Перевод: с польского на английский

с английского на польский

kanapy

См. также в других словарях:

  • kanapynas — sm. (1) NdŽ kanapių laukas: Pulkai žvirblių susirenka į kanapyną J.Jabl. Juk aš įlįsiu kanapių tankumon (o ten buvo labai tankūs kanapynai), ir neras ji manęs MPs. Pro apsodintus gluosniais kanapynus išėjo į lauką rš. ^ Te (kaime) yr berniokų kai …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • kanapynė — kanapỹnė sf. (2) Grž kanapių sėjamoji vieta, kanapynas …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • oparcie — n I 1. rzecz. od oprzeć. 2. lm D. oparć «to, na czym się coś lub ktoś opiera, punkt podparcia, podpora» Szukać oparcia dla stóp. ◊ Punkt oparcia «spokojne miejsce, dach nad głową, przytułek» ◊ Szukać oparcia w kimś, u kogoś, mieć, znaleźć w kimś …   Słownik języka polskiego

  • szpila — Wbijać, wsadzać komuś szpile, szpilki «dokuczać komuś, robiąc ironiczne, złośliwe uwagi pod jego adresem»: Sprzeczam się z córką bez przerwy. Potrafi mi taką szpilę wsadzić, że mało nie spadnę z kanapy. Nie będę nawet powtarzał, co mówi. Viva… …   Słownik frazeologiczny

  • gniazdko — n II, N. gniazdkokiem; lm D. gniazdkodek 1. «małe gniazdo ptasie, zwierzęce» Gniazdko jaskółki, łasiczki, łososia. przen. a) «wygodne miejsce» Przytulne gniazdko w kącie kanapy. b) «o miłym, przytulnym mieszkaniu» Urządzić, przyozdobić, umeblować …   Słownik języka polskiego

  • noga — ż III, CMs. nodze; lm D. nóg 1. «kończyna dolna ludzi, kończyna zwierząt» Prawa, lewa noga. Przednie, tylne nogi (zwierzęcia). Nogi ptaków. Nogi owadów. Długie, krótkie, cienkie, chude, grube nogi. Krzywe, koślawe, kabłąkowate, pałąkowate nogi.… …   Słownik języka polskiego

  • rożek — m III, D. rożekżka, N. rożekżkiem; lm M. rożekżki 1. lm M. rożki a. różki «nieduży róg na głowie zwierzęcia» Sarnie różki. 2. «niewielki przedmiot mający kształt rogu zwierzęcego (stożkowaty, często łukowato wygięty) lub przedmiot wykonany z rogu …   Słownik języka polskiego

  • róg — m III, D. rogu, N. rogiem; lm M. rogi 1. zwykle w lm «parzyste wyrostki kostne otoczone pochwami rogowymi, wewnątrz puste, występujące na kości czołowej u pustorożców (np. u krowy, żubra, antylopy); także wyrostki kostne u jeleniowatych… …   Słownik języka polskiego

  • siedzenie — n I 1. rzecz. od siedzieć. 2. lm D. siedzenieeń «to, na czym się siedzi, część czegoś (np. krzesła, kanapy), na której się siedzi; miejsce siedzące» Miękkie, twarde, wyściełane siedzenie (np. krzesła, taboretu). Przednie, tylne siedzenie (np.… …   Słownik języka polskiego

  • sofa — ż IV, CMs. sofafie; lm D. sof przestarz. «rodzaj niskiej, miękkiej kanapy, zwykle z wałkami zastępującymi poręcze i oparcie» ‹tur. z ar.› …   Słownik języka polskiego

  • umieścić — dk VIa, umieszczę, umieścićcisz, umieść, umieścićcił, umieszczony umieszczać ndk I, umieścićam, umieścićasz, umieścićają, umieścićaj, umieścićał, umieścićany 1. «położyć, postawić gdzieś, ulokować w jakimś miejscu» Umieścić coś na oknie, w szafce …   Słownik języka polskiego

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»