minnet

См. также в других словарях:

• minnet — is., Ar. minnet 1) Yapılan bir iyiliğe karşı kendini borçlu sayma, gönül borcu, müdana Sesinde bir minnetin sıcaklığı vardı. H. Taner 2) Bir iyiliğe karşı teşekkür etme, memnuniyet duyma Oğlunun elinden ne gelse borç sayıyor, ödeyemeyeceği bir… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• minnet duymak — birinin iyiliğine karşı kendini ona borçlu saymak Bana karşı gösterilen bu güven ve sevgiden dolayı çok minnet duymama rağmen, siyasi hayata atılmak istemiyordum. H. E. Adıvar …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• MİNNET — İyiliğe karşı duyulan şükür hissi. * Birisine iyilik etmek. * Yapılan iyilikleri sayarak başa kakmak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• ARZ-I MİNNET — Minnet gösterme …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• minnet altında kalmamak — birinin iyiliğine karşı kendini borçlu durumdan kurtarmak için karşılık olarak bir iyilikte bulunmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• minnet etmek — boyun eğip yalvarmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• cana minnet saymak (veya bilmek) — bir lütuf olarak kabul etmek Yeni yıla değil, yeni bir sabaha sağ çıkabilmeyi cana minnet sayıyorlardı. H. Taner …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• canına minnet — beklenilmeyen iyi bir durumla karşılaşıldığında duyulan memnunluğu anlatmak için söylenen bir söz Bu durum onun canına minnet …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• TAHMİL-İ MİNNET — Birini minnet altında bırakma …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• ne sakala minnet ne bıyığa — en yakın akrabalarının bile yardımını istemeyerek kendi imkânlarıyla yetinme anlamında kullanılan bir söz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• müdane — minnet …   Beypazari ağzindan sözcükler