-
21 camur
-
22 Carambis
Carambis, bis u. bidis, Akk. bin u. bim, f. (Κάραμβις), ein hohes, steiles Vorgebirge Paphlagoniens an der Nordspitze Kleinasiens, dem Kriu Metopon auf der taurischen Halbinsel gegenüber, j. Kerembe, Kerine, bei den Franken auch Pisello, Mela 1, 19, 8 (1. § 104). Plin. 2, 245; 6, 6 (wo Jan u. Detl. Cerambis). Val. Flacc. 4, 599: dass. Carambicon prōmunturium, Mela 2, 1, 3 (2. § 3). Plin. 4, 86.
-
23 chalcis [1]
1. chalcis, idis, Akk. Plur. idas, f. (χαλκίς), I) ein Fisch aus der Gattung der Heringe, Col. u. Plin. – II) eine Eidechsenart mit kupferfarbigen Flecken auf dem Rücken (Chamaesaura Chalcis, Schneid.), Plin. 29, 102 D. (Jan chalcidicen); 32, 30.
-
24 chiliodynamia
chīliodynamia, ae, f. = χιλιοδύναμις, eine uns unbekannte Heilpflanze, Tausendkraft, Plin. 25, 64 D. (Sillig u. Jan chiliodynamum).
-
25 colluo
col-luo, luī, lūtum, ere (con u. luo), I) tüchtig-, gehörig bespülen, -benetzen, -begießen, abspülen, ausspülen, os, Plin. u. Fronto: fervens colluitur in disco, Apic. – m. Abl. (mit), metretam amurcā, Cato: dentes aquā, Plin.: eos (aegrotantes) aquā calidā, Cael. Aur.: guttur liquido plasmate, Pers.: alqd liquamine, Apic. – poet., ora, den Durst löschen, Ov. met. 5, 447. – II) zusammenspülen, cum amnis paulatim colluendo lucum eminentem supra alveum fecit, Pomp. dig. 41, 1, 30. § 2. – / Schreibung cōluo bei Plin. 20, 41 D. (Jan conluendos).
-
26 crystallion
crystallion, iī, n. (κρυστάλλιον), Flöhkraut, Plin. 25, 140 Sill. (Jan u. Detl. chrysallion).
-
27 Cugerni
Cugernī (Gugernī), ōrum, m., eine germanische Völkerschaft im heutigen Kleve, Tac. hist. 4, 26 u.a. Plin. 4, 106 Sill. (Jan u. Detl. Guberni).
-
28 duitor
-
29 fabatus
fabātus, a, um (faba), mit Bohnen versehen, -angemacht, Bohnen-, puls, Varro de vita P. R. 1, 20 (b. Non. 341, 28). Fest. 277, 25 a. – subst., fabāta, ae, f. (sc. puls), Bohnenbrei, Plin. 18, 118 Jan (doch Detl. pulsa faba).
-
30 fabulo [1]
-
31 gerres
-
32 gramiae
-
33 hastula [1]
1. hastula, ae, f. (Demin. v. hasta), I) nach hasta no. I: hastula regia, Königsstab, eine Pflanze = asphodelus, Plin. 21, 109 Jan (wo Detl. assula regia). Scrib. Larg. 254 (wo astula regia). Ps. Apul. herb. 33. – II) nach hasta no. II = ein kleiner Speer, Fronto de or. 1. p. 158 22 N.
-
34 imperatrix
imperātrīx, trīcis, f. (Femin. zu imperator), die Gebieterin, ut esset animae tamquam imperatrici suae caro subditiva, Ambros. de instit. virg. 2. § 11. – u. insbes. die Befehlshaberin (General im Unterrock), Cic. Cael. 67. – / Plin. 26, 16 Jan creatrice, Detl. imitatrice.
-
35 incuso
in-cūso, āvī, ātum, āre (in u. causa), jmd. od. etw. beschuldigen, sich über jmd. od. etw. beschweren, alqm, Caes.: alqm graviter ob defectionem, Liv.: alqm probri, Plaut.: alqm luxus et superbiae, Tac.: iniurias Romanorum, Liv.: factum alcis, Ov.: alienam culpam, Quint.: quietem Africani nostri somniantis, Cic. de rep. 6, 7 B. ( bei Macr. somn. Scip. 1, 2, 5, wo Jan accusant): in Blaesum multa foedaque, Tac. ann. 5, 7: m. folg. Acc. u. Infin., Liv. 24, 1, 10 u. ö. Tac. ann. 3, 38; 4, 17 u. 6, 27: im Passiv m. folg. Nom. u. Infin., Tac. ann. 6, 3. Amm. 14, 11, 24: m. folg. quod u. Konj., Plin. ep. 6, 20, 12. Tac. hist. 3, 38: m. folg. indir. Fragesatz, Verg. Aen. 11, 471. – Partic. Perf. incūsātus, zum Vorwurfe gemacht, zur Last gelegt, Colum. u. Plin.
-
36 infarcio
īn-farcio (īn-fercio), farsī (fersī), farsum (fersum) u. fartum (fertum), īre, I) hineinstopfen, in eas partes largum salem, Colum. 12, 53 (55), 2: cruminis turpe lucrum, Prud. psych. 459: parietes (formacei) inferciuntur verius quam struuntur, Plin. 35, 169: densis geniculis et in se infarctis, ineinander gedrängte, Plin. 27, 115 Detl. (Jan liest in se fractis). – im Bilde, neque inferciens (einflickend) verba quasi rimas expleat, Cic. or. 231: inf. micas de minutiloquio Aristotelis, Tert de anim. 6. – II) vollfüllen, vollstopfen, bracteas (bratteas) infercire leviore materiā, Plin. 33, 25: se cibo, Lact. de mort. pers. 49, 3: hiatus crinibus infarsus, Tert. de pall. 4: caro stercoribus infersa, Tert adv. Marc. 3, 10. – / Vulg. Perf.-Formen, inferciverit, Itin. Alex. 53 (102): infarciverat u. inferciverat, Porphyr. Hor. sat. 1, 8, 39. – Partiz. infarsus, Tert. de pall. 4, infersus, Tert. adv. Marc. 3, 10, infarctus, Plin. 27, 115 Detl.
-
37 inflexio
īnflexio, ōnis, f. (inflecto), das Beugen, die Beugung, I) eig.: quasi helicae inflexio, Cic. Tim. 31: laterum inflexio fortis ac virilis, eine kräftige u. männliche Haltung der Brust, Cic. de or. 3, 220: dextrae manus infl., Cassiod. in psalm. 100 concl. p. 317, b (ed. Garet): dextra inflexio Bospori, Ämm. 22, 8, 14: circulorum, Chalcid. Tim. 56: Plur., inflexiones dorsi, Iulian. bei Augustin. op. imperf. c. Iul. 3, 187. – II) übtr., als gramm. t. t., die Beugung, Abbeugung, in adverbio temporum significationes non de eiusdem soni inflexione nascuntur, Macr. de diff. c. 19. § 4; vgl. Inc. auct. de verbo c. 6. § 3 ed. Jan: parva nominis infl., Boëth. in Cic. top. 3. p. 316, 12 B.: quoniam dura huius nominis per omnes casus inflexio est, Abwandlung, ibid. p. 331, 34 B.: nominis inflexio in adverbium, Boëth. de diff. top. 2. p. 870.
-
38 isatis
-
39 labea
labea u. labia, ae, f. = labium, I) die Lippe, Form -ea, Plaut. Stich. 721 G. Titin. com. 172. Pompon. com. 144. 156. 158. Nov. com. 51. Lucil. 336 u. 584. Nigid. fr. bei Gell. 10, 4, 4, H. Poët. bei Gell. 19, 11, 4. v. 6 H. (dagegen in derselben Stelle bei Macr. sat. 2, 2, 17 Jan u. Eißenh. mit den Hdschrn. labias). Gell. 18, 4, 6 H. – Form -ia, Apul. met. 2, 24; 3, 24 u. 25; 10, 1628. – II) übtr., Form labea, die Lefze an der Ölpresse, Cato r. r. 20, 2: Form labia, der Rand eines Gefäßes, vasi, Oribas. frgm. Bern. 1, 40. p. 4, 4 H.
-
40 Laborinus campus
Laborīnus campus, ( Leborīnus campus) ī, m. u. Laborīnī (Leborīnī) campī, ōrum, m. u. Laboriae (Leboriae), ārum, f., der fruchtbarste Teil Kampaniens, begrenzt durch die beiden Konsularstraßen, die von Puteoli u. von Kumä nach Kapua führen, j. Terra di Lavoro, Plin. 17, 28; 3, 60; 18, 111. – / Sillig Labor., Jan u. Detl. Lebor.
См. также в других словарях:
Jan — ist ein männlicher Vorname. Er ist die niederländische, norddeutsche, sorbische und eine häufige tschechische, polnische und skandinavische Form von Johannes. Im englischsprachigen Raum ist Jan auch als weiblicher Vorname gebräuchlich, als… … Deutsch Wikipedia
Ján — ist eine slowakische Form des männlichen Vornamens Johannes.[1] Namensträger Ján Babjak (* 1953), Metropolit der griechisch katholischen Kirche in der Slowakei Ján Čapkovič (* 1948), slowakischer Fußballspieler Ján Čarnogurský (* 1944),… … Deutsch Wikipedia
Jan — /jan/; for 1 also Du., Ger. /yahn/, n. 1. a male given name, form of John. 2. a female given name, form of Janet. * * * (as used in expressions) Brueghel Jan the Elder Jan Amos Komenský Dussek Jan Ladislav Eyck Jan van Gossart Jan Jan Mabuse Jan… … Universalium
Jan — m. Adaptación del nombre «khan», defendida como la más conforme a la pronunciación de esta palabra en su lengua original. ⇒ Can, kan, Khan. * * * jan. m. Cuba. Vara de madera dura, rematada en una punta de hierro, que se emplea para ahoyar en la… … Enciclopedia Universal
jan — [ ʒɑ̃ ] n. m. • 1546; probablt de Jean, prénom ♦ Au trictrac, Coup donnant ou ôtant des points; chacun des deux compartiments attribués à un joueur. Petit, grand jan. ⊗ HOM. 1. Gens, gent. ● jan nom masculin (de faire jean, faire deux points au… … Encyclopédie Universelle
Jan — o JAN puede referirse a: Nombres propios: Una variante de John, usada especialmente en Dinamarca, en el norte de Alemania y en lenguajes de la europa del Este (en Eslovaquia, Ján). En inglés, apócope de Janice o Janet. En catalán, nombre propio… … Wikipedia Español
jan — 1. (jan) s. m. Terme du jeu de trictrac, qui désigne tous les accidents par lesquels on peut gagner ou perdre des points ; les jans sont donc très nombreux. 1° Le petit jan, celle des deux tables sur laquelle on range les dames en commençant la… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
JAN — als Abkürzung bezeichnet: Jackson (Mississippi), IATA Code des Flughafens in den USA Japan Article Number, eine Produktkennzeichnung für Handelsartikel in Japan Joint Army/Navy Phonetic Alphabet, eine Buchstabiertafel Jan ist: Januar,… … Deutsch Wikipedia
ǰan — Jan (géorgien) ჯან Jan Graphies Graphie {{{graphie}}} Capitale {{{capitale}}} Bas de casse {{{bas de casse}}} Isolée {{{isolée}}} … Wikipédia en Français
Jan — m, f 1 (m.); pronounced /jan/ Dutch, Low German, Scandinavian, Polish, and Czech form of JOHN (SEE John). 2 (m.); pronounced /dzæn/) English: a revival of Middle English Jan, a byform of JOHN (SEE John). The forms Johan and … First names dictionary
Jan. — Jan. Jan. written abbreviation for January * * * Jan. UK US (also Jan) ► WRITTEN ABBREVIATION for January … Financial and business terms