensque est mori atque inperiis patris,

    Plaut. Bacch. 3, 3, 55:

    patri,

    Ter. Heaut. 2, 3, 18:

    legiones nobis,

    Cic. Fam. 10, 8.— Comp.:

    animus obsequentior,

    Sen. Ep. 50, 6; Curt. 6, 3, 18.— Sup.:

    curae mortalium obsequentissimam esse Italiam,

    amenable, susceptible of culture, Col. 3, 8, 5:

    nurus,

    Quint. Decl. 291. —
    B.
    In partic., an appellation of the gods, favorable, indulgent, gracious, propitious:

    bonam atque obsequentem deam,

    Plaut. Rud. 1, 5, 3.—Esp. as subst., of Fortuna: Quem te deum autem nominem? Leo. Fortunam atque obsequentem, Plaut. As. 3, 3, 126; Inscr. Orell. 1750; 1751.— Hence, adv.: obsĕquenter, compliantly, obsequiously (perh. not in Cic.):

    haec a collegā obsequenter facta,

    Liv. 41, 10, 12:

    parere alicui,

    Plin. Ep. 4, 11, 15.— Sup.:

    vixit in contubernio aviae severissime, et tamen obsequentissime,

    entirely according to her wishes, Plin. Ep. 7, 24, 3.

    Lewis & Short latin dictionary > obsequor

См. также в других словарях:

  • Obsequiously — Ob*se qui*ous*ly, adv. 1. In an obsequious manner; compliantly; fawningly. Dryden. [1913 Webster] 2. In a manner appropriate to obsequies. [Obs.] [1913 Webster] Whilst I a while obsequiously lament The untimely fall of virtuous Lancaster. Shak.… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • obsequiously — obsequious ► ADJECTIVE ▪ obedient or attentive to an excessive or servile degree. DERIVATIVES obsequiously adverb obsequiousness noun. ORIGIN from Latin obsequium compliance , from obsequi follow, comply with …   English terms dictionary

  • obsequiously — adverb in an obsequious manner she acts obsequiously toward her boss • Syn: ↑subserviently, ↑servilely • Derived from adjective: ↑servile (for: ↑servilely), ↑subservient …   Useful english dictionary

  • obsequiously — adverb see obsequious …   New Collegiate Dictionary

  • obsequiously — See obsequious. * * * …   Universalium

  • obsequiously — adverb In an obsequious manner. Syn: fawningly, subserviently …   Wiktionary

  • obsequiously — (Roget s IV) modif. Syn. servilely, slavishly, subserviently, sycophantically, ingratiatingly, fawningly, abjectly, grovelingly, on one s knees …   English dictionary for students

  • obsequiously — É™b sɪːkwɪəslɪ adv. attentively; fawningly; servilely …   English contemporary dictionary

  • obsequiously — ob·se·qui·ous·ly …   English syllables

  • obsequiously — See: obsequious …   English dictionary

  • obsequious — obsequiously, adv. obsequiousness, n. /euhb see kwee euhs/, adj. 1. characterized by or showing servile complaisance or deference; fawning: an obsequious bow. 2. servilely compliant or deferential: obsequious servants. 3. obedient; dutiful. [1375 …   Universalium

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»