-
101 κατεγόγγυσα
κατά-γογγύζωmutter: aor ind act 1st sg -
102 κατεγόγγυσαν
κατά-γογγύζωmutter: aor ind act 3rd pl -
103 κατεγόγγυσε
κατά-γογγύζωmutter: aor ind act 3rd sg -
104 υπογρύξαντες
-
105 ὑπογρύξαντες
-
106 υπογρύξοι
-
107 ὑπογρύξοι
-
108 γογγύζω
+ V 7-2-2-3-2=16 Ex 17,3; Nm 11,1; 14,27(bis).29to mutter, to murmur, to grumble Ex 17,3*Is 30,12 ἐγόγγυσας you have murmuredלון for MT נלוז לוז crooked (1QIsa תעלוז)Cf. LE BOULLUEC 1989, 40-41; LEE, J. 1983, 115; →TWNT(→διαγογγύζω, καταγογγύζω,,) -
109 διαγογγύζω
+ V 8-1-0-0-1=10 Ex 15,24; 16,2.7.8; Nu 14,2to mutter, to murmur, to grumble (abs.) Dt 1,27; to grumble against [ἐπί τινα] Ex 15,24; id. [ἐπί τινι] Jos 9,18; id. [κατά τινος] Ex 16,7; neol.Cf. DOGNIEZ 1992 65.117; LE BOULLUEC 1989, 40 -
110 μελετάω
+ V 0-1-7-24-3=35 Jos 1,8; Is 16,7; 27,8; 33,18; 38,14to care for [τινι] Is 16,7; to meditate, to think about [abs.] Ps 76(77),6; id. [τι] Jb 6,30; to meditate on, to study [ἔν τινι] Jos 1,8; to meditate on [εἴς τινα] Ps 62(63),7; id. [τι] Jb 27,4; to plot to [+inf.] Is 27,8; to heed, to pay attention to [τι] Prv 19,27; to mutter, to mourn Is 38,14Cf. RABIN 1954 50(n.3)(→ἐκμελετάω,,) -
111 γογγύζω
A mutter, murmur, grumble, , cf. 17.5;κατά τινος Ev.Matt.20.11
;περί τινος Ev.Jo.6.41
, etc.: abs., PPetr.3p.130 (iii B. C.), LXX Nu.11.1, POxy. 33 iii 14 (ii A. D.), Arr.Epict.1.29.55.2 of doves, coo, Poll.5.89. (Cf. Skt. ga[ndot ]gūyati 'utter cries of joy'.)Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > γογγύζω
-
112 γρύζω
Aγρύξομαι Alc.
Com.22: [tense] aor. ἔγρυξα (v. infr.):— say γρῦ (v. sub voc.), grumble, mutter, γρύζειν δὲ καὶ τολμᾶτον .. ; Ar.Pl. 454;παιδὸς φωνὴν γρύξαντος Id.Nu. 963
;εἴ τι γρύξει Id.Eq. 294
;μὴ φλαῦρον μηδὲν γρύζειν Id. Pax 97
(anap.);γρύζοντας οὐδὲ τουτί Id.Ra. 913
; οὐκ ἐτόλμα γρύξαι τὸ παράπαν prob. in Is.8.27: c. dupl. acc.,ἐγὼ μὲν οὔτε χρηστὸν οὔτε σε γρύζω ἀπηνὲς οὐδέν Call.Iamb.1.257
; later, growl, of a dog, LXX l.c.; grunt, of a pig, Alciphr.3.73; grumble, murmur,πρός τινα Porph. Abst.1.27
.II [tense] fut. γρύσει, = τήξει will liquefy, Arist.Pr. 876b18. -
113 διαγογγύζω
A mutter or murmur among themselves,κατά τινος LXX Ex.16.7
; ἐπί τινι ib.Nu.14.2: abs., Ev.Luc.15.2, 19.7, Hld.7.27.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > διαγογγύζω
-
114 μύζω
Aμύξω D.L.10.118
: [tense] aor.ἔμυξα Men.81
:— make the sound μὺ μῦ, mutter, moan, A.Eu. 118; μ. οἰκτισμὸν make a piteous moaning, ib. 189: hence to denote displeasure, murmur, growl, Ar.Th. 231; of the noise made by the dolphin, Arist.HA 535b32; rumble,ἐπὶ τοῖσι σπλάγχνοισι μύζει Hp.Morb.2.55
: impers.,ἔμυζεν ἐν τῇ γαστρί Id.Epid.5.6
: [tense] pf.,μεμυζότε μυδαλέω τε Antim.90
.------------------------------------μύζω (B),A = μυζάω, [τοὺς καλάμους] λαβόντα εἰς τὸ στόμα μύζειν X. An.4.5.27. -
115 μῦ
μῦ, τό, name of the letter μ, IG2.4321.24 (iv B. C.), Epigr. ap. Ath. 10.454f, Hellad. ap. Phot.Bibl.p.530 B., etc.2 μῦ or μὺ μῦ, to represent a muttering sound made with the lips, μῦ λαλεῖν to mutter, Hippon.80 (dub. l.); to imitate the sound of sobbing,μὺ μῦ, μὺ μῦ Ar.Eq.10
. -
116 σκονδάμνα
A murmur, mutter, Phot.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > σκονδάμνα
-
117 τρύζω
Aτρύζεσκον Theoc.7.140
: [tense] aor.ἔτρυξα Sopat.5
codd.Ath. ( ἔγρυξεν Schw., Kaibel), ([etym.] ἐπ-) Babr.112.8: mostly used in [tense] pres. and [tense] impf. :—make a low murmuring sound, of the note of the ὀλολυγών, Theoc. l. c., Arat. l. c., AP5.291 (Agath.); of the τρυγών, Poll.5.89, Eust.229.24, Ps.-Hdn. in Stud.Ital.1.80 (cf. τρυγόζω): metaph., of men, mutter, murmur, Il.9.311.2 of liquids, squirt out with a noise, of diarrhoea, Hp.Prog.11; butτ. τὸ οὖρον Id.Mul.2.131
, cf. Steril.247, Prorrh. 2.4, seems to mean comes by drops.3 creak, of shoes, only in Philostr.Ep.37 (dub.). (Onomatop.) -
118 ἀναγρύζω
ἀναγρύζω, strengthd. for γρύζω,A to mutter, grunt,ἢν ἀναγρύζῃ Ar. Nu. 945
: c. neg.,σὲ δὲ χρὴ σιγᾶν μηδ' ἀ. Crates Com.1
D., cf. X.Oec. 2.11.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > ἀναγρύζω
-
119 ἐπιμύζω
A murmur or mutter at another's words,αἱ δ' ἐπέμυξαν Il. 4.20
(also expld. as = ἐμυκτήρισαν, Trypho Trop.p.205S.):—[voice] Med.,ἐπεμύξατο Hsch.
Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > ἐπιμύζω
-
120 ἐπιτρύζω
A squeak beside or over,πέμφιγες -τρύζουσι θανόντα Euph. 134
; mutter,Call.
Aet.Oxy.2079 Fr.1.1, cf. Hsch.;μῦς -τρύξας τινί Babr.112.8
: abs.,[τέττιξ] ἁβρὸν ἐ.
chirps,AP
6.54 (Paul. Sil.). (In part perh. f.l.for -τρίζω.)Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > ἐπιτρύζω
См. также в других словарях:
Mutter- — Mutter … Deutsch Wörterbuch
Mutter — mit Kindern: Le Repos, von William Adolphe Bouguereau (1879) Eine Mutter ist der weibliche Elternteil eines Kindes. Als Mutter bezeichnete man allgemein die Frau, die ein Kind gebiert bzw. geboren hat. Inzwi … Deutsch Wikipedia
Mütter — ist ein 1935 erschienener Roman des österreichischen Schriftstellers Karl Heinrich Waggerl (1897–1973). Es handelt sich um seinen letzten Roman; später wandte sich Waggerl der kleineren erzählerischen Form zu. Inhalt In einem österreichischen… … Deutsch Wikipedia
Mutter — Mutter. Die junge Gattin ist Mutter geworden, sie hat ein Anrecht auf die künftige Generation erlangt, sie hat sich durch ein mächtiges Band an sie gekettet. Ein neues Dasein öffnet sich ihr mit neuen Pflichten, neuen Freuden, Schmerzen und… … Damen Conversations Lexikon
Mutter — Mutter: Die altgerm. Verwandtschaftsbezeichnung mhd., ahd. muoter, niederl. moeder, engl. mother, schwed. moder beruht mit Entsprechungen in den meisten anderen idg. Sprachen auf idg. *mātér »Mutter«, vgl. z. B. aind. mātár »Mutter«, griech.… … Das Herkunftswörterbuch
Mutter — Sf std. (8. Jh.), mhd. muoter, ahd. muoter, as. mōdar Stammwort. Aus g. * mōder f. Mutter , auch in anord. móđir, ae. mōdor, afr. mōder (gt. dafür aiþei). Aus ig. * mātēr f. Mutter , auch in ai. mātár , toch.A mācar, toch.B mācer, gr. mḗtēr, l.… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
Mutter — [Basiswortschatz (Rating 1 1500)] Bsp.: • Ist diese Frau Ihre Mutter? • Helen und Nick sind mit ihrer Mutter im Supermarkt. • Frau Brown ist Peters Mutter … Deutsch Wörterbuch
Mutter — Mut ter, v. i. [imp. & p. p. {Muttered}; p. pr. & vb. n. {Muttering}.] [Prob. of imitative origin; cf. L. muttire, mutire.] 1. To utter words indistinctly or with a low voice and lips partly closed; esp., to utter indistinct complaints or angry… … The Collaborative International Dictionary of English
Mutter — Mut ter, v. t. To utter with imperfect articulations, or with a low voice; as, to mutter threats. Shak. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Mutter — Mut ter, n. Repressed or obscure utterance. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Mutter [1] — Mutter (Mater), 1) Person weiblichen Geschlechts, welche einem od. mehren Kindern durch Geburt ein selbständiges Dasein gab, in Bezug auf diese. Unter allen Lebensverhältnissen, in denen Menschen zu einander stehen, ist das von M. u. Kind von der … Pierer's Universal-Lexikon