Перевод: с исландского на английский

с английского на исландский

maker-up

  • 1 kambari

    * * *
    a, m. a comb-maker, N. G. L. ii. 204, iii. 2, 10; a nickname, Fb. iii.

    Íslensk-ensk orðabók > kambari

  • 2 skapari

    m. the Maker, Creator.
    * * *
    a, m. (skaperi, 623. 22), prop. a ‘shaper,’ but only used in a Biblical sense, the Maker, Creator, Edda (pref.), MS. 677. 2: freq. in mod. usage, the Bible, Pass., Vídal., Hymns; e. g. Skapari himins og jarðar, Skapari stjarna Herra hreinn, Einn Guð skapari allra sá, etc.

    Íslensk-ensk orðabók > skapari

  • 3 sættir

    * * *
    m. peace-maker, reconciler.
    * * *
    m. a peace-maker, reconciler; engi var hann s. manna (manna sættir C), Sturl. ii. 39; er Týr ekki kallaðr s. manna, Edda 17; garðr er granna sættir, a law saying, N. G. L. i. 40.

    Íslensk-ensk orðabók > sættir

  • 4 bastari

    * * *
    a, m. a bastbinder, D. N. ii. 246.

    Íslensk-ensk orðabók > bastari

  • 5 for-seti

    a, m. the myth. name of a heathen god, Edda, where it however seems to mean an umpire or peace-maker, cp. Gm. 15.
    II. in mod. usage a ‘fore-sitter,’ president, chairman; but in 1793 (Fél. vol. xiii), the chairman is called for-maðr or forstöðu-maðr, as forseti was not then an established word.

    Íslensk-ensk orðabók > for-seti

  • 6 görvir

    m., poët. a doer, maker, Lex. Poët.

    Íslensk-ensk orðabók > görvir

  • 7 hag-mæltr

    part. well-spoken, Fms. iv. 374: a kind of metre, Edda 138: in mod. usage only of one who has skill in verse-making, hann er lagmæltr, a happy verse-maker, but not yet a skáld, poet.

    Íslensk-ensk orðabók > hag-mæltr

  • 8 katlari

    * * *
    a, m. a kettle-maker, Rétt. 59.

    Íslensk-ensk orðabók > katlari

  • 9 kola-karl

    and kola-maðr, m. a charcoal-maker, Vápn. 16, Rétt. 59, Art.

    Íslensk-ensk orðabók > kola-karl

  • 10 KVIÐJA

    (að), v. to forbid (kviðja e-m e-t);
    refl., kviðjast e-t, to decline, shun.
    * * *
    að, [akin to kveða], prop. a law term, to banish, as in the saw, Urðar orði kviðjar (MS. wrongly kveðr for kviðr?) engi maðr, no wight can resist the word of weird, there is no appeal against the weird of fate, Fsm. 47: to forbid, blót eru kviðjuð, Hallfred; blót er oss kviðjat, at vér skulum eigi blóta heiðnar vættir, ok eigi heiðin guð, né hauga né hörga, N. G. L. 1. 430; en ef hinn vill kviðja haga sinn, þá seti hann garð milli, 245; þat líkaði ílla Þorfinni ok nennti þó eigi at kviðja honum mat, Grett. 36 new Ed.; kom þar loks at kvödd (qs. kviðjuð) var bygð köppum þeim er mistu dygð, i. e. the evil-doers were banished the country, Skáld H. 3. 41; jöfurr lét kviðjat ófrið, the king forbad all strife, Od. 16, Fms. vi. 154 (in a verse): with dat., k. e-m e-t, to forbid; móðir hans vildi þat kviðja honum, Bs. i. 152; sá er fyrr görði úlofaðan hint, ok kviðjaði hann sér lofaðan, Greg. 38; þú neyttir kviðjaðan ávöxt jarðar, the forbidden fruit, Sks. 548; úsæmilegt er at þeir göri þat sjálfir, er þeir eiga öðrum at kviðja, H. E. i. 457: with infin., þeim tíðum er biskup hefir kviðjat oss konur at taka, N. G. L. i. 16; þú skaltat of kviðja mér at berjask, Korm. (in a verse).
    II. part. kviðjandi, a banisher, forbidder; stríð-kviðjandi, a ‘strife-banisher,’ peace-maker, Lex. Poët.

    Íslensk-ensk orðabók > KVIÐJA

  • 11 magnaðr

    or mögnuðr, m. a strengthener; in poët. compds, hjaldr-m., a war-maker, warrior; sigr-m., a victor, Lex. Poët.

    Íslensk-ensk orðabók > magnaðr

  • 12 óra-belgr

    m. a merry-maker: in mod. usage of youths or children, þú ert mesti ó.

    Íslensk-ensk orðabók > óra-belgr

  • 13 reipari

    a, m. a rope-maker, N. G. L. ii. 204.

    Íslensk-ensk orðabók > reipari

  • 14 rímari

    a, m. a rhymer, ballad-maker.

    Íslensk-ensk orðabók > rímari

  • 15 RYKKJA

    * * *
    (-ta, -tr), v.
    1) to pull, jerk (hann ætlar at r. honum fram á stokkinn);
    2) to run (en er hón sér þat, rykkir hón fast undan).
    * * *
    t, [Dan. rykke], to pull roughly and hastily, with dat.; hann rykkir til svá fast, at …, Fb. i. 530; rykkja á, to pull, Fas. iii. 487; þeir tólf rykktu honum fram á fjöru-grjótið, Grett. 97; r. e-u í sundr, Fas. ii. 264, Fms. xi. 438; rykkja sverði, to draw a sword, (mod.): to draw into folds [Fr. rucher], a dress-maker’s term.
    2. to run, move, Germ. rücken; en er hón sér þat rykkir hón fast undan, Fb. i. 258.

    Íslensk-ensk orðabók > RYKKJA

  • 16 sáttar-maðr

    m. an umpire, peace-maker, Grág. i. 118, 137.

    Íslensk-ensk orðabók > sáttar-maðr

  • 17 semill

    m. a composer, peace-maker, poët., Fas. i. (in a verse).

    Íslensk-ensk orðabók > semill

  • 18 sjötul

    f. a settler; dólgs-s., a ‘strife-settler’, peace-maker, of the peace-mill, Gs., cp. also the verse in Eg. ch. 67.

    Íslensk-ensk orðabók > sjötul

  • 19 SKAPT

    n.
    1) shaft, missile; skjóta skapti í móti e-m, to shoot a shaft against, to withstand;
    2) handle, haft, of an axe, hammer; shaft, pole of a spear (cf. hamarskapt, øxarskapt, spjótskapt);
    3) a shaft-shaped thing, e. g. a comet’s tail, the beam in a weaver’s loom, a peak on a helmet.
    * * *
    n., or better skaft, [A. S. sceaft; Engl. shaft; Dan. skaft; from skafa]:—prop. a ‘shaved stick,’ a shaft, missile, Hm. 127; skapti réttara, Gsp., Darr. 3, Gm. 9, Rm. 34, Fas. i. 173; this original sense is obsolete in prose (for Fas. i. 173 is a paraphrase from a lost poem), except in the metaph. and allit. phrase, skjóta skapti, Stj. 644, Odd. 22, El. 103; skjóta skapti í móti e-m, to shoot a shaft against, to withstand(cp. reisa rönd við e-m); at engi maðr mundi skapti skjóta í móti honum, Fms. vii. 210, xi. 344, Ld. 214; as also in the law phrase, skipta jörðu með skapti, to measure land with a spear, Gþl. 286.
    2. of a shaft-shapen thing, a comet’s tail, Fms. ix. 482: the beam in a weaver’s loom, Darr. 2; skaptið upp af hettinum, of a high-raised hood, Karl. 178, 286: the shaft by which a top is spun, in skapt-kringla: the phrase, sýnisk mér sem hann muni ekki þar lengi gengit hafa skapta muninn, Lv. 35.
    3. a handle, haft, of an axe, hammer, knife, the shaft or pole of a spear or the like; var skaptið (of an axe), svart af reyk, Eg. 183: of a spear-shaft, K. Þ. K. 96; hafði Ólafr skaptið ( the pole) en Hrappr spjótið (the spear’s head), Ld. 98; sviðu … járnvafit skaptið, Sturl. i. 63; this is the common Icel. sense of the word.
    II. in local names, Skapt-á, Shaft-river, [cp. the Scot. and Engl. name Shafto]; whence Skaptár-fell (sounded Skapta-fell, cp. Shap-fell in Westmoreland); Skaptar-fells-þing (sounded Skapta-fells-þing); whence Skapt-fellingar, m. pl. the men from S., Landn.; Skaptár-jökull, Skaptár-fells-jökull. 2. Skapti, a shaft-maker (?), as a nickname, and since as a pr. name, Landn.

    Íslensk-ensk orðabók > SKAPT

  • 20 skáldi

    a, m. a poetaster, a nickname given in Icel. to vagrant, extemporising verse-makers; thus in this century Páll skáldi (a vagrant priest and verse-maker); and in the 16th century Bjarni skáldi; the word is never applied to really good poets.
    2. as a nickname, Baut. (on Runic stones).

    Íslensk-ensk orðabók > skáldi

См. также в других словарях:

  • maker — mak·er n: one (as an issuer) that undertakes to pay a negotiable instrument and esp. a note sign a note as maker rather than indorser Merriam Webster’s Dictionary of Law. Merriam Webster. 1996. maker …   Law dictionary

  • maker — n Maker, creator, author denote one who brings something into being or existence. When written with an initial capital letter, all three terms designate God or the Supreme Being; without the capital they ascribe similar but not equivalent powers… …   New Dictionary of Synonyms

  • -maker — suffix ► a person, company, or machine that makes a particular thing: »Who are the policy makers in the department? »a coffee maker → See also DECISION MAKER(Cf. ↑decision maker), MARKET MAKER(Cf. ↑market maker) …   Financial and business terms

  • Maker — Mak er (m[=a]k [ e]r), n. 1. One who makes, forms, or molds; a manufacturer; specifically, the Creator. [1913 Webster] The universal Maker we may praise. Milton. [1913 Webster] 2. (Law) The person who makes a promissory note. [1913 Webster] 3.… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • maker — ► NOUN 1) a person or thing that makes something. 2) (our, the, etc. Maker) God. ● meet one s Maker Cf. ↑meet one s Maker …   English terms dictionary

  • maker — c.1300, one who makes, also God as creator, agent noun from MAKE (Cf. make) (v.). Specifically, manufacturer by late 14c. To meet (one s) maker die is attested by 1814 …   Etymology dictionary

  • maker — [māk′ər] n. 1. a person or thing that makes (in various senses) 2. Archaic a poet 3. a person who executes, as by signing, a check, contract, etc.; specif., a person who signs a promissory note 4. [M ] God meet one s Maker to die …   English World dictionary

  • Maker — Maker, schwerer Hammer des Schiffszimmermanns …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Maker — Maker, ein schwerer Hammer als Schiffsinventar …   Lexikon der gesamten Technik

  • ёmaker — (русско английское – внедряющий «ё» в печать) (В.Ч.) …   Словарь употребления буквы Ё

  • maker — Synonyms and related words: Meistersinger, Parnassian, actor, agent, ancestors, apprentice, arch poet, architect, artificer, artisan, artist, artiste, author, bag maker, balance maker, ballad maker, balladmonger, bard, barrel maker, basket maker …   Moby Thesaurus

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»