Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

mensor

  • 1 mensor

    mensŏr, ōris, m. [st2]1 [-] celui qui mesure, mesureur. [st2]2 [-] arpenteur. [st2]3 [-] architecte. [st2]4 [-] ingénieur. [st2]5 [-] quartier-maître.    - mensor terrae, Hor.: géomètre.    - mensor caeli, Hor.: astronome.
    * * *
    mensŏr, ōris, m. [st2]1 [-] celui qui mesure, mesureur. [st2]2 [-] arpenteur. [st2]3 [-] architecte. [st2]4 [-] ingénieur. [st2]5 [-] quartier-maître.    - mensor terrae, Hor.: géomètre.    - mensor caeli, Hor.: astronome.
    * * *
        Mensor, mensoris, Verbale. Colum. Mesureur de terres.
    \
        Mensores. Veget. Fourriers du camp, qui ordonnent les quartiers.

    Dictionarium latinogallicum > mensor

  • 2 mensor

    mēnsor, Nbf. mēsor (messor), ōris, m. (metior), der Messer, I) im allg.: maris et terrae, Hor. carm. 1, 28, 2: itinerum, Wegmesser, Plin. 6, 61 u. 7, 11: agri mensor (od. als ein Wort agrimensor), der Feldmesser, insbes. der militärische, der Ingenieur, Amm. 19, 11, 8. Cassiod. var. 3, 52, 5: Plur. agri mensores, Gromat. vet. 244, 2: ders. mesor agrarius, Inscr. in Gromat. vet. 251, 15: mensor frumentarius, Paul. dig. 27, 1, 26. – II) insbes.: a) der Feldmesser, Lucil. 100. Varro r. r. 1, 10, 2. Colum. 5, 1, 3. Ov. met. 1, 136. Corp. inscr. Lat. 10, 1930: Nbf. messor, Corp. inscr. Lat. 6, 3304: bes. mensor machinarius, ein Feldmesser, der sich besonderer Meßinstrumente bedient, Corp. inscr. Lat. 6, 9626. Ulp. dig. 11, 6, 7. § 1. – b) der Baumeister, Plin. ep. 10, 17 (28), 5 u. 10, 18 (29), 3. Corp. inscr. Lat. 9, 1612 (mesor). – c) im Lager, der Feldmesser, der die Zelte absteckt, Veget. mil. 2, 7. Cod. Theod. 7, 8, 4. Corp. inscr. Lat. 6, 2379 a col. 2. lin. 56 (mes.).

    lateinisch-deutsches > mensor

  • 3 mensor

    mēnsor, Nbf. mēsor (messor), ōris, m. (metior), der Messer, I) im allg.: maris et terrae, Hor. carm. 1, 28, 2: itinerum, Wegmesser, Plin. 6, 61 u. 7, 11: agri mensor (od. als ein Wort agrimensor), der Feldmesser, insbes. der militärische, der Ingenieur, Amm. 19, 11, 8. Cassiod. var. 3, 52, 5: Plur. agri mensores, Gromat. vet. 244, 2: ders. mesor agrarius, Inscr. in Gromat. vet. 251, 15: mensor frumentarius, Paul. dig. 27, 1, 26. – II) insbes.: a) der Feldmesser, Lucil. 100. Varro r. r. 1, 10, 2. Colum. 5, 1, 3. Ov. met. 1, 136. Corp. inscr. Lat. 10, 1930: Nbf. messor, Corp. inscr. Lat. 6, 3304: bes. mensor machinarius, ein Feldmesser, der sich besonderer Meßinstrumente bedient, Corp. inscr. Lat. 6, 9626. Ulp. dig. 11, 6, 7. § 1. – b) der Baumeister, Plin. ep. 10, 17 (28), 5 u. 10, 18 (29), 3. Corp. inscr. Lat. 9, 1612 (mesor). – c) im Lager, der Feldmesser, der die Zelte absteckt, Veget. mil. 2, 7. Cod. Theod. 7, 8, 4. Corp. inscr. Lat. 6, 2379 a col. 2. lin. 56 (mes.).

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > mensor

  • 4 mensor

    mensor mensor, oris m землемер

    Латинско-русский словарь > mensor

  • 5 mensor

    mensor, ōris, m. [metior], a measurer (post Aug.).
    I.
    In gen.:

    te maris, et terrae, numeroque carentis arenae Mensorem cohibent, Archyta,

    Hor. C. 1, 28, 1:

    frumentarius,

    a corn-measurer, Paul. Dig. 27, 1, 26.—
    II.
    In partic.
    A.
    A surveyor:

    non agricolae sed mensoris officium esse dicebam,

    Col. 6, 1:

    cautus humum longo signavit limite mensor,

    Ov. M. 1, 136.—
    B.
    An architect, Plin. Ep. 10, 27, 5; 10, 18, 3; Inscr. Orell. 3223.—
    C.
    Milit. t. t.
    1.
    An engineer, Amm. 19, 11, 8; Cassiod. Var. 3, 52.—
    2.
    One who measures out the ground for an encampment, a quartermaster, Veg. Mil. 2, 7, Cod. Th. 7, 8, 4; Inscr. Orell. 3473.

    Lewis & Short latin dictionary > mensor

  • 6 mensor

    mēnsor, ōris m. [ metior ]
    1) измеривший, т. е. пропутешествовавший, посетивший (m. maris et terrae H)
    2) (тж. agri m. Amm) землемер LM, Vr, Col O

    Латинско-русский словарь > mensor

  • 7 mēnsor

        mēnsor ōris, m    [1 MA-], a measurer, surveyor: maris et terrae, H., O.
    * * *
    land-surveyor; surveyor of building-works

    Latin-English dictionary > mēnsor

  • 8 mensor

    1) межевщик, землемер, agrorum (1. 1. 2 D. 11, 6. cf. 1. 4 § 1. 1. 8 D. 10, 1);

    m. machinarius (см.), frumentarius (1. 26 D. 27, 1. cf. 1. 12 § 2 D. 49, 16. 1. 10 § 1 D. 50, 5. 1. 1 C. 10, 26).

    2) квартирмейстер = metator (1. un. C. 12, 28. 1. 1. 2. 5 C. 12, 41).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > mensor

  • 9 agri mensor

    agrimensor (agri mensor), oris, m. arpenteur.

    Dictionarium latinogallicum > agri mensor

  • 10 machinarius

    [st1]1 [-] māchĭnārĭus, a, um: relatif aux machines, mécanique.    - machinarius mensor, Ulp.: arpenteur, géomètre. [st1]2 [-] māchĭnārĭus, ii, m.: ouvrier (qui travaille sur un échaffaud).
    * * *
    [st1]1 [-] māchĭnārĭus, a, um: relatif aux machines, mécanique.    - machinarius mensor, Ulp.: arpenteur, géomètre. [st1]2 [-] māchĭnārĭus, ii, m.: ouvrier (qui travaille sur un échaffaud).
    * * *
        Machinarius, machinarii. Paulus. Faiseur d'engins et machines.
    \
        Machinarius, Adiect. vt Asinus machinarius. Aphricanus. Qui tire à un engin.
    \
        Mensor machinarius. Vlpianus. Mesureur de terres.

    Dictionarium latinogallicum > machinarius

  • 11 agrimensor

    agri-mēnsor, ōris m.

    Латинско-русский словарь > agrimensor

  • 12 agrarius

    agrārius, a, um (ager), zu den Äckern-, Feldern gehörig, Acker-, Feld-, I) im allg.: via, Feldweg (als Privatweg, Ggstz. via publica), ICt.: mensor, Feldmesser, Gromat. vet.: operarius, Vulg.: parentes, die auf dem Lande lebenden, Aur. Vict. – II) insbes.: a) als publiz. t.t., die Äcker des Staats-, die Staatsländereien betreffend, bes. die Besitznahme u. -Verteilung der Staatsländereien betreffend, lex, ein Gesetzvorschlag, der eine Verteilung von Ackerland beabsichtigt, Cic. u.a.: largitio, reiche Ackerverteilung, Cic.: facultas, die Möglichkeit, eine Ackerverteilung durchzusetzen, Cic.: triumvir, der Ackerverteilung vorstehender, Liv.: mergus, ein Güterjäger, Lucil. sat. fr. inc.: seditiones, eine Ackerverteilung bezweckende, Liv.: huic toti agrariae rationi (diesem ganzen Vorhaben wegen der Ackerverteilung) adversari, Cic.: agrariam rem tentare, eine Ackerverteilung durchzusetzen suchen, Cic. – subst., α) agrāria, ae, f. = lex agraria (s. oben), Cic. ad Att. 1, 18, 6. – β) agrāriī, ōrum, m. = die Partei, die durch die Ackergesetze den Besitz von Ländereien wünschte u. betrieb, Freunde der Ackergesetze u. Ackerverteilung, Agrarier, Cic. u. Liv. – b) als milit. t.t., agrariae stationes, od. subst. bl. agrariae, ārum, f., »Feldposten«, Amm. 14, 3, 2 u. Veget. mil. 1, 3 u.a. – / Synk. Genet. Plur. agrariûm, Liv. 27, 21, 10.

    lateinisch-deutsches > agrarius

  • 13 Arabes

    Arabes, bum, Akk. bes u. gew. (griech.) bas, m. (Ἄραβες), die Bewohner Arabiens, die Araber, Cic. de div. 1, 94. Cael. in Cic. ep. 8, 10, 2 (Akk. Arabas). Liv. 45, 9, 6 (Akk. Arabas). Mela 1, 9, 1 (1. § 49, wo Akk. Arabas): Arabum natio, Cic. de div. 1, 92: Arabum populi, Plin. 6, 116. Lucan. 10, 311: Arabum terrae, Amm. 23, 6, 48: Arabes beati, die Bewohner des glückl. Arabiens, ibid. § 45: Arabes Scenītae (Αραβες Σκηνιται), arabische Horden im südl. Teil von Mesopotamien (s. ArabesArabia), Plin. 5, 86: Scenitas Arabas, Amm. 22, 15, 2: diese ( Scenitae) auch bl. Arabes b. Tac. ann. 12, 12: bei Dichtern Eoi Arabes, weil man annahm, daß sie am Rande des Ozeans im Osten wohnten, Tibull. 3, 2, 24: u. so Eoae domus Arabum, Verg. georg. 2, 115. – meton. = Arabien, namque (Syria) Palaestina vocabatur, quā contingit Arabas, Plin. 6, 66: sive in Arabes molles gradietur, Catull. 11, 5: palmiferos Arabas reliquit, Ov. met. 10, 478. – Dav.: 1) Arabs, abis, arabisch, pastor, Prop. 3, 13, 8: mensor, Mart. 3, 65, 5. – 2) Arabia, ae, f. (Ἀραβία), a) das Land Arabien, die Halbinsel des südwestl. Asiens, die noch heute diesen Namen führt, bei den Alten aber auch Name aller Landstriche u. Gegenden, wo mit den Bewohnern des eigentl. Arabiens durch Sprache u. Lebensart verwandte Nomadenstämme hausten, namentlich des südl. Teils von Mesopotamien (noch heute Irak-al-Arabi), des Sitzes der Scenitae Arabes (s. oben). Das eig. Arabien bei den Alten eingeteilt in Arabia Deserta (ἡ ερημος Ἀραβία), Beata od. Felix (ἡ ευδαίμων Ἀρ.) u. Petraea (ἡ κατὰ τών Πέτραν Ἀρ.), Plin. 5, 65 sqq. Mela 1, § 14; auch Arabia terra, Plaut. trin. 933; vgl. Drak. Liv. 25, 7, 4. – Genet. Ārăbĭae gemessen bei Prop. 2, 10, 16. – b) Stadt im glückl. Arabien, j. Aden, Mela 3, 8, 7 (3. § 80). – 3) Arabiānus, ī, m., der Arabianer, Arabier, als Beiname, Spart. Sev. 13, 7. Vopisc. Aurel. 47, 2. Lampr. Alex. 17, 3 u. 4. – 4) Arabicus, a, um, arabisch, odor, Plaut.: insulae, Solin.: sinus, der arab. Meerbusen, das Rote Meer ( κατ' εξοχήν), Plin.: subst., Arabica, ae, f. (sc. gemma), ein elfenbeinähnlicher Edelstein, viell. eine »Chalcedon- od. Onyxart«, Plin. – Adv. Arabicē, arabisch, auf Arabisch, Plaut. fr. b. Diom. 383, 16 (vgl. Paul. ex Fest. 28, 10): Arabice sacri vocantur, Solin. 33. 7. – 5) Arabius, a, um, arabisch, odor, Plaut.: limen, mit arabischen Vorhängen versehen, Prop. – 6) Arabus, a, um, arabisch, odor, Plaut.: artemo, Lucil. sat. 26, 99: lapis, Plin. 36, 153: bitumen, Gargil. cur. boum 23: sinus, Avien. descr. orb. 1099: subst., Arabus, ī, m., der Araber, Corp. inscr. Lat. 10, 3546: Plur. Arabi, ōrum, m., die Araber, G. Cass. fr. b. Charis. 123, 14. Verg. Aen. 7, 605. Aur. Vict. Caes. 4, 12.

    lateinisch-deutsches > Arabes

  • 14 frumentarius

    frūmentārius, a, um (frumentum), I) das Getreide od. den Proviant betreffend, A) adi.: ager, Varro: spicae, Apul.: saccus, Frontin.: vasum, Porphyr.: lucra, Cic.: inopia, Getreidemangel, Caes.: navis, Proviantschiff, res, Getreidewesen, Proviant, Cic. u. Caes.: cicada, im Getreide befindlich, Plin.: lex, Cic.: mensor, ICt.: negotiator, Plin. – B) subst., 1) frūmentārius, iī, m. a) der Getreidelieferant, -händler, Cic. u.a. – b) Plur. frūmentāriī, iōrum, m., die Proviantierer, Proviantkolonnen beim Heere, Hirt. b. G. 8, 35, 4. – später eine bes. Klasse u. Art Furiere, die dem Heere vorausgingen, um für Herbeischaffung des Proviants zu sorgen, Kellerm. vigil. Rom. laterc. no. 284. – seit Hadrian eine Art Gensdarmen, die zu politischen Zwecken, namentl. als geheime Polizeispione benutzt wurden, Aur. Vict. de Caes. 39, 44. Spart. Hadr. 11, 4. Capit. Maxim. et Balb. 10, 3: Sing., Capit. Opil. Macrin. 12, 4. – 2) frūmentāria, ae, f. (sc. actio), die Getreideverhandlung (= Cic. II. Verr. 3, 36), Prisc. 7, 62. Prob. inst. art. 60, 8 K. – II) getreidereich, loca, Caes.: provincia, Caes.: provinciae, Cic.

    lateinisch-deutsches > frumentarius

  • 15 machinarius

    māchinārius, a, um (machina), zur Maschine gehörig, mola, der von einem Esel mit Hilfe einer Maschine herumgedreht wird, Apul.: asinus, dieser Esel selbst, ICt.: mensor, der Feldmesser, ICt. u. Corp. inscr. Lat. 6, 9626: commentor, Maschinenbauer, Maschinist, Solin. – subst., māchinārius, iī, m., der auf einem Gerüste Arbeitende, Paul. dig. 9, 2, 31.

    lateinisch-deutsches > machinarius

  • 16 mesor

    mēsor, ōris, m., s. mēnsor.

    lateinisch-deutsches > mesor

  • 17 messor [2]

    2. messor, ōris, m., s. mēnsor.

    lateinisch-deutsches > messor [2]

  • 18 metitor

    mētītor, ōris, m. (metior) = mensor, der Messer, Frontin. aqu. 79.

    lateinisch-deutsches > metitor

  • 19 thalassometra

    thalassometra, ae, m. (θάλασσα u. μετρέω), der Meerausmesser (Ggstz. geometra), Ambros. hexaëm. 5, 10, 26 (rein lat. maris mensor, Hor. carm. 1, 28, 1).

    lateinisch-deutsches > thalassometra

  • 20 agrimensor

    agrimensor (agri mensor), oris, m. arpenteur.

    Dictionarium latinogallicum > agrimensor

См. также в других словарях:

  • mensor — /mensor/ In civil law, a measurer of land; a surveyor …   Black's law dictionary

  • mensor — /mensor/ In civil law, a measurer of land; a surveyor …   Black's law dictionary

  • mensor — (Civil law.) A measurer; a surveyor …   Ballentine's law dictionary

  • MESFRUML — mensor frumentarius Lucius, mensor frumenti Lucius …   Abbreviations in Latin Inscriptions

  • МЕНСОР —    • Mensor или metator,        1. то же, что и agrimensor, землемер. Они были решающими судьями при actio finium regundorum; в других процессах, касавшихся недвижимых имений, они привлекались в качестве сведущих людей;        2. mensores или… …   Реальный словарь классических древностей

  • MEM — mensor miles, Memmi, Memmianus, Memmius, Memoria, memoriae, memoriam …   Abbreviations in Latin Inscriptions

  • MESCHORTIS — mensor cohortis …   Abbreviations in Latin Inscriptions

  • The Tunguska Event (UK Band) — Infobox musical artist Name = The Tunguska Event Img capt = Img size = Landscape = Background = group or band Alias = Origin = United Kingdom Genre = Rock Alternative rock Stoner rock Years active = 2005 – 2007 Label = Associated acts = Yeltzin… …   Wikipedia

  • The Dark Saga — Studio album by Iced Earth Released July 23, 1996 …   Wikipedia

  • Gromatici — (from Latin groma or gruma , a surveyor s pole), or agrimensores, was the name for land surveyors amongst the ancient Romans. The gromatic writers were technical writers who codified their techniques of surveying.Citation | last = Long | first =… …   Wikipedia

  • Moneyer — Numismatics Terminology Portal Currency …   Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»